Tractatus duodecimus

tiplex erit ſcīa. qn̄ ſapīa abſcōdita ī myſteriocopioſiꝰ eluceſcet. Multa em̄ habeo ſuꝑ iſtꝭdicere q̄ mō portare nō pōt vnuſqͥſqꝫ. Exurgat cū dilucl̓o ſpūs exhilaratꝰ ⁊ pſalterio decacordo cū cātico ī cythara. Exurgat ī gl̓iaſua. exurgat diluculo. dū aurora lucis ꝑ gratiā rutilat. dū hyems infidelitatis trāſijt. imber carnal̓ ſenſus abijt ⁊ receſſit. trahens deorſuꝫ. lumēqꝫ ꝯglutinās. flores ſctōꝝ deſideriorū pulcerrimi ⁊ vernātes apparuerūt ī terra. q̄ prius mortis ⁊ aliena/ facta ē vite ⁊ nr̄aTp̄s putatōis palmitū minus vtiliū aduenit. Uox turturis caſti gemitꝰ ſuauiſqꝫ planctus audita ē ī terra nr̄a. q̄ a vicijs derelictadeſerta ē. ſed v̓tutibꝰ ſpecioſa. pingueſcens ⁊vberrima ficus q̄ (ſicut vitis et oliua/ noluitdeſerere dulcedineꝫ ſui fructꝰ vt regnaret int̓ſterilia ligna ſcl̓i) ꝓtulit groſſos ſuos. vineeflorētes ſub vnica vite q̄ eſt eterna ſapīa. Etſub agricola pr̄e/ odorē dederūt. bonis in vitā. ſed mal̓ ē odor mortꝭ. Quid ſuꝑeſt niſi vtvox ſpūs deiformis imaginē habens dilectinūc audiat̉ ⁊ dicat ad aīaꝫ qͦcunqꝫ fuerit habitacl̓o collocata. Surge ꝓpera amica meaimmaculata mea ⁊ veni colūba mea. Colūba ꝓut manet ī inferiori. Immaculata ꝓuttenet ſuꝑius. Amica prout reſidet in medio.Audiat̉ ſeq̄ns exhortatio. On̄de mihi facietuā. Sonet vox tua ī auribꝰ meis. Uox em̄tua dulcis/ ⁊ facies tua decora. Quidni rn̄deat amica delicijs plena. Dilectꝰ meꝰ mihi ſuquis ē. pulcer ⁊ decorus. ⁊ ego illi. qꝛ delicieſue eſſe cū filijs hoīm. Nā ſi delectabit̉ deusin oꝑbꝰ ſuis. quāto putādꝰ ē ampliꝰ delectari in hūana natura quā poſſidet ī filiā ⁊ heredē gratiſſimā/ quam fecit ī imagine pulcerrimā. quā creauit ī facultate liberi arbitrij ſubſe potētiſſimā. Siqͥdē ex ip̄o creata ē in eēntia immortal̓. Per ip̄m facta ſeu formata eſtvigore ꝑceptiue intellectual̓ In ip̄o poſſeſſaeſt in vi affectiua ſeu dilectiua. duꝫ ad ſuumprincipiū redit circulariter ꝑfectibil̓. ¶ Laudauit in pſalterio aīa mea dn̄m ſub duplicicordula. Prima ī exultatione ſpūs. In deoſalutari meo. Rapta quippe ſum ī cordis arcē. etiā ī ſpū. immo ⁊ extra ſpm̄. Exemplo regine Saba. q̄ ad aſpectū ſapīe Salomōisī ordinatis oꝑbꝰ ſuis nō habebat vltra ſpm̄Et certe plꝰ qͣꝫ ſalomō hic. Pſallit hīc ꝓpheta Dauid pr̄ meꝰ. Quā magnificata ſūt oꝑatua dn̄e. oīa in ſapientia feciſti. impleta ē terra poſſeſſione tua. immo eleuata ē magnificētia tua ſuꝑ celos ⁊ terrā. Hic ē in cuiꝰ ſalu

tari deficit aīa mea dn̄e deꝰ meus. Ocl̓i meidefecerūt ī ſalutare tuū. Mirabil̓ ꝓrſus ſedfelix hec defectio. ¶ Laudauit in cythara aīamea dn̄m. magnificās eū. qꝛ reſpexit hūilitatē ancille ſue. mortalitatē in me ſuſcipiēs nature. Laudauit in cantico anīa mea dn̄m ꝑvniuerſos modulos qͥ ſequunt̉ ī hexacordoGratia cū Elizabeth/ que dei ſaturitas īterpretat̉/ ſicut ⁊ Zacharias dei memoria. Hecde filiabꝰ Aarō ī lege. ꝓphetis ⁊ pſalmis eruditiſſima. vetus mulier ⁊ noua mr̄. ſed ī antiqͥs ē ſapiētia/ maxime dū partꝰ Ioh̓is .i. boni oꝑis in qͦ gr̄a comitat̉. Laudauit hec elyſabeth dn̄m exclamās voce magna ī cāticooris. Sēſerat em̄ ex Ioh̓is p̄ gaudio ⁊ exultatōe/ dn̄i pn̄tiā ī me. cāticū īcepit a me. Bn̄dicta tu ī mulieribꝰ. ⁊ bn̄dictꝰ fructus ⁊c̄. Etvn̄ hͦ mihi vt veniat mr̄ dn̄i mei ad me? EratZacharias ſapiētiſſimus. qꝛ ſacerdos dei altiſſimi. ꝑdiderat ꝓ ſigno vſū vociſ. quē natavox clamātis dei poſtmodū mox vt nomenſcpͥſit/ reſtituit. Cōtuleramꝰ plurima ſpaciomenſiū triū Eliſabeth ⁊ ego verbis illi nutibus ⁊ ſignis. Protinus vt ſolutū ē vinculūlingue eiꝰ/ collaudauit dn̄m diluculo naſcentis aurore ꝑ gratiā roriflue. Canticū eius fuit ſub triplici tetracordo. ⁊ ꝑſonuit ter nomēſalutis. Et qͥd ſalus niſi Ieſus. Et qͥd ſalusniſi virtus replēs totā indigentiā ſui paſſi.Quid hec ſalutaris repletio ī hominibꝰ niſibeatificatio? qͥd hec beatificatō niſi bn̄dictaviſitatio? De qͣ Iob. Et viſitatio tua cuſtodiuit ſpm̄ meū. ¶ Bn̄dictꝰ igit̉ dn̄s deus. qꝛviſitauit ⁊ fecit redēptionē plebis ſue. Et exaltauit cornu ſalutꝭ nob̓. Sꝫ vbi exaltauitcornu ſalutis. hoc ē potētiā ſalutarē? Subdit. In domo dauid pueri ſui. Poſſeꝫ ꝑ ſingulos modulos ꝯcordare triplex hͦ tetracordū Zacharie in xij. v̓ſiculis cuꝫ meo pſalterio decacordo. Dixit ſalutē a dn̄o factā ī domo dauid pueri ſui. Sicut locutꝰ ē ꝑ os ſanctorū ⁊c̄. Cōſonat vltimis pſalterij mei v̓ſiculis. Suſcepit iſrael puerū ſuū. Sicut locutus eſt ad patres noſtros. Dixit ſalutē exinimicis futurā. et plebē humilē deo ſeruiturā. In ſanctitate ⁊ iuſticia corā ipſo. Totaꝫhanc ſententiā meū ꝑſonuit hexacordū Colloquens ⁊ alloquens puerū cuꝫ quo iā eratmanus dn̄i. Preibis inquit an̄ faciem dn̄iad dandā ſcientiā. nō qualēcunqꝫ ſed ſalutꝭ.ecce tercio iaꝫ dicta ſalus. Inde eſt ꝙ reuelauit angelus chariſſimo v̓ginali et iuſto viromeo Ioſeph d̓ bn̄dicto Ih̓u ſctō meo. voca-