Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sympſalma quintum XCIX

XCIX

reū ſublimis qͥetiſſime caritatꝭ. Amor deniqꝫ decorat̉ diademate mr̄eꝫ ſapīaꝫ. qͣle diadema ſibi dedit/ eo circūdedit ī die deſpōſatōis leticie cordis ſui. Hāc diē rōnabil̓rintelligamꝰ horā baptiſmi grāꝫ factū ē illud Eſaial Gaudēs gaudebo ī dn̄o. et exultabit anīa mea ī deo meo. Quia induit medn̄s veſtimētꝭ ſalutꝭ) v̓tutū oīm celitꝰ īfuſarūl īdum̄to iuſticie xp̄o .ſ. eſt ſol iuſticie.circūdedit me ſic̄ ī Apoc̄. Uiſa ē ml̓ier amicta ſole ī capite eiꝰ corōa ſtellaꝝ. xij. Sequit̉ ꝯcordit̓ ad p̄miſſa. tāqͣꝫ ſpōſū decoratūcorōa. ſpōſā ornatā mōilibꝰ ſuis. Eſt aliud in hac excitatiua vocel. Egredimini filieſyō videte qd̓ altiꝰ ſcrutādū ē p̄ſtāte eo dixit. Ego ſū oſtiū. me ſi qͥs ītroierit ſaluabitur. Ingrediet̉ egrediet̉ paſcua inueniet.Egreſſus iſte ponit̉ a doctoribꝰ d̓ſiderabil̓viſio pacifici ſalomōis xp̄i ẜm humanitatē.Ingreſſus ꝟo ẜm diuītatē. ꝓpt̓ duo d̓r liber ſcpͥtꝰ intꝰ forꝭ. vtriuſqꝫ hoīs corꝑal̓ſpūal̓ refectō. Ceteꝝ filie ſyō ſi poſſint intelligi ciues āgelici hirl̓m deſiderāt aſpicere regē ſalomonē xp̄m totū deſiderabilē int̓ forꝭ. ꝯueniēt̓ etiā viatores hoīes ꝯp̄hēſores accipiūt̉. qͦs exhortatio tal̓ et ad merituꝫexcitat ad p̄miū īuitat. qm̄ viſio ē tota merces amore viſiōꝫ ad ſe trahit Ubi amoribi oculꝰ. Et qm̄ amor vulnerat/ ſubſeqͥt̉ ipſa manꝰ vis actiua/ vbi vulnꝰ ibi digitꝰ Cordeniqꝫ ſociat̉. qm̄ amor ē īfinitꝰ theſaurꝰ hoībus/ ſic̄ mr̄ ſapīa. mr̄ īquā pulcre dilectōisUbi v̓o theſaurꝰ ibi cor. Porro ſit mr̄regꝭ ſalomōis corōauit. et diademateī die deſpōſatōis illiꝰ ī die leticie cordis eiꝰCōcordāt iudei regē ſalomonē ī cāticꝭ iſtꝭaccipi deū ſpōſū ſynagoge. ſꝫ incarnationeꝫeiꝰ negāt. quā doctores catholici ꝯcludūt ex loco/ on̄dentes oꝑtere matrē illiꝰ aliāqͣꝫ Mariā dei genitricē denotari. ꝯn̄ter ſynagogā de corꝑalit̓ natus ē xp̄s ſeminedauid ẜm carnē. Deſpōſatio ꝓinde corōatio ſalomonis accipit̉ dei incarnatio vnio hūanitate ī vnitate ſuppoſiti v̓bi qn̄ v̓būcaro factū ē. circūdedit mulier viꝝ coronādo ip̄m diadēate carnis vniuerſitate v̓tu. Synagoga v̓o coronauit diademateſpinarū/ qn̄ formauit deſpōſauit ſibi eccleſiā. dotauit latere ip̄ius dormiētꝭ qn̄ exiuit ſanguis aqͣ ad ſacr̄oꝝ ꝯſtitutōeꝫ. Sedquō fuit iſta dies leticie cordis eiꝰ. ſiue referat̉ ad matrē ſiue ad ſalomonē deſponſatū?Fuit qͥdē dies illa amaritudīs triſticie ẜm

infirmitatē carnis. ſꝫ ſūme leticie ẜm ꝓmptitudinē ſpūs. qn̄ ꝯſūmatuꝫ ē deſiderātiſſimeredēptōis nr̄e totū opꝰ. Amor igit̉ ad nul grādius. nullū admirabiliꝰ. nullū amicabiliꝰ ſpectaculū poterit īuitare deuotas aīaſſyō ſpeculādū. vidēdū amādū. dicēte apl̓omanifeſte. Magnū ē pietatꝭ ſacrm̄ qd̓ māifeſtatū ē in carne. iuſtificatū ē in ſpū. apꝑuitangel̓. p̄dicatū ē ī gētibꝰ. creditū ē in md̓o. aſſūptū ē ī gl̓a. qm̄ videmꝰ (vt alibi ait) xp̄ꝫ ꝓpt̓paſſiōꝫ gloria honore coronatū. Atuero Agrādis orit̉ int̓ doctores. Utꝝ ſine paſſione morte crucis xp̄s fuiſſet gl̓ia honore coronatꝰ incarnatōꝫ eccl̓ie deſpōſatꝰē q̄rere termīs vſitatioribꝰ. Nūqͥd adā peccāte dei filiꝰ fuiſſꝫ deſpōſatꝰ humanitate.Sūt ad vtrāqꝫ ꝑtē gͣte ſil̓ et deuote rōes. qͣsad ꝯpēdiū ponit dn̄s Bonauen̄. ī pͥn. iij.miſſa diſtinctōe / de incarnatōe ē loqui dupliciter. Eſt em̄ incarnatio carnis aſſūptio.De carne aūt aſſūpta ē loqͥ vl̓ qͣntū ad ſub̓aꝫvel qͣntū ad defectū paſſibilitatis. Si ſcd̓o ꝯſtat hoīe peccate carnē mortaleꝫ ſūpſiſſet. Si pͥmo ꝓbabile dicit etamplius ꝯſonū rōni/ p̄cipua ratio īcarnationis fuit ꝑfectio multiplex ſurgens ex dignitate illius oꝑis. Incarnatio em̄ facit adꝑfectōꝫ hoīs. ꝯſeq̄ns ad ꝑfectōeꝫ totiusvniuerſi in ꝯplementū dat hūano generi ad naturā grāꝫ gl̓iaꝫ. In incarnatōneem̄ ē ꝯſūmatio modoꝝ educēdi hoīes in eſſe ad ꝑfectōꝫ agentꝭ in eſt vltimꝰiūgit̉ ſuo pͥncipio vnione ſub deo nulla eſtmaior/ ẜm gratiā om̄ia corꝑis myſticibra rōne plenitudīs ꝟitatis gratie ī capitexp̄i. Facit iterū ad ꝑfectōꝫ meriti oblatōeꝫꝯpletiſſimi ſacrificij. Nullū em̄ donū p̄t placabilius offerri deo. tn̄ ob latio reſpicitſtatū ſoliꝰ nature lapſe. ſic̄ nec meritū pro ſtatu vie. nec p̄miū ſtatu gl̓ie/ ſi natura māſiſſet ſine culpa. Deniqꝫ ꝯpletꝰ eſt totiꝰ natureappetitꝰ/ opus īcarnatōis nobiliſſimaidoneitas erat ī natura humana ẜm quaꝫvnibil̓ erat diuine ꝯplemētū accepit. exſeq̄nti q̄libet creatura hūana qͦdāmōticipat. Sed neqꝫ videt̉ qͥn nobiliſſima aīaxp̄i pͥncipaliꝰ fuerit intēta formari ad ſui gl̓ificatiōeꝫ qͣꝫ occaſiōaliter ad lapſoꝝ reꝑatōꝫ.Proportional̓r aīa marie/ īmo tota electoꝝ eccl̓ia tale caput ſibi ꝯforme in natura poſcebat hr̄e. Amor pietatꝭ nimie charitatis diuine autoritatibꝰ ſanctoꝝ/ pijſſi mouit animū huiꝰ doctoris Bonauen.