Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſacramēto extreme vnctōis

XXVII

tota die eſſe capatꝰ ī eccl̓ia. Si vado ad eccl̓iaꝫ ſine capa oꝑtꝫ me it̓ato ire ad eccleſiā ſed ſolū ſatiſfacere de eo non fui totadie in eccl̓ia capatus. Conſil̓r in ꝓpoſito. De ſatiſfactōe autē dicūt ī ſatiſfactiōeduo ſunt ꝯſiderāda .ſ. ip̄a ſolutio debiti. etip̄e modꝰ ſoluēdi. ita vt datū ſiue factuꝫfiat ſolutio debiti. et modū ſoluēdi placeat ſolutio. Si autē aliquē fiat extra charitatē ſolutio debiti. puta pene taxate a ſacerdote. ſicut ieiunare annū et hmōi. dicitur de rigore exigit̉ iterato reddat. charitatē gr̄am adeptꝰ fuerit. ſed ſolū illud qd̓ defuerit ī modo ip̄e penitendoſoluat. Unde tenebat̉ deo iniunctā penitentiā facere; qd̓ reſpicit debitū. et incharitate et bn̄ ordīata volūtate facere. qd̓reſpicit modū ſoluēdi debitū ſoluet ſꝫ nonmodo debito. oportebit talē ꝯfiteri ſatiſfacere de indebito ſoluēdi. Et tunc eritdebita ſatiſfactio. qꝛ .ſ. eijcit ſatiſfactū priuſqͣꝫtū ad debitū. Nūc v̓o poſterius ſatiſfitqͣꝫtū ad debitū modū. Reliqua plene tractant̉ in ſūma Raymūdi ti. de pnīa. ꝓpterqd̓ multa cauſa breuitatis trāſeo. De ſacramento extreme vnctōis ꝑtinentibꝰ ad ip̄mEquit̉ aliqͣ tāgere de ſacr̄o vltimenctōis. Et pͥmo qͥd ſit. De eiꝰ īſtitutōne. Quid ſit eiꝰ materia. Queforma. Quis debitꝰ mīſter. Quis eiꝰ effectus. Quid hic res. qͥd ſacramētū. Quiſit ꝑceptibil̓ huiꝰ ſacr̄i. Et quo ad morbūEt quo ad etatē. De loco vnctōis. Quid ſit extremavnctio.Iffinit̉ aūt ſic extrema vnctio abuſdā. Extrema vnctio eſt linitioolei ſctīficati facta ad releuationeꝫvtriuſqꝫ infirmitatꝭ .ſ. mētis corꝑis. Eponit̉ vnctō extrēa noīe vnico diffiniti.qd̓ qꝛ hēmꝰ circūloqͥmur duo. Iſteꝟo terminꝰ linitio ponit̉ in diffinitōe ſonat in actū vel in paſſionē eſt in ſuſcipiēte ip̄m ſacr̄m. ſicut dicit̉. baptiſmꝰ eſtctio ⁊c̄. deſignat̉ tinctio paſſiua. qꝛ intintingit̉ baptizatꝰ. Uerūtamē ſi qͥs totū eſſeextreme vnctōis vellꝫ diffinire poſſꝫ ita notificare. Extrema vnctio eſt ſacramētū exvnctōe infirmis oleū ſanctificatū facta.ꝯferens infirmis remediū ꝯͣ peccati reliqͥ-

as. et ſi expedit alleuiationē ferens corꝑisinfirmitati.De eius inſtitutiōeUādo autē vbi ſit ſacramentūinſtitutū ē duplex opinio. Una dicit ab apl̓is hoc ſacr̄m eſſe inſtitu. que videt̉ ꝯfirmari gloſam ſuꝑ illudMarci. vi. Ungebāt oleo ml̓tos egrotos ſanabant̉. Que gloſa ſic dicit. Ab apl̓ispatꝫ hunc morē eſſe traditū vt energumīalij egroti certo loco vngant̉ oleo a pōtifice ꝯſecrato. Scd̓ꝫ hoc dicēdū eſt apoſtoli a deo inſpirati diuīa autoritate volūtate īſtituere potuerūt iſtud ſacr̄m. īmoip̄e deus in ip̄is. licꝫ forſan tūc vngerētmodo et forma nūc ẜm ordinatōeꝫ eccleſie fit vnctio. Sed forſan ad tꝑus iſtā for ex cauſa ſeruauerūt. ſicut ip̄i (vt ſupͣtactū eſt) ad tēpus ex rōnabili formā baptiſmi mutauerūt. vt .ſ. baptizarēt in nomine xp̄i. Alij volūt iſtud ſacr̄m chriſtꝰſe īſtituerit. qm̄ iuxta p̄allegatū capl̓m. vi.Marci. Narrato quō chriſtꝰ ſuoſ miſit diſcipulos ad p̄dicandū. ſtatim ſeqͥt̉. Et exeunteſ p̄dicabāt vt penitētiā agerēt. et d̓monia ml̓ta eijciebāt. vngebāt oleo multosegros / et ſanabant̉. qd̓ credit̉ ſine inſtitutōe dn̄i fuiſſe. Nec ſil̓e ē de īmutatōe baptiſmi. qꝛ alid̓ eſt mutare formā ſacr̄i. aliud inſtituere totū ſacr̄m de nouo celebran. forte nūc eccl̓ie autoritatē/ autaliquā ſibi datā inſpiratōeꝫ ſic̄ apl̓i habuerūt/ poſſent aliqͣ ad tꝑus iuſta de cauſa circa formā alicuiꝰ ſacr̄i īmutari. ſed totū ſacramentū inſtituere nullꝰ poſſet (vt credit̉)niſi ſolus deus. Que ſit materia ſacramenti extreme vnctōis.Ateria huiꝰ ſacramēti eſt oleū ſimplex ab ep̄o benedictū ſine alteriuſ¶rei admixtiōe. enī oleū ſignificet nitorē ꝯſcīe/ balſamū ſuauitatē fame. moriturꝰ maxīe indiget nitore ꝯſciētie/ multū ſuauitate fame/ apparet morituri ſimplici oleo ꝯueniēter pungunt̉.criſmate: qd̓ ꝯpoſitū ē ex oleo et balſamo. Et qm̄ in exitu ꝯſtitutꝰ indiget gr̄a ſanāte tm̄ cor ſed etiā alia mēbra qͥbus abuſus eſt indiget tm̄ vnctōne cordis ſedetiā aliorū mēbroꝝ qͥbꝰ maxime peccauit.vt ſicut trina merſio ī baptiſmo ſignat ſub