Tractatus tercius
ꝙ ē ſpecioſa. formoſa. Tota pulcra ⁊ īmaculata. qꝛ bn̄ colorata ⁊ munda ꝑ oīa. ¶ Mgr̄.Amica dicit̉ ex mutua cōicatōe ſecretorūqͣſi animi cuſtos vl̓ altera mea. cuiꝰ ē idē velle ⁊ idē nolle cū amico. Sponſa dicit̉ ꝓpterſpem fecūditatis ꝓlis. vt ſint vnū pͥncipiū īꝓductōe ⁊ educatōe filioꝝ. nō ꝙ ſit iā matrimoniū ꝯſummatū. Aliqn̄ dicit̉ ꝯiunx ⁊ nupta/ ſed ī ſpe ſicut ꝯtracta. Spōſalia a ſpondeo es. qͣꝫuis vnū qn̄qꝫ recipiat̉ pro altero.Soror appellat̉ ꝓpter nature ꝯformitateꝫ.maxime poſt incarnatōꝫ. Aut ſi ad angelosqͦꝫ trāſferat̉. diceret̉ nature conformitas nōvniuoca. nec penitꝰ eqͥuoca. ſꝫ ānaloga/ ꝓpt̓ſil̓itudinē beatiſſime trinitatꝭ. Un̄ noīat̉ etiam alibi filia. vt ibi. Audi filia ⁊ vide. Et filia hirl̓m. qꝛ īhabitatrix pacifice ciuitatꝭ Etfilia ſyō. ꝓpter ſpeculatōeꝫ diuinoꝝ. Et filiapͥncipis. Colūba d̓r ꝓpt̓ inhabitatē in ipſaſpūſſctī plenitudinē. Dilecta dicit̉ vltra amicā. ꝙ ſit amor ex electōe genitꝰ vel nutritus.¶ Diſcipulus. Redi nūc ad priꝰ queſitū. etde mēbris ſingul̓. ¶ Mgr̄. Redeo. proponēs ꝓ regula vel claue dicēdoꝝ. ꝙ nihil ī cāticis poſitū reꝑies/ niſi quatinꝰ facit ad pulcritudinē. ⁊ ꝯſeq̄nter ad amorē ẜm alterū genus cāe qͣdruplicꝭ. efficiētꝭ. material̓. formalis ⁊ final̓. Nō idcirco quiſpiā errauerit ſi dixerit ſubiectū cāticoꝝ eſſe. vel amorē pulcritudinis vl̓ pulcꝝ amorē. Qd̓ vtiqꝫ ſapīa vidit q̄ duo ꝯiūxit dicēs. Ego mr̄ pulcre dilectōis. Protinꝰ gͦ dū occurrit tibi v̓bū aliqd̓in cāticis/ ſi nō ſonet pulcritudinē/ ī corticetrāſſumptōis. decortica illud vel enuclia. qͦuſqꝫ decor amabil̓. et amor decorus. pulceratqꝫ formoſus emineat. ¶ Diſcipulꝰ. Enitar. Sed qͥd ex iſtis inferendū cēſes. vtrū cognitio ſit ſpeculatiua vel practica? ¶ Mgr̄.Torquet multos/ diuerſus practice ⁊ ſpeculatiue modus accipiendi. ¶ Diſcipulus.Da modum qui tibi probabilior apparet¶ Mgr̄. Diffinit Ariſ. intellectū ſpeculatiuū. ꝙ ē ſolū reſpectu veri vt veꝝ eſt. Intellectus v̓o practicꝰ dicit̉ ꝯfeſſe ſe habēs appetitui .i. ꝯformis ⁊ ꝓtēſus ī appetitū. cuiꝰ obiectū ē nō ſolū veꝝ ſub rōne veri/ ſꝫ ſub ratōneboni. Deinde ꝯcludit ꝙ methaphiſica ē tm̄ſpeculatiua. ars autē ⁊ prudētia ſunt p̄ctice.qꝛ reſpiciūt volūtatē reſpectu factibiliū velagibiliū. nec ſiſtūt ī intellectiua cognitōe ſola. Sꝫ theologia ſcrutat̉ ꝓfundiꝰ/ q̄ ſup̄maꝫſcīaꝝ ſeipſam aſſerit. ⁊ ī dei dilectiōe ſuꝑ oīafinē ſuū ſtatuit. Nā finis legis ē dilectō. Et
ideo ſane debuerat ꝯſentire de metaphiſicaph̓s. ꝙ nō in cognitione nuda pͥme cauſe ſiſtebat. fed ad eius dilectōeꝫ extēdebat̉. Alioquin deformabat pulcritudinē metaphiſicecaudam eius pulcerrimā (que ē finis diuinedilectōis) euellēdo. Datus qͦꝫ fuiſſet ī reprobum ſenſum. qͥ cuꝫ deū cognouiſſet. nō ſicutdeum glorificaſſet nec amaſſet nec gr̄as egiſſet. Dicit tn̄ in ethicis de ꝯtēplatiuo felici. ꝙvidet̉ dei eſſe amātiſſimꝰ. qꝛ cognitioneꝫ eiꝰdeſiderat. Qualiter oro fieret ꝯiunctio optime potentie rōnalis cū optimo obiecto deoꝑ ꝯtemplationē/ ſi nō inde dilectio ſequeret̉.ſi vel obſiſteret ꝑuerſitas volūtatis? Uocātaliqͥ theologiā noſtrā. nec pure ſpeculatiuā.nec om̄ino practicā. ſed affectiua. qd̓ epitheton aptiſſime noſcit̉ theologie myſtice cōuenire. ¶ Diſcipulus. Perſpicuuꝫ ē illud qd̓loqueris. nec a ph̓o negandū. qͥ dixiſſe legit̉Inueni te primā cauſam. fac me tibi placenteꝫ viꝝ. Quid inde vis ꝯcludere manifeſta?¶ Magiſter Cōcludo ꝙ vel metaphiſica ēpractica ſcīa. vel ꝙ nō oīs intellectus protēſus ī appetitū ſeu voluntatē/ diceret̉ practicus. ¶ Diſcipulus. Ita ſequi videt̉. ¶ Magiſter. Eſſe dꝫ igit̉ de intellectu p̄ctico ſermo reſtrictior. vt ſolū dicat̉ practicꝰ/ duꝫ adfactibilia ⁊ agibilia inferiora ꝯuertit̉ ꝑ extenſionē in affectū ⁊ in effectū oꝑatiōis huiusꝯſiderādo relationē ad fines proximos. nōad ſupremū qui deus eſt colēdus et amandus. Propterea ſic beatitudo dicēda eſt ſpeculatiua. ſic theologia ꝓprie accepta. ſic hecſapiētia cāticoꝝ. cuius finis eſt amor pulcerſpōſi ad ſpōſaꝫ. terreno qͦlibet amore calcatoSic vbilibet ars amoris terreni vel aīalisp̄ctica. Ars itaqꝫ diuinal̓ amoris ſeu fruitōnis/ ſpecl̓atiua dicet̉. velut pͥma ⁊ altiſſimaſcīaꝝ. quā imitat̉ metaphiſica philoſophātiū. Sed vbi deſinit ipſa/ theologia ꝑ fideꝫſumit exordiū. ꝑ ſpem inſuꝑ et amorē ꝯſiderans deū ſicut amabile ⁊ pulcerrimū. et qͥ iuxta v̓bū ſponſe ē deſiderabil̓. immo fons etorigo. radix ⁊ parēs oīs pulcre dilectionis.¶ Diſcipulꝰ. Et ſi ꝓpero cognoſcere ſinguloꝝ ꝓprietates mēbroꝝ q̄ ſponſo tribuunt̉⁊ſpōſe ſub tropicis locutōibꝰ. trahit̉ tn̄ neſcioqͦ pacto mēs illud attingere qd̓ mō dixiſti d̓dilectionis vel amoris origine? ¶ MagiſterIure em̄ trahit̉. naꝫ hͦ cognito cetera moxpatebūt. qͣꝫuis hec cognitio ẜm ꝓceſſioneꝫtheologicam/ incipiat ꝑ fideꝫ a pulcritudineprime cauſe ad pulcritudines effectuū inſi-