Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Expoſitio ſuper dimitte no. de. no. LXXVIII

Sequitur expoſitioeiuſdē Cancellarij pariſien̄. ſuꝑ dimitte nobis debita noſtra ⁊c̄.Ater nr̄ ⁊c̄. Dimitte nobis debita nr̄a ſic̄ nos dimittimuspdebitoribꝰ nr̄is Ego in pͥmisſic dimitto oībꝰ debitoribꝰ meis vel alienis ſunt viatoreſ nullo vellē eos dānari. īmo ſalutē eoꝝdeſidero te donāte inſpirāte hoc qd̓ piū rectūqꝫ ē. Sic dimitte mihi pr̄ nr̄. hoc ſatiserit mihi. etiā ſi nihil aliud p̄ſtiteris. qm̄iſta dimiſſiōe tua deſiderio ſalutꝭ mee nonſtaret damnarer ſꝫ ſaluarer. In aūt ſtatdeſiderioꝝ meoꝝ cardo totꝰ. Rurſus egoſic dimitto debitoribꝰ meis vl̓ aliēis vellēeos bonos viros. modeſtos. tꝑatos abom̄i malicia correctos ſeu ꝯuerſos tuā ineffabilē pietatē. ſicqꝫ ꝑinde nec ſibi nocerentnec alijs. ſed ꝓdeſſent nullā deinceps penāmererent̉. vt .ſ. ꝑſona ſeruaret̉ deſineret culpa. Sic dimitte mihi pr̄ nr̄ / vt ī māſuetudine me corrigas. ī vngētoꝝ ſuauitate vulnera mea linias. grāꝫ infūdas ſanitatꝭ Ampliꝰ ꝟ̓o ego ſic dimitto debitoribꝰ meis/vbi corrigerent̉ a vicijs ſuis pͣuis manſuetudinē remiſſionis corrigant̉ ī chamo etfreno ac flagellis/ ne deteriores ſꝑ ꝯmittentes alijs nocētes/ ſibi nequā ſꝑ exiſtētes. eteūtes pꝰ p̄uitatē cordis ſui ī adinuētōibꝰ ſuis/ dānabiliꝰ moriant̉ Sic dimitte mihi pr̄nr̄ debita mea. ſic vre. ſic ſeca ī pn̄ti ne damner ī futuro. Ita tn̄ vt ī miſcd̓ia miſeratōibus flagelles me. ſicut p̄dixi deſiderare debitoribꝰ meis qͥbuſcūqꝫ. Itē ego ſic dimitto debitoribꝰ meis licet ſenſualitas offenſa ex dictis vel factis eoꝝ remurmuret invindictaꝫ exardeſcat. Nihilominꝰ deſideroẜm iudiciū ſuꝑioris rōnis innitentis eternelegi tue/ pacatior eſſet hmōi ſenſualitas. ī tranqͥllitate inimicos ſuos ſicut et amicos ſuſtineret quidē patiēter benigne/ ſicutcharitas (ſine nēo tibi placet) patiēs ē benigna/ neqꝫ irritat̉. Sic dimitte mihi pr̄ nr̄.vt nihil aduerſū me velis agere niſi miſcd̓it benigne. qm̄ ſi taliter voluerꝭ/ fiet vtiqꝫſubſit volueris poſſe. Sed ita mihi.p̄ſertim in ſenſualitatis beſtiali effreni motōe a tu ꝓrſus es alienꝰ Deniqꝫ ſic dimitto debitoribꝰ meis/ inſpirāte te donanteego ī eoꝝ punitōeꝫ laborare vel ꝯſentire deliberato aīo nollē vijs facti ꝯtra regulas iu-

ſticie tue / ſciens te dicere. Mihi vindictam.Hoc aūt aliqn̄ facis te ſine medio. aliqn̄iudices a te ꝯſtitutos in terra. qͥbꝰ defert̉aut relinquit̉ executio iuſticie ꝯͣ malos. illaꝓrſus tibi relinquit̉ defert̉. In his ꝓpt̓ealimitibꝰ ſtādo deſiderādo vindictā/ ſuꝑioritas tue iuriſditōis nequaqͣꝫ violat̉. Uerūtūvideo tutiꝰ mihi puſillo ſū iudexſtitutus alioꝝ/ quieſcere interim ſilere a tali deſiderio vindicte/ qͣle pōt/ īmo dꝫ hr̄i licēter a iudicibꝰ tuis qͣꝫ occupet̉ mens mea ī tali ꝯſideratiōe iuſticie tue. ſi velit exercere ſeꝯtra me illa pōt in infernū ꝓtinus deturbare. Sit igit̉ an̄ te om̄e deſideriū meū in miſcd̓ia miſeratōe ſuꝑ peccatores orādo. flēdo pro eis. ſic em̄ tu miſereberis cui talēus miſcd̓iam infuderis.Finit.Pratio eiuſdem cuꝫpeccator de peccatis ſuis multum eſt anxius. eaqꝫ coram deo om̄i poſtpoſita mala verecundia expandit.Ltiſſime et mitiſſime amatordeus hoīm/ creator gubernator oīm creaturaꝝ/ immēſe bonitati tue ꝯfiteor oīa pctā meaquecunqꝫ quoquo modo feciex illa hora ex qua peccare potui vſqꝫ ad hāchorā in qua adhuc miſericordiā tuā viuere me pateris. Omniū ꝟ̓o poſſum memor. qꝛ multa ſunt / et facile enumerari nonpoſſunt. Sed tu miſericordiſſime et pijſſime deus cui nota ſunt omnia anteqͣꝫ fiāt.verus inſpector cogitationū/ et iuſtiſſimuses ſcrutator cordis renum. tu noſti omniapeccata quecunqꝫ egi vel adhuc ago vel intus ī anima mea occultas cogitatōes. velforis aꝑtas operationes. Et propterea qꝛveraciter tibi hec om̄ia nota eſſe ſcio. de hisom̄ibꝰ que me feciſſe contra voluntatē tuaꝫintelligis corā maieſtate tua coram omnibus ſanctis tuis me reū culpabilē eſſe confiteor. Et niſi indulgētiſſima miſcd̓ia tuaus ſubueniat/ poſt mortē carnis eterna morte me eſſe damnandū/ eternis tormētis eternaliter eſſe torquendū ſcio. Dulciſſime deus ſcio quia me creaſti/ creatū miſericorditer dilexiſti. Et quia ob hoc me creaſti vt etego quoqꝫ te meū creatorē ſic̄ dignū eſſet diligerē/ tuiſqꝫ p̄ceptis om̄ia obediens eſſeꝫ.Et hoc totum ad bonū meuꝫ feciſti. non vt me vel melior eſſes/ vel ī aliquo dicere exi-

K