Morales
XXIIII
poſſit eoꝝ grauitas aliter variari. Beſtialitas cū brutꝭ. Sodomia cū eodē ſexu. autin vaſe nō ordīato. Mollicies ſecū. Sacrilegiū dicataꝝ. Inceſtꝰ parentū. Stuprū virginū. Adulteriū ligatoꝝ. Fornicatio ſolutorū. Luxuria general̓r. ¶ Licituꝫeſt ſuā caſtitatē ſicut ꝓpͥam vitā defenderevim vi repellēdo. ¶ Delectatio viri cū vxore licita eſt cauſa ꝓlis. cauſa reddēdi debitū. cauſa p̄ẜuatōis ab incōtinētia ꝓhibitaEt ſi fola delectatio querit̉. infra metas tn̄vinculi mr̄imonialis. ſic ꝙ extra nō q̄reretur. neqꝫ fit cū circūſtantijs alip̄de ꝓhibitis illud aūt nullū aūt tm̄ veniale peccatūeſt. ¶ Uxoratoꝝ alter peccare p̄t mortalit̓in mr̄imonio ſi cū detrimēto notabili prolis ꝯcepte aut generāde ſciēter fiat. vt tempore mēſtruoꝝ. ſi extra vas. ſi cū deſiderioabſentis quaſi p̄ſentis alteriꝰ nō ſui. ſi prīcipaliter ex cauſa aut ex fine mortalit̓ noxijs. ¶ Faciliꝰ eſt ſepe ab oꝑe carnali total̓abſtinentia. ſicut in v̓ginibꝰ ⁊ viduis; qͣꝫmodeſte maritalē copulā exercere. ſicut febris potū. ⁊ ignis flatu/ ⁊ pruritꝰ attactutandē magis ſuccēdunt̉. ¶ Quia corpꝰ ſacerdotis ſi vxoraret̉ eſſꝫ vxoris ſacerdos qͥtotꝰ eſſe debꝫ dn̄o ꝯſecratꝰ/ ⁊ expeditus acura reꝝ familiariū ⁊ ſolutꝰ legibꝰ ciuilibꝰ.⁊ oratōi iugiter vacare/ rationabilit̓ aſtringitur voto caſtitatis.De preceptis decaIligere deū ſuꝑ oīa ex toto cor.de. ex tota aīa. ⁊ ex tota v̓tute. qͣꝫſtum ſufficit viatori ad ſalutē eſttaliter affici ad deū actu vl̓ habitu ꝙ dei amiciciā cuiuſlibꝫ alteriꝰ rei dilectōi an̄ponit. Sic ꝙ ꝓ nulla dilectioneſui vel alteriꝰ charitatē dei vellet deſerere ꝑtrāſgreſſionē cuiuſcūqꝫ p̄cepti diuī. ¶ Nēoẜm legē tenet̉ potiꝰ eligere annihilatōꝫ ſeudānatōem et̓nā qͣꝫ peccare mortalit̓. Neutrū qͥppe pōt eligi licite. ſtante lege de p̄cepto habēde charitatꝭ. cū qua neqꝫ annihilatio ſtat neqꝫ dānatio. ¶ Propoſita alicuiviatori iſta q̄ſtiōe et ſil̓ibꝰ. an citiꝰ pateret̉eſſe in igne ꝑ vnū diē/ qͣꝫ pctō mortali conſentire. nō tenet̉ circa hͦ deliberare abſolute de altera ꝑtiū. ſed teneat ſuſpenſū iudicium ꝯſiderādo fragilitatē ſuā. ⁊ fidēdo ī diuina miẜicordia. que vel nō patiet̉ eū ī talem temptatōeꝫ incidere. aut ſi patiat̉; de
faciet cū temptatōe ꝓuentū vt poſſit ſuſtinere. ¶ Propoſitis hmōi q̄ſtionibꝰ qͥd homo faceret tēptatōe forti p̄ſente? Alid̓ ē optare ⁊ deſiderare illd̓ qd̓ eſt melius. ⁊ iudicare illud eſſe eligibiliꝰ aut minꝰ fugibilealtero. aliud d̓liberare abſolute ꝙ ip̄e ſic faceret ⁊ ſic eligeret. Qm̄ pͥmū eſt pie ⁊ fidel̓aīe. ſecundū de p̄ſumptōe ⁊ temeritate culpat̉. ¶ Iurare ꝑ deū qd̓ eſt eū teſtē veritatꝭadducere. fit licite īmo meritorie dū ꝟitasſubeſt. et reuerētia comitat̉. ⁊ pia neceſſitaſex humana infirmitate ꝯſurgens/ īpellit.¶ Iurare ī vanū eſt ꝓpͥe deū in falſitate/ cuius eſſe teſtis neqͥt inuocare. Iō dū ex deliberatōe fit ſemꝑ eſt mortale. ¶ Exigere iuramēta ab his de qͥbꝰ vehemētior eſt p̄ſumptio qͣꝫ de oppoſito apud exigētes ꝙ deierabūt. et ad hͦ ex deliberatōe inducere; vixaut nunqͣꝫ caret mortali delicto. niſi forſanqn̄qꝫ apd̓ iudices qͥbꝰ ex officio ſic exigereneceſſe eſt. Neqꝫ neceſſe eſt neqꝫ vtile ⁊ ſepcrimīoſum exigere iuramēta ab his qͥ q̄ſtionant̉ in iudicio exteriori eccl̓iaſtico vl̓ ciuili/ qn̄ p̄ſumi p̄t vehemēter ꝙ qͥdā deierabūt. et qn̄ eoꝝ iuramēto nullatenus ſtatur¶ De re penitꝰ occulta. que .ſ. non p̄t ꝓbariteſtibꝰ duobꝰ neqꝫ rēpublicam ſcādalizat;nullus in foro ext̓iori licite p̄t ab alio inuito iuramentū extorq̄re ¶ Quāuis ſꝑ nō tn̄ꝓ ſꝑ obligemur colere deum. nō ſolū mentaliter ſed etiā fignis exterioribꝰ. illa tn̄ ſigͣꝓ varietate tꝑis et hoīm pn̄t variari. ſicutſunt orōes. genuflexiōes. thurificatōes. ꝓſtratōes/ ⁊ p̄ſentatōes candelaꝝ. victime ⁊ſil̓ia. ¶ Signis ext̓ioribꝰ nūqͣꝫ bn̄ colit̉ deus qn̄ illa neq̄unt fieri bono aīo. vel ſcādalizant ex ſil̓itudine ſui ad idolatria aūt aliāinhoneſtatē. quēadmodū fit ī inſanijs ſtultoꝝ apud ml̓tos. ⁊ in iſtis delatōibꝰ baculoꝝ ꝑ ml̓ieres ſacris ornamētꝭ indutas. ⁊qͥbuſdā ſil̓ibꝰ. q̄ oīa p̄latoꝝ ſollicitudo tenetur abradere. ¶ Obẜuatio ſabbati qͦ ad circūſtantias tꝑis ⁊ modi ⁊ loci ꝓ maxīa ꝑterelicta eſt determīatōi p̄latoꝝ. q̄ cognoſcit̉tū ex eoꝝ inſtitutis. tū ex ꝯſuetudībꝰ ꝑ eoſlegitime toleratis. ¶ De oꝑbꝰ ſeruilibꝰ nonexercēdis diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtīuis/ plꝰ ⁊ freq̄nter det̓minat ꝯſuetudo loci et ꝑſonaruꝫa p̄latis tolerata/ qͣꝫ alia lex ſcripta. ¶ Conſuetudo exercēdi oꝑa ẜuilia hec ab iſtꝭ. hecab illis in diebꝰ feſtiuis tūc maxīe dicēdaeſſet corruptela qn̄ totalit̓ a ẜuitio dei et acultū feſtoꝝ / ⁊ maxime ab auditu miſſe re-