Compendiū theologie
tuū adueniat nobis. vt .ſ. in nobis ꝑ ſpēalem effectū regnare cogͦſcaris et ꝑcipiaris.Un̄ glo. Regnū dei ſꝑ p̄ſto eſt. ſꝫ petimꝰ vtveniat .i. vt māifeſtet̉ hoībꝰ a qͥbꝰ velut luxa cecis nō videt̉.¶ De effectu tercievetitōnisErcia petitio eſt qͣ petimꝰ vt ꝯformis fiat volūtas nr̄a/ volūtati diuine. Et eſt hec. Fiat volūtas tuaſicut in celo ⁊ in terra. Sicut ſupple fit ī celo ab electis. Hoc ē. da vt ꝯformes tibi fiamus in terris/ ſicut conformes tibi factiſunt ſancti in cel̓. ¶ Ul̓ ẜm alios. Uolūtasid ē volitū tuū .ſ. illd̓ qd̓ vis fieri circa noſ.qd̓ ſpēalit̓ ē iuſtificatio nr̄a. Un̄. i. Theẜ.iiij. Hec eſt enī volūtas dei ſctīficatio nr̄aFiat .i. adimpleat̉. Nō volūtas qͥdē in ſe qͣfieri vis. qꝛ illa et̓na ē. nec in ſe alit̓ fieri pōtſed fiat ꝑ executōeꝫ ⁊ effectꝰ adhibitōem. fieriqꝫ cognoſcat̉. ¶ Uel ſic. fiat volūtas tuain terra .i. ī hoīe qͥ terra ē. Un̄ Gen̄. ij. Formauit igit̉ dn̄s deꝰ hoīeꝫ de limo terre. EtEccl̓i. xvij. Deꝰ creauit hoīeꝫ de terra. Etiteꝝ. Oīs hō terra ⁊ cinis Qd̓ ꝓpͥe p̄t intelligi ī hoīe pctōre ꝯuertēdo. ſicut ſupple fitin celo. i. in hoīe ſctō iā cōuerſo ⁊ iuſtificato. qͣſi dicat. Cōuertant̉ mali ⁊ faciāt q̄ tibiplacita ſunt .ſ. iuſta ⁊ bona oꝑa. ſic̄ faciuntboni iā ꝯuerſi. Que tn̄ intelligēda ſūt d̓ volitis q̄ ꝓcedunt a volūtate bn̄placiti q̄ ſemꝑ bona ſunt. ⁊ nō de his q̄ ꝓcedūt de volūtate ꝑmiſſiōis q̄ mala plerūqꝫ fiūt Nec enīerit malū ī ciuitate qd̓ dominus nō feceritAmos. iij. ¶ Exponit̉ etiā ſic Fiat volūtaſtua ī terra .i. in eccl̓ia ſicut ſupple fit in celoid ē in chriſto. qͥ celū d̓r. qꝛ ī eo deitas celata ē Un̄ Eſa. xlv. Uere tu ēs deꝰ abſcōdit̉ꝰ¶ De effectu quartepetitionis.Uarta petitio eſt qua petit̉ temꝑale ſubſidiū ad ſuſtentatōeꝫ vite. Ethec. Panē noſtꝝ quotidianū danob̓ hodie. Ꝙ aūt hec petitio ꝑtineat adcorꝑalē neceſſitatē ſpēal̓r teſtat̉ Chriẜ. ſuꝑMatth̓. ita inqͥens. Quia hoībꝰ loq̄baturcarne indutis ⁊ neceſſitati nature ſubiectꝭ;docuit ſubſidiū peti nature īfirmitati. Dicit igit̉. Panē noſtꝝ qͦtidianū. id ē corporalē vl̓ vſualē .i. nobis qͦtidie neceſſarium.Un̄ Matth̓. vi. loco qͦtidianū habet̉ ſuꝑ-
ſubſtātialē. Ante enī pctm̄ fuit panis .i. cibus homini ſubſtātial̓. ſꝫ poſt pctm̄ factꝰeſt ſibi ſuꝑſubſtātial̓ .i. neceſſariꝰ ad hͦ vt ſuſtentet̉ ī vigore. Un̄ nec ꝑ diē naturalē ſine lāguore viriū p̄t hō eo carere. Et iō ſubditur. da nobiſ hodie. Et ponit̉ h̓ panis ꝓom̄i genere ſuſtētamēti corꝑis. Un̄ panisd̓r a pan qd̓ eſt totū ẜm Iſido. ¶ Exponit̉etiā de pane ſpūali .ſ. de corꝑe xp̄i ſeu de euchariſtia. ſic .ſ. panē noſtꝝ/ chriſtū .ſ. vl̓ euchariſtiā qͥ veriſſimꝰ panis eſt/ ⁊ efficaciſſimus aīe cibꝰ. Ioh̓. vi. Ego ſum panis viuus qͥ de celo deſcēdi. qͦtidianū .i. qͦtidie neceſſariū. da nobis hodie. ¶ Sed nūqͥd ẜmhͦ debꝫ qͥlibet de eccl̓ia qͦtidie cōicare? Dicꝙ tripl̓r ꝯtingit ꝯmūicare .ſ. corꝑal̓r ſeu ſacramētalit̓ tm̄. ⁊ iſto mō ꝯmūicāt mali qn̄in pctō mortali ſumūt corpus xp̄i. Itē ſpiritualiter tm̄ ſcꝫ credēdo ſacr̄m Credere eīeſt ſpūalit̓ māducare. ẜm illd̓ Aug. Crede⁊ māducaſti. Et iſto mō ꝯmūicant qͦtidieom̄es boni. Itē corꝑal̓r ſeu ſacramētaliteret ſpūal̓r. ⁊ iſto mō ꝯmūicāt qͦtidie boni ſacerdotes qͥ celebrāt. ⁊ alij boni d̓ eccl̓ia dūꝯmūicant. Qd̓ qͥlibet xp̄ianꝰ debite etatistenet̉ facere ad minꝰ ſemel in āno .ſ. ī paſca.¶ Sed cū ꝯpleta refectōe corꝑali vel ſpūali habeamꝰ qd̓ in iſta petitōe petimꝰ. vt qͥdpꝰ p̄ndiū iſtā orōem iteramꝰ? Ad qd̓ dr̄ ꝙſenſus huiꝰ petitōis duplex eſt .ſ. vt panisdet̉ et vt in ꝯmedētis nutrimētū nō aūt indetrimētū ꝯuertat̉. Et rōe pͥmi habꝫ locūhec orō ante ſuſceptiōeꝫ cibi. Ratōe ꝟo ſecūdi hꝫ locū poſt ſuſceptōem.¶ De effectu quintepetitionis oratōis p̄dicteN qͣttuor igit̉ p̄cedētibꝰ petitōibꝰpetit̉ acceſſus oīs boni. In t̓ribuſvo ſeq̄ntibꝰ ponit̉ amotio oīs mali. In hac igit̉ qͥnta petitōe petimꝰ abſoluia malo p̄terito. Et eſt hec. Dimitte nob̓ debita nr̄a .i. pctā q̄ nos pene debitores cōſtituūt. Sicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰnoſtris. Quaſi dicat. Sic te velis hr̄e adnos in debita nr̄a dimittēdo. ſicut nos hēmꝰ nos erga debitores nr̄os qͥbꝰ debita dimittimꝰ. ¶ Et intelligas ꝙ hec orō ꝓferturī ꝑſona totiꝰ eccl̓ie q̄ in bonis ſtat. qͥ peccātibꝰ in ſe debita dimittūt. Alioqͥn ſi in ꝑſona ſua intentōnem imputādo diceret peccator ī ſe peccātibꝰ nō dimittēs mentiret̉.ſibimet imp̄cās malū. ẜm qd̓ dicit Augꝰ.