Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunda pars

qꝛ ex me nihil eſſem/ meipſaꝫ nihilominꝰglorificaui. de me ī me ꝯfiſa ſuꝫ/ extollēsme aduerſus deū meū illi ſuā ſurripiēs gloriā. Inſuꝑ de ſuis donis laudari volui atqꝫ honorari. iactāter mihi illa aſcribens tanqͣꝫ ꝓpria. (qd̓ deterius ē) ceteroſ ꝯtēpſi. minoraui / temerarie iudicaui Scio igit̉ qͥdfaciā. illā mihi recuꝑabo humilitatē que mevtiqꝫ pr̄i meo recōciliabit. eūqꝫ placatuꝫ adme reducet. O gl̓ioſa beata pax. iaꝫ oīa bn̄ſucceſſerūt. ē hec mutatio dextre excelſi.mouet̉ qͥppe cor meū et exultat ad pn̄tiaꝫ deimei ac gre. Euellunt̉ atqꝫ explātant̉ ille inutiles vicioꝝ plāte. Inſerunt̉ virtutū ramiplurimū ꝯualeſcūt nūc ī claro lumīe. meosdefectꝰ. mea pctā. meā fragilitatē exꝑior. nūcdenuo bonoꝝ ſpūaliū guſtū ac ſaporem diſcerno. Sicut itaqꝫ illuceſcēte die ī ſolis ortu mox abſcedūt tenebre/ auicule ſuos repetunt cātus. renouant̉ oīa. ad colorē. vigo ac decorē ſuū reuertunt̉. ita plane eſt mihi ſol iuſticie orit̉ in corde meo.Meditatio animeſentientis ſe ad deuotionē ꝯmoueri. ſubi dei viſitationē denuo ꝑcipientis.Uis ē hic pulſat ad oſtiū meū/qͥd vult. qͥd poſtulat? Eſt ꝓfectodeus meus. dn̄s meus pr̄ meus. O dn̄e optime veneris. Tibiſupplico vt ſi mea vrgēte īfirmitate ac debilitate pctī pigritor nimis aut tardo tibi aꝑire. tuo iure. tua autoritate oſtiū effrīgas. Regijs (vt tibi licet) vtere clauibus.Bite extra meū hoſpitiū abite vniauerſa meo magno patri īgrata. quiapud me vult hoſpitari. Fugite hīcfugite abſqꝫ mora. Fuge tu dedignans ſuꝑbia. inflata iactantia. ficta palpans hypocriſis. ira furioſa. deſpectuoſa vindicato. venenoſum odiuꝫ. infelix ac liuida inuidia. anxia triſticia. acedia ſtulta. auaricia cupidaſtuaria. fetida luxuria. gula immūda cuꝫ tota vicioſitatis ꝑuerſa familia ignobil̓ ac ſtulte ocioſitatisIiciat̉ hinc om̄is ſpurcicia flagellopenitētie. ſpargat̉ vndiqꝫ ſuis floribus grata et viridis herba v̓tutūPonat̉ mēſa ſobrietatis. ſternat̉ caſtitatꝭ lectus. Ingredere pater dulciſſime. ingredere hoſpitiuꝫ puſille tue atqꝫ humilis ancillepauꝑis adoleſcētule tue. ſuſcipe gratanterapud illam inueneris. ſimul ī cena noſtra di

ſcūbamꝰ. Ne queſo reſpexeris ad meā pauꝑtatē. ſcio quidē qꝛ nullius hoꝝ eges apudme ſunt. Apud te ſunt om̄ia. ſufficit tibi bonus affectus. Ueꝝ dulciſſime pater / hoc eſtqd̓ a te p̄cipue conſequi deſidero/ vt mea tibiplaceat voluntas. ꝙqꝫ ex tua clemētia de tuis ſuꝑabūdātibꝰ diuitijs ad meā ſubleuādāac ſuſtētandā pauꝑtatē vel paꝝ aliqͥd imꝑtiri dignerꝭ/ vt hinc ſuſtētata/ fame ſiti ve male pereā in carcere huiꝰ corꝑis in quo adp̄ſens incluſa ſum.Euertere dn̄e/ reuertere ad hoſpitiūtue humilis ancille. Breuem nimium ibi traxiſti morā. Heu qͣꝫ durahuiꝰ hoſpitis receſſio. Formidabā vtiqꝫ aliqͥd in me eſſe qd̓ oculos tue maieſtatis offenderet. Heu me miſerā aliā adhibeo diligentiā ad talē ꝯſeruādū hoſpitē. a mihiuenire pn̄t oīa bona. voluptates atqꝫ diuitie. Quid itaqꝫ ad pn̄s faciā? Quo medio il a me ſic elōgatū ad me reuocabo? Mādbo om̄ibꝰ intra me ſunt / vt illū vtiqꝫ inceſſanter requirant donec inuentꝰ reuertat̉. Exurgite fides. ſpes charitas. exꝑgiſcimini etvos ad curſum lumbos accingite. diligēterquerētes patrē meū donec illū inueneritis.atqꝫ ad hoſpitiū meū reduxeritis.Oratio nūcius aniemittitur.dIſcurre tu oratio magnā celeſtē ciuitatē. vicos plateaſ acdomos ſingl̓as ita vt nullū ſanctoꝝ p̄tereas quē tu fletu gemitu reqͥras ad eoꝝ pedes ꝓcūbēs. nec hinc diſcedas donec inſimul oēs vel eoꝝ aliqͥ gl̓ioſi patris mei tibi demōſtrauerīt māſionē. teqꝫ addeū deduxerint. ac eiꝰ p̄ſentauerīt ꝯſpectibꝰIllos exora vt illū mihi placatū faciant. mihīqꝫ de multis meis exorbitātijs impetrentveniam. atqꝫ ita ſue gratie reſtituar. ꝙqꝫ rurſus declinare dignet̉ ad hoc ſuū humile hoſpitiū qd̓ cito deſeruit. mea fateor indignitate exigēte. Ueꝝ ſua magna benignitas atqꝫ clemētia ꝑte ex vna. ſuorūqꝫ ſanctoꝝ depcatio ꝑte ex altera. rurſus mee paruitatis.pauꝑtatꝭ. īpotētie atqꝫ inſtabilitatꝭ ꝯſideratio ad reditū poterunt inclinare.Uid dicis oratio. que noua refers? NMultū nimis demiſſa ē ac verecunda facies tua. O ſcio quis tibi fecerit. rigoroſa videlicet illa iuſticia/ que ſe contra te me ingerit vehemēter/ allegās meno