De oratione
Sic rurſus illud magiſtrale. Qui bn̄ viuitſemꝑ orat Hoc eſt qui nō apponit in orōneſua peccatū mortale. Illa ſemꝑ eſt cōtinuavel actu / vel habitu / vel virtuteIloquimur ꝓinde de operibus priuilegiatis intelligere facile eſt ex doctorū traditiōibus/ quantū vel quēadmodum illa de ſe valeant ad ſatiſfactionēCredendū eſt plane ꝙ euchariſtie ſacramētuꝫ continet in ſe plenitudinē omnis gratie⁊ meriti ſpūalis. nihilominus quo ad ſatiſfactionē ꝓ reatibꝰ culpaꝝ ꝯſtituit hoc ſacramentū deus in numero. pōdere ⁊ mēſura. itavt ſit valoris finiti. finitū v̓o in plures ꝑtesdiuiſim reſultat minꝰ ꝓ multis qͣꝫ ſi ꝯferret̉in vnū. exemplū iā datū eſt.Ic de indulgētijs/ prout ſunt ſatiſfactorie. Sic de alijs iudicandū cēſemus/ ſemꝑ p̄ſuppoſita circūſtantiarū aliarū paritate. Sic in ſacramēto penitentie dat̉ gratia. ⁊ diminuit̉/ vl̓ om̄is tollit̉ pena virtute ſacerdotalis abſolutionis/ſi non affuerit obex vel fictio. Inſuꝑ traditſanctꝰ Thomas/ ꝙ ē efficax ita ſacramentūpenitētie in ficte accedēte/ ꝙ recedente fictione/ abſolutio ſacramētalis ſortit̉ effectū ſuum / ita vt nō oporteat iteꝝ peccata confeſſaiterare vel repetere. ꝓportionabiliter ad dicta doctoꝝ de illo qui baptizat̉ dum manetin actuali voluntate peccandi. qua ceſſante/recipit baptiſmus effectuꝫ. Hec opinio ⁊ ſinō tenet̉ cōmuniter a doctoribus ⁊ eget reſolutione maiori/ fauet nihilominus plurimum fragilitati noſtre et diuine pietati/ eoꝙ vix ſine fictionis alicuiꝰ admixtione confitemur.qUiſquis tu tādē es ordīatꝰ ad orādū/ nedū pro te ſed etiā pro ceteris/poteris in ipſa meditatione tua diſcutere q̄ dicta ſunt/ vt ab obligatione tua teapud deū ⁊ homines diſſoluas. Nihilominus ſi quid ī me ꝯſilij eſt/ noli nimiū ſcrupuloſus eſſe circa tue orationis numeꝝ. ponovel mēſurā. Cōmitte totum iſtud deo/ qͥ tribus digitis/ potētie. ſapiētie ⁊ clementie/ appēdit molē terre. qͥ numerat multitudinemſtellaꝝ/ ⁊ om̄ibus eis noīa vocat. qͥ numerūſcit arene maris. ¶ Dic ipſi tota ſpei fiducia.Debitor ſuꝫ pater noſter ſupraqͣꝫ poſſit exiguitas mea ſoluere. Debitor quia me creaſti. Debitor qꝛ immemor tui vicijs me ſordidās ꝯtra tua p̄cepta. ⁊ tamē mihi parcēs peccantē nō damnaſti. Debitor iteꝝ ꝓximiſ. qꝛ
de labore manuū ſuaꝝ. de ſudore vultus ſuicomēdo panē in abūdantia. Debitor carnimee ⁊ ſanguini. Debitor orantibus pro meDebitor lapſis ꝑ me. Et ita de reliqͥs abſqꝫnumero Tot igit̉ preſſus exactoribus quidagā. quo me verta. dn̄e vim patior/ reſpondeꝓ me. Sed qͥd rn̄debis mihi? recte ꝓrſus ſidiuidas vnicuiqꝫ illud quantulūcūqꝫ ſuffragiorū qd̓ offerre pauꝑcula mea poteſt quequāta ſit ſolus vides. Nolo calculū ponerecū ſingulis proximis ⁊ benefactoribus meis. Tu ꝓ parte tua recipias miſſam iſtaꝫ. tuorationē. tu bonū opus alteꝝ. Tu ſapientiſſime meritorū ⁊ ſuffragioꝝ pōderator deꝰ/diſtribue ſingulis prout vnicuiqꝫ opus eſtad vtilitatē ſuam ⁊ liberationē meā. Exemplū in ciuilibus applico mihi. Debitor itaqꝫ nō habens vn̄ ſoluat creditoribus ſuis/ſolet vel cogit̉ cedere om̄ibus bonis ſuis tāhabitis qͣꝫ habituris retenta neceſſitate victus ſui/ prout ordinauerit iudex ſiue aduocatus ſuus. Ita de ſpūalibus cedo coraꝫ tedn̄e ⁊ pie deus. ¶ Sed ad alios redeo. Legimus in vitaſpatꝝ/ ꝙ matrona quedā Romana nomine Melania/ viſitans heremitas in egypto/ obtulit vni trecentos ſolidoſdiſtribuēdos in elemoſynas fratꝝ. Sed ille nec oculos quidē extulit ad eaꝫ. ſed ſacculum iuſſit nutu ſuo reponi iuxta ſe. Qd̓ mulier attendens/ indigne ferebat. quia illaudata remaneret/ ait. Pater aſpice. Nam trecenti ſunt ſolidi. Recte inquit ille hec inſinuares o mulier/ ſi id vel mihi vel hominibꝰ tribueres. Cū ꝟ̓o tu deo tradis hanc oblationē/ ſuꝑfluū eſt querere numerationē. qm̄ ip̄iqui numerat multitudinē ſtellaꝝ/ ⁊ eiꝰ ſapiētie nō eſt numerus.Omībꝰ ſpūalibꝰ vt talia intelligantpn̄t facilius inculcari. ſed aīalibusqͥ nō ſapiūt ea q̄ ſunt dei niſi ꝑ ꝯꝑationē ad ſua carnalia/ maior hic labor ē. Ponamus tn̄ ꝓ vtriſqꝫ ꝓ carnalibus ⁊ ſpūalibꝰpauculas conſiderationes.T dicamus pro prima. ꝙ glorie celeſtis premiū eſſentiale/ ſicut exceditin valore liberationē quantamlibettemporalis pene. ſic meritū talis premij liberationē qͣntālibet excedit hmōi pene. ¶ Hocdicit̉ aduerſus carnales qui nihil videntur īſuis donationibus ſeu petitionibus aliudmagis attendere qͣꝫ modum recompenſationis ſatiſfactorie. Alioquin nō ita vellēt (vtſic dicamus) ipſi mercari. de numero .ſ. mil-
A