Super Magnificat

XCI

Feſſet murmuratio Iude ſenſualis ⁊ furis.de quo fure ꝯquerit̉ vnus ꝓphetaꝝ Oculusmeus dep̄datus eſt aīam meā. Sit Lazarꝰnup reſuſcitatus ꝑ gratie vitā vnus d̓ recumbētibꝰ. Et hic ē affectus noſter/ ſepe qͣdriduanus mortuus miſcd̓ia dei ſuſcitatus. ¶ Faciat ⁊ aliā cenā xp̄o Simō idē vel alter ī lr̄aſil̓is in figura. Accedas o peccatrix aīa chriſtiana. nulla te verecūdia ꝓhibeat. nulluꝫ inpeccādo modū tenuiſti. nihil ad te moderari eſt quo ſanerꝭ. Sta maneas retro ſecꝰ pedes recūbentis ī hac ſacramētali cena. laualachrimis. terge capillis meditationuꝫ ſanctarū. Iunge oſcula charitatis. oleo pie miſerationis inunge. Sic age/ vt tandē merearis audire. Fides tua te ſaluuꝫ fecit. vade inpace. O fides. o ſalus. o vade. o ī pace. ¶ Fecerūt xp̄o corꝑaliter diuerſi varias cenas cūviueret ī terris. Fecit apud illos magna miracula. Nō eſt impotētior nūc in celis. nō eſtmanus eius abbreuiata vt ſaluari non poſſit in mente/ ſicut tūc in corꝑe. Eſtima cenaꝫhancio anima xp̄iana) nūc ex illis vnaꝫ eſſe.¶ Cenabat apud Petrū et Andreā Iohannē ⁊ Iacobū/ noſter xp̄s hic ī ſacramento velatus. Tenebat̉ ſocrus Petri magnis febribus. imꝑauit febri. ⁊ ſocrus ꝯtinuo ſurrexit⁊ miniſtrabat eis. ⁊ tu ſpera ſil̓r. ¶ Conuiuafuit apud Mattheū noſter xp̄s hic ī euchariſtia. Cōuenerunt publicani ⁊ peccatores.murmurabat falſa iuſticia phariſeoꝝ. qͥ cummorbo ſuo ſenſum amiſerāt pariter. Confitere te de numero peccatoꝝ et indigentiū penitentiaꝫ/ ⁊ audies. Nō veni vocare iuſtos/ſed pctōres. ¶ Audies p̄terea ſimilē in domoAachei penitentiā. in hiericho ciuitate lunatica. Et vere tu lunatica es anīa xp̄iana hic īvia tua immēſi lunatici. Tu ſtulta que vt luna mutaris. Tu que nunqͣꝫ in eodē ſtatu ꝑmanes. Nihilominus obedi dicenti. Oꝑtetme hodie manere in domo tua. feſtinus et letus. deſcendato aīa. Feſtinus ſuſcipiat Ieſuꝫ in hoc ſacramēto ſpūs tuus pͥnceps publicanoruꝫ. qꝛ princeps ⁊ pͥmus peccatorū.Dic hilariter. Ecce dn̄e dimidiū bonoꝝ meorū do pauꝑibus. O heu dn̄e qͥd et quale eſtillud dimidiū bonorum qui nihil habeo. nihil habere cōcupiſco/ dum tm̄ cupio niſi tedū portio mea tu ꝑs mea. tu hereditas meaqͣꝫ p̄clara es mihi. Ecce ego dn̄e nō dimidium bonorū. ſed te totū bonū meū in hoc ſacramēto cōtentū/ do pauperibꝰ hoſpital̓ tuimagni in hac terra morantiū. Et in altera .ſ.

in purgatorio poſitorū. Ꝙ ſi aliquē defraudaui/ reddo quadruplū. qꝛ temetip̄m qͥ vnuſꝓ decem milibus computaris. ⁊ in cuiꝰ ditione ſunt om̄ia. quo ſoluente ⁊ adquitāte/ nemo pōt dicere cur ita facis. tollis quod meum ē. qm̄ om̄ia tua ſunt iure pleno ¶ Deſide 7rio deſiderauit māducare paſca cū diſcipul̓ſuis Ieſus paſſurus. O anīa chriſtiana. putas deſideriū ſuū vt ſalua ſis imminutuꝫ ſitꝑ gloriam. vt nō deſiderio deſideret manducare paſca .ſ. tecū ſuam cenaꝫ? Caue ne duraſis. ingrata. ruſtica. ciuilis. vt fraudes dn̄mtuuꝫ benigniſſimū a deſiderio ſuo. Hoſpeseſt. petit in hoſpitiū tui cordis ſuſcipi ⁊ colligi. Et o bone Ieſu qualis ⁊ quātus qͣꝫ honeſtus. ſuauis et cōmodus hoſpes aduenies/ qn̄ aduenis etiā nō inuitatus ſepe ſed inuitans. Quid inuitationē ꝯmemoro? Compellis. Mittꝭ manū tuā om̄ipotētie tue actiue ꝑ foramen obediētialis potētie paſſiue inomni creatura. ¶ Sic tacta dico anīa xp̄iana. ⁊ vēter meus intremuit ad tactū eiꝰ. Exurge taliter excitata. ſtillent manus tue mirrhaꝫ primā. pleni ſint digiti tui mirrha ꝓbatiſſima quaſi nihil ī oꝑe tuo putredinis autfetoris apparcat. Mortificat omnia carnalia/ mirrha ꝯpunctionis amariſſima. Aperidilecta peſſuluꝫ oſtioli tui. ſed heu tepida ſedes ſomnolēta. penā cognoſcis pigritantisignauie. vult certe. vult ad feruoreꝫ ſpūs altius īflāmare. Sentis iā nūc vim eloquij ſuivehemēter igniti. alioquin vnde clamor illetuus. Aīa mea liquefacta ē vt dilectus locutus eſt Nō iā tenet̉ aīa terminis ꝓprijs ſicutfluit cera a facie ignis. Sic tota defluis. tota liqueſcis in amatū. ¶ Inuenerunt te vigiles qͥ babylonicā cuſtodiūt mundi ciuitatē.dū per creaturaꝝ noctes queris dilectū ⁊ vocas. ꝑcutiūt te ſuis pulcritudinibꝰ allectiuiſq̄ ſunt ī mūdo/ ꝯcupiſcētia oculoꝝ. ꝯcupiſcētia carnis ⁊ ſuꝑbia vite. Uerberant te qͣꝫuisnō ad mortē peccati mortalis. ſed venialis.tn̄ ledunt. Porro cuſtodes murorū. iniquitas ⁊ dolus ⁊ iniuſticia ꝑuerſorū ciuiū/ duꝫnō talia ſed dilectū queris. eo ꝙ triſticiā inferunt cordi tuo. palliū gaudij tui nūquid nōauferūt? Quis ſcandalizat̉ et ego non vror.aīa Pauli clamat ignita. Atuero charitateꝫcū ſuis lampadibꝰ (que ſunt ignis ⁊ flāmaꝝ/extinguere nō potuerūt aque tribulationuꝫmulte. nec turbida babylonis flumina obruerunt eā. ¶ Tranſio aīa. trāſi ciuitatē hāc cū ⁊habitatoribꝰ ſuis. nō queſieris. an viderunt

Rr 2