De canticis ⁊ ſolatioLXXX
aliud naturaliter in arboribus ⁊ vndis. terciū ſufflabiliter ī tibijs fiſtul̓ ⁊ muſetꝭ ¶ Cāticū ſenſuale habꝫ effectꝰ ī brutis aīalibꝰ. inauibꝰ. et in hoībꝰ. etiā ẜm ph̓iaꝫ medicinaꝫet theologiā. ¶ Cāticū ſenſuale corꝑal̓r audibile/ variat̉ ꝑ fraſim. id ē. eleuatōem ⁊ dep̄ſſionē tāqͣꝫ ī pōdere. ꝑ theſim. id ē ꝑ ꝓlongatōem ⁊ breuiatōꝫ tāqͣꝫ in mēſura ſimul ⁊ꝑ multiplicē ꝯbinatōeꝫ ⁊ ꝓportōeꝫ tāqͣꝫ appropriate in nūero. ¶ Canticū ratōnale ſeumorale/ ꝯſiſtit nō ſolū ī voce ext̓iori vt ſenſuale. ſed in interiori corde. qͣle d̓r eē triplex.vnū rōis ſuꝑioris. alid̓ rōis inferioris. terciū imaginatōnis. De qͦꝝ qͦlibꝫ accipi pōtapl̓ica monitio. vt cātemꝰ in cordibꝰ nr̄isdn̄o. ¶ Cāticū rōnale ſeu morale qͣle poſſumꝰ dicere cāticordū: id ē cāticū cordis. tothabꝫ voces. tot ſonos aut reſonatōnes/ qͦtſunt ꝓpͥe vl̓ ꝯmūiter dicte paſſiōes affectvl̓ amores. ¶ Cāticū morale ſeu cāticordūvoces quaſdā habꝫ generales ⁊ pͥncipales.quaſdā ſpeciales ⁊ indiuiduales. quaſdammixtas aūt ī ſe ml̓tiplices ẜm nūeꝝ ⁊ diſtīctionē paſſionū. ¶ Canticū morale diſtinctōem capit ī ſuis vocibꝰ tā ph̓ice qͣꝫ medicinalit̓ qͣꝫ theologice. et ẜm quālibꝫ haruꝫſciētiaꝝ/ poſſunt om̄s claro ꝯpēdio reduciad qͣttuor q̄ ſunt ſpes metꝰ meror ⁊ gaudiū¶ Cāticū morale ſeu cāticordū/ p̄t reducereſuas voces nūc radicalit̓ ad vna. nūc ad binā. nūc ad trinā. Una ē amor dei ⁊ ꝓximi.Bina ē ideꝫ amor dei cū odio pctī. Trinaꝯplectit̉ amorē et odium cū feruore zeli. velſpem de ſaluatōe. timorē d̓ dānatōe. ⁊ ꝯꝑarſionē de ſe et qͦlibꝫ viatore. ¶ Cāticū morale vnū ē laudabile. alid̓ vituꝑabile. terciumindifferēs. ¶ Cāticū morale vnū ē meritoriū. alid̓ ē demeritoriū. terciū dūtaxat moralit̓ bonū vl̓ malū. ¶ Cāticū morale vnuꝫeſt leticie. alid̓ triſticie. terciū mixtū ex vtroqꝫ. iuxta volumē Ezechieli datū in qͦ erātcarmīa ve et lamēta. ¶ Cāticū morale vnūletificat ſobrie. alid̓ pie edificat. aliud ſctīficat iuſte .ſ. ad ſeip̄m. ad deū. ad ꝓximū. ¶ Cāticū morale vnū ē t̓renū qd̓ īpiū ē et deijcit.qd̓dā aīale qd̓ ebriū ē ⁊ inficit. qd̓dā diabolicū qd̓ nequā eſt et interficit. ¶ Cāticū morale/ vnū ē ẜm v̓tutes cardīales. bonū quidē ſꝫ qͣſi graue vl̓ dep̄ſſuꝫ. vnū ē ſpūale perdonoꝝ infuſiōes velut acutū. alteꝝ diuīaleꝑ btītudīes qͣſi ſuꝑacutū. ¶ Cāticū moralefit cū myſtico pulſu ſeu plectro gr̄e diuīalaliqn̄ date gͣtis. aliqn̄ gͣtificātis. aliquādo
ſpe vel re beatificātis. ¶ Canticum moraleformat qn̄qꝫ cogitatio vaga ſine arte ⁊ fructu. qn̄qꝫ meditatio ſedula cū arte ⁊ conatu. qn̄qꝫ cōtēplatio clara cū arte et agili vſu¶ Canticū morale iuxta ꝑabolā p̄centorisnr̄i chriſti cōtinet ſaltū/ qͥ eſt exultatio/ iubilus et tripudiū ſpūal̓ leticie. vt in epithalamio. Cōtinet lamētū qd̓ ē triſticia nō ſecl̓iſed patiētie ẜm deū/ ꝯtinet plāctū ſalutarispnīe. vt ī luctu beato. ¶ Caticoꝝ corda ſeufiſtula nō ſonat ſuauit̉ ſi fuerit dirupta/ ſicorrupta. ſi improportionata. ¶ Canticoꝝmoraliū iudex auris cordis impedit̉ pruritibꝰ curioſitatis. tinnitibꝰ ſollicitudīſ. ⁊ ſordibꝰ libidīs ẜm triplicē radicē cupiditatꝭ.¶ Canticoꝝ diuinoꝝ materiā ⁊ artem miniſtrāt libri. vnus nature ⁊ artis ī creaturis.aliꝰ ſcripture ſicut in pſalmis et trenis. aliꝰcōſcientie ſicut ī meditatiōibꝰ ſctīs et pijs.¶ Cantica diuīa bonꝰ angelꝰ iuuat. actuat.p̄ſentat. malꝰ ꝟo diſſonat. diſſipat ⁊ obſcurat. ¶ Canticoꝝ moraliū vaſa l̓ inſtrumēta reꝑiūt̉ in om̄ī reſonabili ſolū intra ī cordibꝰ ꝑtim extra in vocibꝰ ꝓrſus extra ī oꝑatōibꝰ. ¶ Cāticū om̄e fundatū eſt ī monocordo amoris. ſꝫ explicat̉ diuerſimode nūc indiacordo. nūc ī tricordo. nunc tetracordo.rurſus ī pētacordo. ī hexacordo. ī heptacordo. rurſus ī octacordo. ī nonicordo. ī decacordo. tādē ī oī policordo ſine t̓mīo. ¶ Cāticū vnū plꝰ reſonat tenorē iuſticie. alid̓ pl̓mollē cātū miẜicordie. alid̓ mixtim qͣi ꝯͣtenor reſonat gr̄am cū rigore. ¶ Cāticū pureleticie reꝑit̉ apd̓ deū gl̓ioſuꝫ ſuo mō. ⁊ apd̓angelū bonū. ⁊ apd̓ hoīem beatū. ¶ Canticū pure triſticie vl̓ qͣſi reꝑit̉ ī demōibꝰ. ī dānatis hoībꝰ. ī deſꝑatis viatoribꝰ. ¶ Cāticūmixtū viatorū ſpei .ſ. et timoriſ diuerſificatur ẜm tres ſtatus incipientiū qͥ purgant̉.ꝓficiētiū qͥ illumināt̉. approximātiū quiꝑficiunt̉. in qͥbꝰ exꝑimur qn̄qꝫ lamēta gaudioſa eſſe ⁊ gaudia luctuoſa. ꝓ diuerſitate finiū vl̓ obiectoꝝ. ſicut mater ꝯplacet dumfiliꝰ cū lachrymis q̄rit eā. aut dn̄s in catuliclamoribus poſt abſentē ꝯdelectat̉. ¶ Canticū damnatoꝝ eſt ip̄is turpiſſimū. horribiliſſimū et doloroſiſſimū. ſꝫ deo ⁊ iuſtꝭ reddit̉ ex cōſideratōe ordīs iuſticie/ decoꝝ ſuaue et letū. ſicut letatur iuſtꝰ cū audit clamores peſſimorū qui torquent̉. ¶ Canticuꝫ inpurgatorio habꝫ cum afflictiōe ſolatiū/ excerta ſpe beatitudinis. ex eccleſie generalibꝰ ſubſidijs. et pijs amicorum ſuffragijs.