Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Cantica canticorum

turi ſuo potat ſobriā. ſic̄ bymniſat eccl̓a ebrietatē ſpūs. ⁊ hͦ de calice illo pͣs. gl̓iantis. Etcalix meꝰ inebriās qͣꝫ p̄clarus ē. Un̄ iteꝝ Inebriabūt̉ ab vb̓tate domus tue. Et ī cāticisiſtis. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ īebriaminichariſſimi Atuero qꝛ dixit apl̓s. Nolite inebriari vino ī qͦ ē luxuria. Ad qd̓ refert̉ illudeiuſdē. Nō plꝰ ſaꝑe qͣꝫ oꝑtet ſaꝑe ſed ſaꝑe adſobrietatē. ſubiungit amor ſpōſe ſuā ſignificās ſobrietatē ī ebrietate. Et ordinauit ī mecaritatē. Amor ſiqͥdē etiā d̓i ſi n̄ fuerit ordīatus. ſi fuerit zelꝰ dei feruidꝰ/ ſꝫ nō ẜm ſcientiāmultiplicē ſepiꝰ ꝑniciē oꝑat̉. vbi tn̄ arbitrat̉obſequiū ſe p̄ſtare deo. ſic̄alibi deductū ē deīpulſibꝰ ⁊ tēptatiōibꝰ. Et iteꝝ poterit h̓ aliqͥd curſim tāgi Eſt aūt ordinatus amor ſeucharitas vt diligat̉ deꝰ ſuꝑ oīa ex toto corde⁊c̄. Qua ī re miꝝ videt̉ ſi amor dei poſſit eēnimiꝰ/ cū modꝰ eiꝰ ſit eſſe ſine mō/ ꝓut notatnomē ebrietatis qͣſi extra briā ſeu menſurā.qm̄ ex v̓bis Dionyſij myſticꝰ amator ꝑ īmēſurabilē ⁊ abſolutū purementis exceſſuꝫ adſuꝑeſſentialē diuīaꝝ tenebraꝝ radiū oīa deſerēs/ ⁊ ab oībꝰ deſtitutꝰ aſcēdit. Utiqꝫ ſi metis exceſſus ē īmenſurabilis. ip̄e ē immēſus⁊ ſine menſura vel bria. ⁊ ita vere ebriꝰ. Et hͦplane ꝯfitemur ſed nō eq̄ poſſumꝰ loqͥ qͣliterin hac ip̄a ebrietate ſpūs. Idē ſpūs ineffabilibꝰ ⁊ ignotis ineffabilit̓ ⁊ ignote ꝯiungit̉ et.vnit̉. Quo ſuꝑ myſterio/ multa balbutiēdogarriuit inſipientia nr̄a. in de v̓bo ⁊ hymnogl̓ie. ⁊ ſuꝑ illo xp̄i Qui māducat meā carneꝫ⁊ bibit meū ſanguinē. ī me manet ⁊ ego ī eo.Tractatu. ix. ſuꝑ Magnificat. Ueꝝ quātoplꝰ bibit̉ hec ebrietas ſpūs cū ſobrietate piemeditatōnis/ tāto creſcit ſua manifeſtatio. ⁊de manifeſtatōe ſua ſuꝑadmirabil̓ infinitatio/ miro qͦdaꝫ ⁊ vix intelligibili myſterio. ꝙex manifeſtatōe naſcit̉ ebrietas. ⁊ ex obſcuritate ꝑcepta clarificatio maior venit. Ad qd̓ſpectat totꝰ ille ſermo diuiniſſimꝰ hora ceneꝑ qͣttuor capitula ioh̓is. qͥ tūc ſupͣ pectꝰ dn̄irecūbēs/ ītroductꝰ ē ī cellā vinariā. vbi cū ordinata charitate hauſit ebrietatē ſpūs ad intelligenduꝫ iſtiꝰ vim ẜmonis. In qͦ videt̉ qͣſinugatorie nobis ignarꝭ totiēs repetere xp̄sde circūinceſſiōe triū ꝑſonaꝝ ad inuicē ī idētitate eēntie. De circūinceſſiōe p̄terea ꝑ quādā ꝑticipatōeꝫ analogā triū ꝑſonaꝝ ī electis⁊ electoꝝ ad inuicē ⁊ ī eis. vt ⁊ deꝰ ſit om̄ia inom̄ibꝰ. ⁊ ipſi electi ſint ꝯſummati ī vnū Etqm̄ nr̄m hactenꝰ ſtudiū fuit ꝯcordare theologiā hanc myſticā cū nr̄a ſcholaſtica. tēpte

mus hic pauca dicere ſaltē / vt nō lateat penitus qͥd noīs terminoꝝ. Sane tota vel p̄cipua cā difficultatꝭ ad intelligentiā ſcholaſticā in hac ꝑte videt̉ eē ꝓpter oīmodā finiti adīfinitū. creature .ſ. ad creatorē īproportōꝫ eteqͥuocatōꝫ. qͣlē elucidare volētes diuerſi doctores / diuerſos ſibi terminos inuenerunt. Poſſumꝰ ſine p̄iudicio ad duos ⁊ vſitatiſſimos termīos totuꝫ reſoluere / vt dicamꝰ ꝙoīs ꝯꝑatō actual̓ d̓i ad creaturā/ ē dūtaxatſic̄ ꝯꝑatio cauſe ad effectuꝫ ⁊ effectꝰ ad cām.ſumpta cā ī illa amplitudīe de qͣ ī centilogiode cā finali tractatū ē. vt videlꝫ creatio ⁊ ꝯſeruatio ⁊ trāſſubſtātiatio ⁊ vital̓ īmutatio obiectal̓ referant̉ ad cāꝫ efficientē maxime/ velformalē ⁊ finalē alit̓ qͣꝫ Ariſto. explicauerit.qm̄ efficientiā dei/ qͣlē tradit vitas fidei. ponēs creatiōꝫ d̓ nihilo. ⁊ rerū creataꝝ potētiātotaliter obediētialē ad potētiā dei actiuā. ſicut ī miracul̓ ſupͣ naturā/ p̄ſertim in admirabili euchariſtie ſacr̄o ꝯſtat fieri. Proſeq̄nteſigit̉ ſubiūgamꝰ ꝯformit̉ ad ph̓os/ ꝙ vniuerſalit̓ ꝓportio ē cauſe ad effectū ⁊ ecōtra. alioqͥn vnū nō depēderet ab altero nec fieret. ſic̄nec effectꝰ gereret ſil̓itudinē ſue cāe. ſic̄ gerere tradūt ph̓i. qͥ īſuꝑ multū ponūt ad rē noſtrā/ modū vnū eēndi ī pͥncipalē cāe ī effectu⁊ ecōtra. Si igit̉ deꝰ/ īmo qꝛ vere deus ē cāvniuerſal̓ ⁊ ſil̓ īmediata oīm viſibiliū ⁊ īuiſibiliū effectuū. ꝯſeq̄ns ē ip̄m eē ī qͦlibꝫ effectuſuo. ⁊ viceuerſa qͥlibet effectꝰ eiꝰ ī ip̄o ē. ſꝫ tn̄ īdiuerſis ⁊ ſub diuerſis gradibꝰ. Uidit hͦ ariſto (qͣꝫuis obſcure ⁊ imꝑfecte) dicēs. A pͥmacā oībꝰ datū eē ⁊ viuere. his qͥdē clarius. hisꝟo obſcuriꝰ. Sꝫ diuinꝰ ip̄e ioh̓es de verbodei. Qd̓ factū ē inqͥt ī ipſo vita erat. cuiꝰ vbiꝑtractatio vniuerſal̓ latior eſſet qͣꝫ hec breutas expoſcit. Sufficiat applicatio ꝓ re nr̄a/de amore dei p̄ſertī extatico ꝑ grāꝫ et gloriā.vt ītelligamꝰ quō ꝑ amorē fiat circūinceſſiodei cū creatura amāte/ ⁊ ecōtra. qͣꝫuis deꝰ ſitīfinitꝰ ⁊ creatura finita. Quō p̄terea fiat heccauſal̓ circūinceſſio vel intimatio valde ſublimiꝰ ī creaturꝭ diligētibꝰ deū qͣꝫ ī ceterꝭ ſic̄ nihil ī rebꝰ creatꝭ ſublimiꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ ē qͣꝫ amatordei. nec actio diuinior qͣꝫ amare deuꝫ. Perſpicuuꝫ ē ꝑ deducta/ ꝙ ī oī amore creato deꝰē ſic̄ cā ī effectu. verū tn̄ qꝛ amor dei ꝯuenit ꝑfectiori creature. deꝰ idcirco d̓r eē ꝑfectus inactu amorꝭ qͣꝫ ī alijs effectibꝰ. Aīa v̓o ꝓducēs ⁊ eliciēs actū amoris eſt. ī amore ſuo ſicut cā ī effectu ⁊ econuerſo. qͣꝫuis deꝰ ſuꝑnatural̓r oꝑet̉. Ecce igit̉ amorē qͣi nexum mu-