Super MagnificatXC I
XC I
carni. tam feliciter ⁊ fortiter ex eius ſubiectione ſunt ineternū triumphatores effecti.Nonum bonum.Uim genitiuā dat. ¶ Cibꝰ hꝫ hͦ ꝓpriuꝫ dumnutrit comedentē. vt tꝑe ſuo faciat habilemad generatōꝫ Semē em̄ ſuꝑfluū ē alimenti.nō ī qͣli ſꝫ ī qͣnto ꝓuenit inde ſtimulus ⁊ tp̄samantiū. ¶ Plane qn̄ venit plenitudo tꝑis/deus dedit cibū euchariſtie. fecit ꝑ ip̄m menrē eſſe v̓bigenaꝫ/ ſterilitate depulſa. Cibꝰ iſte(iuxta p̄miſſa) r̄ſtaurat. ſatiat. delectat. roborat. auget. obdormire facit. Quid ꝯſeq̄ntiꝰqͣꝫ vt vim genitiuā det. Immiſit dn̄s ſoporēin adā. ex eius coſta vice ſemīs ſtatuit eaꝫ inmulierē. Myſteriū ē xp̄i dormientis ī cruceet eccl̓ie ſponſe. Hunc xp̄m inebriatuꝫ vinecharitatis ⁊ nudatū. ſenior iudaicꝰ filius irriſit ⁊ maledictꝰ ē. ¶ Cōtēplabarꝭ o maria qm̄ſi mēs (exemplo tuo) ſit dn̄a/ fit apta ad generatōꝫ ꝟ̓bi. Tua em̄ interp̄tatio dn̄am ſonat.Et certe ita decebat vt ad dn̄am mitteret̉ anelus ꝑtū ꝯſecrādā diuīo. parituraꝫ qͦꝫ dn̄mdn̄antiū. hͦ qͦ ad lr̄am de carnali generatōneꝟbi. nō ſecus de generatōe mētali. ¶ Cōtemplabaris oīa q̄ de ſpūali deſpōſatōe dei ⁊ aīenotata ſunt ī ſcpͥturis. p̄ſertim ī cāticis canticorū. Intelligebas oīa quēadmodū vergūin hāc ſnīam. Ecce ꝑ ānalogiā v̓ginalis aliqua mēs/ nutrita cibo vitali. manet ī ſe tāqͣꝫ īciuitate .i. ciuiū vnitate. qͥ ſunt cogitatiōes ⁊affectiōes ordinate. Ciuitas hec ē galylee ꝑtrāſmigrationē eternā. ꝑ volubilitatē obedientie. ꝑ rotā interminabilē circabtīſſimā trinitatē. Huic ciuitati nomē nazareth ob floridā ꝯuerſatōꝫ. Mittit̉ angelꝰ a deo fortꝭ .ſ.inſtīctꝰ diuinus. ad mentē hāc v̓ginē/ deſpōſatā ſꝫ nō ī ꝯcupiſcētia iunctaꝫ. viro qͥ ē ſpūsſuus intellectualis. ſonās ī augmentuꝫ. Iōnomen eiꝰ Ioſeph. de domo Dauid regꝭ vtiqꝫ celeſtꝭ manu fortis. Et nomē v̓ginis maria q̄ dn̄a. ſalutat̉ vt gr̄a plena. turbat̉ vt verecuda. cogitat vt prudēs. qͣlis eſt iſta ſalutatio. Cōfortat̉. edocet̉. aſſecurat̉ ꝑ inſtinctū.qm̄ ſpūſſanctꝰ ſuꝑueniet ī ſe/ purificās eā aboī ꝯcretōne materiali. ⁊ v̓tus altiſſimi/ v̓būpr̄is obumbrabit ſibi ꝑ ſecretū ſui lumīs illapſum. Ideoqꝫ ⁊ qd̓ naſcet̉ ex illa ſctm̄ vocabit̉ filiꝰ dei. Credit. optat. ꝯſentit ⁊ ꝯcipit.efficit̉ v̓bigena mox vt obediēdo dixerit. Ecce ancilla dn̄i fiat mihi ẜm v̓bū tuū. ¶ Contēplabaris exꝑiens qͦtidie mentē tuā o Maria filiū dei ꝑturire/ ꝑ amoroſorum exercitia
donorū/ donec ī bethleem domo panis celeſtis naſceret̉. Hic iā nō puer ſed vir ꝑfectus.⁊ collocaret̉ nō in p̄ſepio. ſed in throno pr̄isſummi. ⁊ aſtares a dextris eiꝰ regina q̄ omnia ecce cōpleta ſunt in te. Ideo beata q̄ credidiſti. Ideo ꝑ hāc beatitudineꝫ obſecramꝰmentes noſtras tuis p̄cibꝰ diuino germīe repleat euchariſtie ſacer cibus.Decimum bonum.Trāſformat. ¶ Nullus inuenit̉ illapſus intimior ī corꝑalibꝰ/ qͣꝫ vt cibus ꝯuertat̉ ⁊ trāſformet̉ in cibatū. Manet iā nō in ſe ſed ī cōmedente. viuit eius vita nō ſua. ¶ Scimusꝙ ex voce dn̄i dixerit Aug. Cibus ſum grādiū. Creſce ⁊ māducabis me. Nectu me mutabis in te ſicut cibū carnis tue. ſed tu mutaberis in me. Notauit hanc intimitatē xp̄s qͥolim ſub noīe ſapīe poſuiſſe ſe dixerat mēſā⁊ miſcuiſſe vinū. Nouiſſime cū cenaret cumapl̓is. Ecce inquit diſpono vobis regnū vtedatis ⁊ bibatis ſuꝑ mēſaꝫ meā. Poterat infirmos aut carnales mouere vt crederent ꝙregnū dei ſit eſca ⁊ potus/ niſi v̓ba ſapīe ꝓrſus nos a tali ſuſpitōne redderent alienos ⁊apl̓s exp̄ſſiſſet. īmo ⁊ xp̄s affirmaſſet ꝙ erūtī gl̓ia ſic̄ angeli dei. qͥ nec nubēt nec nubent̉.ꝓfecto nec iō comedēt aūt bibēt cibū carnis.Quid aūt ſit iſte panis ⁊ iſte cibꝰ regni celorū/ dedit xp̄s ītelligi dū ait. Qui manducatmeā carnē ⁊ bibit meū ſanguinē ī me manet⁊ ego ī eo. Eſt igit̉ hūc cibū māducare in eomanere ¶ Cōtēplabaris o ſapiētiſſima feminaꝝ/ qm̄ ī euchariſtie ſacr̄o fit trāſformatiopanis in eſſentia ſua remanētibꝰ accidentibꝰAtuero dū mēs ī deū tranſformat̉/ remanetqͥdē eēntia mentis. ſed accidētia noua ſuccedūt. nō fantaſtica. nō mat̓ialia/ ſꝫ deiformiadiuīa claritate radiāte. Tranſformamur (inquit apl̓s) de claritate ī claritatē. de claritatecōis noticie rōnalis acqͥſite/ ī claritateꝫ fideideiformis infuſe. de claritate hac fidei/ ī claritatē intelligētie. et de hac demū ī claritateꝫſaporoſe ⁊ ſapiential̓ exꝑientie ¶ Exꝑiebarꝭtrāſformationē iſtā ī ſūptōe ſacri cibi. ꝓpt̓eaſicut de voluptuoſis brutalibꝰ ꝯcludit ph̓iaapud Boeciū/ ꝙ deformant̉ ī beluas. ita deſapientibꝰ elicit ꝙ ī deū trāſformant̉ Deniqꝫſicut pͥmi ſunt belue vel pecora in effigie corporis humani. ita de ſcd̓is recte dicimus ꝙſunt dij ſub humana ſpecie trāſformati. felixhuiꝰ trāſformationis cognitio. ſed exꝑimentum ⁊ ſentimentū longe beatius. o