Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendiū theologie

oꝑe ſꝑ hūilitatē on̄dere defixis ī terrā aſpectibꝰ. Cōtra quē ponit̉ Bern̄. pͥmū gradūſuꝑbie/ curioſitatē. iuxta qd̓ dic̄. Mēshoīs ſuij p̄iꝰ incurioſa. qd̓ ex ꝓpͥoꝝ merito vana eſtimatōe ꝓcedit/ alioꝝ cōmūitercurioſa efficit̉/ vel ad ea ad ip̄aꝫ ſpectāt īmoderate cogͦſcēda. vl̓ mores viciaqꝫalioꝝ inqͥrēda ſe trāſfert. hincinde oculisvagari. capiteqꝫ erecto ac auribꝰ ſuſpēſis īcedere īcipit. Scd̓s gͣdus hūilitatꝭ a dicto btō bn̄dicto aſſignatꝰ ē vt pauca v̓ba rōnabilia qͥs loqͣtur clamoſa voce.Cōtra quā ponit Ber̄. ſcd̓m gͣduꝫ ſuꝑbieleuitatē mētiſ quā ex gͣdu p̄cedēti oriri ponit. vt dicit. animꝰ hoīs nulla ſui curaaggrauatꝰ/ mores et vicia alioꝝ curioſe circūſpicit in qͣndā leuitatē inſtabilita trāſit. nūc aliqͦs ſibi ſuꝑiores aſpicit ſe ſuꝑari dolet. et inuidiam tabeſcit ꝟo nūc alios ſibi inferiores cernit/qͣndā vanā excellentiā puerilit̓ hilareſcit.Nūc pauca mordacia loqͥt̉. nūc ml̓ta etinania. nūc riſu. nūc luctu plena. Tercigͣdus hūilitatis a btō Bn̄dicto aſſignatꝰvt qͥs ſit facil̓ aūt ꝓmptꝰ ī riſum.tra quem ponit Bern̄. terciū gradū ſuperbie ineptā leticiā. quā ex duobꝰ gradibꝰ īmediate p̄cedentibꝰ oriri dicit. percurioſitatē ad animi ſcū mētis leuitatē qͥsdeuenit. et gaudiū qd̓ ex ſui p̄ſumptōe ꝯcepit. triſticiā quā īterdū de alienis bonisꝯͣhit interpolari metuit. ſtatim ad remediū falſe ꝯſolatōis ꝯfugit ita vt bn̄ ſibiſciꝰ/ vl̓ ſui oblitꝰ/ vel ab om̄i culpa abſolutus putet̉. Nūc apparet ī fronte hilaritas.nunc in ſignis ſcurrilitaſ. nūc ad iocū pronitas. nūc vanitas in inceſſu. nūc facilitaſin riſu. Quartꝰ gradꝰ hūilitatis a dictobtō Bn̄dicto aſſignatꝰ ē taciturnitas vſqꝫad int̓rogatōeꝫ. Contra quē ponit beatusBern̄. qͣrtū gͣdū ſuꝑbie iactantiaꝫ. quā exp̄cedenti gͣdū oriri dicit mēte in ineptā leticiā reſoluta. vanitas creſcere groſſeſcere inceꝑit. neceſſe ē vt laxato ſinu abextra erūpat. querit tūc quibꝰ om̄e qd̓ ſētiteffundat. p̄uenit int̓rogatē. q̄rēti rn̄det.Nunc q̄rit et ſoluit. nūc ieiunia laudat.mendat vigilias. ſomnia ꝓfert viſiones. Quītus gͣdus hūilitatꝭ a btō Bn̄dictoaſſignatꝰ ē tenere qd̓ habꝫ ꝯmūis obẜuantia. Contra quē btūs Ber̄. qͥntū gͣdū ſuꝑbie ponit ſingularitatē quā ex p̄cedēti gra oriri dicit. Turpe etenī eſſꝫ ei ſe ſupra

ceteros extollit iactat niſi plꝰ vl̓ alit̓ qͣꝫ ceteri aliqͥd ſpēale ageret. vltra eos apparere poſſit. Tal̓ plꝰ ſibi de aliqͦ ꝑticl̓ari bonoqd̓ ſe facere eſtimat blādit̉. qͣꝫ ſi decies plꝰin ꝯmūitate faceret. Pallorē ſuū ī vultu/maciē in manibꝰ. et talia ī ſeip̄o videre p̄tſpeculat̉. ad ſua ꝑticularia ſtrēnuꝰ. ad cōiapiger. vigilat in lecto dormitat in choro. hmōi. Sextꝰ gͣdus hūilitatꝭ a dicto beato Bn̄dicto aſſignatꝰ eſt credere ꝓnūciare ſe oībꝰ viliorē. Cōtra quē ponit Bern̄.ſextū gͣdū ſuꝑbie/ arrogantiā. quā ex p̄cedēti gͣdū oriri dicit. qͥſ talia oꝑa ſic ſingularit̓ agit. apd̓ ſimpliciores eiꝰ famaſeu opinio creſcere īcipit. ip̄a eiꝰ oꝑa quevident ꝓbāt. qꝛ diſcernere neſciūt intention ꝓcedāt. Sicqꝫ miſer ille ab alijſbeatificat̉. apud ſe in errorē īducit̉. Creditqd̓ audit. ſed qͥd intēdat attēdit. duꝫplꝰ de ſeip̄o alijs qͣꝫ ſibi credit ſolū v̓boaut opeꝝ oſtentatiōe ꝓbitatē demōſtrat. ſꝫīterno etiā ſui cordis affectu ſe alijs ſanctiorē credit et reputat. Septimꝰ gͣdus humilitatis ab ip̄o btō Bn̄dicto aſſignatꝰ eſtſe ad oīa indignū inutilē credere ꝯfiteri. Contra que ponit btūs Ber̄. ſeptimū ſuꝑbie/ p̄ſumptōem. quā ex p̄cedēti gradu oriri dic̄. ſe ī aīo alios p̄cellere putat. quō p̄t qͥn plꝰ de ſe qͣꝫ de alijs preſumat. Tal̓ pͥmꝰ ī ꝯuentibꝰ reſidet. pͥmꝰ īſilijs reſpōdet. vocatꝰ accedit. iuſſuſſe intromittit. qͥcqͥd ip̄e fecerit recte factuꝫ.qͥcqͥd v̓o fecerit inordinate factū reputat. ſi vt optatn̄ ꝓmoueat̉; ſuꝑiorē ſuū autinuidū aut d̓ceptū iudicat. ī minoribꝰ obedire īdignat̉. qꝛ ad maiora ſe r̄putat idoneum. Octauꝰ gradꝰ hūilitatis a dicto beato Bn̄dicto aſſignatꝰ ē ꝯfeſſio pctōrum.Cōtra quē ponit Ber̄. octauū gradū ſuꝑbie/ defenſiōꝫ pctōꝝ. quā ex p̄cedēti graduoriri dicit. Etenī ſe facilit̓ ad oīa ingeritīpoſſibile qͣſi ē qͥn aliqn̄ deficiat. tal̓a ſuo ſuperiori corrigiʳ ceꝑit/ culpaꝫ ſuam(qꝛ hr̄e putat) agͦſcit. tūc ī variaspctōꝝ ſuoꝝ excuſatiōes ſe ponit. Aut feciſſe negat. aut feciſſe ꝯfitet̉ ſed bn̄ fecit.aūt ſi male ſe feciſſe fateat̉; dicit tn̄ mul male. ſi multū male mala intētōeEt ſi iteꝝ de mala intentiōe ꝯuīcat̉; alienaſe dicit ſuaſiōe peccaſſe. Et quō tal̓ aꝑtadefendit; malas ſui cordis cogitatōnes reuelaret? Nonꝰ gradꝰ hūilitatꝭ a dicto beato Bn̄dicto aſſignatꝰ ē. Pro obedientia