De canticis ⁊ ſolatioLXXX
LXXX
ad ꝯtemptū dei. ¶ Solatiū v̓o quale deſuiſum eſt/ piū pudicū pacificū ſuaſibile et miſericordia plenū/ cauſat amor dei vſqꝫ ad cōtēptū ſui. ¶ Solaciū nr̄m qͣle debemꝰ inqͥrere fuit in chriſto exēplarit̓ et ml̓tipl̓r demō/ſtratū. ¶ Solatiū qͥd ſit realit̓. an oꝑatio vl̓aliqͥd ab oꝑatōe diſtinctū nō oꝑtꝫ a d̓uotiſcurioſe ꝑſcrutari. ſꝫ ſcholaſticis derelinqͥ tāqͣꝫ ꝓbleuma rōnem ad vtrāqꝫ ꝑtē habēs videt̉ ꝙ oꝑatio fit ꝑ exp̄ſſiōeꝫ. ſolatiū ſeu delectatio ꝑ imp̄ſſionē. fruitō ꝑ ꝯnexiōeꝫ. ¶ Solatiū ꝓ varietate ꝑſonaꝝ tēpoꝝ ⁊ locoꝝ ꝯuenit variari. ⁊ ad eiꝰ adeptōeꝫ doctrina et cognitōeꝫ/ alit̓ ⁊ alit̓ niti ī puerꝭ. ī inſipiētibꝰ. īꝓficiētibꝰ. ī ꝑfectis. quēadmodū variat̉ ẜmetates et ꝓfectꝰ oīm tā ſenſualiū qͣꝫ moraliūy⁊ ītellectualiū melodia cāticoꝝ ¶ Solatiuꝫin hoīe ml̓tiplex reꝑit̉ iuxta ml̓tiplicē ī ip̄opotentiā cognitiua atqꝫ ſubiectiuā. quēadmodū notauit chriſtꝰ expͥmēs aīaꝫ ſpm̄ carnēdū ait. Triſtis ē aīa mea vſqꝫ ad mortē.Spūs qͥdem ꝓmptus ē/ caro aūt infirma.¶ Solatiū infirme carnis/ ē delectatio ſenſus ext̓ioris. cuiꝰ ſubiectū ē caro aut neruꝰſenſibilis mediāte ſpū corꝑali ⁊ ſubtili vnd̓ꝯſurgit facilitas aut difficl̓tas ſolatij iuxtaꝯplexiōis corꝑalis qͣlitatē accidētalē vl̓ innata. ¶ Solatiū aīe triſtꝭ qn̄ꝫ ē gaudiū imagīatiue vl̓ cogitatiue v̓tutꝭ/ organo corꝑeointꝰ vtētis. Et inde ꝯſurgit vt pͥus ī ſolatiovarietas. ẜm diuerſitatē organi ⁊ ſpirituuꝫaīaliū ex qͣttuor humoribꝰ. ſanguīe. colera.flegmate. melācolia. Et ex diuerẜ habitibꝰin imaginatōe vl̓ fantaſia. ¶ Solatiū aīe triſtis qn̄qꝫ ē gaudiū rōis/ organo corꝑeo nōvtētis ī actibꝰ ſuis vbi pl̓imū valēt habituales et actuales ī rōcinādo diſpoſitōes perabſtractōes ſpēꝝ intelligibiliū a fantaſmatibus cū v̓tutū moraliū eqͣli ſerenaqꝫ trāqͥllitate. ¶ Solatiū ꝓmpti ſpūs ē gaudiū mētꝭq̄ ſuꝑior eſt portio rōis ſic̄ p̄cedēs ē inferiorvbi pl̓imū valet irradiatō ſuꝑiori gͣtuita exlegibꝰ et̓nis ⁊ ꝑ habitꝰ donoꝝ atqꝫ btītudinū ⁊ reformatōeꝫ ſenſuū ſpūaliū. in qͥbꝰ qͥnto ſenſus eſt intimior ſuo v̓o tāto purior eſtQuō ꝯtra fit ī ſenſibꝰ corꝑis. tactꝰ eī ſpūal̓⁊ guſtꝰ/ puriores ſunt qͦ deo intimiores percharitatis amplexū. ¶ Solatiū qd̓libet inhomīe reꝑtū d̓r aliqn̄ ſolatiū cordis. aliqn̄ſolatiū aīe. aliqn̄ ſolatiū ſpūs. aliqn̄ ſolatiūcarnis/ iuxta diuerſos a doctoribꝰ modosvtēdi p̄dictꝭ noībꝰ. ¶ Solatiū ī qͥbuſdā rebꝰqͣdrifarie vt ī hoīe. ī qͥbuſdā bifarie vt ī bru
tꝭ. ī qͥbuſdā nullo mō. ſic̄ ī rebꝰ ſine aīa reꝑit̉¶ Solatiū intrinſece libeꝝ vl̓ laudabile/ nōinuenit̉ p̄terqͣꝫ ī vtētibꝰ iudicio rōis. ¶ Solatiū ꝑticipatiue licꝫ nō eſſentialit̓ ⁊ intrīſece libeꝝ reꝑit̉ in imaginatiua vl̓ eſtimatiuaꝑte hoīs qͥ nata ē obedire rōi ꝯiūcte ⁊ expedite dū imꝑat ⁊ mouet. ¶ Solatium īfirmecarnis ext̓ioris ⁊ qͣſibrutal̓/ nll̓o mō eſt elicitiue libeꝝ. neqꝫ laude ꝑ ꝯſeq̄ns neqꝫ vituperio intriſece dignū. ſꝫ nec pͥncipat̉ liberūarbitriū om̄i ſenſitiue v̓tuti ſic̄ nutritiue vl̓vegetabili. q̄ ꝓ ſtatu iſto nō audiūt rōis imperiū. qͥcqͥd d̓ ſtatu innocētie diceret̉. ¶ So Zlatiū ſicut habꝫ ꝓ obiecto adequato bonuꝫapparēs ꝯiūctū. ſic om̄e qd̓ ē aūt apparerepōt bonū vl̓ ꝯueniēs p̄t dici obiectu ſolatij. ¶ Solatiuꝫ deceptoriū tot modis oririp̄t qͦt modis potētie app̄hēſiue pn̄t ī apparētijs ⁊ iudicijs ſuis falli. ¶ Solatiū deceptoriū nullū fuiſſet in ſtatu nature pͥmitꝰ inſtitute nec in vigilia. nec ī ſomno. nec in diuerſa rōe obiectoꝝ ꝑ diuerſa media. qm̄ rationis iudiciū oīa direxiſſꝫ vl̓ ī aſtrologo vidēte ſolē qͣſi bipedial̓ qͣntitatis. ¶ Solatiūa deceptōe multū auertit̉ ꝑ habitꝰ virtualeſtā intellectuales qͣꝫ morales qͣꝫ infuſos ſuꝑnaturales īmo ⁊ ꝑ naturales. ¶ Solatiumfreq̄nter inficit̉ ⁊ dep̄uat̉ ꝑ affectū vicioſuꝫqualēcūqꝫ. Hinc dictū eſt. Excecauit eosmalicia eorū. ⁊ oīs malꝰ ignorās. ⁊ qͦt capita .i. affectōes tot ſnīe. ¶ Solatiū habere p̄tſuū cōtrariū ſicut triſticiā ⁊ deſolatōeꝫ ꝓ obiecto ⁊ ecōtra. vt penitēs gaudet qꝛ dolet. etd̓ leticia triſtat̉. ſicut ignis frigido flatu. frigiditas ꝑ calidū circuſtās nec penetrās cōfortat̉. ¶ Solatiū qn̄qꝫ ē deceptoriū nō moraliter aut demeritorie vicioſuꝫ. vt dū erroreſt inuincibil̓ vl̓ eoꝝ q̄ ſciri nō debēt. ¶ Solatiū ſicut variat̉ ex apparētiaꝝ diuerſitate/ſic apparētie ſuā diuerſificatōnē accipiuntin homīe et potētijs ſuis cognoſcitiuis ꝓpter colligatōeꝫ hmōi potentiaꝝ adinuicē.qꝛ rota trahit rotā. ſicut cortina cortinā. etorbis orbē. ¶ Solatiorū apparētie variantur nedū ꝓ varietate cognitionū. ſed vt dictū eſt etiā affectionū. qͣꝫuis alia ⁊ alia rōe. 3quia obiectū intellectus practici nō eſt veꝝabſolute ſed verum vt comparat̉ affectui.¶ Solatijs in hoīe ꝓueniet rarior deceptioſi potētia iudicatiua quelibet nouerit de dubijs et ſuſpectis apparētijs/ ſuſpēſum tenere iudicium per arbitrij facultatem. ¶ So Ilatium cauſat in nobis angelus de celo vel