Super MagnificatLXXXIII

cidiū torporis. ſi imbris ſtillicidiuꝫ aſſiduetēptatōis abeat ⁊ recedat. ſi flores pulcrioꝝaſpectuū appareāt in terra cordis nr̄i dantedn̄o benignitatē. O ſi tp̄s putatōis ⁊ reſecationis cure oīs ſuꝑflue adueniat. ſi vox turturis caſte gemētis ⁊ ꝯſolātꝭ luctu bono audiat̉ ī terra ſenſualitatis nr̄e. ꝯformantis ſerōni/ vt concordet philomene ⁊ alaude ꝯtēplatiōis alacris turturis ſuſpiriū. O ſi ficia non maledicta nec ſolis onuſta v̓borū folijs/ ꝓferat groſſos ſuos ī ſignuꝫ fructꝰ poſtſuauis. Demuꝫ ſi vinee bonaꝝ oꝑationum/dent odorē ſuū bone fame in vita ⁊ letificationē dei ⁊ hoīm qͥd ſecuturū ſit o mgr̄ agnoſcis. ¶ Magiſter. Quenā aīa frater ē tā hehes ⁊ gelida. q̄ nō ad vocē blādiētꝭ amici. veldilecti quē ſequit̉ exꝑgiſcat̉? Que nō tota liquefiat. ſe iā in ſe nō ꝯtinēs ꝓprijs terminisdeſiderioꝝ. ſed effluat ī dilectuꝫ / currat poſtvocantē ſe gratis nomībꝰ? Surge inqͥt ꝓpera amica mea. Surge q̄ male iacueras cuꝫadoleſcēte ꝑdito. ꝓpter ea paternā adire miſericordiā. vt accūbat ſuꝑ collū tuū. detqꝫ ī accubitu tali nardꝰ humilitatis tue odorē ſuūvt iure voceris amica. ſuſcipiēs pacꝭ oſculū⁊ ſpecioſa recipiens pͥmā innocētie ſtolā cuꝫanulo fidei. Proinde facta colūba/ nidificeſin foraminibꝰ petre. ī cauernis macerie. Petra aūt erat xp̄s. Tu ī fixura clauoꝝ. ī cauerna lateris. vſqꝫ ad patefactiōeꝫ cordis/ fideideuotōe ſubintrās. illic reponas ſanctarummeditationū pullos tuos. On̄de dilecto petenti faciē tua. iā colore roſeo decorē ⁊ v̓nantē ī aſꝑſione ſanguīs agni īmacl̓ati. Sonetvox tua ī auribꝰ dilecti. q̄ dulcis ſit in laudeꝯferēs ī iubilo. Deniqꝫ ſis vinea florēs deſiderijs odoriferis. de qͣ vulpecule ꝑuule intētionū doloſaꝝ diffugiāt capte. Surrepuntem̄ qn̄qꝫ ſuffodiētes ad elatōis p̄cipitia. ⁊ vineas radicitꝰ demoliūt̉ ⁊ corrodūt O ſi poſtmoduꝫ phas habeat aīa tal̓. iā facie decora.iā voce ſuauis. ſuſpirabūda dicere. Dilectꝰmeꝰ mihi ⁊ ego illi. qͥ paſcit̉ inter lilia donecTaſpiret dies ⁊ inclinent̉ vmbre. ¶ Diſcipulꝰ.Quid oro vult hec interrupta ⁊ inexplicita penitꝰ locutio? ¶ Mgr̄. Audiſti iā vocesamoris id̓o nō ꝑfici/ qm̄ tot occurrūt aīe deſideria valida/ ꝙ nequeūt ſil̓ erumꝑe. Cōfūdunt ſe potiꝰ ⁊ oppͥmunt. Sentit amās. qͥcqͥd expͥmere pōt. nihil ad hoc qd̓ optat ſatise. Quare dat ſe magis intelligi ꝑ interruptiones more interiectionuꝫ. ab imo pectoriseructatas vel erutas. Solet inde patere ta-

liter anhelātibꝰ quorſū mittit̉ illud ſuſpiriū.¶ Diſcipulus. Da ſupplemētū v̓boꝝ iſtoꝝDilectꝰ meꝰ mihi ⁊ ego illi. ¶ Mgr̄. Quisarenulas maris. aut pluuie guttas dinumeret? Quis inſcrutabilia ſcrutet̉ corda? Nonfaciliꝰ ē id qd̓ reqͥris. Nihilominꝰ aliqͥd accipito. Dilectus meus mihi intēdit ⁊ ego illi.Dilectus meus mihi oculum amorꝭ dirigit.oſculū porrigit. loquit̉. aſſentit. blanditur/ ⁊ego illi. Dilectus meꝰ mihi finis oīm deſideriorū meoꝝ. ⁊ oīm cogitationū et intētionūcordis. ⁊ oꝑatōis cuiuſlibet ſeu motiōis cardo centrū ē ⁊ axis. ⁊ ego illi totū qd̓ dat reddo. Dilectꝰ meꝰ mihi delicioſus ē. amoroſusē. ꝯcordās ē. ſuauis ē. benignꝰ ē. iocūdꝰ ē. delectabilis ē. Mihi om̄ia ē. Quippe cū quoſuꝫ vnuꝫ cor. vna aīa. vnꝰ ſpūs. Iō dilectusmeꝰ mihi vnit̉ et ego illi. Dilectꝰ meꝰ ſe mihidedit in p̄ciū in mortē. quō nō om̄ia mihi ſecū donauit? ¶ Diſcipulus. Quo pacto d̓rſe donare deus qͥ nuſqͣꝫ abeſt Qualiter ē aīaſibi finis deſiderioꝝ ſuorū vl̓ oꝑationū. qͥ ꝓpter ſeip̄m oīa oꝑatus ē ẜm ſapientē? ¶ Magiſter. Docet angelica ſalutatio modū donatōis dei. Salutat̉ em̄ Maria ꝑ angeluꝫ.ſic aīa ꝑ ſpūſſancti aliquē inſtinctū. qͥ loquitur pacē ad ꝯuerſum cor. Mādat quoqꝫ ſalutes. dicens aīe ſecreto cordis ſilētio. Salus tua ego ſum Et illud. remittunt̉ tibi peccata tua. Uade ī pace. Nō em̄ dat̉ ſalutatioexcōicatis. nec eis quoꝝ p̄ſentiā horreſcimꝰSic inuenit apud deū gratiā aīa/ que ꝑ euꝫfit diſpoſita et organizata ſuo modo/ calorevitali gratie ad ſuſceptionē dn̄i. de quo et aquo viuit aīa nō minus qͣꝫ diſponit̉ corpusorganicū ꝑ armoniā qualitatiuarū diſpoſitionū ad aīe rationalis introductionē faciendam in corꝑe. Tunc audit aīa. dn̄s tecū. qꝛſe dat ad nutū aīe vt fruat̉ ſe. ⁊ alio quolibetvtat̉ in ſe ⁊ propter ſe. Un̄ fit amoris illa reciproca donatio mirabil̓ quo manet ī charitate ī deo ⁊ deus in eo. Dilectꝰ meꝰ mihi. ſuꝑple ſeip̄m dat/ ⁊ ego illi ſeip̄m reddo/ ⁊ meip̄ꝫcū eo/ cū quo iā vnū effecta ſum. Et ſicut ī illa trinitate ineffabili pater dat filio ſpm̄. ⁊ filius patri reddit eundē ſpm̄. ſic aīa datū ſibidilectuꝫ dat. ⁊ reddit ſeip̄m ſibi qui tribuit.vt ſit ipſe principiū ⁊ finis oīm deſiderioruꝫvtriuſqꝫ. Hāc dignationē amoris ineſtimabileꝫ qꝛ ph̓i ſuꝑbi nō potuerūt nec voluerūtattēdere. ꝓpterea nullas tales ad deū vocesdepromere conati ſunt. Dilectꝰ meꝰ mihi etego illi Fuer̄t idcirco ab hmōi epithalamio

Ii 3