Super Cantica canticorum
circūeunt ciuitatē Ciuitas ⁊ ſi poſſit in bonū accipi cū cuſtodibꝰ ſuis angel̓ ⁊ p̄latꝭ. qͦrū bone ſūt ꝑcuſſiōes ⁊ vulnera ſctē ꝯpūctōnis amoto pallio vanitatis. Attn̄ cuſtodesiſti qͥ circūeūt/ ītelligi pn̄t d̓ peſtifera gēte illiꝰ ſathan. qͥ circūit terrā et ꝑambulat ciuitatē peccatricē. ī cuiꝰ medio ſūt iniqͥtas ⁊ dol⁊ babylonica ꝯfuſio. In qͦ ſenſu ſi textꝰ pn̄saccipit̉/ ꝯſeq̄nter ſpōſa zelās amorē ſpōſi incurrit vt fit intercurrēdū. ī aſpectu ꝯfuſiōishorribil̓. qꝛ videt iniqͥtatē ⁊ ꝯͣdictōꝫ ī ciuitate. qͥd vulneret̉ ſentiens cū apl̓o. Quis infirmat̉ ⁊ ego n̄ īfirmor? Quis ſcādalizat̉ et egonō vror. Sic em̄ pentapol̓ peccatrix affligebat neqͥſſimis oꝑbꝰ aīaꝫ iuſti loth. nō flagellis corꝑalibꝰ ¶ Eſt aūt apd̓ Eſaiā palliū laudis qd̓ dādū erat ꝓ ſpū meroris. nūc autē exaduerſo ꝯcipit zelus amorꝭ ſpm̄ merorꝭ ſublato pallio laudis. Nā quō cātaret canticuꝫdn̄i ī terra babylōis aliena ¶ Amor p̄terea qͦad ꝓprietatē alterā/ lāguet exclamās ¶ Adiuro vos fortꝭ obſecratiol filie hierl̓m. ſſuꝑneciuitatꝭl ſi inueneritis dilectū īmo qꝛ vobiſcū ēlvt annuncietꝭ ei qͥ nouit oīal qꝛ amorelāgueo. Sane qꝛ ledit̉ amor ⁊ honor ip̄ius/neq̄o n̄ lāguere. qm̄ nullū valeo p̄ſtare remediū. zelꝰ em̄ domꝰ ſue comedit me. Et qꝛ totmala q̄ video tollere n̄ valeo/ cū lāguore tolero ⁊ gemo. Heu mihi qꝛ incolatꝰ meus ꝓlōgatus ē/ ⁊ habitaui cū habitātibꝰ cedar tenebraꝝ harū. neqꝫ patet vobiſcū celer īgreſſusad dilectū. Cupio em̄ diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o.Cupio ciuitatē turbidā deſerere corꝑis meivt libera fiat mihi ꝑtractatio ſūmi boni ſatians ⁊ qͥetās. Eſt igit̉ cā lāguorꝭ mei ex vnico amore ſuo duplex. qm̄ ledit̉ a p̄uaricatoribꝰ. neqꝫ mihi plene poſſidēdꝰ cito dat̉. Fiat vtinā lāguor iſte mihi ī mortē qͣlis ē illa iuſtoꝝ. ¶ Amor ſpōſe qͦ ferueat ampliꝰ ⁊ felicit̓lāgueat/ ꝑflat̉ interrogatōibꝰ filiaꝝ hirl̓m qͣineſciarū. vt ē illd̓. Adā vbi es? vel potiꝰ illd̓ad mariā amore lāguētē. mulier qͥd ploras?Qual̓ ē dilectꝰ tuꝰ lex dilecto. Amas em̄ ꝑamorēl O pulcerrima mulieꝝ qͣlis ē dilectꝰtuus qꝛ ſic adiuraſti nos. Rn̄dens ꝓtinusamor ꝓ ꝯditōe ſua laudat dilectuꝫ ex viuacicolorelqꝛ cādidus ⁊ rubicūdꝰ lex ſingularidecorel electꝰ ex milibꝰ ſex ornato v̓ticel caput eiꝰ aurū optimū cuiꝰ lcome ſūt ſic̄ elatepalmaꝝ fortes .ſ. ī altū dilatate cogitatōes.ſic̄ exaltat̉ celū a terra. cogitatiōes aūt hoīmvane ſūt. Et qm̄ abditiſſime ſūt cogitatiōesdei. neqꝫ ꝯp̄hēdi pn̄t. dicūt̉ lnigre ſic̄ coruꝰ
Ceterū ꝯmendāt̉ oculi ſapīe eius ex colūbina ſimplicitate mūdiſſima et lactea. Et qm̄ꝓfunda fluuioꝝ ſcrutāt̉ habitāt iuxta fluenta ſcpͥturaꝝ pleniſſimal. Gene illiꝰ ſūt lornamēta faciei formoſe ac redolētesl ſic̄ aureolearomatū ꝯſite a pigmentarijs. labia eiꝰ qͥbꝰenarrat ſcīam labia ſuntꝭ diſtillantia) moderate ⁊ abſqꝫ vlla putrefactōis label mirrhaꝫpͥmā) vt ē illud cuꝫ ſil̓ibꝰ. Btī pauꝑes ſpū. ⁊mites. ⁊ qͥ lugēt. ⁊ qͥ nō hn̄t hic ꝯſolatōꝫ ſuā.ſꝫ flēt ⁊ eſuriūtꝭ Manus virtutꝭ executiueſūt tornatiles. lꝑ agilē eqͣbilitatēl auree perſapīaml plene hyacinctꝭ celice ꝯuerſatōnisUēter qͥ vim vel memoratiuā vel generatiuā ſpūaliter ſignificat ꝭ eburneus lē ꝑ candorē caſtitatꝭ nō vrentꝭ/ ⁊ ꝑ ſaphyrorū p̄cioſoꝝdiſtinctōꝫ ī celicꝭ donis Crura illius) vſqꝫad pedū firmitatē ſignāt vias greſſuū diuīorū ẜm miſcd̓iaꝫ et ꝟitatē ſub typo colūnarūmarmoreaꝝ l ſūt ſuꝑ baſes aureas inflexibilit̓ ſtabilite. Spēs eiꝰ) cādorē puritatꝭ odorifere geritꝭ vt lybanꝰ. kl electus Iē int̓ aliosſic̄ cedri ꝓceritate ſunt īputribilitateqꝫ laudabiles. Cōmendat̉ lguttur illius ſuauiſſimū in vi ſpiratiua/ ſonatiua ⁊ diſtributiuaad īferiora corꝑis mēbra. Et qͥd ꝑ multa fieret moroſa dinūeratio ltotꝰ deſiderabilis¶ Amor ad extremū qꝛ ſublimiꝰ aſcēdere nōpoterat ſubiūgitꝭ Tal̓ ē dilectꝰ meꝰ ⁊ ip̄e eſtamicꝰ meus filie hierl̓m. dilectio dicit amationē ex electōe. ſꝫ amicicia addit reamatōeꝫ⁊ mutuā cōicatiōꝫ. Rurſus qꝛ ſpōſus ſumit̉a ſpōſa nedū ꝓpter cōicatōꝫ/ ſꝫ ad filiorū generatōeꝫ. Ubi fūdat̉ cōicatio nature ẜm originē filij vel filioꝝ a pr̄e Preterea vxor in eodē gͣdu videt̉ eē ponēda. qͣꝫtū ad amorē beniuolētie cū filijs. ẜm quā cōicatōeꝫ magꝭ diligit̉ filiꝰ qͣꝫ pr̄. qꝛ filius ē aliqͥd eiꝰ. nō autē pr̄Preſumit igit̉ ſctā fiducia multū de deo dilecto. ip̄a diligēs ſponſa cū addit. Et ip̄e eſtamicꝰ meus filie hierl̓m. qꝛ diligit ⁊ diligit̉ ⁊ī ſecretꝭ cōicat. Plꝰ deniqꝫ videt̉ dictura fuiſſe ſi iūxiſſet/ ⁊ ip̄e frat̓ meꝰ. Quid p̄terea ſi dixiſſet. ⁊ ip̄e ē ſpōſus meus? Quid demū ſi velut excedēs audaci v̓bo ꝯcluſiiſꝫ. ip̄e ē filiꝰ ⁊puer ⁊ mīſter? Nōne dixiſſet talia ꝯformiterad ſpōſū ſic loq̄ntē ⁊ laudātē. nedū ſpōſā pulcerrimā ⁊ īmaculatā. ſꝫ oēm generalit̓ qͥ fecerit volūtatē pr̄is ſui qͥ ē ī cel̓. Sane ſuffecitei fortaſſis laudatio nō ꝓprij ſed alieni oris/ſpōſi ⁊ ſuorū paſtoꝝ ⁊ doctorū quaſi panymphorū inter ſpōſaꝫ ⁊ ſpōſū qͥ ſpōſā vocāt v̓bigenā ſeu deigenā ⁊ ita dei matrē. Ambro.