Sympſalma quintum XCIX
XCIX
reū ſublimis ⁊ qͥetiſſime caritatꝭ. ¶ Amor deniqꝫ decorat̉ diademate ꝑ mr̄eꝫ ſapīaꝫ. qͣle diadema ſibi dedit/ ⁊ eo circūdedit ī die deſpōſatōis ⁊ leticie cordis ſui. Hāc diē rōnabil̓rintelligamꝰ horā qͣ ꝑ baptiſmi grāꝫ factū ē illud d̓ Eſaial Gaudēs gaudebo ī dn̄o. et exultabit anīa mea ī deo meo. Quia induit medn̄s veſtimētꝭ ſalutꝭ) v̓tutū oīm celitꝰ īfuſarūl ⁊ īdum̄to iuſticie xp̄o .ſ. qͥ eſt ſol iuſticie.circūdedit me ſic̄ ī Apoc̄. Uiſa ē ml̓ier amicta ſole ⁊ ī capite eiꝰ corōa ſtellaꝝ. xij. Sequit̉ ꝯcordit̓ ad p̄miſſa. tāqͣꝫ ſpōſū decoratūcorōa. ⁊ ſpōſā ornatā mōilibꝰ ſuis. ¶ Eſt aliud in hac excitatiua vocel. Egredimini filieſyō ⁊ videte qd̓ altiꝰ ſcrutādū ē p̄ſtāte eo qͥ dixit. Ego ſū oſtiū. ꝑ me ſi qͥs ītroierit ſaluabitur. Ingrediet̉ ⁊ egrediet̉ ⁊ paſcua inueniet.Egreſſus iſte ponit̉ a doctoribꝰ d̓ſiderabil̓viſio pacifici ſalomōis xp̄i ẜm humanitatē.Ingreſſus ꝟo ẜm diuītatē. ꝓpt̓ q̄ duo d̓r liber ſcpͥtꝰ intꝰ ⁊ forꝭ. ⁊ vtriuſqꝫ hoīs corꝑal̓ ⁊ſpūal̓ refectō. ¶ Ceteꝝ filie ſyō ⁊ ſi poſſint intelligi ciues āgelici hirl̓m qͥ deſiderāt aſpicere regē ſalomonē xp̄m totū deſiderabilē int̓⁊ forꝭ. ꝯueniēt̓ etiā viatores hoīes ⁊ ꝯp̄hēſores accipiūt̉. qͦs exhortatio tal̓ et ad merituꝫexcitat ⁊ ad p̄miū īuitat. qm̄ viſio ē tota merces cū amore qͥ viſiōꝫ ad ſe trahit Ubi amoribi oculꝰ. Et qm̄ amor vulnerat/ ſubſeqͥt̉ ipſa manꝰ vis actiua/ vbi vulnꝰ ibi digitꝰ Cordeniqꝫ ſociat̉. qm̄ amor ē īfinitꝰ theſaurꝰ hoībus/ ſic̄ ⁊ mr̄ ſapīa. mr̄ īquā pulcre dilectōisUbi v̓o theſaurꝰ ibi ⁊ cor. ¶ Porro q̄ ſit mr̄regꝭ ſalomōis q̄ corōauit eū. et qͦ diademateī die deſpōſatōis illiꝰ ⁊ ī die leticie cordis eiꝰCōcordāt iudei ꝑ regē ſalomonē ī cāticꝭ iſtꝭaccipi deū ſpōſū ſynagoge. ſꝫ incarnationeꝫeiꝰ negāt. quā doctores catholici ꝯcludūt exhͦ loco/ on̄dentes oꝑtere ꝑ matrē illiꝰ nō aliāqͣꝫ Mariā dei genitricē denotari. ⁊ ꝯn̄ter ſynagogā de qͣ corꝑalit̓ natus ē xp̄s d̓ ſeminedauid ẜm carnē. Deſpōſatio ꝓinde ⁊ corōatio ſalomonis accipit̉ dei incarnatio ⁊ vniocū hūanitate ī vnitate ſuppoſiti v̓bi qn̄ v̓būcaro factū ē. ⁊ circūdedit mulier viꝝ coronādo ip̄m diadēate carnis cū vniuerſitate v̓tutū. Synagoga v̓o coronauit eū diademateſpinarū/ qn̄ formauit ⁊ deſpōſauit ſibi eccleſiā. ⁊ dotauit d̓ latere ip̄ius dormiētꝭ qn̄ exiuit ſanguis ⁊ aqͣ ad ſacr̄oꝝ ꝯſtitutōeꝫ. Sedquō fuit iſta dies leticie cordis eiꝰ. ſiue referat̉ ad matrē ſiue ad ſalomonē deſponſatū?Fuit qͥdē dies illa amaritudīs ⁊ triſticie ẜm
infirmitatē carnis. ſꝫ ſūme leticie ẜm ꝓmptitudinē ſpūs. qn̄ ꝯſūmatuꝫ ē deſiderātiſſimeredēptōis nr̄e totū opꝰ. ¶ Amor igit̉ ad nullū grādius. nullū admirabiliꝰ. nullū amicabiliꝰ ſpectaculū poterit īuitare deuotas aīaſſyō ſpeculādū. vidēdū ⁊ amādū. dicēte apl̓omanifeſte. Magnū ē pietatꝭ ſacrm̄ qd̓ māifeſtatū ē in carne. iuſtificatū ē in ſpū. apꝑuitangel̓. p̄dicatū ē ī gētibꝰ. creditū ē in md̓o. aſſūptū ē ī gl̓a. qm̄ videmꝰ (vt alibi ait) xp̄ꝫ ꝓpt̓paſſiōꝫ gloria ⁊ honore coronatū. ¶ Atuero Agrādis orit̉ h̓ int̓ doctores qō. Utꝝ ſine paſſione ⁊ morte crucis xp̄s fuiſſet gl̓ia ⁊ honore coronatꝰ ⁊ ꝑ incarnatōꝫ eccl̓ie deſpōſatꝰ hͦē q̄rere termīs vſitatioribꝰ. Nūqͥd adā n̄ peccāte dei filiꝰ fuiſſꝫ deſpōſatꝰ cū humanitate.Sūt ad vtrāqꝫ ꝑtē gͣte ſil̓ et deuote rōes. qͣsad ꝯpēdiū ponit dn̄s Bonauen̄. ī pͥn. iij. p̄miſſa diſtinctōe / ꝙ de incarnatōe ē loqui dupliciter. Eſt em̄ incarnatio carnis aſſūptio.De carne aūt aſſūpta ē loqͥ vl̓ qͣntū ad ſub̓aꝫvel qͣntū ad defectū paſſibilitatis. Si ſcd̓omō ꝯſtat ꝙ hoīe nō peccate carnē mortaleꝫnō ſūpſiſſet. Si pͥmo mō ꝓbabile eē dicit etamplius ꝯſonū rōni/ ꝙ p̄cipua ratio īcarnationis fuit ꝑfectio multiplex ſurgens ex dignitate illius oꝑis. Incarnatio em̄ facit adꝑfectōꝫ hoīs. ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns ad ꝑfectōeꝫ totiusvniuerſi in hͦ ꝙ ꝯplementū dat hūano generi qͦ ad naturā grāꝫ ⁊ gl̓iaꝫ. In incarnatōneem̄ ē ꝯſūmatio modoꝝ educēdi hoīes in eſſe⁊ ad ꝑfectōꝫ agentꝭ in hͦ ꝙ hō qͥ eſt vltimꝰ cōiūgit̉ ſuo pͥncipio vnione qͣ ſub deo nulla eſtmaior/ ⁊ ẜm gratiā om̄ia corꝑis myſtici mēbra rōne plenitudīs ꝟitatis ⁊ gratie ī capitexp̄i. Facit iterū ad ꝑfectōꝫ meriti ⁊ oblatōeꝫꝯpletiſſimi ſacrificij. Nullū em̄ donū p̄t placabilius offerri deo. q̄ tn̄ ob latio nō reſpicitſtatū ſoliꝰ nature lapſe. ſic̄ nec meritū pro ſtatu vie. nec p̄miū ꝓ ſtatu gl̓ie/ ſi natura māſiſſet ſine culpa. Deniqꝫ ꝯpletꝰ eſt totiꝰ natureappetitꝰ/ dū ꝑ opus īcarnatōis nobiliſſimaidoneitas q̄ erat ī natura humana ẜm quaꝫvnibil̓ erat diuine ꝯplemētū accepit. ⁊ ex cōſeq̄nti q̄libet creatura cū qͣ hūana qͦdāmō ꝑticipat. Sed neqꝫ videt̉ qͥn nobiliſſima aīaxp̄i pͥncipaliꝰ fuerit intēta formari ad ſui gl̓ificatiōeꝫ qͣꝫ occaſiōaliter ad lapſoꝝ reꝑatōꝫ.Proportional̓r d̓ aīa marie/ īmo d̓ tota electoꝝ eccl̓ia q̄ tale caput ſibi ꝯforme in natura poſcebat hr̄e. ¶ Amor pietatꝭ ⁊ nimie charitatis diuine cū autoritatibꝰ ſanctoꝝ/ pijſſimū mouit animū huiꝰ doctoris Bonauen.