LXXXIIISūper MRagnificat
eſt proportionabiliter ad diſtinctōnes traditas de pulcritudine portōnis ſuꝑioris. quoad naturā. quo ad habitꝰ. quo ad oꝑationēſuo mō. Habet em̄ inferior portio/ dupliceꝫoculū ſeu faciē ſicut ⁊ ſuꝑior. Un̄ ⁊ ſuperiorꝯnectit̉ ad deū. poteſt attamen oculū dimittere ad rōnis inferioris aſpectū. Nō ſecꝰ inferior portio faciem eleuat ad portionē ſuꝑiorem/ quaſi mulier ad virū ſuū. nihilominꝰdiuertit oculos ad animalē portionē q̄ corporeo in ſua oꝑatione eget organo vl̓ inſtrumēto. Hec portio ꝯgrue dicit̉ ancilla. qꝛ mīſtrat ī humilitate domus triclinio p̄dictꝭ viro ⁊ mulieri. duplici videlicet portioni rationis. quaꝝ nulla requirit corꝑiſ organū ī ꝓpria actōe. licet ancilla ſubmīſtret eis ſiml̓acra vel obiecta. qꝛ neceſſe eſt quēqͣꝫ intelligēteꝫ fantaſmata ſpeculari. ¶ Diſcipulꝰ. Nuper ad duas portōnes dutaxat partiebarisformā hominis .ſ. in aīam ⁊ ſpiritū ¶ Magiſter Spiritū accepi pro mente ſuperiori.Aīam v̓o pro toto illo quod ei ſubditum ē.¶ Diſcipulus. Nūc autē inferior ratio diſtincta memorat̉ ab aīali v̓tute/ quā ancillādenominas. ¶ Magiſter. Negare non valeo nec volui. ⁊ ſi forte nō ſatis expreſſi. quintres ꝯmunius aſſignent̉ hmōi portōes. a diuerſis diuerſimode nō aduerſe. Sed volēscoartare ſermonē eo mō quo beata ⁊ pulcerrima mulieꝝ/ canticū inchoauerit. ꝯmemorās tm̄modo aīam ⁊ ſpm̄. poſui cū aīa portionē inferiorē. quā multi (ſicut ſcimus) ꝯiungunt aliqn̄ cū mente vel ſpū. qm̄ inter vtrāqꝫ partē ſeu portionē/ quaſi mediū tenet locū accipiēs aliqn̄ ſuas oꝑatōes ab illuſtratione pͥncipaliori. atqꝫ ſtabiles ꝯcluſiones deducēdo reſoluit. Qn̄qꝫ v̓o reducit ad ſenſatōes de foris immiſſas tanqͣꝫ ad habitaꝫ deipſis certitudinaliter exꝑientiā. Porro treshmōi vires expͥmēdo Paulꝰ diſtinxit. loq̄nsfrequēter ſimul de ſpū ⁊ aīa. de corꝑe nō quidē mortuo ſed animato. quod ē ſenſualitas.Sic xp̄s inſinuauit. Triſtis ē inqͥt aīa meavſqꝫ ad mortē. Et ſtatim poſt. Spūs qͥdeꝫꝓmptus ē. nec mirū. qꝛ beatus. caro aūt īfirma. q̄ relicta paſſionibꝰ tota erit. Hīc apl̓sloquēs de diuiſione ſpūs ⁊ aīe/ addidit. ꝯpages ⁊ medullas ⁊ cor forte. ſenſualitatē indicare volēs. ¶ Diſcipulꝰ. Nō oportet vt video magnipendere. ſi hoc vl̓ illo mō quis accipiat. dūmodo conueniāt in acceptione colloquētes/ quo ꝯfuſa euitet̉ eqͥuocatio. Naꝫcaro aliqn̄ ſumit̉ pro anīa corꝑe ⁊ ſpū. vt ibi
Uerbū caro factū ē. Aīa ſil̓r pro homīe/ vtibi. Oēs aīe deſcēderūt ī egyptum. Spūsꝟo pro tota aīa rationali / vt de xp̄o. Emiſitſpiritū. Trāſfer te igit̉ ad ſil̓itudines q̄ ſuꝑſunt inſinuādas. ¶ Magiſter. Anīalis pulcritudo ſequit̉ ad intellectualē ⁊ rōnalē. prout in hoīe ſenſualitas in ipſo ꝯiuncta ē rōninata ꝑ ipſam regulari pͥncipatu deſpotico ⁊ſeruili. Nō em̄ eſt libera ſicut ſuperior appetitus intellectualis eſſentialiter. ſed ꝑticipatiue tm̄modo. cui ratio cōſiliatiua pͥncipat̉ /nō dn̄atu tyrānico vl̓ ſeruili. ſed libero Hīcfit vt appetitus ſenſitiuus ꝯpelli ⁊ corrigi ⁊flagellari debeat a rōne ſi fuerit inobediēs ſibi. de quo dictū ē ad Cayn. Sub te erit appetitus tuus. ⁊ tu dn̄aberis illius. volūtasꝟo cogi nequit. ¶ Anīalis hec portio multiplici pulcritudine decorat̉ / vltra naturalē q̄generalis ē. vltra ꝯſignatas habēs totidē inſuꝑ linearū quinqꝫ vires ſenſuū exteriorū. ⁊quinqꝫ vel ſex interioꝝ. ſicut alibi didiciſti ⁊dicet̉ quantū repetendū eſſe volueris Suꝑaddunt̉ ꝓ ſpecioſitate maiori tā habitus qͣꝫpaſſiones morales ſalubres. ⁊ oꝑatōes multiplicate ſuꝑ numeꝝ. Quales qͥſqꝫ dinumerare voluerit/ neceſſe ē vt cognoſcat oēm ſciētiaꝝ drn̄tiā. q̄ ꝑ ſenſus interiores et exteriores acquirunt̉. Oēs qͦꝫ moraliū v̓tutū diſtīctiones/ oēm grāmatice/ logice/ rethorice diſciplinā. cū ariſmetrica. geometria. muſica.aſtronomia. quas ſine aīali portōe/ rō ſuꝑior ⁊ inferior nō addiſcūt. Legiſti quanta ſuper vna v̓tute memoratiua. deduxerit Aug.admirationē. Et qͥs ad hāc et alias ſingl̓asſufficeret exponēdas. ¶ Ceteꝝ aīalis pulcritudo que nō ē ꝯiūcta rationi qualis ē generalit̓ ī quolibet aīali p̄ter hoīem. qͦt obſecrodepicta ē ornataqꝫ formis. inſtinctibꝰ et induſtrijs vſqꝫ adeo ꝙ in nōnullis relucet quedā participatio rōnis. Ita nimirū ẜm legeꝫdeitatis. ſicut mentꝭ humane ſupremū/ cōiūgitur infimo nature angelice. ⁊ infimū rationis attingit̉ a fantaſtica virtute. Sic fantaſticā hominis portionē brutoruꝫ fantaſianōnulloꝝ/ imitando ꝯtingit Om̄es ꝟ̓o pulcritudines hmōi reſperſas ī brutis/ naturaꝯiunxit in hūana rōne. Rationē deniqꝫ ſuꝑplet in brutis intelligentia pͥma regēs infallibiliter iſta/ cuius prouidētia in ſui diſpoſitione nō fallit̉. Cuius ars prima dedit et indidit tam hominibꝰ qͣꝫ ceteris animātibꝰ artes īnumeras. vn̄ ꝓdeūt artificiales pulcritudines. Sicut in nidis aīaliū ſibi fabricā-
Ii