et eius valoreLXXVII
LXXVII
opeꝝ fructuoſitateꝫ in alios. ſicut eſt elemoſyna ſumpta generaliter ꝓ omni opere miſericordie ſpūali vel corꝑali. Inuenimus qͣrto operuꝫ dignitatē/ ſicut eſt oratio ſumptageneraliter pro omni eleuatione mētis ī deum ꝑ pium ⁊ humilē affectū. Quinto inuenimus oꝑa priuilegiata in quibus eſt valorvirtute operis oꝑati / ſicut in ſacramētoruꝫminiſtratōe vel ſuſceptōe / que virtutē habētab inſtitutione ⁊ merito chriſti. etiā vbi nullū adeſſet meritū vel dignitas mīſtri. Inuenimus ſexto oꝑa aliter ⁊ aliunde pͥuilegiataſicut ſunt indulgētie. ſicut ſunt bn̄dictōes ꝑeccleſiā ordinate. ſicut oratōes vice ſua facteSic demū orationes ꝑ alios in gratia ſtantes fieri cōmiſſe.Onamus igit̉ aliqua ꝯformiter adp hanc ſextuplicē diſtinctionē. ¶ Et pͥmo ꝙ (ceteris paribꝰ ſic ſemꝑ ſūt ſequētia inueſtigāda) petitio facta tanqͣꝫ ſatiſfactoria recompēſatio. nūqͣꝫ ita valet ꝓ multis ſicut ꝓ vno. Iſtis em̄ fit iuſticia quedaꝫꝯmutatiua tanqͣꝫ p̄cij ad p̄ciū. vt ſi duo ſint īcarcere/ qͥlibet pro decē ſolidis/ expedit̉ vnꝰcitiꝰ dū p̄bent̉ decem ſolidi pro ſe vno/ qͣꝫ ſipro duobus tm̄ modo donarent̉.Mplius ſatiſfactoria recōpenſatōapro delictis quanto penalior ⁊ acerbior ē. tāto ceteris paribꝰ fit acceptior/ ⁊ eo magis quo fuerit in eadē plꝰ de volūtario rōnis. Eſt em̄ ſatiſfactio redditō volūtaria alicuiꝰ al̓s debiti. Idcirco ponimꝰ largo noīe triplicē in homine voluntatē. Unāſenſualitatis. Alterā ratōis inferioris. Terciā rationis ſuꝑioris. Obuiat aūt pena voluntati ſenſualitatis. Alioquin iā nō eſſet penalitas. voluntas ꝟ̓o rationis acceptat eaꝫqn̄qꝫ pͥuatiue. quod fit duꝫ nō remurmurataduerſus ipſam ſed tolerat eā ſicut ī purgatorio. Qn̄qꝫ ꝟ̓o vult poſitiue. quod fit duꝫratio letanter eā acceptat. ita vt nolit etiaꝫ ſipoſſit ea carere. ſic̄ (verbi cauſa) viatores ſpōte penitentes in ieiunio. ſacco ⁊ cinere. ſicutegritudine corꝑali. ſicut iniuriaꝝ volūtaria⁊ diſcreta ꝑpeſſione. ſicut deniqꝫ in temptationū ſpūaliū plus qͣꝫ dici pōt inqͥetitudineHabet itaqꝫ (ſicut p̄clare quidā ait) ipſa tribulatio vocē orationis. vt Lazarus tot linguas habuit quot vulnera tolerauit ⁊c̄.Icamus conſequēter iuxta prioreꝫddiſtinctionē ꝙ opera que ſunt alijsvtilia/ ſicut elemoſyna tam ſpūalisqͣꝫ corꝑalis ſatiſfaciunt varie iuxta fructuū
varietatē qui diriuāt̉ ī alios ꝓ diuerſitate illos recipientiū. Que ꝟ̓o ſint ⁊ quot oꝑa miſericordie/ ſatis vulgatū ē. Attēdit̉ hic obligatio qua conſtringit̉ ille cui fit elemoſyna.viciſſitudinē .ſ. reddere/ vt vel orādo vel ieiunando/ vel aliqd̓ tale faciendo.Orro ſi conſideret̉ ſatiſfactō que fitꝑ orationeꝫ / ſecluſo reſpectu ad chapritatem illa frequēter habet ſine forti meditatione vel vehementi/ iunctā cum eapenitentiā. idcirco habet vim ſatiſfactōnis.tamen differēter iuxta ſui continuationē maioreꝫ que fit tripliciter/ aut actualiter/ aut v̓tualiter/ aut ſolū habitualiter. Exemplū damus in ſimili. qꝛ nō om̄ia poſſumꝰ ſub hacbreuitate plena ratione diſcutere. Ecce peregrinator aliquis ad ſanctū Iacobū hic ambulat nōnunqͣꝫ ⁊ mouet̉ cū actuali recogitatione ſua ſue ꝑegrinationis. ambulat aliqͣndo. ſed de peregrinatione ſua nihil recogitatactu. continuat tamen motū in virtute deliberationis pͥme qua conſtituit. peregrinari.Ceteꝝ deſinit a motu quādoqꝫ retinēs actualem voluntatē ſue ꝑegrinationis. quandoqꝫ ſicut in ſomno nihil actu conſiderat. Inprimo caſu ē ꝑegrinatiōis ꝯtinuatio duplici continuitate actualiter. nature ſcꝫ et moris. In ſecundo eſt continuatio peregrinationis nature ⁊ ꝯtinuitate morꝭ. licet nō actualiter ſed virtualiter. quoniā in virtute volūtatis prime cōtinuat motū. ſicut in motu lapidis poſt elapſum a manu proijcientis / videre eſt. In vltimo caſu reꝑit̉ diſcōtinuationaturalis / eo ꝙ motus ceſſat. remanet tamēcontinuatio moris. quoniā nō eſt appoſitavoluntas oppoſita que nolit continuare peregrinationē. ſed ī habitu ſemꝑ manet. Unde cum illa dicantur continua ẜm Ariſtot̓.quorum vltima ſunt vnū. manet aſſidue cōtinuatio moralis quantumcunqꝫ fiat diſcōtinuatio in ipſo actu naturali/ dum non interrumpit̉ ꝑ oppoſitam intentionē prime etprincipali intētioni/ licet ipſa nec actualiterin anīo peregrinantis remaneat. Concludimus ex his veriſſimū ſentētie dn̄i ⁊ ſaluatoris intellectum. Oportet ſemꝑ orare ⁊ nō deficere. Nunqͣꝫ em̄ deficit oratio quecepta eſtfieri ꝑ actualem attentioneꝫ/ quin continuet̉in eſſe moris ſiue gratie/ dum nō interponit̉ſicut nec interponi debet diſcōtinuitas oppoſite intentionis vel culpe mortalis. Sicintelligit̉ preterea illud apoſtoli. Omnia ingloriā dei facite. Actu videlicet aūt hab
Cc 4