Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus tercius

ē ſpecioſa. formoſa. Tota pulcra īmaculata. qꝛ bn̄ colorata munda oīa. Mgr̄.Amica dicit̉ ex mutua cōicatōe ſecretorūqͣſi animi cuſtos vl̓ altera mea. cuiꝰ ē idē velle idē nolle amico. Sponſa dicit̉ ꝓpterſpem fecūditatis ꝓlis. vt ſint vnū pͥncipiū īꝓductōe educatōe filioꝝ. ſit matrimoniū ꝯſummatū. Aliqn̄ dicit̉ ꝯiunx nupta/ ſed ī ſpe ſicut ꝯtracta. Spōſalia a ſpondeo es. qͣꝫuis vnū qn̄qꝫ recipiat̉ pro altero.Soror appellat̉ ꝓpter nature ꝯformitateꝫ.maxime poſt incarnatōꝫ. Aut ſi ad angelosqͦꝫ trāſferat̉. diceret̉ nature conformitasvniuoca. nec penitꝰ eqͥuoca. ſꝫ ānaloga/ ꝓpt̓ſil̓itudinē beatiſſime trinitatꝭ. Un̄ noīat̉ etiam alibi filia. vt ibi. Audi filia vide. Et filia hirl̓m. qꝛ īhabitatrix pacifice ciuitatꝭ Etfilia ſyō. ꝓpter ſpeculatōeꝫ diuinoꝝ. Et filiapͥncipis. Colūba d̓r ꝓpt̓ inhabitatē in ipſaſpūſſctī plenitudinē. Dilecta dicit̉ vltra ami. ſit amor ex electōe genitꝰ vel nutritus. Diſcipulus. Redi nūc ad priꝰ queſitū. etde mēbris ſingul̓. Mgr̄. Redeo. proponēs regula vel claue dicēdoꝝ. nihil īticis poſitū reꝑies/ niſi quatinꝰ facit ad pulcritudinē. ꝯſeq̄nter ad amorē ẜm alterū genus cāe qͣdruplicꝭ. efficiētꝭ. material̓. formalis final̓. idcirco quiſpiā errauerit ſi dixerit ſubiectū cāticoꝝ eſſe. vel amorē pulcritudinis vl̓ pulcꝝ amorē. Qd̓ vtiqꝫ ſapīa vidit duo ꝯiūxit dicēs. Ego mr̄ pulcre dilectōis. Protinꝰ occurrit tibi v̓bū aliqd̓in cāticis/ ſi ſonet pulcritudinē/ ī corticetrāſſumptōis. decortica illud vel enuclia.uſqꝫ decor amabil̓. et amor decorus. pulceratqꝫ formoſus emineat. Diſcipulꝰ. Enitar. Sed qͥd ex iſtis inferendū cēſes. vtrū cognitio ſit ſpeculatiua vel practica? Mgr̄.Torquet multos/ diuerſus practice ſpeculatiue modus accipiendi. Diſcipulus.Da modum qui tibi probabilior apparet Mgr̄. Diffinit Ariſ. intellectū ſpeculati. ē ſolū reſpectu veri vt veꝝ eſt. Intellectus v̓o practicꝰ dicit̉ ꝯfeſſe ſe habēs appetitui .i. ꝯformis ꝓtēſus ī appetitū. cuiꝰ obiectū ē ſolū veꝝ ſub rōne veri/ ſꝫ ſub ratōneboni. Deinde ꝯcludit methaphiſica ē tm̄ſpeculatiua. ars autē prudētia ſunt p̄ctice.qꝛ reſpiciūt volūtatē reſpectu factibiliū velagibiliū. nec ſiſtūt ī intellectiua cognitōe ſola. Sꝫ theologia ſcrutat̉ ꝓfundiꝰ/ ſup̄maꝫſcīaꝝ ſeipſam aſſerit. ī dei dilectiōe ſuꝑ oīafinē ſuū ſtatuit. finis legis ē dilectō. Et

ideo ſane debuerat ꝯſentire de metaphiſicaph̓s. in cognitione nuda pͥme cauſe ſiſtebat. fed ad eius dilectōeꝫ extēdebat̉. Alioquin deformabat pulcritudinē metaphiſicecaudam eius pulcerrimā (que ē finis diuinedilectōis) euellēdo. Datus qͦꝫ fuiſſet ī reprobum ſenſum. cuꝫ deū cognouiſſet. ſicutdeum glorificaſſet nec amaſſet nec gr̄as egiſſet. Dicit tn̄ in ethicis de ꝯtēplatiuo felici.videt̉ dei eſſe amātiſſimꝰ. qꝛ cognitioneꝫ eiꝰdeſiderat. Qualiter oro fieret ꝯiunctio optime potentie rōnalis optimo obiecto deo ꝯtemplationē/ ſi inde dilectio ſequeret̉.ſi vel obſiſteret ꝑuerſitas volūtatis? Uocātaliqͥ theologiā noſtrā. nec pure ſpeculatiuā.nec om̄ino practicā. ſed affectiua. qd̓ epitheton aptiſſime noſcit̉ theologie myſtice cōuenire. Diſcipulus. Perſpicuuꝫ ē illud qd̓loqueris. nec a ph̓o negandū. dixiſſe legit̉Inueni te primā cauſam. fac me tibi placenteꝫ viꝝ. Quid inde vis ꝯcludere manifeſta? Magiſter Cōcludo vel metaphiſica ēpractica ſcīa. vel oīs intellectus protēſus ī appetitū ſeu voluntatē/ diceret̉ practicus. Diſcipulus. Ita ſequi videt̉. Magiſter. Eſſe dꝫ igit̉ de intellectu p̄ctico ſermo reſtrictior. vt ſolū dicat̉ practicꝰ/ duꝫ adfactibilia agibilia inferiora ꝯuertit̉ extenſionē in affectū in effectū oꝑatiōis huiusꝯſiderādo relationē ad fines proximos.ad ſupremū qui deus eſt colēdus et amandus. Propterea ſic beatitudo dicēda eſt ſpeculatiua. ſic theologia ꝓprie accepta. ſic hecſapiētia cāticoꝝ. cuius finis eſt amor pulcerſpōſi ad ſpōſaꝫ. terreno qͦlibet amore calcatoSic vbilibet ars amoris terreni vel aīalisp̄ctica. Ars itaqꝫ diuinal̓ amoris ſeu fruitōnis/ ſpecl̓atiua dicet̉. velut pͥma altiſſimaſcīaꝝ. quā imitat̉ metaphiſica philoſophātiū. Sed vbi deſinit ipſa/ theologia fideꝫſumit exordiū. ſpem inſuꝑ et amorē ꝯſiderans deū ſicut amabile pulcerrimū. et iuxta v̓bū ſponſe ē deſiderabil̓. immo fons etorigo. radix parēs oīs pulcre dilectionis. Diſcipulꝰ. Et ſi ꝓpero cognoſcere ſinguloꝝ ꝓprietates mēbroꝝ ſponſo tribuunt̉⁊ſpōſe ſub tropicis locutōibꝰ. trahit̉ tn̄ neſcio pacto mēs illud attingere qd̓ dixiſtidilectionis vel amoris origine? MagiſterIure em̄ trahit̉. naꝫ cognito cetera moxpatebūt. qͣꝫuis hec cognitio ẜm ꝓceſſioneꝫtheologicam/ incipiat fideꝫ a pulcritudineprime cauſe ad pulcritudines effectuū inſi-