Super Magnificat LXXXVIII
LXXXVIII
ꝯqͥſitiōis erit locꝰ. ¶ Angelꝰ aſtat/ vt pēſemꝰſꝫ ē ponderemꝰ ⁊ libremꝰ ī trutina cordis qͥsſit finis. Si em̄ ſathan adeſt nobis vt noceat. qͥs ferret ſi nō ꝯtra ſtaret angelꝰ bonꝰ? ſic̄p̄terea q̄rit iſte ſathan claudere vel eruere ponitꝰ oculū fidei ne recogitemꝰ finē nr̄m qͥ deē. ꝯueniēs ē vt angelꝰ bonꝰ ſanet ⁊ illuminetocl̓os cordis ī viā ⁊ ī finē pacꝭ. hec de primo¶ Angelꝰ aſtās fulget ī carcere mortꝭ huiꝰ vtnouerit vnuſqͥſqꝫ poſitꝰ ī tenebrꝭ qual̓ ſuꝰ ſitſtatꝰ ꝓpriꝰ. Sūt em̄ iuxta qͣlitates morboꝝſinguloꝝ qͣlitates auxilioꝝ. Angelꝰ aſtās et.fulgēs. pulſat incitās ad bonū. Scit em̄ generaliter oēs. ⁊ hͦ nos ſcire facit a ſathā īpelli. Dū em̄ ſcit̉ ꝑiculū/ ſollicitudīe maiori fugit̉ ad auxiliū. ¶ Angelus aſtās fulgēs ⁊ pulſans/ iubet ſurgere velociter. Hoc aūt īplet̉dū ſperādo diuina mādata ſeruant̉. Alioqͥniacet obrutus ī pctīs vetꝰ hō nr̄. de ſe deſperās. aut nō cū minori diſcrimine/ nimis ſperās ſeu p̄ſumēs. ¶ Angelꝰ aſtans. fulgēs. pulſans. ſurgere iubēs/ ſoluit a cathenis vicioꝝvinctū ī mēdicitate ⁊ ferro. Cōcuſſus em̄ timore caſto ⁊ ſctō cū grata dn̄i magnificatōeiā ſe p̄cingit v̓tute actiōis. iā calciat caligꝭ p̄ceptoꝝ ī p̄paratōeꝫ euāgelij pacis. ¶ Angelſextū ꝑagit officiū/ dum aſtās poſtqͣꝫ fulſit/pulſauit. ſurgere iuſſit et ſoluit. educit extracarcerē. Aꝑit vltro portā ferreā pnīe. tranſivicū vnū ſatiſfactōis arte ⁊ directe. ¶ Angelus tādē ſic eductū libertati derelinqͥt. Quofacto ſic ſane deinceps q̄ retro ſunt obliuiſcēs/ liberatꝰ ī anteriora ſe totus extēdit. Reuerſus qͥdē ad ſe/ deo gratꝰ ⁊ angelo ſuo. dicit ex ſnīa. Nūc ſcio vere qꝛ miſit deus anglū ſuū/ ⁊ eripuit me de manu herodis. ⁊ d̓ ory expectatōe plebis iudeoꝝ. ¶ Diſcipulꝰ Delectat ſiml̓ ⁊ edificat adaptatō. Neqꝫ curioſitati deputādꝰ iſte mihi vere breuis ⁊ luciduſordo. Addiderꝭ qd̓ ſpōpōdiſti. ¶ MagiſterIntellige pͥus quēadmodū qͣttuor primaſpectāt ad oēs generalit̓ qͥ purgant̉. ſpectātalia duo magꝭ ad illuminādos tanqͣꝫ ꝓficiētes. ſeptē ꝓprie q̄rit eductus et ꝑfectus. Porro canticū nr̄m ſic adapta. Sciuerꝭ vt ſcis.qm̄ finis vniuerſe rōnalis creature ꝯſiſtit inmagnificatōe dn̄i. ⁊ ꝙ exultet ſpūs in deo ſalutari ſuo. Quid eſt enim beatitudo niſi dn̄idei noſtri ſalutarꝭ magnifica iocūdaqꝫ fruitio. honor ⁊ collaudatio? hͦ pͥmū. Ceteruꝫ reſpectus hūilitatꝭ. ꝯſideratio ⁊ cognitio ſtatꝓprij ⁊ ꝯditōis ī vnoquoqꝫ. hͦ ſcd̓m. ¶ In hͦpinde ꝙ facit nobis magna qͥ potēs ē. ꝙ be-
atificat apud alios. Cōcludimus ꝙ dn̄s ē īcircūitu ppl̓i ſui. ꝙ īmittit angelus dn̄i ī circūitu timētiū eū/ ꝯtra tot gyrouagos demonis impulſus. hoc terciū Rurſus ex ſctīficatiōe noīs ſui/ dū dat ſpem ⁊ impletiōꝫ mādatoruꝫ dei velociter inclamat/ qͥ pͥus aſtiteratilluxerat. pulſauerat ad deū. ad nos. ad aduerſariū ſolerter cognoſcēdū. ¶ Subſequit̉qͥnto timor dn̄i liberās a pctō. timor em̄ dn̄iexpellit pctm̄ teſtimonio ſapientis. Sed neſeruil̓ ſit aut vilit̓ mercēnariꝰ timor/ magnificat ipſe gratis dn̄m. recogitās/ qm̄ mīa eiꝰ aꝓgenie ī ꝓgeīes timētibꝰ eū. Cōſurgit aūt timor dū aīa nr̄a ꝯſiderat hūanā miſeriā/ ſi ſeuere faciat dn̄s potētiā ī brachio ſuo/ ſi ſuꝑbos diſꝑgit mēte cordis ſui. deponit potēteſde ſede. ſi diuites dimittit inanes. qͥs nō extimnuerit ſi ex ꝯſideratōe ſue mīe qͥs ip̄ꝫ nō magnificauerit. qꝛ timētibꝰ veniā dat. qꝛ hūilesexaltat. qꝛ eſuriētes ſatiat ⁊ ſaluat. ¶ Suſcepit ꝓpt̓ea ſexto dn̄s iſrl̓ pueꝝ ſuū. illumīatūpulſatū. ꝯmonitū. abſolutū/ ſi dixerit. Dn̄eieſu ſuſcipe ſpm̄ meū. Dū v̓o ſuſceꝑit. qͥs demāibꝰ ſuis eripiat eū? Dn̄s qͥ iuſtificat. dn̄sqͥ ſuſcipit. qͥs ē qͥ ꝯdēnet/ aut quis abijciat?Poſtremo ſpūs ita ſuſceptꝰ ī māibꝰ ſaluigardie .i. ſalue cuſtodie xp̄i. ſueqꝫ libertati derelictus/ pꝰ oēm herodis expectatōꝫ. qͥd ſuꝑeſt?agat ille qͥ ſpū dei agit̉. qͥ iā ꝑſpicit vltra in lege ꝑfecte libertatis. q̄ nō timore ſupplicij. n̄ſpe p̄mij trahit̉/ ſꝫ ſuaui iugo xp̄i mentē ſctāꝫſpōtaneā totā ꝯtulit ad honorē dei ⁊ patrieliberationē Recordat̉ ꝓfecto ſolius miſcd̓iedei. dulcehꝫ in lege dn̄i meditari die ac nocte. ſicut locutus ē ad Abraā pr̄em noſtꝝ ⁊ ſemī eius ī ſcl̓a qd̓ ē xp̄s. Hoc deniqꝫ ē ꝑfectorū. ſicut alia ſunt illoꝝ qͥ ꝓficiunt aut incipiunt. ¶ Nūc ꝑ ſingula diſcurramꝰ angeloruꝫ Zmīſteria q̄ tacta ſunt circa petrū. ¶ Angelusaſtat. Cur ita? cur ſi nō? vt aſtare coram deonos faciat. Deo aūt tūc aſtare nos tradit diony. cū caſtiſſimis oratiōibꝰ inſiſtētes. reuoluto animo ꝓpinquamus. credētes qm̄ ip̄eeſt dn̄s deus ſalutaris noſter/ innitentes eiſicut littori fixo/ tracti a magnete virtuoſo.¶ Aſtans v̓o tunc refulget angelus. cū nosedocet. cuius ꝯditionis ⁊ ſtatus ⁊ humilitatis ſumus. quatinꝰ inſpiciat deus hūilitatēancille ſue aīe nr̄e. nouerit ipſa qͥd ſe querereꝯueniat. Nō em̄ oībꝰ oīa equaliter licent. decent ⁊ expediunt. Totū paſtorale Gregorijꝯtextū ē ī hmōi documēto. Propt̓ea trāſeūtes īducamꝰ quattuor īduſtrias ſpālit̓ aſſu-