De mendicitate ſpirituali LXXVI.
me approxīat/ ⁊ domeſticā facit/ ⁊ velut ſpōſam ei copulat. ¶ Ex pluribꝰ iā dictis facileꝑpendes/ cur ſimplices ⁊ illr̄ati laudabiliter⁊ fructuoſe ſuadent̉ frequēter dicere orōnesquas mīme intelligūt. Hoc em̄ fit vel vt ſagētes deū venerent̉ aūt laudēt. aut ei gratias pro bn̄ficijs repēdant ſub ſanctis ⁊ ſecretis verbis ꝑ os ꝓphetaꝝ ⁊ ſanctoꝝ reuelatꝭ.vel etiā vt eccl̓ie obediāt aūt ſuo ꝯfeſſori. Accedūt etiaꝫ ⁊ alie cauſe. quas ꝑpendis adeſſedū hmōi orationes deuote dicunt̉. ¶ Anīa.Declaraſti mihi iaꝫ o homo qͣꝫ plurimosmēdicitatis modos. inſuꝑ ⁊ orādi. ⁊ variosaffectus formādi doctrinā tradidiſti ꝑutilē.nunc reſtat vt ex te audiaꝫ/ ſi quotidiana mihi erit aliqua vna oratio/ queſtus ve vnustidianus apud om̄s ſanctos ſimul obſeruādus. quas etiā elemoſynas ero ī hoc queſtupetitura? ¶ Homo. Poteris aīa ī hoc modū quēlibet obſeruare. ꝓut tibi videt̉ magiſoportunū/ magiſqꝫ fructuoſum ꝓ ꝯuenientia tempoꝝ ⁊ locoꝝ et neceſſitatū quibꝰ erisobnoxia. vel altera q̄libet ꝑſona ꝓ qua orarevoles. ¶ Debes igit̉ toto ſtudio/ tota diligtia diſcere q̄ ſint ſeptē dona gr̄e p̄cipue ī tuiſorōnibꝰ petēda. puta virtutes theologice/ fides. ſpes. charitas. ⁊ virtutes quattuor cardinales. temperātia. prudētia. fortitudo ⁊ iuſticia. q̄ fint inſuꝑ ſeptem ſpūſſancti dona. ſeptē beatitudines. ſeptē petitōes ī orōne dn̄ca exp̄ſſe. ſeptē miſcd̓ie oꝑa ſpūalia ⁊ corꝑalia. decē p̄cepta legis. In his tua v̓ſabit̉ meditatio. ⁊ ẜm tuā oꝑtunitatē aduerſus morbos varios pctōꝝ ⁊ ꝑiculoꝝ ⁊ tēptationuꝫqͥbus te ſubiacere cognoſces/ tuā formabisorōem. Diriges etiā freq̄nter oculū tue cōſideratōis ad illa ſeptē capitalia vicia. ad illoinſuꝑ multiplices defectꝰ qͦs ī admīſtratione corꝑaliū ſenſuū quotidie incurrimꝰ. ⁊ ſicde alijs infinitis miſerijs ¶ Ad hec pleniꝰ cognoſcēda ⁊ diſcernēda/ ꝯfert pl̓imū ſūma vicioꝝ ⁊ v̓tutū. quā qͥdā ſūmā regis appellāt.¶ Poteris p̄terea tuū queſtū diuidere ī. vij.ꝑtes. ⁊ ſingul̓ ꝑtibꝰ ſingulos deputare diesPuta vt ſingul̓ ſeptē dierū petitionē faciasde ſingul̓ ſeptē donoꝝ. ⁊ ita de alijs om̄ibꝰ īorōne petēdis poteris ordinare. ⁊ tibi qͣſi legē regularē ad hoc ſtatuere. Et nihilominalijs vrgētibꝰ cauſis extraordīarie poterꝭ adalia petēda freq̄nter ꝯuerti ¶ Sic etiā celeſtēciuitatē velut ī ſeptē ꝑtes ſeu vicos diuidere⁊ ꝑ ſingulos illos vicos ſingul̓. vij. dierū diſcurrere ⁊ te q̄ſtuare. Statueſqꝫ ī vico vno
btōs angelos. ī alio ꝓphetas et pr̄iarchas/xp̄i adhuc vēturi p̄cones. ⁊ ſic d̓ alijs. ꝓut tibi tua deuotio ſuadebit. ¶ Poterꝭ etiā iuxtadieꝝ ſolēniū exigētiā recurſū ad xp̄m facere.eiuſqꝫ myſteria ꝯtēplari. ac etiā ſāctoꝝ quorū celebrant̉ ſolēnia tūcqꝫ deuotiꝰ ſolito eorū implorare ſubſidia. eoſqꝫ apd̓ alios facere mediatores. ¶ Iā itaqꝫ (o aīa) abſqꝫ intermiſſione ꝓlixe ſatis locuti ſumꝰ. ꝯuenit vt finē ẜmoni tribuamꝰ/ cetera diebꝰ poſteris reſeruātes. Nā etiā tp̄s adeſt vt ad q̄ſtū te conferas. quē vtiqꝫ p̄cticādo ſemꝑ ī hoc officiodoctior fies. nō modo in his de quibꝰ exempla ſunt poſita pauꝑtatū modis. verūetiamalijs innumeris erudita. ita ſane ē cōe ꝓuerbiū ꝙ fabricādo fabri fiamꝰ ¶ Aīa Ita fiatvt ſuades o hō. Statuā itaqꝫ ī meip̄a certūordinē ad elemoſynā petendū. neaſqꝫ petitiones ꝓ neceſſitatū occurrētiū oꝑtunitate conabor īſtruere. Nec tn̄ tibi moleſtū erit ſi n̄vniformē regulā ī meis obẜuabo dep̄catiōibus. qm̄ abſqꝫ ordine ⁊ mēſura mihi mee inſurgūt pauꝑtates ⁊ indigētie. ꝓ quaꝝ exigētia mee ſunt penitꝰ orōes inſtruēde. Quibuſetiā modꝰ ē nihilominꝰ adhibēdus/ ẜm qualitatē qͥbus aut ꝓ qͥbus meꝰ ē ſermo dirigendus. Ceterū vbi me deficere videb̓ atqꝫ torpeſcere. vel̓ obnixe p̄cor me dirigere. mihiqꝫadeſſe ꝯſilio atqꝫ auxilio. ¶ Hō Libēter idefficiā o aīa. Deꝰ aūt tuꝰ ſit auxiliator. detqꝫtibi bn̄ ac prudēter orare. ita vicꝫ vt ei grataſis. ⁊ bn̄ deſiderata q̄libet impetres. Amen.Finit prima pars.Sequitur ſecunda īqua continent̉ diuerſe orationes ⁊ meditationes aīe deuote ẜm diuerſas materias quepaꝝ aut nihil deſeruiunt niſi iam deuotionito taliter mancipatis. ⁊ qui in ſeipſis experiunt̉ affectiones virtutū. inſuꝑ ⁊ dei viſitationem cum contemptu mudi.¶ Incipiūt orōnes ⁊ meditatōes deuote circa orationē dn̄icā. Et pͥmo ſuꝑ pͥma petitione eius. Sanctificet̉ nomen tuum.Oluiſti dn̄e deus om̄ipotensvt te orātes patrē appellemꝰ.Hoc itaqꝫ ſuppoſito/ te deprecor/ ſanctificet̉ hoc nomē ⁊ cōfirmet̉ in me. hoc ē/ vt ꝑſeuerāter tua ſim filia. Al̓s em̄ quo mō mihi patereris/ ſi tua eſſe filia deſiero? Mutuo ſe profecto ponūt hec nomina. O quātū detrimētum eſt talē amittere patrē. que etiā ignomi-
Aa 2