Super Magnificat LXXXV
ad hec v̓ba. diſꝑſit ſuꝑbos/ addituꝫ ē mentecordis ſui? ¶ Una rō ē. ſi reſpiciamꝰ ad primos parētes nr̄os Adā ⁊ euā. qͦs ꝯdideratdeꝰ ad ſui ꝯtēplationē clarā ⁊ ſerenaꝫ ꝓ ſtatuvie. quā ꝯtemplationē fuiſſet in gloria viſiofacial̓ ſubſecuta. Ue tibi ſuꝑbia Ita em̄ mēte a primis parētibus diſpergi ꝑ diuini brachij potentiā demeruiſti / vt iā heu nos infeliciſſima proles nullū mentis habitaculumin cordibus hr̄e potuiſſemꝰ. ſicut nec deumcognoſcere. niſi miſericors et miſerator dn̄snr̄ ih̓s xp̄s potēti v̓tute ꝓuidiſſet Deū qͥppenemo vidit vnqͣꝫ (ait Ioh̓es) ſed vnigenitꝰ qeſt in ſinu pr̄is/ ipſe enarrauit. Pōt altera rōſumi. ſi reſpectꝰ habeat̉ ad apoſtatas angelos. qͦs ī tantā conata ē attollere celſitudinēſtulta ſue mētꝭ p̄ſūptio. vt diceret pͥmꝰ eorūSedebo ī lateribꝰ aqͥlonis. ⁊ ſil̓is ero altiſſimo. Mēs v̓o nimiū ſublimata. nimiū etiaꝫp̄cipitata ē. ſil̓ ⁊ diſꝑſa. Ad hͦ em̄ q̄dā in altatollunt̉ vt lapſu grauiori ruant. finiſqꝫ ad alta leuatis ē ruere. Quereret hic ſcrupuloſioraliqͥs. Nunqͥd habēt demōes ipſi corda cuꝫcorꝑa nō habeāt. p̄ſertim carnalia. cuiuſmodi ſubſtātie cor eē comptū ē. Atuero ſi deuꝫhr̄e cor trahimus de ſcpͥturis (vt dicimꝰ filium eē d̓ corde pr̄is. Iuxta illud pͣs. Eructauit cor meū verbū bonū) nemo iure negabitpoſſe cordis nomē angel̓ attribui. cū de īſenſibilibꝰ creaturꝭ inueniamꝰ dictuꝫ. trāſferent̉mōtes ī cor marꝭ. Trāſeamꝰ idcirco nunc etalibi digreſſiōes moroſiores īducere ꝑ ꝯcordātias ml̓tiplices. vbi ſtatim ꝯſtare pōt deyarijs acceptōibꝰ termīoꝝ ī ſcpͥturis. Ex qͥbus acciꝑe paucas ad ꝓpoſitū qd̓ ī manibꝰhabet̉ ſuffecerit. ¶ Hoc indulto poterit ⁊ alius ſenſus elici. ꝯiungēdo hoc complexū mēte cordis ſui. diſꝑſit ſuperbos. ſicut ī Geneſidictū ē. tactus dolore cordis intrinſecꝰ. cuꝫdiſpſit ꝑ diluuiū generale oēm carneꝫ. ¶ Occurrit ⁊ alius ſenſus ſi traducamꝰ diſꝑſionēin bonū. diſꝑſio ſiquidē maloꝝ vel a mal̓ bona ē. ſicut ⁊ defectio ⁊ ſeꝑatio. Sil̓r inuenimus a ſanctis nominatā aliqn̄ ſuꝑbiā ſctāꝫ.que ſcꝫ nobilitatis ſue conſcīa neſcit ꝓſtituivel calcari. neſcit niſi ſummis iungi. Ponāte in ſuperbiā ſeculorū ait dn̄s de hieruſaleꝫnoua. Aſſumat vtinā mēs noſtri cordis hācſuperbiā/ vt nulli dignet̉ intēdere. nulli iungi. nulli inherere niſi vni ſoli. qd̓ eſt neceſſariū. optimū. eternū ⁊ ſummū. qualiter elegitmaria partē optimā. qualiter exultās ꝓpheta dicebat. Defecit cor meuꝫ ⁊ caro mea. ꝑs
mea deus in eternū. O vere ſancta ⁊ deſideranda ſuꝑbia/ q̄ vnicū bonū ſuum poſſiderevult excellēter ſine arrogātia ⁊ vana gloria/ſingulariter ſine inuidia. Imꝑturbabilit̓ ſine ira. Infatigabilit̓ ſine accidia. Indeſinēter ſine auaricia. Delectabilit̓ ſine luxuria etgula. honorabilit̓ ſine hypocriſi ficta. Diſꝑgat oro potētia diuīe miſeratōis vniuerſasalteritates. oēs ꝯcupiſcētias. oēs ſollicitudines et fantaſias a mēte cordis nr̄i. vt liberamēs ab om̄i diſꝑſione gl̓iet̉ exultās. Mihiaūt adherere deo bonū eſt. O felix diſꝑſio qͣſūmā ꝯgregationē oꝑat̉. ꝓut loqͥt̉ diuinꝰ Dionyſiꝰ. ꝙ vnifica v̓tus diuīoꝝ luminū reſtituit ⁊ replet ⁊ ꝯuertit nos/ ad ꝯgregātis patris vnitatē ⁊ ſimplificā deitate. Cui ꝯcinēſvates regiꝰ. Edificās inqͥt hierl̓m dn̄s. diſꝑſiones iſrl̓ ꝯgregabit. Hāc diſꝑſionē meret̉ſctā ſuꝑbia/ qͣtinꝰ purget̉ ⁊ illumīet̉ ⁊ ꝑficiat̉in vnico optimo mēs cordis pura ⁊ deiformis. Hec aūt nō habet̉ ꝑfecto ꝯplemēto p̄terqͣꝫ in gl̓ia. ꝑticipatiue ꝟo ꝑ gr̄aꝫ. plus aūtminꝰ ī viā ẜm diſtributionē ſanctiſpūs. maxime ꝑ theologiā myſticā ꝓut aꝑiēt ſeq̄ntia/qͣꝫtū ꝯceſſerit ſpūs bonus. quē dat pr̄ celeſtꝭpetentibꝰ ſe. ¶ Incideret hic locꝰ d̓ diuiſioneſpūs ⁊ aīe. cōpagūqꝫ ⁊ medullaꝝ. ⁊ diſcretōne cogitationū ⁊ intētionū cordis. ꝑ potētiāvbi qd̓ ē brachiū pr̄is eterni Qua diuiſione(ẜm doctores myſticoſ) nll̓a mirabilior/ nulla potētior Sed ad faciliora reuertamur vtcepimꝰ eis ꝯtēti/ q̄ tractatu dragmatico ſecūdo notauimꝰ. ¶ Pretactū ē ꝙ ī corde rōnal̓ Ucreature reꝑit̉ triplex habitaculū. Un̄ noīari pōt cordis tricliniū. Spūs v̓o qͣſi p̄ſidēſiure d̓r architriclinꝰ. de quo ꝑ tropologiā ſignatū ē ī nuptijs. dū in chana galylee xp̄usaquā ꝯuertit ī vinū. Procedemꝰ aūt ordinemagꝭ narratiuo qͣꝫ demōſtratiuo vl̓ ꝓbatiuoſupponētes dicta doctoꝝ cū ſuis declaratōibus metaphiſicalibꝰ ⁊ theologicis vſqꝫ qͣqꝫml̓tipliciqꝫ rōne fulcitꝭ. qͦs inſecuti/ ꝯpoſuimus pͥdē opuſculū de theologia myſtica/ ꝑtitū ī duos tractatꝰ. ẜm traditōeꝫ ſpeculatiue pͥmo. poſt practice ꝑ duodecī induſtrias¶ Contentet̉ obſecro qͥſqͥs lector acceſſerit.ſi non mox pariter oīa numerauerimꝰ q̄ faciunt ad decorē ⁊ ornatū. diſpoſitionēqꝫ mirabili varietate deſcriptā ex libris tā nature qͣꝫſcripture. qꝛ forte dicet̉ altero loco. Suffecerit hic ⁊ nūc ſenſibilis deſcriptio. quēadmodū ꝑ corꝑalia ſpūalia figurant̉. eo ꝙ omnisnoſtra cognitio incipit a ſenſu ꝓ ſtatu p̄ſen-