Regule
uocaret. qn̄ p̄terea hec ſeruilia magis ex cupiditate qͣꝫ pia neceſſitate reipublice ꝑtractāt̉. ¶ Ioci ⁊ alie recreatōeſ corꝑales apd̓vulgꝰ diebꝰ feſtiuis. qͣꝫqͣꝫ ſepiꝰ ammixtashabeāt maliciaſ ꝯͣ dei legē. nō tn̄ ꝑ directūeccl̓iaſticis obuiāt inſtitutis. ¶ Oꝑa ſeruilia plerūqꝫ fructuoſiꝰ fierēt ſi nō ea ꝓhiberet eccl̓ia. qͣꝫ illa q̄ vulgares in feſtꝭ exercēt.Propt̓ea p̄latoꝝ intereſt attēdere circa feſtiuitatū ml̓titudinē ne ſit illa ad cumulūpeccati potiꝰ qͣꝫ ad cultū dei. ¶ Diligere ꝓCximū ſicut ſeip̄m ē velle ꝓximo ea oīa queẜm rectā rōem hō vellet ſil̓r ꝓximū ſuū velle ſibi. Hec aūt ſunt indiſpēſabiliter bonacharitatis et gl̓ie. ¶ Quia bonis fortune ⁊nature et gr̄e gͣtis date pn̄t hoīes abuti inꝑniciē ſui vel aliorū/ nō qͥlibet tenet̉ velle illa cuicūqꝫ ꝓximo ſuo. ſed aliqn̄ non velle.qꝛ ⁊ ẜm rectā rationē ita deberet hō velle d̓ſeip̄o. Sic iudex cū amore ꝓximi necat ipſum aut bonis ſpoliat. Sic ingeniū ⁊ ſciētia ⁊ diuitie pn̄t deſiderari iſti vl̓ illi ꝓxīonō adeſſe dū nocitura credunt̉. ¶ Ante religiōis ingreſſum teneor ꝓuidere neceſſitatiꝑentū meoꝝ extreme ſi poſſum. dū nō aliūde patet eis ꝓuiſio. nec excuſaret me religionis ingreſſus qͥn peccem intrādo/ et poſtintroitu ꝓfitēdo. Si tn̄ neceſſitas illa nōſit extrema/ aut patet aliunde ꝓuiſio nō teneor ꝓ inuādo exire religiōem iā ꝓfeſſam.¶ Suꝑioribꝰ nr̄is qͥ omnes dici pr̄es pn̄tobediendū eſt de rigore in eis ſolū in qͥbuſſuꝑiores ſunt. magis autē ei cuiꝰ autoritaſpotior eſt attētis circūſtantijs ꝑſone. tꝑis.reipublice. ⁊ vtilitatis ī iſtis. vt in concernētibꝰ rēpublicā plꝰ obediēduꝫ eſt pͥncipiqͣꝫ patri. ſecꝰ in re domeſtica. Proportionabilit̓ de monacho reſpectu pape ⁊ ep̄i ⁊ abbatis et pͥncipis tꝑalis diſtinctio locumhabꝫ. ¶ Quāto pl̓es dilectōnis cauſe ꝯcurrunt circa aliquē ꝓximū/ vt ē habitudo p̄latōis et ſubiectōis adinuicē. bonitatis etratio cognatōis. beneficētie. ꝯſortij. patrie⁊ ſimiliū/ tāto ceterꝭ paribꝰ ille dꝫ plꝰ amari et p̄ferri. tn̄ obligatio legibꝰ cauta precipue ẜuāda eſt. ¶ Ab inimico parato total̓rſatiſfacere de iniuria/ ego teneor ſatiſfactōꝫſuſciꝑe vel indulgere. tn̄ verbū meū aut ſocietatē ſolitā/ aut alia dilectiōis ſigna poſſum interdicere ad mei ⁊ ſui cautelā. ⁊ nonad rancorē. ¶ Inimicū nō paratū corrigidiligo qͣntū ſufficit ad ſalutē ſi ei nolo malū damnatōnis neqꝫ dāni tꝑalis ꝑ iniuſta
media. ¶ Inimico meo incorrigibili optare fas habeo vt talit̓ ſibi ſit in aīa vel inrebꝰ/ qualit̓ ſufficit ad hͦ ꝙ neqꝫ mihi neqꝫreipublice iniuſtū dānū poſſit īferre. ¶ Iure naturali vim vi repellere licet. ſic ꝙ īpetitus aliqͥs a qͣlicūqꝫ ꝑſona cuiuſcūqꝫ dignitatis etiā papal̓ via facti. ⁊ nō habēs iuriſremediū/ fas habꝫ iniuriāti de facto reſiſtere ẜm qͣlitatē iniurie .ſ. qͣntū reqͥrit̉ ⁊ ſufficit ꝯͣ illū ad ſui tutamētū ab hac facti via.¶ Caſus multi eſſe pn̄t ī qͥbꝰ aliqͥs ſe gerēsꝓ papa/ ⁊ ꝓ tali habitꝰ ab eccl̓ia/ poterit aſubdito licite vl̓ occidi vl̓ incarcerari. vl̓ ꝑmodū quēdā appellatōis ab eo/ vel ſubtractōis a ſua obediētia declīari. niſi forte obſtare monſtret̉ ꝯſtitutio aliqͣ nō hūana ſolū. ſed diuīa atqꝫ reuelata huic naturali iuri p̄iudicans. ¶ Nunqͣꝫ ꝓ ſaluatōe vite autcuiuſcunqꝫ rei ſue licet alicui mortē alteriꝰde ꝑ ſe ſciēter via facti ꝓcurare. et maxīe illiꝰ qͥ nullā infert iniuriā. ¶ Nunqͣꝫ ꝓ ſaluādo vitam ſuā corꝑalē ſunt innoxij via facti a ſe ꝑimendi. vt ſi nō aliter euadere pōtaliqͥs ſe ꝑſequentē qͣꝫ cōterēdo ꝑuulos viam obſidentes/ mors potiꝰ eſt expectāda.ita dū qͥs eſt in extrēa famis neceſſitate/ n̄debꝫ ab alio ſimilit̓ famelico panē neceſſariū extorquere.¶ De ſacramentisN omni ſacramento ſi deſit intētio actual̓ vel habitual̓ faciēdi il clud qd̓ chriſtꝰ inſtituit ⁊ eccleſiaHctendit nihil agit̉. Sil̓r ſi formaomittit̉ aut corrumpit̉. Et ſi mat̓ia debitaaut ſi mīſter idoneꝰ defuerit. ¶ Ex hͦ p̄ciſeꝙ aliquis ſciſmaticꝰ eſt vel hereticꝰ vel p̄ciſus et excōmunicatꝰ/ vel degͣdatus nonredditur impotēs ad efficiendū vl̓ conferendū ſacramēta; niſi deſit aliūde vl̓ ptāsordinis/ vel intentio debita/ vl̓ mat̓ia/ velforma. qͣꝫuis exercēdo talia in caſibꝰ ꝓhibitis grauis delicti reꝰ teneat̉. ¶ Fiat ſemꝑ quod meliꝰ erit d̓ poſſibilibꝰ/ dū circa ſacramentoꝝ mīſtratōem dubitatio aliqͣ cōtigerit/ aut ſuppleat̉ caute id qd̓ omiſſumfuerit. et ſub qͣdam cōditōe/ ſi nō erat illuditerandū. ¶ Cerimonialia ſeu figuratiua legis antique ante chriſti paſſiōeꝫ crāt iudeis neceſſaria. poſtmodū ꝓ aliquo tꝑe licita ſed inutilia. tandē vt nunc obſeruantibus ⁊ ſpem in eis ponētibꝰ mortifera necab eis ſumēdū ē efficax argumētuꝫ ꝙ mō