Super Cantica canticorum
Rachel amo te.Lucis eterne ſpeculum decorumFeminam fortem decus omne ſponſi.Cuius effulget ſpeciēs honoraRachel amo te.Ibo fiſus te gelidas per alpesAffrice ſirtes peragrabo tutus.Scylla nil terret nihil ⁊ charibdisRachel amo te.Si tonet celum crepitu fragroſoTotus ⁊ caſum minitetur orbis/Inter hec tanta poſitus periclaRachel amo te.Nil ab amplexū placido refelletQuicquid occurret nihil hinc timeboNullius vincar ſub amore/ quippeRachel amo te.Uentre fecundo lya ſit licebitEt ſit ancillis numeroſa prolesNeſcio quid plus nitet ⁊ placet curRachel amo te.Suauis a te pax requieſqꝫ cordisTriſte nil aufers roboas camenisDulcibus prorſus bene concinentemRachel amo te.Rector egypti ſapiens pudicusNaſcitur Ioſeph tibi beniamynqꝫBeniamyn qͣꝫ qͣꝫ moriaris ortuRachel amo te.Oſculeris me labijs pudicisBrachijs ſacris mea colla ſtringeIſtud vt fiat tibi ſemper herensRachel amo te.Spirituſſanctus tibi multus vnusDona virtutum retines beataDiligentes te ſatias in euumFinit.Rachel amo te.Incipit tractatusmgr̄i Ioh̓is gerſonis cancellarij ꝑiſien̄. ſuꝑcātica cāticoꝝ ad frēs ordīs cartuſien̄. editꝰapud lugdunū Anno dn̄i. Mccccxxix.Mo te ſacer ordo cartuſienẜ.Rqm̄ amas me ꝓximuꝫ tuū. ⁊ iōꝓximū argum̄to xp̄i. qꝛ feciſtiī me mīaꝫ. Amorꝭ qͦꝫ tui ꝓbatio oꝑis ē exhibitō. Tricenarium nāqꝫ pꝰ mortē meā īdultū/ pͥus fieri placuit p̄ueīre me viuēte. ¶ Meditatꝰ ſū mecū ſiquā oꝑis viciſſitudinē vacua ſenectꝰ mea poſſet afferre. Subijt mox aīm petitio vr̄e deuotōis mō facta ꝑ nōnullos ex vob̓/ qͣſi viceoīm/ qͣtinꝰ ſuꝑ cātica cāticoꝝ ſcriberet aliqͣ qͣ
liſcūqꝫ ſtudioſitas mea. Inclīaui ꝓtinꝰ cormeuꝫ aſſentire/ qꝛ amo te. Etem̄ aīcoꝝ votaſūt ſil̓ia ¶ Ueꝝ pꝰ tot a ſūmis īgenijs dictataſuꝑ eiſdē cāticꝭ qͥd aut qͣle poſſet addere pauꝑtacula nulliꝰ vl̓ tepide deuotōis mee diu ſatis ī dubio fuit animꝰ. Tādē ꝯfiſꝰ ī auxiliop̄cū vr̄aꝝ d̓creui nouū aliqͥd aut ſaltē nouomō ſcribere ſub p̄miſſo themate. Amo te.Mo te. Uox iſta petri ē ad dn̄m tera int̓rogātē/ t̓cio r̄petita. Dn̄e tu ſcisqꝛ amo te. Iuxta qd̓ v̓bū t̓plicatuꝫpoſſumꝰ allegorice moral̓r ⁊ anagogice t̓plicē ī creat̉a rōnali amorē ītelligere. libeꝝ arbitrariū gͣtuitū. libeꝝ ꝯcreatū. arbitrariū deliberatiuū. gͣtuitū ſuꝑinfuſiuū. Dimiſſo iteꝝẜmōe d̓ amore pure nat̉ali vegetatiuo ⁊ aīali⁊ hīto tm̄mō r̄ſpc̄u ad amorē dei ſic̄habuitpetrꝰ di. Amo te. ¶ Eſt āt amor nr̄ ad deū triplex ī gener̄ ꝓut ſtatī dictū ē. Et hꝰ vbi amotres lr̄e/ ſignāt ī enigmate. A pͥncipiuꝫ. Mmediū. O finis. Ex qͦ triplici amore hītualitāqͣꝫ t̓plici vita pͥma reſultat actꝰ amorꝭ ꝑfectꝰ ⁊ meritoriꝰ fruitiuꝰ dei. d̓ qͦ ſolo pͥncipal̓rcātica cāticoꝝ ſūt ꝑ anagogiā .i. ſurſū actōꝫ.qͣlit̓ agūt̉ a ſpūſcō (quē hodierna die ī filiosadoptōis xp̄s effudit) ip̄i filij dei ſil̓es apl̓isAtuero ꝓceſſus nr̄ vt ordīet̉ ex notis. p̄mittet aliqͣs ꝯſideratōes d̓ qͥdditate amoris inſpēbꝰ ſuis. ⁊ hͦ ꝓ pͥma ꝑtitōe. Proīde ſcd̓a ꝑtitio ꝯtīebit ꝯſideratōes qͥnqͣgīta ẜm totidēdies iubilei pētecoſtes qn̄ ſpūſſeūs his diebus ī linguis igneis apparēs/ mētes carnaliū in ſui amorē (ait Greg.) īmutauit. Amorſiqͥdē ignis ē. vn̄ noīat̉ ſeraphicꝰ qd̓ ardorēſignificat. ⁊ qͥnquaginta ꝓprietates ſuas qͣſitotidē līguas igneas (qͥbꝰ ſe loqͥt̉ ⁊ aꝑit) diſꝑtitas on̄demꝰ. tādē ꝑtitio t̓cia ꝯſūmabit velut in cuſpide piramidis flāmee vniuerſumamorꝭ ẜmonē ad pͥmā ⁊ vnicā ꝓpͥetatē ſuꝑ illud. Oſculet̉ me oſcl̓o oris ſui ſe reflectēs.Prima cōſideratio.d̓ pͥmo amore libero nobis ꝯcreatoMor liber reſpectu dei natural̓r ⁊indelibil̓r inſitꝰ ē. ꝯcreatꝰ ⁊ inſertusdū ꝯditꝰ ē ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē dei q̄ ꝯſiſtit in mēte noticia ⁊ amore. Sed q̄ret ꝓtinꝰaliqͥs. qͦ pacto ſi natural̓ amor iſte liber dicipōt. ⁊ ſi liber quō natural̓? Eſt hic alta ⁊ gͣta doctoꝝ ꝑſcrutatio. quoꝝ p̄cipui inuenerūt/ ꝙ ſicut in deo amor ꝓductiuꝰ ſpūſſctī liberrimꝰ ē. qͥ tn̄ īmutabiliter agit ⁊ neceſſario.ſic in creatura rōnali vel intellectuali/ amor
S