Super MagnificatLXXXI
marie v̓ginis aīa. q̄ oꝑatōi ſupra modū magnifice fuit auſa p̄bere ꝯſenſū? Fiat inqͥt mihi ẜm v̓bū tuū .i. fiā mater filij cuiꝰ ē pr̄ deꝰ.Quid excelſiꝰ qͥd ſublimiꝰ ⁊ magnificētiꝰ poterit cogitari? Qd̓ ⁊ vidit/ cū ꝓph̓ice ſubiunrit. Ecce inqͥt ex hͦ beatā me dicent oēs generatōes. ¶ Diſcipulꝰ. Quō ſtāt ⁊ ī vnū ꝯueniūt/ tāta hūilitas cū tāta magnificētia. tātadeuotio cū tāta gl̓ia? Sꝫ hēbit hec q̄ſtio locum ſuū. cū de btītudine v̓ginis erit ſermo.Uellē nunc colligeres aliqͣs magnificatōesdn̄i. qͣs mēs marie ꝯtēplabat̉ ſapiēter ī cātici ſui pͥncipio qͣtinꝰ ordo nobis ſuppetat adloquendū magnalia dei. nō qͥdē oīa (hoc em̄īpoſſibile nō dubito) ſed pauca ꝓcaptu nr̄o¶ Mgr̄ Quid appropriatiꝰ. qͥdve diuiniꝰpoterimꝰ acciꝑe qͣꝫ ip̄mmet pſalteriuꝫ mariedecacordū hn̄s decē ꝟ̓ſus. qͣſi totideꝫ cordulas ſonoriſſimas. ꝯformit̉ ad illud vniuerſale decorduꝫ totiꝰ rōnal̓ creature. qd̓ ꝯnectit̉ex nouē ordinibꝰ angeloꝝ. qͣſi nouē fidibꝰ argutis. iūcta ex hoībꝰ decima. quā ī pͥmis parētibꝰ ꝑ pctm̄ ruptā/ ſummꝰ nr̄ cythariſta reꝑauit. vt ꝯcordare pſalteriū iocundū cuꝫ cythara. Eſt itaqꝫ prima huiꝰ nr̄i pſalterij marie cordula/ ſonas dei magnificētiā. qꝛ dn̄sē cuiꝰ eleuata ē magnificētiā ſuꝑ celos. Magnificat inqͥt aīa mea dn̄m. nō dicit illū vl̓ illum. ſed ſimpl̓r ⁊ anthonomatice dn̄m. Secūdo magnificat̉ ī ſaluatōne. ꝓpterea vocatip̄m ſalutare. qꝛ dn̄i ē ſalus. Tercio magnificus ē ī reſpectōe humiliū ⁊ btīficatiōe. qm̄excelſus dn̄s ⁊ hūilia reſpicit. Quarto magnificꝰ ī magnoꝝ oꝑatōe ⁊ noīs ſui ſctītate.qꝛ inqͥt fecit mihi magna qͥ potēs ē ⁊ ſcm̄ nōmē eius. Conſonat pͣsͣ. Quia magnificaſtiſuꝑom̄e nomē ſctm̄ tuū. Quīto magnificꝰ ēin miſcd̓ia ⁊ miſeratōe timētibꝰ euꝫ. Sextomagnificꝰ ī ſuꝑboꝝ mēte cordis ſui deiectōeſeu diſꝑſionē. Septīo magnificꝰ ī hūiliū exaltatōe potētibꝰ d̓ ſede depoſitꝭ. Octauo magnificus ī eſurientiū impletiōe cū diuites dimiſit inanes. Nono magnificꝰ ī ꝑditoꝝ liberatōe. qꝛ ſuſcepit iſrl̓ pueꝝ ſuū. Decimo magnificus ī ꝓmiſſoꝝ ſuoꝝ ꝯpletōe. Sicut locutus ē ad pr̄es nr̄os/ abrahā ⁊ ſemī eiꝰ ī ſecula ¶ Diſcipulꝰ Placet adaptatio/ breuisF ⁊ lucidꝰ ordo. ¶ Mgr̄. Quid v̓o cēſeres/ ſivarios oīm organoruꝫ ſacre ſcpͥture modulos. īmo voces/ oīs generꝭ muſicoꝝ ꝯcordare faceremꝰ cū hͦ marie pſalterio decacordo¶ Diſcipulus. Redderet̉ ſcio ſuꝑadmirabilis armonia. ¶ Magiſter. Sciueris ſil̓r ꝙ
ī auribꝰ ſuis nr̄a pſaltes copioſiſſime ⁊ diſtīctiſſime faciebat reſonare voces oīm muſicorū/ dū mētis intuitū ſil̓ cū plectro meditatōnis/ liberrīo diſcurſu/ miraqꝫ celeritate/ diffundebat vbiqꝫ. dū qͣſi ſil̓ ī oēs ⁊ ſingulos ſediffundebat affectꝰ. qͦs ſolet hūana mēs ſingillatim variare/ canēdo. ¶ Diſcipulꝰ Mirum v̓o qua v̓tute valuerit hͦ effici. cū ſint affectuū voces innumere. Cuꝫ p̄terea ſibi ſintꝯtrarie vl̓ aduerſe. Nōne ꝯtrariat̉ vox amoris odij ſono. Sic deſideriū ſeu ꝓſecutio/ tēdit ī aduerſū fuge. Repugnat qͦꝫ gaudiū triſticie. ſpes timori. ꝯpaſſio ſeueritati. ⁊ ita depl̓imis. ¶ Magiſter. Iure mirarꝭ mirabilia. Iō nepe cātauit dn̄o maria cāticū nouūqꝛ mirabilia fecit. Mirabilia ꝓrſus miſcd̓ieq̄ charitas maiora fecit qͣꝫ fueruūt (ſi ita dicipōt) mirabilia potētie. Fecerat apd̓ veteresmirabilia. q̄ potentiā. q̄ ſapīam. q̄ iuſticiā. q̄dn̄ationē ⁊ v̓tutē on̄debāt. Sꝫ tunc nouuꝫdn̄s fecit ſuꝑ terrā qn̄ mulier circūdedit virū. qn̄ .ſ. ſuſcepit deus ꝑ incarnatōꝫ iſrl̓ puerū ſuū. Qn̄ recordatꝰ ē. Cuiꝰ recordatꝰ? Nōdixit potētie. nō ſapīe. nō iuſticie. ſꝫ miſcd̓ieſue. Tūc memoriā fecit mirabiliū .ſ. miſcd̓iarū miſericors ⁊ miſerator dn̄s. Qm̄ ī rebꝰ ꝑtp̄s ortis/ mirabiliꝰ nihil vtiqꝫ (teſte Augꝭ.qͣꝫ vt deus fieret hō. ⁊ hō eēt deꝰ. Uis horūdeductōꝫ acciꝑe? ¶ Diſcipulꝰ. Nolo de pn̄ti. qꝛ locū forte poſteriꝰ habebit amplior declaratio ſuꝑ illud. Quia fecit mihi magna qͥpotēs ē. Sed ad inqͥſitionē redeo/ qͣ rōe mirabar oēs affectus ī hoc cātico nouo mariāꝯp̄hēdere ſil̓ potuiſſe beatā. dū gratulabunda iocunditate dicit deo. Deus cāticum nouū cātabo tibi / ī pſalterio decacordo pſallaꝫtibi. Pſalteriū qͥppe decacordū eē hͦ cāticuꝫmarie/ ſuꝑius ē oſtēſum. ¶ Mgr̄. Uocasad rē diu mihi multūqꝫ qͣſitā. Qua ſuꝑ re tedocebūt opuſcula noſtra de cāticꝭ noīatimillud cui titulus ē/ canticordū .i. cāticuꝫ cordis. In cuiꝰ vltima ꝑte tradit̉ ꝓ praxi canticoꝝ ſpūaliū gāma nouū ⁊ myſticū/ ad ꝓportionē vl̓ analogiaꝫ gāme manuali ſub qͥnqꝫvocibꝰ/ iuxta quattuor paſſiones ſeu potiaffectiones principales iuncta qͥnta/ q̄ fit excōcurſu pluriū/ q̄ d̓r ꝯpaſſio quaſi cū alijspaſſio. Prima eſt amor vel gaudiū. Secundā ſpes vel deſideriū. Tercia timor vl̓ diffugiuꝫ. Quarta dolor vel odiū. ¶ Diſcipulus.O ego nūc memini quid ibidē tractauerisSed qꝛ venit forte in noticiā paucoruꝫ proſua magnitudine opus illud vtile fecerꝭ ſtu-
Gg 2