Carmen
Primaqꝫ proximitas a patre progrediturCeleſtis pater eſt omnis pietatis origoCelis ⁊ terris finis ⁊ initiumEx bonitate dei pietas excreuit in omnesProgenies/ regnat ve nimis impietasHec tria ꝯueniūt pietas/ timor atqꝫ ſophiaAccipe iob teſtem qui tria connumeratSuaue iugū xp̄i eſt/ timor aſſit iūctꝰ amoriLaudem nam per ſe neuter habere poteſtEſt puerlis amor niſi ſit reuerentia/ porroSeruilis timor eſt ſi ſit amore carensUo pacto pot̓it inqͥt vulgata q̄relaDici vel fieri ſuaue iugum dominiLex quaſi ſit facilis legiꝯͣria carnisLex que radices fixit amara ſuasImbibit̉ totis ſerpitqꝫ maligna medullisFomes ad om̄e nefas eſtqꝫ tyrannus atroxSobrius eſto / vigil/ mitis/ caſtꝰ/ moderatSperne voluptates/ lex tua chriſte iubetEſto vorax/ dormi / vētriſqꝫ libidine feruēsDa cor ad illecebras/ clamat amica caroNōne grauē pautꝰ carnis ſathaneqꝫ ſagittāSenſerat/ exclamans crebrius heu miſerūEripiet quis me miſerū de corpore mortisHuius vbi pugna deprimit aſſiduaAudi quid ſacro reſpondet numine plenusGratia me domini te miſerante ieſuGratia nanqꝫ poteſt hoīem pietaſqꝫ repēteUt per baptiſmum ſaluificare hominemQuot qualeſqꝫ legis quos vno mortꝭ ī ictuGratia ſuaue iugum/ vexit ad etheraOn vllū dici vult philoſophia btm̄nQui nō ex habitu depulerit viciaInde fit vt paucos vl̓ nullos inueFelices/ quales ponitis o ſtoici. (niemusGratia ſuaue iugum momēto tradit in vnoQuo fias felix/ ſcriptus ⁊ ad patriamIn medijs igit̉ rixis pugnis quoqꝫ carnisGratia donatur/ gloria quam ſequiturInſipiens ſi ſis/ iniuſtus ſordidus/ omnisSeruus peccati vileqꝫ mancipiumProtinus ipſe ieſus xp̄us/ ſapientia/ iuſtusSanctificans/ virtus/ atqꝫ redemptio fitForſitan ē aliquis multo grādiqꝫ grauatusPondere peccati/ flagitij/ ſcelerisConſtituit dignū mox gratia ſpeqꝫ beatūUitat ⁊ infernum/ celica porta patetSaulus erat ſpirās cedē/ plenuſqꝫ minarūConcidit/ ⁊ paulum/ gratia mox ſtatuitSuauius ⁊ leuius qͥd erit; nam tollitur a teCrimīs om̄e iugū/ ſpōte niſi ſubeapecces rurſꝰ ꝯuertere/ mox veniāUires ⁊ xp̄s adiuuat arbitrij (dat
Hec dulcedo iugi remanēs abſcōdita pͣuisEſt quam deuotis experientia datGr̄a martyribꝰ leuis ⁊ fortis data monſtratCarnis vt arta iuga ſuaue iugum ſuperatImpietas timida venia caret omne iugaleFit ſibi difficile/ murmurat impatiensCur te diſtēdis ventoſa ſuperbia? quid teSufflas ⁊ iactas? dum tibi vana placesUidi ego veſicaꝫ modico turgeſcere flatuQue piſis ſonuit quattuor impoſitisHāc puer vnꝰ acu pupugit diſploſa repenteUilis ⁊ abſqꝫ ſono flaccida detumuitQuiſqͥs adulantū turgeſcis voce/ ſub iſtoDiſce tropo tibi quid mortis acumen agetTe prius ergo humilē ꝓprij ꝯpūctō cordisSpina ve configens ſi ſapis efficietNullus adulator peior tibi qͣꝫ tibi fiesSi tibi blādiris teqꝫ colēdo tumes (as nosUcifer hīc cecidit/ nec mirū dū videTurpes et viles/ peſte ſub hac ruerePulcer qͥd faceres/ qͥd ī oī ꝑte d̓corOmni cuꝫ plenus ſorde ſuperbis homoDicis diues ſum nec egens/ neſcis qͥa pauꝑNudus cecatus vilis es/ atqꝫ miſerroſꝑa ſors nutrix ē huius ſubdola peſtisAſpera ſanat eam proſperiore manuUnus vt ē patribus ventoſo corde careretDemone vexari queſijt obtinuitErgo qͥd aduerſas tāto fugimus ſtudio resConſulimus ſortes/ fidimus aſtrologisSed nolo temptare deum dices/ agis apteSi tamen anteferes preſidium domini.Angelicum ſi ſubſidium ſi ſpemqꝫ/ fidemqꝫCura nec humanis ſit nimis auxilijsCura ſuperflua fit/ ſi plus/ ſi non vt oportetNec pro perſone conditione/ ſtatuTu corpus refoue. tu cura ſedulo carnemQuid niſi confeſtim putre cadauer erit?X bonitate pr̄is pietaſ ē intꝰ obortaUnius ⁊ trini/ ſumitur hīc ratioDiffuſiua ſui boītaſ ē ſūmaqꝫ ſūmeQualis perfecte deforis eſſe nequitHec tenuis vix vmbra boni diuīa neceſſe ēSeſe diffundat interius bonitasEſt naturalis cōmunio/ dic et amorisSuppoſitis trina ē/ licet eſt eēntia ſimplexSūma palā bonitas hinc reſerata patetOmnia dic eadem/ niſi ſola relatio cogatPonere perſonas nominibus proprijsEſt pater/ eſt genitus / ⁊ ſanctuſſpūs vnusOptimus omnipotens/ omniſciēs dominꝰQualibet in re ſunt huius veſtigia cauſePlus hominis mente claret imago dei
A