Super Magnificat LXXXVII

dum lucret̉. anime v̓o ſue detrimentū patiatur? Uide quantuꝫ totus mūdus ī malignopoſitus ē. qͣꝫ breuis vita. qͣꝫ mors incerta. q̄tormenta inferni? que gaudia paradiſi? Uide ne ꝓcraſtines. ne conſilia multoꝝ. p̄ſertimdomeſticoꝝ ⁊ ſeculariū queras. Inimici hominis domeſtici eius. et aīalis hō nō ꝑcipitq̄ dei ſunt. Res certa ē. De ſol̓ incertꝭ habendū ē ꝯſiliū. Dicere ꝙ religionis ſtatꝰ nō ſit ꝑſectior/ hereſis ē. Magna v̓o ſtulticia ē nolle eſſe ꝑfectū Quid heſitas? qͥd tergiuerſarꝭ?Uocat te deꝰ ꝑ inſpiratiōes iſtas. quid in teſtas ⁊ nō ſtas? ꝓijce te in eū. et ipſe te ſuſcipiet. neqꝫ deſeret iā ſuſceptū. Uide nunc pauꝑhomūcio dū ꝯpūgeris corde. fac votuꝫ deoceli. firmet te iuramentuꝫ. Felix neceſſitas q̄ducit in melius. Sciueris opus cum votodeo eē acceptabiliꝰ. Da totā arborē volūtatis tue cū fructibꝰ ſuis deo tuo. Deniqꝫ qͥ ꝓpoſitū tuū iſtud ſctm̄ diuerteret a te. reꝰ eſſetO vt deo ſe redderet ī religiōe loco tui. ¶ Siletiſte nequā ꝙ ad religionis introitū oꝑtet attēdere nedū bonitatē religionis ī ſe. ſed aliacircūſtātias maxime duas. Quaꝝ vna ſe tenet ex ꝑte religioſoꝝ ſi ꝑfecte regulā ſeruantAltera ex ꝑte ſuijpſius. ſi iuxta ꝑabolaꝫ xp̄idū inchoat poterit ꝯſummare. Ꝙ ſi ẜm rōnis ꝯſiliū res tā grandis aggrediēda ē/ quaꝫpoſtmodū mutare nō licet. Nō tn̄ ſequendiſunt viriles impetus aut motꝰ deuotionū q̄les hr̄e pn̄t pueri aūt puelle. qn̄qꝫ plus in incōſtātie vicio vl̓ melācolie/ qͣꝫ gr̄e certo inſtīctu potiꝰ aliqn̄. qualiter mō ex aſtuto demonis īpulſu/ qͣꝫ certe deuotōis afflatu. Silet.qm̄ media ſunt moderāda ẜm v̓tutē tā agentis qͣꝫ patiētis. nec poterat dauid cuꝫ armisſaul egredi ꝯtra golyā Nō pn̄t ſimie cū botꝭlatioribꝰ quas ī fraudē eis derelictꝭ accipiūtincedere. ſilet onera religionis. cū moribꝰ inhabitantiū. Dat bn̄ ſentire de om̄ibꝰ. neminē iudicare. ſpes adijcit qn̄qꝫ magnas. ꝙ ꝓficiet alijs ſua eruditio. ſuū ꝯſiliū. qꝛ lr̄as nouit. qꝛ prudēs ē ī agendiſ. Deniqꝫ exēplū dabit reliqͥs de ſcl̓o. vt ita faciāt quēadmodū ⁊fecit ⁊ ſcl̓m derelinquāt. Quid? Tādē votoſe ꝯſtringit. deſerit habita beneficia. dat ſuapauꝑibus. via ſibi vnica religionis relicta ēCaptus eſt ait inſultās demon. Euge eugeiā nō eſt ſilendū. iā in odiū religionis exaggranda ſunt oīa Aꝑiendi ſunt oculi. diſcrimina reuelāda. murmur inducēdū. dicat ipſe ſibi ſentiēs ſe deluſuꝫ. Quid mihi feci miſer?In qd̓ me malū impuli? Nō potero ferre iu

gū hͦ intolerabile. Queſiui requiē vt in paceſeruirē deo. ⁊ ecce turbatio. fugi hoīes. hoīeſīuenio. Cedebā tēptatōibꝰ de ſcl̓o. det̓ioresdemonis ꝑfero. qͥd feci? qͥd agā? qͦ me vertaꝫ?Amicos carnaleſ offendi ſpernēs eos cū ſuis cōſilijs. nullꝰ mihi ad eos regreſſus. Sꝫdiſpēſatōꝫ voti q̄ſiero. nō dabit̉. aut in datanūqͣꝫ ꝯſtās ſibi animꝰ qͥetabit̉. ſed neqꝫ quōviuerē ī ſeculo relictū ē Si ad aliā migrauero religionē. ſcādaloſus ero mee/ ⁊ forſitā intolerabilis aliene. Quid feci? Deuotionē inſcl̓o ſuauiorē. ⁊ crebriꝰ inueniebā. qꝛ ſenſusvegetiores. nec ꝑturbati ꝑ vigilias. nō exinanitū cerebrū ꝑ ieiunia. nō oppreſſa mēs ī ꝓlixitate vocal̓ ſeruitij. ſed ⁊ ſcl̓aribꝰ inuoluorcuris ꝓ neceſſitatibꝰ fratꝝ. Cogit obediētiscurrere diſcurrere ꝑ ſeculū. qui quietē ſolanſperabā mihi obtinere. Sic quotidianis fatigor odijs ⁊ rixis. Quid feci? quid tādē volui mihi miſer? Delectabat me ſtudiū. docebā et docebar. Nunc qui doceat̉ aut doceatnullus eſt. Fratres ſatis eſſe reſpondēt occupationes religionis ſue vexatio ſatis ē. Nōeſt inquiunt religio ſchola docendi. ſed diſciplina viuendi. Si vixero ẜm mores fratrūcollapſos omnino a regulis patruꝫ. ꝑditusſum ſine dubio. Si ſingularis mihi viuerevolo. nec datur nec ſufficit. Ecce quid murmurat inconſtans quādoqꝫ nō ſine magnoperplexitatꝭ vinculo. maxime ſi monaſteriamulierū collapſa. iunior iam aliqua vouit ⁊intrauit. ¶ Circūit depoſitus de ſede. querit Pquē deuoret. Inuenit hoīem deditū ſtudijslitteraꝝ ⁊ ſcientiarū. Si poteſt auertit. Affert occupationes ex ſecuio. ſicut ex p̄latorūſeruitijs. aut principum. aut penuria trāſcribentium. vel imperitia. aut librorum cauſatnimietatem oneroſam. aut fruſtra fieri verba ſurdis dicit. Si nequiuerit abducere qͣtinus ociū deſideret ſtudioſum. ſed ſibi vacet ⁊ ſapientiam ſcribat ī ocio. ſubdolus impellit. vt alios dū docere vult ſcribēdo/ ſe ſeducat. Laudat iā laborem. ſed corrumpereſatagit intentionē. Exa doctor/ ſcribe q̄ relegat poſteritas. q̄ tibi ſint ī nomē eternū. qm̄melius eſt nomē bonū qͣꝫ vnguēta precioſa.Orabunt alij ꝓ te Nō tibi ſoli laborabis. talentum tuuꝫ diſtribuēs. Sed ad qͥd ſathauiſta? Quid ſibi ſuꝑ alioruꝫ ſalute? Profectonihil. ſed ſatagit/ vt iſte ſub hac intentōe ſcribens audiat in iudicio. recepiſti mercedemtuā. Accipe quod tuū eſt ⁊ vade. ex ore tuo ⁊ſcriptꝭ tuis te iudico ſerue nequā. Fers lit-

An 5