Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendiū theologie

non refert̉ hic ad actum ſacramenti. qui inpluribꝰ iterari p̄t. ſed ad actū gr̄e ſacramētalis qui freq̄nter iterādus eſt. Aliusmodus. Uel p̄dicta ẜm qͦſdā diſtingue.ſcꝫ ſacramēta data ſunt clericꝭ in exercitationem ſiue exercitiū. Hi enī exercitiū habētin ip̄a .ſ. ſacr̄a miniſtrādo. vt celebrādo. penitētias iniūgendo. infirmos vngendo.tam ip̄os qͣꝫ ſanos cōicādo alia ſacr̄a exhibēdo. In qͥbꝰ ſufficiēter poterūt occupari ſacerdotes qͣꝫ alij clerici tenent̉ eorūeſſe mīſtri coadiutores. Sic data ſuntip̄a ſacr̄a clericis in exercitatiōem. Laicisautē data ſunt in eruditōnem. vt ſupͣ monſtratū eſt. Utriſqꝫ autē clericis qͣꝫ laicisdata ſunt in hūiliatōem. qꝛ vtriqꝫ ſacr̄a ſuſcipiunt. In qͥbꝰ ꝓpter deū ſe creature ſubijciūt. cui ante īmoderate amādo ꝯtra deūſe ſubiecerūt.In quibus cōſiſtūt6ſacramentaOnſiſtūt autē ſacr̄a (vt dic̄ mgr̄ inliiij. ſnīaꝝ) in duobꝰ .ſ. in rebꝰ ībis. res ītellige oīa ſēſibilia adſacr̄m neceſſaria p̄ter v̓ba. vt aquā. oleum.linitōem. panē. vinū. impoſitōem manuū cetera hmōi. In ſacramēto tn̄ in neceſſaria ſunt. Per v̓ba aūt ītellige oīa v̓ba neceſſaria ad ſacr̄m. ſiue ſint inuocatio trinitatis/ ſiue alia q̄cunqꝫ verba ad ip̄m ſacr̄mneceſſaria. Un̄ aquā et oleū qͣſiexēpli ponit intellige oēs res neceſſarias īoībꝰ ſacramētꝭ. Et nomē trinitatiſ om̄iav̓ba neceſſaria ad ſacr̄a. Hoc tn̄ ſciasin oībꝰ ſacr̄is equalit̓ ſunt hec duo neceſſaria. Poteſt enī matrimoniū ꝯͣhi nutū vl̓ ſigno / que ſuccedunt loco v̓boꝝ/ vt ī mutisPoteſt etiā vera pnīa ſine ꝯfeſſiōe ſatiſfactōe in aliqͦ caſu haberi. Uerūtn̄ de penitētia dicunt aliqͥ tota v̓tꝰ pnīe p̄t haberi ſine ꝯfeſſiōe ſatiſfactōe ſed ſacramētuꝫpnīe inqͣꝫtū ſacramētū. qꝛ ſic .i. inqͣꝫtū penitētia ē ſacr̄m ꝯtritio ꝯfeſſio ſatiſfactio adeſſe ſuū exigunt̉/ vt ꝑtes ſue ītegͣles. Et ſicin caſu p̄dicto habet̉ virtꝰ ſacr̄i. ſed non ſacramentū inqͣꝫtū ſacr̄m. Un̄ ſi ſic ꝯtritus ſine ꝯfeſſiōe ſatiſfactōe decederet/ etexpoſt reſuſcitaret̉. ip̄e teneret̉ ad confeſſio et ſatiſfactōnem.5In quibus differūtſacra noue legis a ſacramentis veterꝭ legꝭ.

Ic notādū vēit qͣlit̓ in qͥbꝰ differāt ſacr̄a noue legꝭ a ſacr̄is veterisyteſtamēti. Et ẜm Aug. tota dr̄ia ētimor amor: qꝛ vet̓es ſua ſacra adīplebāttimore. nos ꝟo ſacr̄a euāgelica ex amore.Et ad lr̄aꝫ datio veterꝭ legꝭ tota fuit in timore et igne et fumo alijs terribilitatibꝰ.ſꝫ noua lex tota ī bēignitate gr̄a. Hugo ſctō vic. int̓ ſacramēta noue legꝭ et ſacraveterꝭ legis ponit triplicē dr̄ntiā. Prīa eſt. nr̄a ſacr̄a ſunt īmediate ſigna gͣtie. ſꝫ illa ſic īmediate ſunt ſigna gr̄e ſic̄ nr̄a. Secūda brn̄tia ē nr̄a ſacramēta ſunt ſignacauſe. illa v̓o ſunt ſigͣ tm̄. Tercia drntia ē illa ſacr̄a veteris legꝭ tm̄ ꝓmittūt gͣtiamquā continēt. noſtra autē dant gratiamquam cōtinent.Quot modis ſacramenta iterent̉.Ribus autē modis d̓r ſacr̄m iterari. Uno ex ꝑte efficiētiſ; vtpoItē ꝯferentis. ſic om̄e ſacr̄m eſt iterabile. qm̄ idē ep̄us freq̄nter ꝯfirmat. freq̄nter ordīat. idē etiā ſacerdos freq̄nt̓ baptizat/ ꝯſecrat corpꝰ xp̄i. et hmōi. Aliod̓r ſacr̄m iterari r̄ſpectu ſuſcipiētꝭ. vt abeodē idē ſacr̄m nūero ſꝫ ſpecie ſuſcipit̉.Et hec iteratio eſt in qͥbuſdā ſacramētꝭ/ īqͥduſdā Sūt enī aliqͣ ſacr̄a inſtituta inremediū maloꝝ que freq̄nt̓ ꝑſone accidereſolēt/ et in qͥbus impͥmit̉ caracter ſicutpenitētia in remediū mortaliū actuū. euchariſtia in remediū venialiū extrēa vnctio in remediū vtrorūqꝫ. etiā corporaliſmorbi. Et hec ſacramēta ſicut mala ī quo remediū inſtituta ſunt freq̄nt̓ acciduntita frequenter ꝯferri iterari poſſunt Sūt alia ſacramenta in qͥbus impͥmitur caracter. et hec ſacramēta ꝓpter dignitatē caracteris quē ſic imprimūt ſemel imp̄ſſusindelibilis eſt iterari poſſunt. Terciomodo iterari dicit̉ ſacr̄m. ſic .ſ. eadē forma ꝟboꝝ numero ſuꝑ eandē materiā nūero ad eandē ſāctificandam ꝓferat̉. Et iſtomodo nullū ſacramentū iterat̉. quia ſicba ſanctifica ſeu ſanctificātia viderent̉ inſufficiētis efficacie reſpectu ſctīficatōis illius materie. ſi obijcias de extrema vnctōe in videt̉ eadē forma ꝟboꝝ iterari ſu eūdeꝫ infirmū. Dic iterat̉ illa formaꝟboꝝ ſuꝑ eundē īfirmū niſi ſe alit̓ habētē ſic alteratū. hoc eſt niſi alia ei infirmitas