Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De pctīs cordis. oris operis Xx

XXXI

tractauimꝰ) intelligat̉/ ſcꝫ nitorē illū aīe qͦͥex actibꝰ charitatis virtutū naſcit̉ ſeu procedit reſpectu illius ī īcidit/ īpedit. Et ſic indirectū/ maculā quandā in anīa inducit.Prout (iuxta aliqͦs doctores) poteſt exēpluꝫponi de imagine picta/ que aliqn̄ denigraripōt intantū/ vt nullo videri poſſit. Aliqn̄ ꝟ̓o ſic ſolū obſcurat̉ vt videri quidē poſſit ſed plene diſcerni. Propter quā ſil̓itudinē dicit btūs Grego. pctm̄ veniale obſcurat mortale ꝟ̓o obtenebrat. Reſpectu ātiſtiꝰ macule/ dici ſolet ī ſaluādis pctm̄veniale ī pn̄ti vita a gratia finali .i. in finēhabet̉ (al̓s ſaluādi eēt) delet̉. ẜm aliquos qͣꝫtū ad culpā/ ſed qͣꝫtū ad penaꝫ.īmo pena illa ī purgatorio ſoluetur. Deletaūt gratia finalis .ſ. que in morte habet̉/ peccatū veniale ī ip̄a diſſolutōe aīe corꝑis/ qͣꝫuis etiā forſan ſit ad illud motꝰ ꝯtritiōisprotūc directꝰ. hoc ex v̓tute ꝯplexionisſui ſtatus. Et ẜm intelligit̉ verbū Aug.dicit/ ī purgatorio pōt eſſe abſolutio a pena a culpa. qd̓ etiā ſil̓r ab aliqͥbꝰ doctoribus dici ſolitū eſt. Sed cōiter tenetur pctm̄ veniale abhinc deferat̉ a multꝭ / qd̓etiā qͣꝫtū ad culpā ī purgatorio purgari poſſit. Un̄ exponēdo illud qd̓ dn̄s quibuſdāpctīs dixit/ remittūt̉ nec hic nec ī futuro/ dicit Grego. venialia dimittent̉ ī futuro. Quod ſi intelligat̉ remittent̉ qͣꝫtuꝫ adpenaꝫ/ tunc expoſitio ſua in effectu nulla eſſet. Naꝫ etiā mortalia qͣꝫtū ad penā que proeis ſoluta eſt ibidē purgant̉. Ideo clarūeſt Grego. intelligere voluit/ venialia inpurgatorio quo etiā ad culpā purgēt̉ TeN ciꝰ effectꝰ peccati venialis ē/ feruorē charitatis minuit ſicut videt̉ de aqua in ignē ꝓiecta/ licet ignē extinguat. feruorē tn̄ illius minuit tēperat Quartꝰ effectꝰ pctī venial̓ ē/ potētias aīe in bonis laxat. ſicutexemplū qn̄ imponit̉ onꝰ ſuꝑ equū/ efficit̉reddit̉ minꝰ ꝓmptus expeditus ad ambulandū Quintꝰ effectꝰ pctī venial̓ ē retardat a gloria. decedit/ poſſet ſi ineo eſſent venialia/ ſtatim ad celuꝫ euolarepoſt mortē/ ꝓpter ip̄a venialia coget̉ ad tp̄sī purgatorio expectare. Nūqͣꝫ em̄ facies deiab aliqͦ videbit̉ donec ſoluat mīmū etiā peccatoꝝ venialiū quadrantē Oportet em̄ quēlibet ita mundū an̄ introitū ꝑadiſi eſſe ſicutfuit in innocētia baptiſmali. Sextus effectus peccati venialis eſt/ bona glorie celeſtis diminuit. qͥdē illa que debent̉/ et

que homo ibi habet meritū repoſita ſꝫilla que deberent̉ ſi venialia fierēt. illo medio tꝑe quo pctā venialia fiūt/ poſſentaliqua bona fieri. que cuꝫ fiant/ de tantoipſa gloria cenſet̉/ effectualiterqꝫ eſt diminuta. Propter etiā illoꝝ venialiū ꝑpetrationē/oportet oꝑa quedā bona ad ſolutionē putgationē hmoī venialiū facere ꝯuertere/valde accreſcere potuiſſet accreſcere debuiſſet cumulus p̄mij eterni. Septimus effectus peccati venialis eſt. qꝛ venialia ſepe ſūtoccaſio mortaliū peccatoꝝ. Et hoc īter alios quattuor modos qui ī ſuꝑioribꝰ (vbi deſeptē pctīs mortalibꝰ tractari incepit) late expoſiti ſunt. vbi monſtratuꝫ eſt actꝰ de ſeex ſuiqꝫ natura ē ſolū de genere peccati venialis/ pōt vel ex ꝯſcīe remorſu / vel ex ꝯplacētia/ vl̓ ex ꝓcliuitate/ vl̓ ex ꝓgreſſu pctm̄ mortale effici Hoc aūt etiā ſingulariter aduertendū eſt/ ſicut ad remiſſionē pctī mortal̓exigit̉ deſertio actus peccādi volūtate firmoqꝫ ꝓpoſito ī poſteꝝ abſtinēdi. ſic ſil̓r peccatū veniale ī pn̄ti vita dimittit̉ niſi etiāactu ꝓpoſito deſerat̉. Et hec ad totaleꝫmateriā nature. qͣlitatis effectꝰ peccati actualis venial̓ ac circa occurrentiū quantūhunc pn̄tē iſtius libelli octauum tractatuꝫconcernere iudicatū eſt/ dicta ſufficiant.DDe ſecunda et vltima diuiſione peccati in genere ſeu tanqͣꝫ generis que ſumit̉ ẜm ipſiꝰ peccati cām materialem.Xpeditis his reſpectu pͥme diuiſionis pctī ī genere ſeu tāqͣꝫ generis/ .ſ. ẜm quādā pctī qͣlitatē quātitatē ſumebat̉ ſūpta ē dicēda occurrebāt. Nūc de ſcd̓a quo ad hūctractatū vltima ipſiꝰ peccati etiā ī genere ſeutanqͣꝫ generis diuiſione/ .ſ. ẜm ipſiꝰ peccati cāꝫ materialē ſumit̉ / aliqua etiā dicēda veniūt. Nec hic accipiēda venit ipſa materialis ꝓprie vt in rebꝰ corꝑalibꝰ ſeu materialibus fieri poſſet. ſed ſolū quandā ſil̓itudi/ vt hic cauſa materialis dicat̉ illud ī quoſit ſeu cauſat̉ ip̄m peccatū.Proſecutio declaratio ipſius diuiſionis.Iuiſio igit̉ eſt iſta. peccatoꝝ aliaſunt cordis. alia oris. alia oꝑis. velLẜm alios/ aliqͣ ſunt cogitatiōis. aliqͣlocutionis. aliqua oꝑationis.

L 4