Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptē perito ibus orois dn̄ice

XXVII

ideoqꝫ ea his ſeptē petitōibꝰ p̄miſit qͣſi qd̓dam ꝓhemiū. in on̄dit orantē in ꝯſeq̄ntpetēdis fore exaudiendū. enī ad ſufficientē agentē tria ꝯcurrere debeāt .ſ. ſitſciēs volēſ potēs In dicit̉ pr̄/ on̄diteum ſcire et aduertere nr̄am .i. filiorū ſuoꝝīdigentiā. iuxta illd̓ Matth̓. vi. Scit enīpr̄ vr̄ qꝛ his oībꝰ indigetꝭ. In aūt dic̄nr̄. on̄dit ſubuēire volētē. ſuis oēs bōidiligēter ſubueniūt alioqͥn boni eſſent.Un̄. i. ad Choꝝ. v. Si qͥs aūt ſuorū maxime domeſticorū curā habꝫ fidē negauit/ eſt infideli deterior. In etiā dic̄. es in cel̓/ on̄dit ip̄m potētē. Quia vt habet̉. i. Machab̓. iij. De celo fortitudo eſt. Cum igit̉ his v̓bis on̄derimꝰ ip̄m ſcien nr̄aꝫ indigentiā. et ſubuenire potētē. neceſſario flectemꝰ ip̄m ad miẜicordiā. Ait. Pater nr̄. Et hic ſtat nomē pater eēntialiter ſiue eēntia. et ꝑſonalit̓ ſiue ꝑſona. Dicit̉ enī iſto deꝰ pater oīm. Qd̓adhuc p̄t triplicit̓ dici .ſ. cōiter. ꝓpͥe. magis ꝓpͥe. Cōit̓ creatōeꝫ. ſic tm̄ ꝑſona pr̄is/ ſed tota trinitas dicit̉ pater oīm. tm̄ electorū ſed etiā ꝑuerſorū. UndeDeut̓. xxxij. Popule ſtulte et inſipiēs.quid ip̄e eſt pr̄ tuus poſſedit te fecit te creauit te? Proprie aūt d̓r pater adoptionē. ſic tm̄ dicit̉ pr̄ bonorū. Un̄ ad Roviij. Accepiſtis ſpm̄ adoptōis filiorū inclamatis abba pr̄. Proprijſſime aūt dicit̉pater generatōem. ſic ꝑſona pr̄is tm̄ dicit̉ pater vnigeniti filij ſui. Duobꝰ primismodis dicit̉ pater noſter tota trinitas. ſedtercio modo dicit̉ pater noſter deꝰ. ſꝫ tm̄filij ſui. Ex patꝫ hec oratio dirigit̉ad patris ꝑſonā tm̄. ſꝫ ad totā trinitatem. Sequit̉. es in celis. excludit̉ tn̄hoc qͥn ſit vbiqꝫ. Et qͣꝫuis vbiqꝫ ſit eēntialit̓/ potētialiter et p̄ſentialiter. magis tn̄ incelis dicit̉ eſſe. qꝛ vbi magis videt̉ relucereꝟtus ſua et oꝑatio/ ibi d̓r potiꝰ eſſe qͣꝫ alibiSicut aīa licꝫ vbiqꝫ ſit in corꝑe. tn̄ magiſdicit̉ eſſe in corde ẜm aliqͦs. vl̓ ī capite ẜmalios. qꝛ ibi nobiliores apparēt oꝑatōnesſue. Et eſt qd̓ dicit Augꝰ de ſpū et anīa.Sicut deꝰ vbiqꝫ totꝰ eſt in toto mūdo et īom̄i creatura ſua. ſic tota aīa in toto corꝑeſuo tanqͣꝫ in qͦdā mūdo ſuo ē in om̄i eiusparte. Intenſiꝰ tn̄ in corde cerebro. quēadmodū deꝰ eſt dicit̉ p̄cipue in celo. In his autē ſeptē petitōnibꝰ om̄e bonuꝫgeneri hūano neceſſariū petit̉. Ut enī dic̄

gloſa Aug. Nihil homī deeſt qd̓ his ſeptēpetitōibꝰ ꝯtineat̉ ſiue ad p̄ſentē ſiue adfuturā ꝑtineat vitā. Petit̉ in eis acceſſuroīs boni. creati qͣꝫ increati. Itē receſſusoīs mali. .ſ. preſentis/ p̄teriti qͣꝫ futuri/ vtpatebit inferius. De effectu primepetitionis.Rima ergo petitio eſt/ vt ꝯfirmet̉ ī 5nob̓ noticia ſiue cognitio veri dei. habet̉ fidem orthodoxam. Ethoc eſt qd̓ dicit. Nomē tuū .i. noticia tuavl̓ notamē tuū ſanctificet̉ .i. ꝯfirmet̉ in nobis. Sctm̄ idē qd̓ firmū. ſctīficare idēqd̓ ꝯfirmare ē. Scd̓m Pap̄. enī d̓r ſanctūa ſancio ſancis qd̓ idē ē qd̓ ꝯfirmare Quaſi diceret. firmet̉ in nobis fidem verā noticia tua. vt ſicut tu ſꝑ in te firmꝰ es qꝛ eternus et incōmutabil̓. ita da te firmit̉ cogͦſcamꝰ. Uel nomen tuū .ſ. pr̄nitatꝭ quo prnr̄ diceris. ſctīficet̉ .i. firmet̉ in nobis .ſ. vtfilij tui gr̄am ſꝑ maneamꝰ. Un̄ glo. Oramus ne a ſctīficatōe noīs in aliqͦ diſcrepemꝰ. ne pr̄is nomē in filijs moribꝰ vita offendat̉. Uel nomē tuū qd̓ in ſe venerabile et ſanctū ē ſanctificet̉ .i. ſanctū ī nob̓ oſtēdat̉. ſic ſicut ſanctū eſt in ſe ita nos ſctīficet. Un̄ glo. Nomē pr̄is petimus ſctīficari in nobis/ non vt ip̄m ſanctiꝰ ſit. ſed vt innobis augmentū ſue ſctīficatōis oꝑet̉.De effectu ſecundepetitionis.Ecūda petitio ē petit̉ regnū ſeuaudiū futurū. ſiue etiā ſpeciale d̓iregimē ad p̄ſentē ſtatū ait Adueniat regnū tuum .ſ. in nobis .i. ad nos veniat. Unde Aug. Per hoc deſideriū noſtꝝexcitamꝰ vt regnū ſuū nob̓ veniat/ et in eoregnare mereamur. Et ſignant̓ dicit adueniat .i. ad nos veniat. qꝛ v̓tute meritoꝝ noſtroꝝ ex ꝯdigno ad ip̄m ꝑuenire poſſumus. ſꝫ oꝑtet vt gͣtuito ad nos accedat. vn̄ad Ro. vi. Gr̄a dei vita et̓na. Sil̓e Mat.iij. Penitentiā agite appropinqͣbit eniꝫ regnū celorū. Uel ſic. regnū tuum .i. eccl̓iatua adhuc īterrꝭ militās. De regno Lu.xvij. Ecce regnū dei ītra vos ē. Adueniatid ē ad alid̓ regnū tuū vēiat .ſ. ad eccleſiaꝫtriūphantē. Ul̓ adueniat .i. ad te veniat vtte videat ſpēm ſicut nunc videt fidem. Uel regnū tuū .i. ſpūale vel ſpēale regnuꝫ