Super Cantica canticorum
Mor arbitrariꝰ reſpectu dei diſtinaguit̉ a libero naturali ꝓpt̓ ꝯſiderationē duplicē aīe rōnal̓ ⁊ ſue lib̓tatis.Cōſiderat̉ itaqꝫ aīa rōnal̓ vel ī ſe eēntial̓r libera/ vel vt actual̓r deliberās. Si pͥmo mōſic ſua libertas ſꝑ ē eqͣlis ⁊ inuariabil̓ ⁊ inauferibil̓ ip̄a ꝑmanēte in eſſe. ⁊ ſic accipit̉ a doctoribꝰ Bern̄. ⁊ Anſel. qͥ dicunt eā eē eqͣlē inomnibꝰ tā angelis qͣꝫ hoībꝰ/ ⁊ potiſſima ſubdeo. īmo qͣſi ſil̓em/ q̄ neqꝫ cogi pōt neqꝫ minui ip̄a ſtāte natura aīe. Si v̓o ꝯſiderat̉ vtactual̓r arbitrās ⁊ ſe ſuꝑ ſe reflectēs. tūc lib̓tas hm̄oi variabil̓ ē et impedibil̓. neqꝫ eqͣlisin om̄ibꝰ tā angel̓ qͣꝫ hoībꝰ. ſꝫ patit̉ ſeruitutētūc culpe nūc pene et multe miſerie. īmo vtturbato iudicio rōnis/ tūc om̄ino tollit̉ ⁊ impedit̉ in actu ſuo ne deliberet. Fundat̉ autēſuꝑ hac diſtinctōe diuiſio ſpūs ⁊ aīe ex vnaꝑte. diuiſio p̄terea ſpūs et mentis ex altera.de quibus in metrico opere ſuꝑ Magnificat diſt. ij. latius tractatum eſt.Tercia cōſideratio.Mor arbitrariꝰ reſpectu dei n̄ hr̄ h̓aī via/ ſic̄ nec ītellectual̓ cognitō actualis ſine p̄uia cognitōe ſēſuali. Tradit hͦ ph̓s exꝑiētie vocē loq̄ns. qͣꝫuis ignoraret hꝰ ẜuil̓ colligatōis ⁊ ordīs rōeꝫ. ſicut nec.pctī original̓ trāſgreſſionē. Un̄ factū ē vt intellectꝰ nō poſſet actual̓r ferri ī deū/ niſi pͥusdoceret̉ ꝑ ſenſū. dicta ꝑinde ſenſualitas et vetus hō qͣſi mater ⁊ pr̄ interioris ⁊ noui.Quarta ꝯſideratio.Mor arbitrariꝰ reſpectu dei det̓minat̉ ⁊ figit̉ ad vnā ꝑtē .ſ. dilectiuā inbtīs/ ſic̄ ecōtra neceſſario declinat īodiū dei ⁊ īuidiā ī dānatꝭ. Iſta ē cōis traditio doctoꝝ. qͣꝫuiſ ī aſſignādo cās videat̉ aliqͣvarietas ſuꝑ hm̄o i ꝯfirmatōe ī btīs/ l̓ obduratōe ī dānatꝭ. Sꝫ reſolutio final̓r cadit adordīatōꝫ dei. ⁊ qꝛ poſiti ſt̓ ī t̓mīo/ neqꝫ ē āplius locꝰ meriti l̓ demeriti vllꝰ. Proīde nō tollūt̉ ab hͦ duplici ſtatu ml̓te actōeſ arbitrariereſpectu obiectoꝝ alioꝝ a deo. ſic̄ demonesarbitrarie temptant hoīes quibꝰ arbitrarieangeli ſubminiſtrāt.Quinta cōſideratioMor arbitrariꝰ reſpectu d̓i/ ferri p̄tad vtrāqꝫ ꝑtē dilectiue vel omiſſiuehic ī via. īmo nō videt̉ repugnantiāincludere d̓ potētia dei abſoluta. vel ſuſpēſa
lege cōi/ qͥn voluntas arbitraria ferre poſſitoditiue ī deū clare viſū. poſſꝫ em̄ app̄hendiſub rōibꝰ odibilibꝰ .ſ. punitiui vel dānatiui.Ex qͣ ꝯſideratōe moti ſūt aliqͥ dicere ꝙ damnati forſitā ī extremo iudicio videbūt ꝓ morula intuitiue deuꝫ nō ſolū ī humanitate deqͣ ꝯſtat. ſꝫ etiā ī diuītate ad augēdū odiuꝫ. etꝯſequēter ſuppliciū ſuuꝫ magis. Sꝫ nō hꝫhͦ cōis doctrina. q̄ potius vt ſꝑ ſequēda eſt.qm̄ curioſitas ē non doctrine pietatiſ opinionibus extraneis delectari.Prima cōſideratio.De amore gratuito.Mor gͣtuitꝰ dei actual̓ dicit īfluentiā diuinā gratꝭ datā ī aīa/ queformal̓r reddit hoīeꝫ gͣtū deo ⁊ acceptū ad vitā et̓nā ¶ Cōſideratōis hꝰ mat̓ialatiſſima tradita ē ꝑ doctores. ſꝫ a ml̓tꝭ exꝑimētal̓r n̄ ītellecta. ſupͣ quā ponat̉ ad pn̄s iſtadiſtinctio. Ꝙ amor gͣtuitꝰ qͣdrupl̓r hꝫ ꝯſiderari. Uno mō ꝓut ē forma q̄dā abſoluta velinfluētia effectual̓r a d̓ina bonitate ꝓueniēsAlio mō ꝓut reſpicit ip̄m ſubiectū qd̓ informat ꝓportionabil̓r. ſic̄ albedo īformās ſubiectū r̄ddit albū. Tercio mō p̄t attēdi ī ordine ad deū acceptātē illū qͥ habꝫ grāꝫ ad vitāeternā Quarto mōꝓut ille amor gͣtuitꝰ qͥ d̓rcaritas ē vl̓is motor ⁊ pͥncipal̓ int̓ oēs ⁊ ſuꝑoēs habitꝰ ī aīa ꝑ reſpectū ad finē vltimū. adquē ip̄e dirigit. īclinat ⁊ mouet tāqͣꝫ ad vltimū finē ſuū. Amor pͥmo mō ē q̄dā res abſoluta ꝑ ſe diſtīcta ab alijs q̄ poſſet remanere ꝑpotētiā dei/ ⁊ nihil gͣtū reddere/ vt ſi poneret̉extra ſubiectū. Amor ſcd̓o mō reſpectiue ꝯſideratꝰ ad ſubiectū ⁊ ad īfluētē deū. nō videt̉poſſe ſtare qͥn reddat ſubiectū formal̓r gͣtuꝫītrīſece. qm̄ iſte ē actꝰ ſuꝰ pͥmꝰ ⁊ formal̓ ſicut īalijs accidētibꝰ abſolutꝭ. Amor t̓cio mō redditd̓ lege cōi ſb̓iectū ſuū acceptū ad vitā et̓nāſꝫ abſolute n̄ r̄pugͣt qͥn aliqͥs ſit acceptꝰ ad vitā et̓nā abſqꝫ amore hm̄oi. vel etiā n̄ acceptꝰcū amore tali. Amor qͣrto modo ꝯſideratꝰ ēoīm habituū ⁊ actuū laudabiliū. meritoriorum ⁊ acceptabiliū ad vitā eternā radix. forma ⁊ finis. ſine qͦ finis vltimꝰ nō hr̄. cui ꝯiūctꝰ ē diuinꝰ amor increatꝰ illabēs aīe/ purificās eā. illuminās. ꝑficiens ⁊ acceptās.Secūda ꝯſideratioMor gͣtuitꝰ cognoſci non p̄t ineſſehoī abſqꝫ ſpāli reuelatiōe iuxta illd̓axp̄i. Spūs vbi vult ſpirat. et voceꝫ