Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De mendicitate ſpirituali LXXVI.

me approxīat/ ⁊ domeſticā facit/ ⁊ velut ſpōſam ei copulat. Ex pluribꝰ iā dictis facileꝑpendes/ cur ſimplices ⁊ illr̄ati laudabiliter⁊ fructuoſe ſuadent̉ frequēter dicere orōnesquas mīme intelligūt. Hoc em̄ fit vel vt ſagētes deū venerent̉ aūt laudēt. aut ei gratias pro bn̄ficijs repēdant ſub ſanctis ⁊ ſecretis verbis ꝑ os ꝓphetaꝝ ⁊ ſanctoꝝ reuelatꝭ.vel etiā vt eccl̓ie obediāt aūt ſuo ꝯfeſſori. Accedūt etiaꝫ ⁊ alie cauſe. quas ꝑpendis adeſſedū hmōi orationes deuote dicunt̉. Anīa.Declaraſti mihi iaꝫ o homo qͣꝫ plurimosmēdicitatis modos. inſuꝑ ⁊ orādi. ⁊ variosaffectus formādi doctrinā tradidiſti ꝑutilē.nunc reſtat vt ex te audiaꝫ/ ſi quotidiana mihi erit aliqua vna oratio/ queſtus ve vnustidianus apud om̄s ſanctos ſimul obſeruādus. quas etiā elemoſynas ero ī hoc queſtupetitura? Homo. Poteris aīa ī hoc modū quēlibet obſeruare. ꝓut tibi videt̉ magiſoportunū/ magiſqꝫ fructuoſum ꝓ ꝯuenientia tempoꝝ ⁊ locoꝝ et neceſſitatū quibꝰ erisobnoxia. vel altera q̄libet ꝑſona ꝓ qua orarevoles. Debes igit̉ toto ſtudio/ tota diligtia diſcere q̄ ſint ſeptē dona gr̄e p̄cipue ī tuiſorōnibꝰ petēda. puta virtutes theologice/ fides. ſpes. charitas. ⁊ virtutes quattuor cardinales. temperātia. prudētia. fortitudo ⁊ iuſticia. q̄ fint inſuꝑ ſeptem ſpūſſancti dona. ſeptē beatitudines. ſeptē petitōes ī orōne dn̄ca exp̄ſſe. ſeptē miſcd̓ie oꝑa ſpūalia ⁊ corꝑalia. decē p̄cepta legis. In his tua v̓ſabit̉ meditatio. ⁊ ẜm tuā oꝑtunitatē aduerſus morbos varios pctōꝝ ⁊ ꝑiculoꝝ ⁊ tēptationuꝫqͥbus te ſubiacere cognoſces/ tuā formabisorōem. Diriges etiā freq̄nter oculū tue cōſideratōis ad illa ſeptē capitalia vicia. ad illoinſuꝑ multiplices defectꝰ qͦs ī admīſtratione corꝑaliū ſenſuū quotidie incurrimꝰ. ⁊ ſicde alijs infinitis miſerijs Ad hec pleniꝰ cognoſcēda ⁊ diſcernēda/ ꝯfert pl̓imū ſūma vicioꝝ ⁊ v̓tutū. quā qͥdā ſūmā regis appellāt. Poteris p̄terea tuū queſtū diuidere ī. vij.ꝑtes. ⁊ ſingul̓ ꝑtibꝰ ſingulos deputare diesPuta vt ſingul̓ ſeptē dierū petitionē faciasde ſingul̓ ſeptē donoꝝ. ⁊ ita de alijs om̄ibꝰ īorōne petēdis poteris ordinare. ⁊ tibi qͣſi legē regularē ad hoc ſtatuere. Et nihilominalijs vrgētibꝰ cauſis extraordīarie poterꝭ adalia petēda freq̄nter ꝯuerti Sic etiā celeſtēciuitatē velut ī ſeptē ꝑtes ſeu vicos diuidere⁊ ꝑ ſingulos illos vicos ſingul̓. vij. dierū diſcurrere ⁊ te q̄ſtuare. Statueſqꝫ ī vico vno

btōs angelos. ī alio ꝓphetas et pr̄iarchas/xp̄i adhuc vēturi p̄cones. ⁊ ſic d̓ alijs. ꝓut tibi tua deuotio ſuadebit. Poterꝭ etiā iuxtadieꝝ ſolēniū exigētiā recurſū ad xp̄m facere.eiuſqꝫ myſteria ꝯtēplari. ac etiā ſāctoꝝ quorū celebrant̉ ſolēnia tūcqꝫ deuotiꝰ ſolito eorū implorare ſubſidia. eoſqꝫ apd̓ alios facere mediatores. Iā itaqꝫ (o aīa) abſqꝫ intermiſſione ꝓlixe ſatis locuti ſumꝰ. ꝯuenit vt finē ẜmoni tribuamꝰ/ cetera diebꝰ poſteris reſeruātes. Nā etiā tp̄s adeſt vt ad q̄ſtū te conferas. quē vtiqꝫ p̄cticādo ſemꝑ ī hoc officiodoctior fies. nō modo in his de quibꝰ exempla ſunt poſita pauꝑtatū modis. verūetiamalijs innumeris erudita. ita ſane ē cōe ꝓuerbiū ꝙ fabricādo fabri fiamꝰ Aīa Ita fiatvt ſuades o hō. Statuā itaqꝫ ī meip̄a certūordinē ad elemoſynā petendū. neaſqꝫ petitiones ꝓ neceſſitatū occurrētiū oꝑtunitate conabor īſtruere. Nec tn̄ tibi moleſtū erit ſi n̄vniformē regulā ī meis obẜuabo dep̄catiōibus. qm̄ abſqꝫ ordine ⁊ mēſura mihi mee inſurgūt pauꝑtates ⁊ indigētie. ꝓ quaꝝ exigētia mee ſunt penitꝰ orōes inſtruēde. Quibuſetiā modꝰ ē nihilominꝰ adhibēdus/ ẜm qualitatē qͥbus aut ꝓ qͥbus meꝰ ē ſermo dirigendus. Ceterū vbi me deficere videb̓ atqꝫ torpeſcere. vel̓ obnixe p̄cor me dirigere. mihiqꝫadeſſe ꝯſilio atqꝫ auxilio. Hō Libēter idefficiā o aīa. Deꝰ aūt tuꝰ ſit auxiliator. detqꝫtibi bn̄ ac prudēter orare. ita vicꝫ vt ei grataſis. ⁊ bn̄ deſiderata q̄libet impetres. Amen.Finit prima pars.Sequitur ſecunda īqua continent̉ diuerſe orationes ⁊ meditationes aīe deuote ẜm diuerſas materias quepaꝝ aut nihil deſeruiunt niſi iam deuotionito taliter mancipatis. ⁊ qui in ſeipſis experiunt̉ affectiones virtutū. inſuꝑ ⁊ dei viſitationem cum contemptu mudi. Incipiūt orōnes ⁊ meditatōes deuote circa orationē dn̄icā. Et pͥmo ſuꝑ pͥma petitione eius. Sanctificet̉ nomen tuum.Oluiſti dn̄e deus om̄ipotensvt te orātes patrē appellemꝰ.Hoc itaqꝫ ſuppoſito/ te deprecor/ ſanctificet̉ hoc nomē ⁊ cōfirmet̉ in me. hoc ē/ vt ꝑſeuerāter tua ſim filia. Al̓s em̄ quo mō mihi patereris/ ſi tua eſſe filia deſiero? Mutuo ſe profecto ponūt hec nomina. O quātū detrimētum eſt talē amittere patrē. que etiā ignomi-

Aa 2