Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendiū theologie

rito ꝯmiſſū. Et petit̉ ibi. Et dimitte nobis debita noſtra Uel petit̉ vt amoueaturmalū futurū Et petit̉ ibi. Et ne nos īducas in tēptatōem. Uel petit̉ vt amoueaturmalū p̄ſens. et hoc petitur ibi. Sed liberanos a malo. De ordine ipſaruꝫpetitionū ad ſeptē vicia capitaliaAUnc videndū venit qͣlit̓ in his ſeptem petitōnibꝰ cohiberi pctūt̉ ſeyptē capitalia vicia. In pͥma igit̉petitōe cohibet̉ ſuꝑbia. Suꝑbi enī ſctīficāt nomē dei. ſꝫ nomē ſuū ꝓpriū. ẜm qd̓dicit pͣs. Uocauerūt noīa ſua ī terris ſuis. In ſcd̓a petitiōe elidit̉ īuidia eſt doloralieni boni. Un̄ deſiderat vt ꝓxīo adueniat bonū ſed potiꝰ malū. Et ecōtrario īiſta petitōe petit̉ ꝯmū omniū bonū. Intercia petitōe reſecat̉ ira. que volūtatē deiſeqͥtur ſꝫ ꝓpriū impetū. ecōtrario in iſtapetitōe petit̉ volūtatē dei fieri. Ul̓ alit̓ ẜmaliqͦs dici p̄t in ſcd̓a petitōne elidit̉ irabonū homini patit̉ euenire. Ibi enī acuenire petit̉. Et tūc ī tercia reſecat̉ inuidia ſpēalit̓ ſctām dei ꝑſeqͥt̉ voluntatē. vt dic̄Hiero. Cuiꝰ ꝯͣriū ī dicta petitōe orat̉. Etẜm iſtū ſcd̓m modū ponēdi ordināt̉ petitiones ad vicia in ſcd̓a tabula aliqͦs circahec ꝯfecta. In qͣrta aūt petitōe expellituraccidia. Ibi petit̉ robur ſpūale qͣꝫ corꝑale qd̓ ꝯfert̉ in pane corꝑali et ſpūali. qd̓qͥdem euacuat accidiā ē ignauia tediūvite. In qͥnta petitōe elidit̉ auaricia. queeſt īmoderatꝰ amor ꝯgregādi retinenditēꝑalia. Un̄ debita ſꝑ exigit nec dimittitCuiꝰ ꝯͣriuꝫ ibi petit̉ et offertur. In ſextapetitōe extirpat̉ gula. ex qua ortū habuitmaria hoīs tēptatio. ibi petat̉ amotiotēptatōis future. In vltima petitōe reſecat̉ luxuria ſpēal̓r ſemꝑ habꝫ ſecū maluꝫ corꝑis qd̓ ip̄a debilitat. qꝛ fornicat̉ incorpus ſuū peccat. qͣꝫ etiā ſpūs cuiꝰ vireseneruat. ibi petat̉ amotio oīs mali pn̄tꝭFinitIncipit tractatusſextꝰ ſeptē donis ſpūſſctī eoꝝ d̓claratōeOſtmodū de donis ſpūſſanctiſub ꝯpendio agendū eſt Ubimo dicendū erit. vtꝝ idē ſint qd̓ſeptē virtutes denoīate. Et ſiin ab eis differūt. Quot ſūt dona. que

ſint. Deinde de ſingulis donis ī ſe aliqͣgēda erūt. Poſtremo qualit̓ ip̄a dona excludunt̉ ſeptē peccata capitalia.Utrū ſeptem donaxſpūſſancti ſint idem qd̓ ſepteꝫ v̓tutes. Etin quo differūt.Oniū autē fere opinio ē dona ſunt virtutes. Sꝫ dr̄ntiānt̓ virtutes dona aſſignandomagna eſt diuerſitas. Quidaꝫenī dicunt v̓tutes pͥncipalit̓ ſunt ad agē. et ideo diffiniunt̉ actus oꝑatōeſſuas. Oona ꝟ̓o pͥncipalit̓ ſunt ad reſiſtēdūtēptatōibꝰ. viā habite v̓tutis īpugnāt Alij ſic dicūt meliꝰ v̓tutes ſimplicit̓ſunt adagendū. ſꝫ dona ſunt ip̄aꝝ expeditōnes virtutū. ſic ſunt ad magꝭ expediteagendū. Sūt alij diſtīguūt dicētesin donis illa ꝑtinēt ad affectū ſunt virtutes. Illa ꝟ̓o ꝑtinēt ad aſpectū reꝝ ſuntprie dona. Et hi ſoluunt facile ex vtraqꝫparte obijci pn̄t .ſ. vtrū ſint virtutes velEt qꝛ opinio media innitit̉ ſententie beatiGrego. a pluribꝰ ꝓbabilior habet̉Quot ſint dona ſpirituſſancti. que ſint.Uot dona ſint ptꝫ Eſa. xi. c.vbi tangūt̉ ſeptē dona ſpūſſctīordine. Reqͥeſcet ſuꝑ euꝫ .ſ. chriſtūſpūs ſapiētie intellectus. ſpūs ꝯſilij fortitudīs. ſpiritus ſcīe et pietatis. et replebiteum ſpūs timoris dn̄i. Duo autē pͥma digniora ſunt regūt vitā ꝯtēplatiuā .ſ. ſapientia intellectus. Alia aūt qͥnqꝫ ſufficienter regūt vitā actiuā. Et ẜm ſumit̉ ab aliqͥbꝰ numerꝰ et ſufficiētia ip̄oꝝ ſeptē dono. ſic ſcꝫ. Nam aūt ip̄a dona que (vt tactūeſt) ſunt quedā ip̄aꝝ expetitōes ſeu ꝑfectiones virtutū ip̄aꝫ v̓tutē ꝑficiūt reſpectu vite ꝯtēplatiue vl̓ reſpectu vite actiue. Si reſpectu vite cōtēplatiue que circa diuina etceleſtia ꝟſatur. aut ip̄am virtutē ꝑficiūtmodū cuiuſdā exꝑientie guſtꝰ. et fitdonū ſapīe. aut modū cuiuſdā intime inueſtigatōis ſpeculatōis. fit donū ītellectuſ. Si reſpectu vite actiue que circaagibilia v̓ſat̉. aut ꝑficiūt ip̄aꝫ v̓tutē qͣꝫtumad receſſum a malo. fit donū timorꝭ.aut ip̄am v̓tutē ꝑficiūt qͣꝫtū ad oꝑatōꝫ boni. tūc vl̓ boni ad qd̓ oēs tenent̉. et qd̓ eſtin cōmuni oꝑatōe. Uel boni ad qd̓ oēs