Sympſalma nonumICI
ICI
cor meū/ ⁊ renes mei ꝯmutati ſunt. ⁊ ego adnihilū redactꝰ ſuꝫ et neſciui. Per ignorantiāaūt cogit̉ incircūuolate dei ẜm Dion̄. Sicamor ſpōſe poſtqͣꝫ ꝯfabulādo narrauerat filiabꝰ hierl̓m ex ꝑſona ſponſil Deſcēdi ī ortūnucū vt viderē poma ꝯualliū q̄ ſunt merita humiliū⁊ inſpicerē ſi floruiſſet vinea q̄ꝑ baptiſmū de egypto trāſlata eſtl ⁊ germīaſſent mala punica ſſanctaꝝ intētionū. ſubiūxit ī ꝑſona ſual Neſciui. aīa mea ꝯturbauitme ꝓpter quadrigas aminadab. Aptiſſimequidē ꝑ aminadab (qui ſpontaneꝰ interp̄tatur) accipit̉ xp̄s. qͥ volūtarie genuit nos ẜmIacobi verbū. Cuiꝰ quadrige ſunt euāgelice qͣttuor doctrine. quibus euecti fideles cōturbauerūt mundū bona ꝯturbatōe / qn̄ cōturbate ſunt gētes ꝑ pnīam. ⁊ inclinata ſuntregna ꝑ fidei ſubiugationē vocātibꝰ apl̓is ⁊ſucceſſoribꝰ ſuis ⁊ pie clamātibus quater iuxta quattuor euāgelia. reuertere reuertere ſunamitis .i. captiua. reuertere reuertere vt ītueamur te. hoc ē/ vt reuerſam ⁊ ꝯuerſaꝫ diligamus te. Nā vbi amor ibi oculꝰ. et ita viderediligere ē. ¶ Amor ſpōſe ꝯtinuo ꝯuertit alloquiū ceptū cū filiabꝰ hierl̓m. nō qͥdē v̓borūſtrepitū/ ſed ſolita meditatōe. Conuertit inquā ad laudē eccl̓ie d̓ gentibꝰ tā vniuerſalisqͣꝫ ſingularis. qm̄ vnitas nectit oēm/ vt etiāremaneat cuiuſlibet ſalua ſingularis ꝓprietas. Nihilominꝰ placet in hoc ſympſalmateſermonē facere ſuꝑ vniuerſali ⁊ ꝑ allegoriaꝫ.quatinꝰ ſolers lector aīaduertat ita potuiſſefieri ꝑ vniuerſum decurſū iā ꝑactū pͥncipaliter ẜm anagogiā cū illuminatōe ph̓ica. quēadmodū ī ſequēti ⁊ vltimo ſympſalmate cōuertet̉ or̄o ad tropologiā. qͣi ꝓ adoleſcētulisſicut magis aptat̉ ad ꝯcubinas ⁊ reginas. ⁊p̄cedētia texunt̉ de illa q̄ vnice ꝑfecta ē ⁊ electa. virgo. filia. ſoror. ſpōſa/ qͣſi mr̄ honorificata et qͦdammō deificata. Eſt aūt ſenſus ille allegoricus dicēdꝰ ī hoc libro ꝓprie lr̄alistāqͣꝫ ab auctore Salomōe pͥncipalit̓ intētꝰvbi voces aliud loquunt̉/ ſꝫ res lr̄am ſignificant. quēadmodū de lignis lybani q̄ ꝯſtituerūt ſibi regē. ¶ Amor noīari pōt triplicit̓/ cōformiter ad actū triplicē hierarchicū. Nā ēamor purgatiuꝰ. cui ſeruit tropologia ⁊ moral̓ ſcīa. Eſt amor illumīatiuꝰ. cui ſeruit allegoria ⁊ ſpeculatiua theologia. Eſt amor ꝑfectiuꝰ/ cui ſeruit anagogia ⁊ practica theologia. Dictū ē hactenꝰ pͥncipal̓r de amore ꝑfectiuo ẜm anagogiā ⁊ pͣcticā theologiā/ iūgēdo ſpeculatiua aliqn̄. Dicēduꝫ ē ī hoc nono
ſympſalmate p̄cipua intentōe de amore illuminatiuo. ꝑ allegoriā aūt ꝑ ſpeculatiuā theologiā. Decimū ꝟ̓o ſympſalma deẜuiet maxime amori purgatiuo ẜm tropologiā ⁊ moralē ſcīam. Sic em̄ debitum ſoluere cōnabimur nedū ꝑfectis ⁊ ſapientibꝰ. ſꝫ minus ꝑfectis qͥ ꝓficiūt aūt ꝓficere deſiderāter incipiunt ¶ Amor illuminatiuꝰ conat̉ per allegori Oas ex narratōe ſponſe ad filias hierl̓m ſub ꝑſona dilecti eccleſiaꝫ de gentibꝰ ꝯmēdare ſubnoīe ſunamitis q̄ captiuitatē ſonat. qͥ ſenſusꝑ expoſitores copioſiſſime/ ⁊ qͣſi pͥncipalitertractatꝰ ē in hoc toto cāticoꝝ libro. Docet hͦglo. ordi. ex eoꝝ dictis ꝑticulariter excerptaUocat̉ qͦꝫ Loſculatio oris lincarnatio xp̄i. ſimiliter deſponſatio ⁊ amplexio cū ſil̓ibꝰ. Dicunt̉l adoleſcētule ſimplices de eccl̓ia. dicūturl ꝯcubine ⁊ regine. ſp̄lati minores ⁊ maiores bn̄ fecūdātes ⁊ regētes eccleſiā. Diciturvnica colūba ſꝑfecta tota vniuerſal̓ eccl̓iaad vnū paſtorē xp̄m/ ⁊ eiꝰ vnicū ī terris vicariū pontificē ſūmū ſimplificata. Dehīc pluralitas paſtoꝝ ⁊ ſodaliū ⁊ tabernaculoruꝫ ⁊oppugnationū refert̉ ad hereticos ¶ Porrolectulꝰ floridꝰ cū ſil̓ibꝰ ſpectat ad ꝯtemplatiuos ſic̄ egreſſio ſpōſe ad exteriores vineas ⁊ortos trahit̉ ad actiuos/ p̄ſertim p̄latos ⁊ rectores eccl̓ie maiores ⁊ mīores ⁊ doctores.adeo ꝙ tota fere ꝯnexio corꝑis myſtici eccleſie ſignificata ꝑ actꝰ corꝑis veri traducit̉ adiſtos. Nūc noīe ocl̓oꝝ/ qm̄ illumināt. nūc ꝑchoros caſtroꝝ/ qꝛ letificāt et defēdūt ī ꝯcordia qͣſi chori. nūc laudat̉ ſub admiratōe qͣi filia pͥncipis ex pulcritudīe greſſuū. qm̄ ſuntcalciati ⁊ p̄parati ad euāgelizādū paceꝫ/ ꝓutloquit̉ Eſaias. Quā ſpecioſi pedes euāgelizātiū bonū. Rurſus ipſi eidē ꝯꝑant̉ l capill̓.qm̄ adherēt xp̄o capiti ī mediatiꝰ. et ſūt ordiuatil ſicut greges capraꝝ q̄ apparuerūt d̓ gala ad l. i. de aceruo teſtimonij ſcpͥturaꝝ De qͥbus xp̄s. Teſtimoniū inquit ꝑhibēt de me.Cōꝑant̉ deniqꝫ dētibꝰ ꝯterētibꝰ cibū ſpūal̓doctrine ſub vnitate ordinata. ꝓut eſt grexouiū q̄ aſcenderūt de lauacro baptiſmi velpnīe nō ſine multiplici fructul ſed gemell̓ fetibꝰ ꝓpter geminā dei ⁊ ꝓximoꝝ charitatē.¶ Comꝑat̉ inſuꝑ ſua ꝯuerſatio (q̄ ꝑ genas figurat̉) cortici ꝑ humilitatē pallēti malipunici ꝯtinētis in ſe grana doctrinarū/ rubicunda ꝑ charitatē ſub ordine mirabili ſentētiaꝝque dicunt̉ hic occulta genarū vel ipſius eccleſie. ¶ Comꝑat̉ iūcturis feminū ⁊ monilibus. vmbilico ⁊ crateri tornatili/ qͥ nūqͣꝫ inL
AA 2