Super Cantica canticorum
mō deſpōſatōis. anagogice ⁊ moral̓ ſeu tropologice. Prīa deſpōſatio cātat̉ ꝑ epithalamiū cātici cāticoꝝ. Altera ꝑ epithalamiū capituli vltimi ꝓuerbioꝝ. cuiꝰ initiū ē. Mulierē fortē qͥs īueniet. ¶ Cōſtituūt̉ in pͥma deuset aīa tanqͣꝫ ſpōſus ⁊ ſpōſa ſe mutuo zelātesamore. vnicꝰ ad vnicā. ⁊ vnica ad vnicū d̓ qͦgl̓iat̉ ſpōſus. Una ē inqͥt colūba mea ꝑfectamea. vna mr̄is mee electa genitricꝭ ſue. ¶ Cōſtituunt̉ ī alia deſpōſatiōe ſpūs deiformis ⁊ſapīa tāqͣꝫ ſpōſus ⁊ ſpōſa. magis ꝑ tropologiā ⁊ allegoriā tāqͣꝫ ī vita actiua/ qꝫ ꝑ anagogiā in ꝯtēplatiua. ¶ Diſcernit̉ ex hoc p̄cipuevarietas huiꝰ duplicis deſpōſatōnis ⁊ epithalamij corrn̄dentis. qm̄ vna ſpectat ad incipiētes ⁊ ꝓficiētes general̓r. Altera ꝓpͥa nōniſi ꝑfectoꝝ et ī anagogicos exceſſus ſeſe rapientiū de claritate ī claritatē tāqͣꝫ a dn̄i ſpūꝓut in ſcd̓a ꝑtitione dicet̉.Tercia cōſideratio.Mor expoſitꝰ ī cāticis cāticoꝝ/ frui⁊ atio dei vl̓ oſculatio oris noīat̉ aptiſime. Nō ſolū habitual̓ ⁊ tepida ſedactualis. feruēs ⁊ extatica. ⁊ p̄cipue ſeraphica. cuiꝰ eſt īmediate ferri in deū. qͣꝫuis ex ꝑteaīe ꝯcurrat multitudo habituū ⁊ influentiarū. Om̄e p̄terea datū optimū/ et donuꝫ ꝑfectū deſcendens a patre luminū ⁊c̄. Qui oīatanqͣꝫ ꝟtus vniuoca (tradente Dionyſio) replēt ⁊ reſtituunt ⁊ ꝯuertūt ad ꝯgregātis patris vnitatē ⁊ deificaꝫ ſimplicitatē vbi tuncapex vel ſeraph mētꝭ ineffabili ⁊ ignoto deoineffabil̓r ⁊ ignote ꝯiūgit̉. ignote qͥdē. qꝛ infinite ⁊ īmēſe cū virtꝰ cognoſcentis ⁊ actꝰ ꝓut ⁊ natura ſint finiti. ¶ Sꝫ de hͦ poſteriꝰ tāgamꝰ Interim ꝑ remēoratōꝫ paucula de deſpōſatione morali ſeu tropologica ſpūs deiformis cū diuīa ſapīa dicimꝰ. quoꝝ ꝯſideratio p̄cedere dꝫ tāqͣꝫ via ad deſpōſatōꝫ anagogicā neceſſaria. ¶ Oſculū ſponſi vel oſculatioē digniſſima imp̄ſſio cuiuſdā ſuauitatꝭ ⁊ intime ꝯſolatōis ꝑ illapſū ſecretū ī aīam. Petit̉ aūt atqꝫ ꝯcedit̉ ad faciliꝰ tolerādū p̄ſensexiliū/ dū ſponſa ꝑegrinat̉ a ſpōſo ¶ Oſculūaūt ē illa ſuauitas ⁊ intima ꝯſolatio. iocūditas ⁊ exultatio quōcunqꝫ fiat aut ſentiat̉ inaīa ẜm portionē v̓ginalē ⁊ ſup̄mā. q̄ mēs dicit̉ vel apex mētꝭ ꝯdiuiſa ad ſpm̄. ꝓut ad aliacognoſcēda vel diligēda/ vel ordinanda ſubdeo deflectit̉. Qm̄ ſoli deo coheret et intēdittanqͣꝫ obiecto ⁊ fini vltimo ⁊ ſoli ſpōſo. qͥ ſolus ſibi ⁊ totꝰ ē deſiderabil̓ ⁊ amicꝰ. ¶ Talis
eſt inqͥt dilectus meus. ⁊ ip̄e ē amicus meusfilie hieruſalē. Dr̄ autē amicꝰ tanqͣꝫ amoriscuſtos. ⁊ addit ſuꝑ amorē ſimplicē cōicatōꝫſecretoꝝ/ ⁊ mutua readamatōꝫ. cuiꝰ ē ꝓpriūoīa eſſe cōia. Et ī ſtatu pn̄ti deus gerit amiciciā erga aīam ſanctā. qꝛ cōicat ſibi ſeip̄m ⁊amorē ſuū/ ⁊ dona ſua ad fruēdū ⁊ vtēdū. etvl̓r ꝑtractandū quantū ipſa rōnabilit̓ volūerit ⁊ potuerit acciꝑe plus vel minus ꝓ varietate ſtatuū in quibꝰ ē ꝯſtituta. Suꝑ hͦ erittercia partitio.Quarta ꝯſideratio.Mor dei reſultās ex amore triplicia ſcꝫ libero. arbitrario ⁊ gratuito/ ſufficiēs eſt ad ſalutē. ⁊ fruitio dici dꝫ īquocūqꝫ fuerit. idiota vel ſimplici. ẜm queꝫamorē licet vnicuiqꝫ habēti decātare illd̓ epithalamiū qͣſi morale ⁊ pͣcticū. Mulierē fortē quis inueniet. ſed nō ita de altero. Un̄ hicipſe Salomon qͥ deſcpͥſit pͥus deſponſationē viri deiformis cū ſapīa. qͣꝫ aīe ꝑ anagogiam cū deo. ſciuit em̄ qd̓ nec ph̓os quoſdaꝫlatuit. qm̄ ad beatā vitā tria p̄parabāt. ſtudium ſapiētie. faſtidiū p̄ſentis vite. ⁊ deſideriūalterius vite. Primū docet̉ in ꝑabolis. ī quibus inſerit̉ hoc epithalamiū. Mulierē fortē quis inueniet. Tradit̉ alterū in Eccleſiaſte d̓ varietate reꝝ. Subiungit̉ terciū ī canticis canticoꝝ. Ceteꝝ ad tria hec/ maxīe adduo pͥma ſubſeruit vniuerſitas ſcpͥturarū ⁊creaturaꝝ quaſi libris ⁊ doctrinis innumeris. ¶ Notate ſunt plures ⁊ a pluribꝰ ſpeciales quedā induſtrie. quedā ꝯmunes. quedāmagis appropriate ꝓ vtraqꝫ deſpōſatōe. ſic̄ſcpͥturas pͥmo inſpicere. ⁊ eaꝝ ſaltem qͥd nomīs intelligere. intellectas ad breuia quedāreducere. breuiatas ex ſe vel alijs memoriterrecōdere. recōditas memorit̓ meditādo ruminare. ruminatas tandē digerere et vnire.¶ Preterea notate ſūt ẜm exiguitatē noſtraꝫduodecim p̄deꝫ induſtrie ad theologiā myſticā adaptande. Quibus omiſſis om̄ibusaut p̄ſuppoſitis (latius em̄ patēt) ꝓximemꝰad cantica canticoꝝ. ⁊ d̓ neceſſitate vl̓ ꝯmoditate expoſitōis eoꝝ vltra ceteras ſcpͥturaſdiuinitꝰ inſpiratas/ iſtud vnū p̄mittamꝰ.Quinta cōſideratioMor dei reſultās ex amore tripliciſcꝫ libero arbitrario et gͣtuito/ ſic̄ in 7agenere multiplices hꝫ gradꝰ ⁊ dr̄as ºꝓut ī conſideratiōe tercia tāgebat̉. ſic ī ſpāli