Sūper ꝯCagnificatTIX

meditatōis. Cauſaꝫ aperis ꝑſpicuā. Neſcitamor ordinē talē inſeqͥ. neſcit coartari. Ordo ſuus ē hic ordinē nō ſeruare. Pergit quocunqꝫ rapit. ducit aūt impellit/ aut agit ſpiritus. qͥ vbi vult ⁊ qn̄ vult ſpirat. naꝫ et roteſanctaꝝ ſcpͥturarū mouebant̉ ẜm impetumſpūs. Spūs em̄ vite erat ī rotis. ⁊ cū eleuatis aīalibꝰ eleuabant̉ ꝑ ꝯtemplatōeꝫ. cū ſtātibus ſtabāt ꝑ diſtinctionē/ ⁊ cū ambulantibꝰambulabant ꝑ operationē. ¶ Sequamur qͦR rapiat feruor ſpūs. Oremus vt olim quaſireſponſuri deo. Prebe fili mi cor tuuꝫ mihi.vt ita ꝓ menſura metri. p̄be cor tuū mihi filirn̄deamus. Accipe pr̄ quo vis. fer. rape. ducage. defluat a ſe et ferueat ad te. Eſtuet ebriamens in ſuū ꝯuerſa furorē. Scis aīa qͥd ſequit̉ ſub triplici ſimilitudine ſolis nota tibi⁊ mihi. Arx. pax. fax. dux. lux. frux. rex quoqꝫ lex. lanx. Cōcernūt he dictiōes triplicatetria diuinis appropriata ꝑſonis. Sollicitudinē interim nocturne vigilie teneamꝰ. ſoror aīa dū ꝑuenerit germanꝰ noſter ꝯqueſiturꝰ more ſuo ꝑ dialogū ſeu dragmata / variandus erit ſermo. Poterit nihilominus noſtri poſtmodū ꝑticeps eē ſecreti. Eſurientesimpleuit bonis. Uolēs reficere benignꝰ Ioſus bonis/ nō qͣlibuſcūqꝫ ſed eternis. cibo qͥnō perit. pane qͥ dat vitā mūdo. calice noui⁊ eterni teſtamēti/ p̄dicabat dicēs Caro meavere eſt cibꝰ. ⁊ ſanguis meus vere ē potꝰ. Litigabant ergo iudei. Cōpeſcuit eos. Noliteinqͥt murmurare. Nemo venit ad me niſi pr̄meꝰ qͥ miſit me traxerit eum. Mira ſnīa tuaxp̄e ſi iungat̉ cū altera ſil̓r tua. Nemo venitad patrē niſi ꝑ me. Dic nobis ꝑ benignitateꝫveritatis tue/ qualis iſte ſit circulus. qualisgiratio. qualis circūitꝰ. Nemo venit ad meniſi a patre tractus. Nemo venit ad pr̄em niſi ꝑte. Atuera ſic eſt. Nemo venit ad filiumniſi repletusonis ſpirituſſancti. Nullꝰ datſpm̄ſanctū fillo in diuinis niſi pr̄. Non pōtigit̉ venire ac filiū niſi cum ſpūſancto quemdat ei pater. Hinc eſt oratio xp̄i ad patrē vtdilectio inqͥt qua dilexiſti me ſit in eis. ⁊ egoin eis. mira circūinceſſio. ¶ Rurſus ipſe filius nō redit ad patrē niſi ꝑ ſpūmſanctū queꝫſpirādo reddit patri/ felici ⁊ inenarrabili. ideſt nō narrante circulo. dat ſpūſſanctus mētem quā inhabitat nūc filio a patre. nūc patri a filio. ¶ Petebat hunc circulū qui philoſophans dicebat. Da fontem luſtrare boni.Sic intelligit̉ illud d̓ ſanctis aīabus/ quaslege benignā ad te ꝯuerſas reduci facias ig-

ne reuerti .i. ignea charitate ſpūſſancti. conſone ad illud Eccl̓. Girat ꝑ meridiē et ꝑgit īcircūitu luſtrans vniuerſa ſpūs celeſtiū. terreſtriū ſed ⁊ infernoꝝ. qꝛ flectit̉ ad aquilonēmotu vel obliquo vel recto. ¶ Ambulant impij in circūitu/ ſed circa ſe recurui ſunt. Referunt om̄ia ad ſe. nihil diligunt. nihil agunt.nihil timent. nihil fugiunt vel odiūt niſi propter ſe. qꝛ ſe ſuum fine ſtatuerunt. Sunt genus ſathan qui circūiuit terrā ⁊ ꝑambulauiteā. qͥ circūit querēs quē deuoret. Perambulabat ⁊ ih̓s hiericho. circūibat ciuitates ⁊ caſtella. Audis ex ſuis vnū ꝑambulantē in innocētia cordis ſui ī medio domꝰ ſue. nam etdn̄s ī circūitu ppl̓i ſui. Circūit igit̉ iuſtus ⁊ꝑambulat. ſed circa deū. circa centꝝ illius intellectualis ſpere. cuiꝰ centꝝ ē vbiqꝫ. circūferētia nuſqͣꝫ niſi ī ſe. Deſerit ſe iuſtus. nihil refert ad ſe ſed ad deū. nihil amat. nihil agit. nihil deſiderat niſi ꝓpter deū. īmo nec ſe vulteē vel viuere vel bn̄ eſſe niſi ad deuꝫ et ꝓpterdeū. ¶ Intelligis aīa circūitū/ ⁊ circūitus attendas effectum. Pauꝑes in ſe/ diuites ī deum. replent̉ bonis. qm̄ veritas eſt in circūituſuo lumen ⁊ requies. Diuites nō in deū ſedin ſe/ dimittunt̉ inanes. qm̄ vniuerſa vanitas om̄is hō viuēs. Dormierūt ſomnū ſuū⁊ nihil inuenerūt oēs viri diuitiaꝝ in manibus ſuis. Stulte hac nocte morierꝭ. aīaꝫ tuam repetēt a te. ⁊ q̄ ꝯgregaſti cuiꝰ er̄t? ¶ Querebā aliqn̄ pauꝑ ⁊ eſuriēs. Indica mihi quēdiligit aīa mea / vbi paſcas/ vbi cubes in meridie. volebā paſci cū paſcēte. qͥeſcere cuꝫ cubāte. nolebā vagari .i. vane agi/ ī circūitu impioꝝ. nolebā egredi a ꝯſpectu dn̄i. horrebatanimus paſcere hedos fetidos ſenſuū meoꝝcirca tabernacula paſtoꝝ ab vnitate diuiſorū. Inuitabat me qͥ dicebat. Uenite ad meoēs qͥ laboratꝭ ⁊ onerati eſtis/ qͣlis heu ſum.Pollicebat̉ repletōꝫ ī bono. Et ego inqͥt reficiā vos. O plena refectio. Suꝑaddebat deqͥete. ⁊ inuenietis requiē aīabus vr̄is Uenerat aliqn̄ timor ⁊ tremor ſuꝑ me/ et contexerunt me tenebre. Ne quefierit aliqͥs vn̄? qm̄vidi iniquitatē ⁊ ꝯtradictionē in ciuitate babylonis/ et dixi. Quis dabit mihi pēnas ſic̄colūbe? He ſunt ſuaue iugū xp̄i ⁊ onꝰ leue: qͥtotꝰ colūbinꝰ ē. totus mitis ⁊ humilis cordeExpectabā eum qͥ ſaluū me fecit/ a puſillanimitate ſpūs ⁊ tēpeſtate exorās. Uelociter exaudi me dn̄e/ defecit ſpūs meꝰ. Defecit p̄ inopia cibi ⁊ potꝰ ī regione lōginqua diſſl̓itudinis. horroris ⁊ egeſtatis. Sic voleba

Pp 4