Epiſtole quedāLXXII
ꝯſtanti aīo oīa ꝑferre aduerſa vilia ⁊ aſꝑaaſſenſi eſtis. Inſuꝑ ⁊ cū gaudio veniſtisad montē dei oreb ad audiēdū legē dei vite ⁊ diſciplīe/ dū monita ſenioꝝ libēter audire ⁊ ẜm ea religioſe viuere reſpondiſtis.Cur gͦ nūc vos ītineris tedetꝭ cur ad ſarcinas ſedetꝭ et gͣuati ingemiſcitꝭ. Iā ꝓpt̓ tēpus ⁊ annos de fructibꝰ terre ꝓmiſſionishotros ⁊ malogͣnata alijs afferre et ꝓpinare deberetꝭ. ⁊ ecce vob̓ māna etiā deeſt. Cōuertimini filij reuertētes quia ſi corꝑe noneſtis reuerſi ad ſeculū/ tn̄ corde adhuc tenemī in varijs deſiderijs t̓renoꝝ. ¶ Prohdolor multi ſpiritalit̓ exeūt egyptū. trāſeuntmare rubꝝ. ambulāt ꝑ deſertu. portāt tab̓naculū ⁊ vaſa eiꝰ. ſed nō intrāt t̓rā ꝓmiſſionis. Pene oīa accidūt eis q̄ ꝯtiger̄t filijſiſrl̓ qͥ murmurātes ꝯͣ moyſen penitueruntqꝛ educti ſunt de egypto. Sic qͣꝫ pl̓es hodie reꝑiunt̉ qͥ mūdū relinquūt. ꝑentes ⁊ amicos deſerūt/ pctā et viciā plāgunt. Preterea carnalia deſideria abomināt̉. ignotāiuſticie normā ad manū magiſtroꝝ ductiſequunt̉. Uitā chriſti crucifixi aſpiciūt. etiugū dn̄i ſuaue ī obediētia ⁊ abnegatōe ꝓpͥa ferunt. Ita vt oēs ꝑati ⁊ feruētes ſuntad labores ad abſtinētias. mites ad increpatōes hūiles ad abiectōnes. patiētes adcorrectōes et aduerſa quelibet ⁊ īdigna cōſtantiſſimi. Sꝫ nō in tali feruore oēs ꝑdurant. Nā aliqͣnto tꝑe egreſſiōis .i. ꝯuerſiōiſſue ꝑacto/ minꝰ cauti ⁊ ſolliciti de profectuſuo incidūt in varias tēptatōes ⁊ egritudines paſſionū ita vt nōnulli ſe incepiſſe cōtriſtent̉. Quidā v̓o deliberāt ⁊ modū excogitāt redeūdi. Alij aūt ⁊ ſi māſerint cū tepore qͦdā et vſu aſinariā molā trahunt. etparuā deuotōem ⁊ affectū habēt ī his queagēda didicer̄t. laborioſa ⁊ dura oīa ſentiunt. qꝛ māna nō habēt. celū eis videt̉ eneū⁊ terra ferrea. qꝛ neqꝫ celeſtia ꝯtēplari. neqꝫagrū cordis v̓tutibꝰ ⁊ deuotꝭ exercitijs exS colere ſciūt. ¶ Dicūt tn̄ qꝛ libēter eſſent deuoti. libēter hr̄ent v̓tutes. vellent ſe viciſſepaſſiōes. Sed nō ſufficit tm̄ bn̄ velle ſi deeſt manꝰ ⁊ oꝑa. Oꝑtꝫ ꝙ laboretis. ꝙ vimnature faciatꝭ. ſic̄ dn̄s dicit. Regnū celorūvim patit̉. ⁊ violēti rapiūt illd̓. Uiolentiaopꝰ eſt. ⁊ ſcitꝭ ꝙ ſctī nō ocio ⁊ ſomno ꝓmeruerūt regnū dei. Uſqꝫ qͦ tardatꝭ? et qͣre nōarmamī ꝯͣ paſſiōes/ vt obtineatis v̓tutes⁊ diuerſas ꝯſolatiōes ſuſciꝑe digni inueniamī? Quāto ampliꝰ tardaueritꝭ; tāto peiꝰ
ſemꝑ fiet. et ſine dolore ⁊ labore optatā reqͥem nō ꝑcipictis. petite ⁊ accipietis. q̄rite⁊ īuenietis. pulſate ⁊ aꝑiet̉ vob̓. Pigricia⁊ negligētia vos tenēt. ſꝫ ꝯͣ has pͥmo accingimi ⁊ bellate p̄lia dn̄i. Quid negligitꝭ ꝓpriū ꝓfectū? certe ꝓ vobis ē/ ⁊ ꝓ pace vr̄aerit labor veſter. Dicit ſcpͥtura. modicū laboraui ⁊ multā reqͥem īueni. ¶ Sed fortern̄detis. aduerſus vicia ⁊ paſſiōes certareqͥs ſꝑ p̄t? Multe ſunt ⁊ pene inſuꝑabilesvt nob̓ videt̉. qͥs tantā ſuſtinere p̄t vexatōnē? Audite increduli ⁊ rebelles. delicati milites et ſerui pigri. laborē attēditis pugnāꝯſideratꝭ ſꝫ d̓ pͥmio ⁊ victoria cur nō cogitatis? Et qͥd eſt oīs labor ad eternā reqͥeꝫ?⁊ qͥd breuis exercitatio ad bone ꝯſcīe ꝯſolatōneꝫ? O ſi inciꝑetis/ et fortit̉ ac integreꝓponeretis qd̓ mō inſuꝑabile putatꝭ; vixaliqn̄ ita vicioſus qͥs reꝑtus ē cui diligētia cū ꝑſeuerātia boni v̓tutes negauit. Uidet̉ vobis laborioſū vincere paſſiones veſtras/ ſꝫ niſi edomite fuerint nūqͣꝫ habebitis verā cordis reqͥem. Qn̄ gͦ alij cum deoſunt ī deuotōe ⁊ bona pace. tūc vob̓ erit triſticia grauedo ⁊ tediū foris et intꝰ Nunqͣꝫeritis ſecuri et v̓acit̉ leti niſi mortificaueritis carnalitates vr̄as ¶ Ꝙ ſi n̄ trahat vosſctōꝝ religioſitas et pl̓imoꝝ deuotio/ terreat ſaltē mirabilis inopia vr̄a. ⁊ diuīe vl̓tionis ſnīa. Cōgregabo inqͥt ſuꝑ eos mala. ⁊ ſagittas meas ꝯplebo in eis. ꝯſument̉fame. ⁊ deuorabūt eoſaues morſu amariſſimo. Satis dure intonāt ꝟſicl̓i iſti. ⁊ vtinam ꝯuertāt vetuſtatē vr̄am. qͣtinꝰ innouati et feruidi effecti; meliores vos qͦtidie⁊ alacriores faciāt ꝓmiſſa ſpūſſctī. Uincēti ait dabo māna abſcōditu. Si volueritꝭ⁊ audieritis me bona terre ꝯmedetꝭ. Oriet̉vob̓ ꝓ ſpina rōſa pulcerrīa. ⁊ ꝓ tribulo candidiſſimū liliuꝫ. Magna ſunt hec dulcia⁊ ꝯſolatoria a cupiētibꝰ ꝓficere. ¶ Nō gͦ te Hꝯturbet hō dei. n̄ te deijciat ml̓titudo viciorū. Crede deo ⁊ ſpera ī eo. ⁊ eris meliorqͣꝫ fuiſti. Dn̄s pugnabit ꝓ te ⁊ tu tacebis.intelligꝭ ne hͦ; Dn̄s ip̄e dabit fortitudinēvt reſiſtas ire. pigriciam excutias. ⁊ ꝯcupiſcēti aīo nō cōſentias/ ⁊ tu tacebis. qꝛ tibihāc potētiā nō aſcribes. te ꝓpt̓ hͦ n̄ eleuab̓ſꝫ deo totū pure tribuēs. qͥ aſtitit a dextrispauꝑis. etiā qͣntū vales hoībꝰ abſcōde. etnihil alid̓ qͣꝫ īfirmū ⁊ inopē te ꝯfitere. Siqn̄ inſurrexerit ꝯͣriꝰ tibi ⁊ dixerit qd̓ non libēter audis; eſto patiēs ⁊ tace. Illatꝭ m
vy 4