Tractatus ſeptimus
diuine diſpoſitōis ꝯcordiā? ¶ Potes addereꝙ ꝓ varietate circūſtantiaꝝ expedit nūc diutius frequentari lamentū. nūc v̓o gaudiumſpūs plus aſſumi Exemplū de duobꝰ fratribus ꝯcluſis in carcere penitētiali. Uniꝰ meditatio magꝭ erat ad penas inferni quas demeruerat. alterius ad gaudia ꝑadiſi q̄ ſperabat. hic ſcd̓s pulcro vegetoqꝫ corpore. alterſqualida cute vix oſſibus herēte. ſnīa patꝝ īeis par meritū iudicauit ¶ Poſtremo teneat̉Pauli determīatio cū ſapiēte. oēm triſticiaꝫſeculi a corde pellēdā. Qd̓ ſalubriter pōt adoēꝫ paſſionē. ſit gaudiū. ſit ira. ſit deſideriū.ſit timor qn̄ nō ē ẜm deū/ aꝑte trahi. Nō eſtaūt ẜm deū/ ſi tollat aūt nō edificet/ debituꝫreligioſe deuotionis affectū vel effectū vl̓ intellectū cum affectu. ¶ Diſcipulus. Ue miſeris quibꝰ licebat flere ſibimetipſis totos intēdere. vacare ⁊ videre qm̄ ſuauiſ ē dn̄s. Quinihilominus ſe derelinquūt. nec ſe nec aliosdigne flētes. Qui rumoꝝ fabulatōibꝰ indulgent. ſed nō vt tex tua dn̄e. Qui gratis occupant̉ nil ꝓfuturis. cogitatiōibꝰ vagis. quibꝰcum ſe oblectauerint (dicēte Seneca) triſtesmanēt. nec ſibi nec alijs vtiles. Inutiles crebro. qꝛ tꝑa furant̉/ rē p̄cioſiſſima. nec rediturā. Graui poſtremo ſe falſe onerāt. impediūtcircūligāt. mergūt. ꝑ murmur. ꝑ detractōesꝑ leticias de caſu inimicoꝝ. ꝑ crudeles incōpaſſiones ſuꝑ ꝑditōes animaꝝ. gaudētes d̓ꝑtialitate valitura nihil alijs. obfutura plurimū ſibi. Dicunt tamē. Hoc agimꝰ ⁊ querimus vt oremus attētius. īmo v̓o vt ſedulius vos damnetis ¶ Magiſter Intras ſatyrā cui nulla poterit par eē tragedia qͥn potius redeamus ad beate nr̄e lamentū. qd̓ nobis ſit ī exemplar fructuoſe lamētatōis ¶ Diſcipulꝰ Neſcis quātū doleā plenꝰ indignatione ſpūs. ¶ Magiſter. Uide ne lacum intres quē fodiſti gemēs fruſtra. fer eos quosnō habes fas corrigere. timori quoqꝫ dei locum linque. ¶ Diſcipulus Conferamꝰ laudo de beata pulcerrima mulierū. neduꝫ qͦ nāmodo lamentata ſit ⁊ plorauerit. ſed de quolibet vniuerſaliter affectu/ qͣliter vſa fuerit incanticis ⁊ hymnis canticordis. hoc ē in exultatione cordis ſui. Certe nos interea deſerātmordaces ⁊ noxie curarum muſce. mētis irruentes oculis ⁊ ſuauitatem deuotionis cūſabbati tranquillitate ꝑdentes. ¶ MagiſterReficiat tamen antea noſtri laborē multiloquij quies oportuna ſilentij. Cras agemusvt voles Cuiuſlibet interea ſingillatim apd̓
ſe vigeat recordatio/ lamētū nutriēs ⁊ cōfirmās timoratū apud deū. qꝛ miſcd̓ia eiꝰ a ꝓgenie in progenies timentibus eū.Sequūtur decem ⁊octo ꝯſideratōnes. ¶ Prima ſit miſcd̓ia dn̄itimentibꝰ eum. Letet̉ cor meū vt timeat nomen tuū. nomen ſctm̄ ⁊ terribile. Scio canēte te beatiſſima virgo (teſte ꝓphetico ſermone) qꝛ beneplacitū eſt domino ſuꝑ timenteseū. ⁊ in eis qui ſperāt ſuꝑ miſcd̓ia eius. Iungit̉ merito ſpes de miſericordia ad timorē d̓iuſticia. Sicut em̄ nomen dn̄i reddit̉ ſctm̄ ⁊ſuaue ſperantibus. ſed ne dulcedo mellei ſpiritꝰ plus comedat̉ qͣꝫ ſatis ē/ terror addit̉ diſtrictioris iuſticie qͣſi ſal̓ ad ſaporē. ¶ Terretteo aīa deus vltionū dn̄s. deꝰ iuſtus ⁊ iuſticias diligēs. alliciat miſericors ī eēntia ⁊ miſerator ī efficacia. dn̄s ſuauis ⁊ multū miſericors. Damnat te thronꝰ iuſticie. adicuꝫ fiducia thronū miſcd̓ie dū licet appellare. dūadhuc dies eſt ꝯꝑationis. dū miſcd̓ia ſedet īthrono ſuo que exuperat iudiciuꝫ. Caue nedifferas quouſqꝫ dn̄s accipiat tp̄s a te. tūcvtiqꝫ iuſticias iudicabit. nec appellare licebit. Ecce cōfugit ad thronū miſcd̓ie reꝰ iſteo beatiſſima virgo regina miſcd̓ie. defendeiura curie regni tui cū filio tuo/ dum ſedes adextris ī ea. dū tp̄s eſt miſerēdi. Defer appellationi mee ſuſcipiēs eaꝫ ad te. Nō remittasad ſedem iuſticie. qm̄ terribilis ē nimis ⁊ aggrauans ⁊ inſuſtētabilis ira eius. Horrendū ē deniqꝫ incidere ī manus eiꝰ. dicit apl̓s¶ Audio qͥd moneat immo iubeat miſericordia. Si vis miſericordiā/ ſac miſericordiā etama eā. ſerua leges curie qͣs dictat miſericordia. Quales leges? Dimittite ⁊ dimittemī.Nolite iudicare ⁊ nō iudicabimī. Date ⁊ dabit̉ vobis. In qua em̄ mēſura mēſi fueritisremetiet̉ ⁊ vobis. Deniqꝫ iudiciū ſine miſericordia fiet ei qui nō fecerit miſcd̓iam Remota miſericordia. et quis iudiciuꝫ ſuſtinebitꝰ¶ Credo dn̄a qꝛ ſic eſt. adiuua incredulitatēmeā. Conſcius itaqꝫ ſum mihimetipſi/ ꝙ excorde deſidero dimittere debitoribus meis.ſicut ⁊ vult ⁊ p̄cepit miſericors filiꝰ tuꝰ. ſꝫ trepidat ꝯſcīa ſuꝑ effectibꝰ. Deſideriū pauperꝭexaudiet dn̄s p̄parationē ꝯcupiſcētis dimittere magis aſpiciet/ qͣꝫ ad exhibitōem oꝑis.¶ Si nō ſatis effecero qd̓ ī me fieri concupiſco vt dimittantur mihi pctā mea. fiat mihiẜm deſideriū. qͣlit̓ ea cupio mihi dimitti. dimittā ⁊ debitoribꝰ. īmo generalit̓ vniuerſis.