Sympſalma ſecundum Xo
ſcpͥſerat. trahet̉ ampliꝰ ad ꝯtinuādū ſcpͥturāp̄cipiēs tūc ꝯcl̓o ꝑmanere ī hac ſua oꝑatōnedirectiua/ vt ꝑmaeat ⁊ delectet̉ in vi motiuaſua. qm̄ ex dictꝭ duobꝰ conſurgit ⁊ orit̉ vehemētior delectatio. q̄ ẜm Ariſt. ⁊ exꝑiētiā/ tenet oꝑantē ī oꝑatōne. Facile erit ex hac vnaſil̓itudīe ꝯſiderare ſenſibiles alias īnūerabiles. ⁊ ex ill̓ aſcēdere ad ꝑceptōes ⁊ motōnesrōis ⁊ mētꝭ. qͣles pl̓imi n̄ hn̄tes exercitatosſēſus ſpūales n̄ aduertūt/ niſi fortaſſis ī formis ⁊ volucrꝭ fātaſmatū. ſic̄ ex ſola ⁊ ſimplici fide et ſpe d̓ deo ī ſolo enigmate. ꝓpt̓ qͣlesforte putāt aliqͥ dictū illud qd̓ īductu ē d̓ cognitōe dei ꝙ magꝭ cognoſcit̉ qͥd nō ē qͣꝫ qͥd ēQuinta proprietasL.Mor ingredit̉ cellas ¶ Introduxit(inqͥt ſponſa) me rex in cellaria ſuaCui ꝯgaudēt ⁊ applaudūt ille de qͥbus iābis dixerat adoleſcētule Adoleſcētule inqͥt dilexerūt te. Et ſe rurſus ꝯnūerās ſeeis Curremꝰ ī odorē vnguētoꝝ tuoꝝ. Letabimur inquiūt et exultabimꝰ ī te. mēoresvbeꝝ tuoꝝ ſuꝑ vinū. Recti diligūt te RRectidicūt. Amo te. Cōſone loquit̉ diſcipulꝰ illequēdiligebat ih̓s. Odor tuꝰ xp̄e ī me excitauit ꝯcupiſcētias eternas. Ipſe qͥdē xp̄s rexē. de qͦ pulcerrima mulieꝝ mr̄ ſua fas hꝫ dicere. Ecce odor filij mei ſic̄ odor agri plenicui bn̄dixit dn̄s. ſine cuiꝰ odore nō currit̉. qꝛnēo venit ad pr̄eꝫ niſi tractꝰ a filio. ſic̄ nec adfiliū nēo venire p̄t niſi pater ſuꝰ traxerit euꝫ.¶ Sūt aliqͥ ſortiti aīam bonā. qͦs etiā a puero notauimꝰ anhelare ad diuinos odores ⁊ad celeſtia deſideria naturali qͦdā inſtīctu ſuſpēdi/ nōdū hn̄tes rōnis vſū plenū. Habētalij curuas ī terrꝭ aīas/ ⁊ celeſtiū inanes inſtar pecoꝝ ¶ Diſcipulꝰ pr̄is vniꝰ ī heremo cōqueſtus ē eidē cū admiratiōe/ ꝙ vnus ex fratribus apoſtatauerat. Mirare inqͥt potiusfili. quo pacto remanet aliqͥs/ cū nullꝰ hic remanere poſſit/ ſi nō venerit ſpālit̓ a deo. nōhūano ſolū ꝯſilio tractꝰ. ¶ Exēplū addiditde vario genere catuloꝝ/ quoꝝ aliqͥ ꝑ odorēbeſtie ꝓſequunt̉ eā infatigabiliter. dū alij qͣꝫuis excitati ꝑ clamorē ſtatim deſiſtāt nec alios comitant. qꝛ odorē venaticū nō hauriūtnaribꝰ ¶ Xp̄i bonꝰ odor ſumꝰ (dicebat apl̓s.ſed nō om̄ibꝰ ad vitā. quēadmodū Iudas.qn̄ domus repleta ē ex odore vnguenti/ noncucurrit ſed lapſus ē. Tales notati ſunt abadoleſcētulis dicentibꝰ ad ſpōſaꝫ Recti diligūt te Nouerat eſſe nōnullos qͥ rectis eam
oculis aſpicere nō poterāt. nec odorem optimū eiꝰ ferre. nigrā qͦꝫ ſꝑnebāt ⁊ fuſcā. ¶ Porro qͥd egerit ſpōſa quā introduxit rex ī cellaria ſua/ ſatis colligit̉ ex leticia ⁊ exultationeadoleſcētulaꝝ ſuaꝝ ī vberibꝰ ſuis/ ſuꝑ vinuꝫcarnalis leticie/ aut ſapiētie ꝑ induſtriā acqͥſite. Collegit itaqꝫ ex diuine ſapiētie theſauris atqꝫ cellarijs doctrinas vberes pietatisEſt em̄ infinitꝰ theſaurꝰ hoībꝰ. qͦ qͥ vſi ſūt/ ꝑticipes effecti ſūt amicicie dei ¶ Que ꝟo ſinthmōi doctrine pietatis (ꝓut noīat apl̓s) pꝰdicemus/ ſi pͥus aliqͣ de ſexta amoris ꝓprietate tetigerimꝰ adaptauerimꝰ ⁊ cāticorduꝫ /hoc ē ad canticū cordis oīa q̄ dicta ſunt ⁊ dicent̉ ſuꝑ hmōi canticis canticoꝝ.Sexta proprietas.Mor pulcer ⁊ ip̄e niger. Nigra inaquit ſū ſꝫ formoſa filie hierl̓m. Abſtractū ꝓ ꝯcreto ⁊ femineū ꝓ maſcl̓inō frequēter accipimꝰ. qm̄ ſicut ſpōſi ⁊ ſpōſe vnꝰ ē ſpūs. Ita vox cōis ē. Nolite me cōſiderare ꝙ fuſca ſim/ quia decolorauit me ſolQuid pulcritudo ſpōſe niſi ſua ad deū ſincera dilectio? Quid nigredo ſua vl̓ fuſcedoniſi timorata ⁊ reuerēs hūiliatio? Sua qͥppe pulcritudo/ ſua qͦꝫ qͣꝫtūcūqꝫ pura ⁊ feruida dilectio/ necnō cognitōis claritudo qͥd ēin eſtimatōe ſua/ dū comꝑat̉ ad illū ſolē iuſticie d̓ quo ſubiūgit reddēs cauſaꝫ ſui timoris ī nigredine vel fuſcedine vl̓ pallore notati. qꝛ inquit decolorauit me ſol. Et ita decolorauit/ vt in caliginē ⁊ tenebras tota ruat.Nūc in tranſcurſu ſolo. quoniā alibi latiſſime ⁊ pluries in vtraqꝫ lingua tractauimꝰ/fiat applicatio canticordi noui ad hoc epithalamiuꝫ ẜm ꝓprietates ſex in hoc dupliciprimo notatos cōformiter ad notulas ⁊ vocem eiuſdē canticordi/ que ſunt he ẜm quasom̄is doctrina pietatis que haurit̉ in cellarijs ſuis/ cantari poteſt in armonia cordis/gaudiū. meror. ſpes. timor ⁊ pietas ¶ Eſt autē pietas (ꝓut hic accipit̉) amor ꝯſurgens exaffinitate. omnis aūt affinitas procedit abipſo patre luminū ex quo om̄is paternitasẜm apl̓m in celo ⁊ in terra nominat̉. ¶ Rēpetitio. Oſcula poſcit amor. delectat. ecce gaudium. lenit. ecce dolorē ꝑ indirectū qui lenitur. Et ardet .i. deſiderat vehementer. Ecceſpem. Ingredit̉ cellas pulcer ⁊ ip̄e niger Ecce timorē ī nigredine ſeu pallore/ qͥ ē timenticolor aptꝰ. Effectꝰ em̄ timoris ē pallor propter ſpūs cōfluentes ad cor. ¶ Fiat hic dia-