Secunda pars

nia illū offendere vel ei nō ſeruire? ¶ Qn̄ queſo hūc videre potero patrē ī ſuo palatio queiā verſor ī hoc exilio miſerādo? Qn̄ illa mihireſeruata ſua hereditate potiar? Qn̄ ſtatuarin illa ſua aula regia imꝑiali palatio/ que iaꝫduriſſime ſum carcerata. ⁊ varijs circūdatabellicꝭ impugnatōibꝰ/ cū tamē ſim regꝭ/ īmotalis regis filia? Quo auſu temerario genuſmeū/ meā nobilitatē obliuiſcar? Qua deniqꝫ īſania me velut ſcortū corruptoribꝰ exponā. corruptoribus inquā totius caſtitatis.proditoribꝰ. aduerſarijs meis ⁊ patris meiꝫQuā p̄terea fiduciā debeo ꝯciꝑe ꝯfugiendiad talē patrē. tā opulentū. tā ſapientē. tā benignū? Confidenter illū interpellabo/ qͥ prior me dilexit/ nullis meiſqꝫ meritis me ſuaꝫfiliā appellare dignatus ē. Ꝙ ſi illū velut inobediens et ꝑuerſa aliqͦtiēs offenderim. ſciotamē ꝙ ꝓ peccato filie/ pr̄i pena ſufficiet exigua. ¶ Si ab eo panem petiuero ad viuendum/ nūquid indignāter atqꝫ iracūde mihiporriget lapidē. aut pro ouo ſcorpionē. autꝓ piſce ſerpentē? Nō hec profecto faciet. qͥppe cuiꝰ hoc verbū eſt ⁊ exemplū. qꝛ parentescarnales nō hoc filijs ſuis faciūt. qͥnimmo ⁊tā bonis qͣꝫ malis bona tribuere ſoliti ſunt.Noſter igit̉ pater ſpm̄ ſuū dabit petētibus.¶ Cum igit̉ te patrē noſtrū appellari mādaueris/ fiat vt iuſſiſti. Te igit̉ ꝑ hoc nomē cōteſtor / vt illud in me ſanctificet̉/ ita ne mentiar te patrē appellās Nōne vtiqꝫ mēdacij arguerer/ ſi nō tua exiſtēs filia/ te patrē appellarē? Hoc igit̉ te nūc peto ⁊ exoro ſpecialitervt tibi talis exiſtā/ qualeꝫ me tibi eſſe voles.Ꝙ ſi mihi negaueris/ cū hoc veniret tuo detrimento/ quid aliud mihi donabis? Quisqueſo pater ſue naturali filie talia petēti denegabit? ¶ Uerū etiā pater mi/ cum tua ſimfilia/ meā oro cuſtodi caſtitatē meūqꝫ honorem. Sic me īclude/ tales adhibe cuſtodesne tui aduerſarij me valeāt corrumꝑe. ꝙqꝫ ilos nō audiā. vel ad minus nō exaudiā. Recedite recedite ammodo infideles ⁊ petulantes inimici infernales qui me vultis infamare. qui a me dedecus atqꝫ conuiciū expoſcitis. Ignoratꝭ vos q̄ ⁊ qualis ego ſim/ ⁊ cuivos loqͥmini? Ego em̄ ſum filia ſummi regveſtri iudicis/ qui vos ꝯdemnabit. Qua igitur p̄ſumptōe queritis illi ſuā ſurriꝑē filiaꝫꝫNūquid vobis aures p̄beo auditrices? Cturpiſſimi. viliſſimi. horribiliſſimi hoſtes.nūquid vobis aſſentiā qui eſtꝭ fallaces ⁊ mēdoſi? Nūquid veſtro ſuaſu meū patrē derelī

quā. mea fraudabor hereditate. ⁊ vobiſcummeipſam eternaliter ꝯdemnabo? Hoc profecto nullo pacto faciā. Ꝙ ſi al̓s me nō infeſtatā nō dimiſeritis/ mihiqꝫ vim facere volueritꝭ/ ſcitis quid factura ſim. Adibo certe patrē meū. ⁊ ei rem inſinuabo. qͥ mihi vtiqꝫ feret opē vt eruar a manibꝰ veſtris. ac deicepigrauiter vos puniet.leditatio ⁊ oratioſuꝑ ſecunda petitione orationis dn̄ice. Adueniat regnum tuum.Xcellēter in hͦ ſuā ad me dilectōꝫdeclarauit meꝰ pr̄ celeſtꝭ/ cū taleꝫac tantā dignitatē atqꝫ excellētiāmihi voluit īdulgere/ vt regnū qͦddā eximiūintra me collocauerit meo regimi deputatūIn quo rō velut dn̄a ac mgr̄a debꝫ p̄ſidere.cetere aūt oēs vires ⁊ potētie illi parere ⁊ obſeqͥ. Sed ꝓfecto nimis exꝑior veꝝ eē qd̓ antique dictū ē. Uix ſine guerra erit qͥ terrā habet. Reuera regnū hoc de qͦ ſermo ꝯtinue etinceſſanter ꝑſecutōem ⁊ impugnatōꝫ patit̉.Nō eſt viciū aūt pctm̄ qd̓ nō ip̄m hoſtilit̓ inuadat/ vimqꝫ oēm faciat ad īgreſſū ꝑ ſenſuūqͥnqꝫ aditꝰ vt illic dn̄et̉ ⁊ imꝑet. Inſurgit ſuperbia cū clamore valido. ⁊ iactāter illic p̄ſumit dn̄ari. Inuidia. ira ⁊ odiū ꝯueniunt cūiuramēto/ affirmātes ſe illic manſionē ac reſidētiā facturas. Accedit illa torpēs acedia.nullo pacto ad diſceſſuꝫ ſuaſibilis. Gula fediſſima exercitū parat. ſuāqꝫ illic vult inſtruere coquinā. Luxuria furit/ ⁊ affirmat ꝙ regnū hͦ ꝓrſus ꝯſumet. Auaricia cupida īſidioſe ſe īgerit. nec ſe hīc arbitrat̉ depellēdā. atqꝫ ita innūeri alij ſurgūt tyrāni. qͥ nullo ordine ſꝫ horribili ꝯfuſione ſatagūt ī hͦ regnodn̄ari. At ego illos repello. illos abijcio/ clamāſqꝫ ⁊ ſuſpirās ꝓteſtor hoc regnū mihi datū a pr̄e meo/ cū ſummū nefas eēt tale traditamētū facere/ quo id regnū ſuis pateret hoſtibꝰ. ¶ Sed heu qͥd me aūt meā eſtimāt potentiā. q̄ ſola ſine viribꝰ ſū deficiens ⁊ miſeraQuid q̄ſo niſi a te pre meo adiuta aduerſushoſtes hos efficere valebo? Aderꝭ igit̉ patermi ī regno tuo/ ⁊ qͦ maneat inuictū illi ferespreſidiū. Tuū ꝓfecto ē. ip̄m tibi tueqͣꝫ cuſtodie reſtituo. Ita ſane ⁊ nō al̓s ī me aduenietregnū tuū. ſemꝑqꝫ remanebit. aliter illud cōgar amittere a deuaſtāte angelo. eritqꝫ ī illoſempiternus horror ⁊ eterna ꝯfuſio.Meditatio ⁊ oratio