Tractatus octauus
mēdas ꝯͣ aſtutias ſathane fundatas ex lociſdialeticis. quibꝰ hoīes ignaros ꝓprij ſtatusconat̉ auertere. vel mutādo dū bn̄ ſunt. vl̓ retinēdo ꝑtinaciter ſtatū/ dū male locati ſunt.Locuꝫ aſſumit ab autoritate. ſed applicatſiniſtre ¶ Locū ab exemplo ⁊ ſil̓itudine. ſeodiſſimilit̓. cū nihil in ꝑſona vl̓ re nr̄a. Locūab inductōe. quatinus p̄cipitet ī iudicia falſa ⁊ temeraria Locꝰ deniqꝫ ſub trūcato entimemate. minore ſua nō appoſita vl̓ explicata. ¶ Scit em̄ ꝙ ex mīoribꝰ ſeu ꝑticularibꝰ p̄miſſis/ tota pēdet difficultas illatōis Fallitſe volūtas ſepiꝰ ī hac argumētatiōe. dū pn̄tato aliqͦ obiecto general̓r ſub rōne boni / cōfeſtim fert̉ ī illud attēptādū. nō diſcernēs ī ꝑticulari. qd̓ vel quale ſit illd̓ bonū. Dicit ratioſuccurrendū neceſſitati ꝓprij corꝑis ſui. Comede ⁊ bibe iubet volūtas. Colēdus ē deꝰ.tene te igit̉ ī hac religione rn̄det volūtas. Dicit rō. maledicti ſunt qͥ viaꝫ pacis p̄pediunt.Rn̄det volūtas. ꝙ maledicti ſunt qͥ viā ceſſionis huiꝰ ꝯtendētis de papatū nō inquirūt¶ Notū ē qualiter loco ab autoritate abutebat̉ apoſtata Iulianꝰ. Xp̄s dicit. Niſi quisrenūciauerit ⁊c̄. īmo ſic diabolꝰ auſus ē dicere xp̄o. Scpͥtū ē. angel̓ ſuis ⁊c̄. Nō hēmꝰ nōceſſe lōge morari. qꝛ ex ipſo ſumpſerūt om̄sdeceptōes hereticoꝝ exordiū. maxime dū q̄rūt hoīes vltra ſaꝑe qͣꝫ diuiſit eis deꝰ menſurā fidei vl̓ doctrine. dū fieri volūt magiſtri qͥnūqͣꝫ fuerūt diſcipuli. ſacraꝝ lr̄aꝝ interp̄tesqͥ nunqͣꝫ didicerūt illas ¶ Adiecit igit̉ diabolus aliud machinamētū efficaciꝰ ex hͦ loco ꝑautoritatē fieri trāſlatiōes varias pro vulgaribꝰ idiotꝭ. quibꝰ habitis ⁊ lectꝭ ī ſuꝑficie. cōtemnūt mox ſacros expoſitores. Nolumusinqͥunt niſi textū nudū. quē tradidit ſpūſſāctus. Tādē reddunt̉ imꝑſuaſibiles. neqꝫ ſibi relinquūt autoritatꝭ pōdus. vn̄ valeāt adveritatis cognitionē illuſtrari. ¶ Ceteruꝫ delocis ab exemplo ⁊ ſimili/ tot ſunt exꝑimētafallaciarū. quot hominū capita dū quilibetaſſequi vult quēlibet. dū exemplo dicit ſe viuere taliū ⁊ taliū. quos approbat aut canonzat eccl̓ia. vel qͥ ſuꝑiores eoꝝ ſunt. qui rectores. qui doctores. qͥ laudati. Quid facit filiaiunt niſi qd̓ viderit pr̄em facientem? Pr̄estn̄ optimos ipſi nolunt. ſed peſſimos hͦ exēplo ſeqͥ. Uor aliorum ē. Paulꝰ ſe laudauit.Paulus viſiōes ī raptu ſuſcepit. cur nō pōtmō dn̄s ī talibꝰ ⁊ talibꝰ ſil̓ia oꝑari? Hinc cōfictio ꝓphetiarū. hinc miraculorū admonitio. hinc etiā adoratio damnatoruꝫ hoīm in
ppl̓is. Teſtis ē mihi legenda. immo de adoratione canis mortui viſum ē ī vienna. Caueat igit̉ ſancta ſedes romana. caueat ī ea ſedens papa. quibus argumentis/ ⁊ cauſis/ etmedijs. canonizatio alicuiꝰ ſit faciēda. ¶ Diſcipulus Cognita ſunt om̄ia que loquerꝭetiā pro infeliciſſimis diebus noſtris. Neqꝫde loco ꝑ inductionē neceſſe habes exemplaponere. qꝛ quotidianis ſuſpitionibꝰ improbis contra ſtatus varios. militat ꝑ ip̄m demon. p̄ſertim apud ſolitarios et deuotos inoculis ſuis / vt damnent ceteros omnes. Diabolus dicit ex ꝑticularibꝰ inſpectis defectibus generalē inferant ꝯdemnatōis ſentētiā.Atuero difficultatē habēs maximā quadruplex ille fallendi locus qua ratione vitabit̉:Dicunt iſti. Si gloſas recipit textꝰ vnꝰ ſcripture/ cur nō alius? Si licuerit iſtis gloſasaddere/ cur nō nos inquiunt. aut cur non eadē facilitate reſpuimus eas / ſicut doctrinasapocriphas? Quo pacto igit̉ fiet diſtinctiointer miracula vera ⁊ falſa. Inter reuelatōesveras et fictas. Si canonizata ē hec ꝑſonaꝓpter atteſtatōes miraculorū ⁊ auſteritatemvite. cur nequit hoc tꝑe fieri ſimile ſub ſimilibus? ¶ Magiſter Habes alibi tractatusqui ad iſtas que quotidie fiūt obiectōes/ rn̄dere conant̉. Sꝫ apud pl̓imos/ neqꝫ tal̓ ſufficiet rn̄ſio. nec puto ꝙ altera ſine gratuitomiraculoſoqꝫ dei dono Olimdū ſcpͥtis ⁊ ꝟbis on̄derē ꝙ ī iſtis nō pōt tradi ars vl̓ regula infallibiliter humanitꝰ. inducebam argumentū qͦ ſe fundat achademicorū ambiguitas/ dicens nihil ſciri. īmo nec hͦ ſciri ꝙ nihilſcit̉. Argumentū ē de diſtinctōe dormientꝭ ⁊vigilātis. duꝫ ſe videre putat dormiens. ſil̓rad vigilantē. ⁊ hoc cū ratiocinationibꝰ multis ⁊ reflectōnibꝰ quibꝰ dicit ſeꝝe ſibi Tu nōdormis. Ecce talia ⁊ talia facꝭ ⁊ inſpicꝭ. Tuſomnū tuum alijs narras ⁊ recolis. Eſt aūtvigilantis (ait Seneca) narrare ſomnia ſuaIta ſomnians hec ⁊ talia nunqͣꝫ agit. Porro ſuppetit in hac re viſitatio petri quaꝫ tractamꝰ. De ipſo qͥdē vtiqꝫ vigilāte ſcribit hyſtoria Luce. Neſciebat veꝝ eſſe qd̓ fiebat ꝑangelū. exiſtimabat autem ſe viſum videre¶ Diſcipulus. Cōcludo magis. qm̄ neceſIeſit nobis in his tenebris et vmbra mortisangelica viſio ſimul et illuminatio/ cū iſta q̄intimo ſenſu ⁊ guſtu docet de om̄ibꝰ ſpūſſācti vnctōne. ¶ Mgr̄. Iure concludis. iureꝯſulimus nos aſſidue ꝑ deuotionis orationē ſub hoc duplici refugio ſupplicit̓ hūilia-