Super Cantica canticorum
turi ſuo potat ſobriā. ſic̄ bymniſat eccl̓a ebrietatē ſpūs. ⁊ hͦ de calice illo pͣs. gl̓iantis. Etcalix meꝰ inebriās qͣꝫ p̄clarus ē. Un̄ iteꝝ Inebriabūt̉ ab vb̓tate domus tue. Et ī cāticisiſtis. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ īebriaminichariſſimi ¶ Atuero qꝛ dixit apl̓s. Nolite inebriari vino ī qͦ ē luxuria. Ad qd̓ refert̉ illudeiuſdē. Nō plꝰ ſaꝑe qͣꝫ oꝑtet ſaꝑe ſed ſaꝑe adſobrietatē. ſubiungit amor ſpōſe ſuā ſignificās ſobrietatē ī ebrietate. Et ordinauit ī mecaritatē. Amor ſiqͥdē etiā d̓i ſi n̄ fuerit ordīatus. ſi fuerit zelꝰ dei feruidꝰ/ ſꝫ nō ẜm ſcientiāmultiplicē ſepiꝰ ꝑniciē oꝑat̉. vbi tn̄ arbitrat̉obſequiū ſe p̄ſtare deo. ſic̄alibi deductū ē deīpulſibꝰ ⁊ tēptatiōibꝰ. ¶ Et iteꝝ poterit h̓ aliqͥd curſim tāgi Eſt aūt ordinatus amor ſeucharitas vt diligat̉ deꝰ ſuꝑ oīa ex toto corde⁊c̄. ¶ Qua ī re miꝝ videt̉ ſi amor dei poſſit eēnimiꝰ/ cū modꝰ eiꝰ ſit eſſe ſine mō/ ꝓut notatnomē ebrietatis qͣſi extra briā ſeu menſurā.qm̄ ex v̓bis Dionyſij myſticꝰ amator ꝑ īmēſurabilē ⁊ abſolutū purementis exceſſuꝫ adſuꝑeſſentialē diuīaꝝ tenebraꝝ radiū oīa deſerēs/ ⁊ ab oībꝰ deſtitutꝰ aſcēdit. Utiqꝫ ſi metis exceſſus ē īmenſurabilis. ip̄e ē immēſus⁊ ſine menſura vel bria. ⁊ ita vere ebriꝰ. Et hͦplane ꝯfitemur ſed nō eq̄ poſſumꝰ loqͥ qͣliterin hac ip̄a ebrietate ſpūs. Idē ſpūs ineffabilibꝰ ⁊ ignotis ineffabilit̓ ⁊ ignote ꝯiungit̉ et.vnit̉. Quo ſuꝑ myſterio/ multa balbutiēdogarriuit inſipientia nr̄a. in de v̓bo ⁊ hymnogl̓ie. ⁊ ſuꝑ illo xp̄i Qui māducat meā carneꝫ⁊ bibit meū ſanguinē. ī me manet ⁊ ego ī eo.Tractatu. ix. ſuꝑ Magnificat. Ueꝝ quātoplꝰ bibit̉ hec ebrietas ſpūs cū ſobrietate piemeditatōnis/ tāto creſcit ſua manifeſtatio. ⁊de manifeſtatōe ſua ſuꝑadmirabil̓ infinitatio/ miro qͦdaꝫ ⁊ vix intelligibili myſterio. ꝙex manifeſtatōe naſcit̉ ebrietas. ⁊ ex obſcuritate ꝑcepta clarificatio maior venit. Ad qd̓ſpectat totꝰ ille ſermo diuiniſſimꝰ hora ceneꝑ qͣttuor capitula ioh̓is. qͥ tūc ſupͣ pectꝰ dn̄irecūbēs/ ītroductꝰ ē ī cellā vinariā. vbi cū ordinata charitate hauſit ebrietatē ſpūs ad intelligenduꝫ iſtiꝰ vim ẜmonis. In qͦ videt̉ qͣſinugatorie nobis ignarꝭ totiēs repetere xp̄sde circūinceſſiōe triū ꝑſonaꝝ ad inuicē ī idētitate eēntie. De circūinceſſiōe p̄terea ꝑ quādā ꝑticipatōeꝫ analogā triū ꝑſonaꝝ ī electis⁊ electoꝝ ad inuicē ⁊ ī eis. vt ⁊ deꝰ ſit om̄ia inom̄ibꝰ. ⁊ ipſi electi ſint ꝯſummati ī vnū ¶ Etqm̄ nr̄m hactenꝰ ſtudiū fuit ꝯcordare theologiā hanc myſticā cū nr̄a ſcholaſtica. tēpte
mus hic pauca dicere ſaltē / vt nō lateat penitus qͥd noīs terminoꝝ. ¶ Sane tota vel p̄cipua cā difficultatꝭ ad intelligentiā ſcholaſticā in hac ꝑte videt̉ eē ꝓpter oīmodā finiti adīfinitū. creature .ſ. ad creatorē īproportōꝫ eteqͥuocatōꝫ. qͣlē elucidare volētes diuerſi doctores / diuerſos ſibi terminos inuenerunt.¶ Poſſumꝰ ſine p̄iudicio ad duos ⁊ vſitatiſſimos termīos totuꝫ reſoluere / vt dicamꝰ ꝙoīs ꝯꝑatō actual̓ d̓i ad creaturā/ ē dūtaxatſic̄ ꝯꝑatio cauſe ad effectuꝫ ⁊ effectꝰ ad cām.ſumpta cā ī illa amplitudīe de qͣ ī centilogiode cā finali tractatū ē. vt videlꝫ creatio ⁊ ꝯſeruatio ⁊ trāſſubſtātiatio ⁊ vital̓ īmutatio obiectal̓ referant̉ ad cāꝫ efficientē maxime/ velformalē ⁊ finalē alit̓ qͣꝫ Ariſto. explicauerit.qm̄ efficientiā dei/ qͣlē tradit vitas fidei. ponēs creatiōꝫ d̓ nihilo. ⁊ rerū creataꝝ potētiātotaliter obediētialē ad potētiā dei actiuā. ſicut ī miracul̓ ſupͣ naturā/ p̄ſertim in admirabili euchariſtie ſacr̄o ꝯſtat fieri. Proſeq̄nteſigit̉ ſubiūgamꝰ ꝯformit̉ ad ph̓os/ ꝙ vniuerſalit̓ ꝓportio ē cauſe ad effectū ⁊ ecōtra. alioqͥn vnū nō depēderet ab altero nec fieret. ſic̄nec effectꝰ gereret ſil̓itudinē ſue cāe. ſic̄ gerere tradūt ph̓i. qͥ īſuꝑ multū ponūt ad rē noſtrā/ modū vnū eēndi ī pͥncipalē cāe ī effectu⁊ ecōtra. Si igit̉ deꝰ/ īmo qꝛ vere deus ē cāvniuerſal̓ ⁊ ſil̓ īmediata oīm viſibiliū ⁊ īuiſibiliū effectuū. ꝯſeq̄ns ē ip̄m eē ī qͦlibꝫ effectuſuo. ⁊ viceuerſa qͥlibet effectꝰ eiꝰ ī ip̄o ē. ſꝫ tn̄ īdiuerſis ⁊ ſub diuerſis gradibꝰ. Uidit hͦ ariſto (qͣꝫuis obſcure ⁊ imꝑfecte) dicēs. A pͥmacā oībꝰ datū eē ⁊ viuere. his qͥdē clarius. hisꝟo obſcuriꝰ. Sꝫ diuinꝰ ip̄e ioh̓es de verbodei. Qd̓ factū ē inqͥt ī ipſo vita erat. cuiꝰ vbiꝑtractatio vniuerſal̓ latior eſſet qͣꝫ hec breutas expoſcit. Sufficiat applicatio ꝓ re nr̄a/de amore dei p̄ſertī extatico ꝑ grāꝫ et gloriā.vt ītelligamꝰ quō ꝑ amorē fiat circūinceſſiodei cū creatura amāte/ ⁊ ecōtra. qͣꝫuis deꝰ ſitīfinitꝰ ⁊ creatura finita. Quō p̄terea fiat heccauſal̓ circūinceſſio vel intimatio valde ſublimiꝰ ī creaturꝭ diligētibꝰ deū qͣꝫ ī ceterꝭ ſic̄ nihil ī rebꝰ creatꝭ ſublimiꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ ē qͣꝫ amatordei. nec actio diuinior qͣꝫ amare deuꝫ. ¶ Perſpicuuꝫ ē ꝑ deducta/ ꝙ ī oī amore creato deꝰē ſic̄ cā ī effectu. verū tn̄ qꝛ amor dei ꝯuenit ꝑfectiori creature. deꝰ idcirco d̓r eē ꝑfectus inactu amorꝭ qͣꝫ ī alijs effectibꝰ. Aīa v̓o ꝓducēs ⁊ eliciēs actū amoris eſt. ī amore ſuo ſicut cā ī effectu ⁊ econuerſo. qͣꝫuis deꝰ ſuꝑnatural̓r oꝑet̉. Ecce igit̉ amorē qͣi nexum mu-