De canticordoLXXIX

mis circa diuinā mentē ab ipſa ī ipſaꝫ tanqͣꝫab oriēte in oriēs. Aliꝰ velut obliquꝰ d̓ ſe adſe. in ſe tanqͣꝫ ab occidēte redeat ī occidēs nōſine multa particulariū quadā irregulariterrecta. Tercius imaginabat̉ motus rectꝰ ſeudiametralis creatura a ſe ⁊ contra ſe. Cātauit iſta apud Boecium ph̓ia dicēs. O qͥ ꝑR pctua ⁊c. videat̉ ibi. ¶ Atuero dicet aliquis.cur ⁊ vnde/ talis tāqꝫ remota digreſſio? Cōſonāter ⁊ decore ꝑ oēm modū Reſpiciamusmariam/ etiam pro ſtatu vie ſublimē habuiſſe ad contemplationē om̄ifariā celeſtiū et infernorū. Et hinc affectiones hauſiſſe multiformes. quaquauerſum. ſurſum. deorſum.ante retro. dextrorſum. ſiniſtrorſum. introrſum deniqꝫ. Tales v̓o affectōnes nōne quedā voces erant canticordi ſui cuiꝰ natura inquirimus/ ⁊ practicā eius ſub arte quadamtradere ſatagimus. Cur autē plus exemploſpūalis cordis marie viatricis/ qͣꝫ angeli / qͣꝫade ꝓ ſtatu innocētie/ qͣꝫ alteriꝰ ſanctorū / qͣꝫdemū ipſius chriſti placuit hoc facere/ quiſqͥs hec legerit accipiat paucis. Spūs Marie viatricꝭ quātūcunqꝫ diuiſe cōſideratꝰ abaīa ⁊ carne fuit paſſibil̓ voces expͥmēs in ſe.nūc amoris ⁊ gaudij. nūc merorꝭ ⁊ odij. nūcſpei. nūc metus. necnō ꝑ oīa pie cōpaſſiōis.vtpote que regina miſcd̓ie tūc erat. Cāticorduꝫ igitur habemus in ea ꝑ eam. velut ī exēplari veriſſimo. clariſſimo. certiſſimo. Sedangelos bonos ſed ſanctos ſpūs glorificatos. ſed Adam ī ſtatu primitꝰ inſtituto. nullus admodū paſſibiles dicit. Xp̄s p̄terea nōneceſſario ſed diſpēſatorie/ dolorē/ timoreꝫ/miſerationēqꝫ ſuſcepit. Alij deniqꝫ viatoreſboni a venialiū diſcordantia nō ſecludūturSpūs v̓o marie cū nulla diſſonātia criminali vel veniali paſſa ē affectiones ex ꝯditione nature mortalis/ proportionabiles paſſionibus carnis. ¶ Potuerat hec ꝯſideratōſufficere ꝓ practica canticordi noui/ ꝓtinusarte tradenda et ponēda veluti ſunt oculis.ſed antea iūgamus ad p̄miſſa quod ipſis cōſonet. nec nos impediat. Ecce ꝙ ſpiritū marie nudū ⁊ ſolū ⁊ ſeꝑarū ab aīa ⁊ carne ꝓpoſuimus inſpiciendū dū etiam viueret in carne mortali. Nūc eadē ꝯſideratione nō ꝑturbata/ formemus. immo formatū tribuamꝰ.imo tributū reſpiciamꝰ. organū vnū p̄ſtātiſſimū ꝑ quod ⁊ in qd̓ ſpūs marie canticū ſuūnouū nō introrſus clauſum teneat ſed ad exteriora deducat. nec ē opus inquirendo longe ꝓgredi. Cōuertimī intuitu ad corpꝰ eius

organicū phiſicū/ quod om̄ino cōtemperatū fuit. Et ita ꝓrſus elongatū ab om̄i fomite rebell̓ diſſonātie/ ꝙ nec etiā mīma potuitoꝑationū notula ſibi diſcors eē. Glorioſuꝫplane dixerimus organū tale ad oēm armoniā formabilē ſumme diſpoſitū. Celeſte dixerimus illud organum potius qͣꝫ terreſtre.nō natura ſed gratia. Celeſte ꝓrſus ob quādiā ſtabilis mutabilitatis effigiē. ob inerrabilē obedientie ſue ſpiritui legem. Cuiꝰ viciſſitudines ī motibꝰ ſuis nō plꝰ fuerūt a rectodeuiabiles/ qͣꝫ orbiū celeſtiū giratōes. ¶ Poſtremo videre erāt in organo Marie corporeo/ motū ꝓportionatū pͥmo mobili celeſtimotum velut obliquū curſui planetarū nōom̄ino diſſimilē motum ꝓinde rectū. ad exemplar elementoꝝ grauiū et leuiū. ⁊ hec oīacū ſummo ordine/ ꝯcentu / numero ⁊ pondere mēſurata fuiſſe credideris ¶ Accepiſti ſubbreuibꝰ/ quale fuerit cāticordū ſpūs mariein multis ſimile ſpiritibꝰ angelicis. Adiunctuꝫ ē de organo corꝑis ſui temperatiſſimo⁊ ꝯmenſuratiſſimo. ī quo et ꝑ qd̓ ſpūs iſte ⁊aīa Marie. poterat imperatiue catica ſpiritui ꝓportionata foris ꝯcinere. nō ꝓut experimur in organis diſtēperatiſſimis corpoꝝnr̄oꝝ. qualia ſepiſſime luxit ⁊ planxit apl̓usnoſter. ꝓfitēs nō ſe poſſe bonuꝫ qd̓ volebat.ſed tyranniſari ſub lege peccati q̄ eſt cōcupiſcentia. volebat em̄ nō cōcupiſcere: ſed poſſe inquit nō inuenio. qͥa vanitati ſubiecta eſtomnis creatura nō volēs. iſta tamē exceptaquā impleuit totaꝫ charitas ⁊ humilitas vtlocū in ea nō hr̄et vanitas ⁊ cupiditas ¶ Cāticordū marie vocibꝰ innumeris muficalibꝰreſonabat/ dū ī corde ſuo ꝯferebat oēm ſecūeuangelicā veritatē. dū p̄terea cātabat canticū nouū qd̓ nullꝰ alter ſpūs cātare poterataut poterit Itaqꝫ ſi tot in cordibꝰ nr̄is ſpiritalibꝰ/ cogitationes ⁊ affectōes poſſumꝰ eliciēdo formare quos corꝑa corrupta. quosꝓprie iniqͥtates ſuꝑgreſſe caput noſtꝝ/ grauant/ obtundūt/ obnubilāt/ mergunt. Cōiecturet pius ⁊ ſolers animꝰ quid ī illa ſanctarum ſancta/ ſpūs ſapiētie ſanctꝰ ⁊ multiplexoperabat̉. quo ſapiētie ſpiritu intm̄ plena ſicut ⁊ gr̄a benedictiōeqꝫ celeſti fuit. ꝙ ab vniuerſali eccl̓ia nō ſapiēs ſed antonomatica qͣdam appropriatione/ ſapientia ſuis cū p̄conijs eē cantat̉. vt ꝙ eſt mater pulcre dilectionis ⁊ timoris ⁊ agnitionis ⁊ ſancte ſpei. in qͣgratia om̄is vie et veritatis. oīs ſpes vite etꝟ̓tutis. quā qui audit non ꝯfundetur. quia