De ſeptē viciis capitalibus
XXIX
Nā ſi illud opus illicitū ſit mortale tūc vana gl̓ia erit mortal̓. Si ſit veniale. tūc vana gl̓ia erit venialis. Si q̄ratur laus ꝑ ſecūda oꝑa .ſ. v̓tuoſa/ hͦ iteꝝ p̄t ꝯtingere duplicit̓. Quia vl̓ appetitꝰ laudis adiungit̉ſeu ſuꝑuenit oꝑi virtuoſo tanqͣꝫ incidens⁊ nō pͥncipalit̓ intētus. ſic̄ ſepe in cantu etaliqn̄ īmo freq̄nter in p̄dicatōe alijſqꝫ ſctīſoꝑbꝰ Et tūc vana gl̓ia n̄ ē niſi pctm̄ vēialeUl̓ ip̄a laus ē finiſpncipalit̓ ītētꝰ ī oꝑe ꝟtuoſo ip̄iqꝫ actui v̓tuoſo p̄ſtitutꝰ. ita ꝙ illudopꝰ v̓tuoſū oꝑans ibi ꝯſtituit finē vltimūſui oꝑis. Et ſic eſt vana gl̓ia pctm̄ mortale. qꝛ tūc inheret ei vt fini vltimo. ¶ Circaqd̓ adhuc aduertēdū eſt ꝙ maiꝰ ē peccatūgl̓iari de bonis ſpūalibꝰ qͣꝫ de bonis tꝑalibus. qꝛ bona ſpūalia minꝰ habent motiuūvanitatis ⁊ vane delectatiōis. eo ꝙ minusapparēt ab extra qͣꝫ tꝑalia. Si q̄rat̉ laus ꝑtercia oꝑa .ſ. indr̄ntia/ vt ē habere diuitiasvel veſtes p̄cioſas; tūc ſi illa oꝑa vlteriꝰ n̄ꝓgrediant̉ in deteriꝰ niſi in ſola laudē habēdā/ vana gl̓ia nō erit niſi vēiale peccatūSi aūt tal̓ia oꝑa vltra in deteriꝰ ꝓgrediāt̉de ſeqꝫ ordīata vt ſint occaſio mortal̓ pctī.vtputa qn̄ ml̓ier ornatu meretricio ad alliciendos hoīes aīaſqꝫ capiendas ſe p̄ꝑat.vel ſint illa oꝑa d̓ ſe īdifferētia ex ꝓhibitōeſuꝑiorꝭ effecta illicita. vt torneamēta ⁊ huiuſmodi. ⁊ tūc vana gl̓ia eſt pctm̄ mortale¶ Quādo inuidia ſitpeccatū mortale/ ⁊ qn̄ nōNuidia ex ſuo genere eſt peccatuꝫImortale. Cum enim inuidia (ꝓutin ſuꝑioribꝰ dictū ē) ſit dolor d̓ felicitate ſeu bono alteriꝰ. gaudiūqꝫ de maloalieno. claꝝ eſt ꝙ directe ꝯͣriatur charitati.vt. i. Choꝝ. xiij. Charitati aūt nihil eſt ꝯͣrium qd̓ nō ſit pctm̄ mortale. ¶ Eſt tn̄ aduertendū ꝙ interdū illd̓ pctm̄ qd̓ ex ſuo genere ē mortale p̄t ẜm aliqͣs ſui qͣlitates ſolū eēveniale. vtputa qn̄ in ſolo pͥmo motu cōſiſtit. Uel ꝓpter aliquā aliā intentōneꝫ extraſuā rōem trahit̉. ¶ Pro qͦ ſciēdū ē ꝙ qͣdruplicit̓ p̄t dolor d̓ alieno bono homī accidere. ¶ Primo mō ꝓut eſt pͥmo pͥmꝰ motꝰ exnatura ꝓueniēs. qͥ interdū etiā ex ip̄iꝰ nature corruptōe in aliqͥbꝰ plꝰ et freq̄ntiꝰ ꝓuēit.Sunt enī aliqͥ ex ſue corruptōe inordīatenature magis ꝓni ad motꝰ inuidie qͣꝫ alij.vt in ſil̓i eſt videre int̓ diuerſos canes. Etiſte dolor ſeu motꝰ inuidie nll̓o mō ē pecca
tū. qꝛ tales motus pͥmo primi nō ſunt ī poteſtate nr̄a. Et ita intelligendū eſt reſpectuqͦrūcunqꝫ aliorū vicioꝝ ſeu pctōꝝ de oībꝰpͥmo primis motibꝰ naturalibꝰ. vbi tn̄ delectatio ſeu cōſenſus nō ſe adiūxerit. qꝛ tūcpoſſet in pctm̄ vl̓ veniale vl̓ mortale tranſire. ¶ Scd̓o mō p̄t ille dolor ſeu triſticia d̓bono aliēo eē ſcd̓o pͥmꝰ motꝰ. qn̄ .ſ. fit ī ſenſualitate. ſine tn̄ ꝯpleta deliberatōe. etiaꝫ ſitali dolore ſeu paſſiōe afficit̉. qd̓ ꝓpͥe ꝯtīgitqn̄ ille ſcd̓o pͥmꝰ motus nō ita cito ab initio remouet̉ ſicut poſſet. remouet̉ tn̄ an̄ plenū ꝯſenſum. īmo qͦdāmodo diſplicere incipit. Et tūc inuidia nō eſt niſi vēiale peccatū. Et ita (quod bn̄ aduertat̉) intelligendū eſt etiā general̓r in oībꝰ alijs vicijs ſeupeccatꝭ. Qui aūt dicant̉ pͥmo pͥmi motꝰ etſcd̓o pͥmi motus declarabit̉ aliqͣlit̓ infravbi de pctō vēiali aget̉. ¶ Tercio p̄t ille dolor ſeu illa paſſio in anīo accidere ꝙ nihilomiuns ꝓpt̓ aliquā aliā intentiōeꝫ trahiturextra ſuam ꝓpͥam rōem ſuāqꝫ ꝓpriā naturā. vtputa qn̄ dolor ille ſeu triſticia de aliēobono inſurgit alicui ex bona rōe ſeu cauſa.ſicut qn̄ aliqͥs de bono ſeu ꝓſꝑitate alteriꝰdolet. vt qꝛ efficit̉ potēs vel al̓s. qꝛ illud videt in alteriꝰ detrimentū ⁊ p̄iudiciū redundare. vl̓ .ſ. aīe ꝓpͥe met illiꝰ qͥ illud bonumhabet vel reipublice vl̓ aliqͣꝝ bonaꝝ ꝑſonaꝝ q̄ affligi non merent̉. Et tal̓ dolor ſeumotus bonꝰ ē nec pctm̄ eſt. cū maiꝰ bonūmagis ſit appetendū. ¶ Quarto mō p̄t illedolor ſeu triſticia de bono alteriꝰ accidere⁊ haberi ex certa ſciētia ꝯſenſuqꝫ d̓liberatovoluntatꝭ. et ſine iuſta ac rōnabili cauſa. etiſto mō inuidia eſt ſꝑ pctm̄ mortale. ¶ Etꝑ iſta p̄t etiā clare videri qn̄ d̓tractio ē peccatū mortale vl̓ veniale. Nā ſi malū de aliquo dicat̉ ad bonū finē. ꝓ īpediendo .ſ. ꝙmalū alteri faciat. vl̓ ꝓ ſua correctōe. vl̓ ratione officij qd̓ incūbit. vl̓ ꝑhibēdo teſtīoniū ꝟitati. vel hmōi. ⁊ tūc detractio nō eſtpctm̄/ dum tn̄ ꝑuerſa volūtas ex deliberato ꝓpoſito nō ſe adiūgit. Si ꝟo dicat̉ malū de alio ex qͣdā ſolū leuitate loq̄ndi. ſicutſepe cōtingit/ et malū qd̓ d̓r nō v̓gat in magnū damnū ſeu p̄iudiciū illiꝰ de qͣ dicitur/aut ſue fame. ⁊ tūc detractio eſt pctm̄ veniale. Poſſet tamē illd̓ damnū ſeu p̄iudiciūtam graue eſſe ꝙ illa leuitas loq̄ndi non excuſaret. qꝛ vnuſquiſqꝫ maxime in talibꝰ grauibus et reſpectu aliorū debet ponere cuſtodiam ori ſuo.
H 2