Expoſitio ſuper dimitte no. de. no. LXXVIII
Sequitur expoſitioeiuſdē Cancellarij pariſien̄. ſuꝑ dimitte nobis debita noſtra ⁊c̄.Ater nr̄ ⁊c̄. Dimitte nobis debita nr̄a ſic̄ ⁊ nos dimittimuspdebitoribꝰ nr̄is Ego in pͥmisſic dimitto oībꝰ debitoribꝰ meis vel alienis dū ſunt viatoreſꝙ nullo mō vellē eos dānari. īmo ſalutē eoꝝdeſidero te donāte ⁊ inſpirāte hoc qd̓ piū rectūqꝫ ē. Sic dimitte mihi pr̄ nr̄. ⁊ hoc ſatiserit mihi. etiā ſi nihil aliud p̄ſtiteris. qm̄ cūiſta dimiſſiōe tua ⁊ deſiderio ſalutꝭ mee nonſtaret ꝙ damnarer ſꝫ ſaluarer. In hͦ aūt ſtatdeſiderioꝝ meoꝝ cardo totꝰ. ¶ Rurſus egoſic dimitto debitoribꝰ meis vl̓ aliēis ꝙ vellēeos eē bonos viros. modeſtos. tꝑatos ⁊ abom̄i malicia correctos ſeu ꝯuerſos ꝑ tuā ineffabilē pietatē. ſicqꝫ ꝑinde nec ſibi nocerentnec alijs. ſed ꝓdeſſent ⁊ nullā deinceps penāmererent̉. vt .ſ. ꝑſona ſeruaret̉ ⁊ deſineret culpa. Sic dimitte mihi pr̄ nr̄ / vt ī māſuetudine me corrigas. ⁊ ī vngētoꝝ ſuauitate vulnera mea linias. ⁊ grāꝫ infūdas ſanitatꝭ ¶ Ampliꝰ ꝟ̓o ego ſic dimitto debitoribꝰ meis/ ꝙvbi nō corrigerent̉ a vicijs ſuis pͣuis ꝑ manſuetudinē remiſſionis corrigant̉ ī chamo etfreno ac flagellis/ ne deteriores ſꝑ ꝯmittentes ⁊ alijs nocētes/ ſibi nequā ſꝑ exiſtētes. eteūtes pꝰ p̄uitatē cordis ſui ī adinuētōibꝰ ſuis/ dānabiliꝰ moriant̉ Sic dimitte mihi pr̄nr̄ debita mea. ſic vre. ſic ſeca ī pn̄ti ne damner ī futuro. Ita tn̄ vt ī miſcd̓ia ⁊ miſeratōibus flagelles me. ſicut ⁊ p̄dixi deſiderare debitoribꝰ meis qͥbuſcūqꝫ. ¶ Itē ego ſic dimitto debitoribꝰ meis ꝙ licet ſenſualitas offenſa ex dictis vel factis eoꝝ remurmuret ⁊ invindictaꝫ exardeſcat. Nihilominꝰ deſideroẜm iudiciū ſuꝑioris rōnis innitentis eternelegi tue/ ꝙ pacatior eſſet hmōi ſenſualitas. ⁊ꝙ ī tranqͥllitate inimicos ſuos ſicut et amicos ſuſtineret quidē patiēter ⁊ benigne/ ſicutcharitas (ſine qͣ nēo tibi placet) patiēs ē ⁊ benigna/ neqꝫ irritat̉. Sic dimitte mihi pr̄ nr̄.vt nihil aduerſū me velis agere niſi miſcd̓it⁊ benigne. qm̄ ſi taliter voluerꝭ/ fiet vtiqꝫ cūſubſit cū volueris poſſe. Sed nō ita mihi.p̄ſertim in ſenſualitatis beſtiali ⁊ effreni motōe a qͣ tu ꝓrſus es alienꝰ ¶ Deniqꝫ ſic dimitto debitoribꝰ meis/ ꝙ inſpirāte te ⁊ donanteego ī eoꝝ punitōeꝫ laborare vel ꝯſentire deliberato aīo nollē vijs facti ꝯtra regulas iu-
ſticie tue / ſciens te dicere. Mihi vindictam.Hoc aūt aliqn̄ facis ꝑ te ſine medio. aliqn̄iudices a te ꝯſtitutos in terra. qͥbꝰ dū defert̉aut relinquit̉ executio iuſticie ꝯͣ malos. illaꝓrſus tibi relinquit̉ ⁊ defert̉. In his ꝓpt̓ealimitibꝰ ſtādo ⁊ deſiderādo vindictā/ ſuꝑioritas tue iuriſditōis nequaqͣꝫ violat̉. Uerūtūvideo tutiꝰ mihi eē puſillo qͥ nō ſū iudex cōſtitutus alioꝝ/ quieſcere interim ⁊ ſilere a tali deſiderio vindicte/ qͣle pōt/ īmo dꝫ hr̄i licēter a iudicibꝰ tuis qͣꝫ occupet̉ mens mea ī tali ꝯſideratiōe iuſticie tue. q̄ ſi velit exercere ſeꝯtra me illa pōt in infernū ꝓtinus deturbare. Sit igit̉ an̄ te om̄e deſideriū meū in miſcd̓ia ⁊ miſeratōe ſuꝑ peccatores orādo. flēdo pro eis. ſic em̄ ⁊ tu miſereberis cui talē pͥus miſcd̓iam infuderis.Finit.Pratio eiuſdem cuꝫpeccator de peccatis ſuis multum eſt anxius. eaqꝫ coram deo om̄i poſtpoſita mala verecundia expandit.Ltiſſime et mitiſſime amatordeus hoīm/ creator ⁊ gubernator oīm creaturaꝝ/ immēſe bonitati tue ꝯfiteor oīa pctā meaquecunqꝫ quoquo modo feciex illa hora ex qua peccare potui vſqꝫ ad hāchorā in qua adhuc ꝑ miſericordiā tuā viuere me pateris. Omniū ꝟ̓o nō poſſum eē memor. qꝛ multa ſunt / et facile enumerari nonpoſſunt. Sed tu miſericordiſſime et pijſſime deus cui nota ſunt omnia anteqͣꝫ fiāt. qͥverus inſpector cogitationū/ et iuſtiſſimuses ſcrutator cordis ⁊ renum. tu noſti omniapeccata quecunqꝫ egi vel adhuc ago vel intus ī anima mea ꝑ occultas cogitatōes. velforis ꝑ aꝑtas operationes. Et propterea qꝛveraciter tibi hec om̄ia nota eſſe ſcio. de hisom̄ibꝰ que me feciſſe contra voluntatē tuaꝫintelligis corā maieſtate tua ⁊ coram omnibus ſanctis tuis me reū ⁊ culpabilē eſſe confiteor. Et niſi indulgētiſſima miſcd̓ia tua pͥus ſubueniat/ poſt mortē carnis eterna morte me eſſe damnandū/ eternis tormētis eternaliter eſſe torquendū ſcio. ¶ Dulciſſime deus ſcio quia me creaſti/ ⁊ creatū miſericorditer dilexiſti. Et quia ob hoc me creaſti vt etego quoqꝫ te meū creatorē ſic̄ dignū eſſet diligerē/ tuiſqꝫ p̄ceptis ꝑ om̄ia obediens eſſeꝫ.Et hoc totum ad bonū meuꝫ feciſti. non vtꝑ me vel melior eſſes/ vel ī aliquo dicere exi-
K