De exercitiis diſcretis
ſancta cū reniſu ꝯſcīe timorate. aut abſtinere a vino ꝯͣ p̄ceptū obediētie rōnabilit̓ impoſite/ p̄ferrē pͥmū. qꝛ ſcd̓m nō ideo maluꝫſꝫ vt bonū deberet īpleri bibēdo vinū. Alioqͥn cū ꝑtinaci reniſu nō ſtaret ſalꝰ. vbi aliud ꝑpetrādo cū ſubſeq̄nte humili pnīa cōmedēs carnes ſaluaret̉. ¶ Deniqꝫ ſi forte dicturꝰ es. Moueor lege ſpūſſctī. vide ſi ſpirituſſctūs eſt diſſenſiōis deus. Uide ſi qͥlbet ꝓfeſſus regulā ita diceret qͣnta ꝯfuſioſeq̄ret̉. Uide ſi ſufficiētē doces exceptōema regula generali quā ⁊ ẜm quā ꝓfeſſuſesSꝫ formido ne faciā v̓ba mea ſurdo. niſiꝙ nō iā tibi ſꝫ pr̄ibꝰ ꝓ te loqͦr. Et forte ꝓ ceterꝭ in poſteꝝ ſi (qd̓ auertat deꝰ) occurreretcaſus tal̓. ¶ Bene vale/ cor boni ꝯſilij ſtatuens tecū. nō plꝰ aūt alit̓ ſapiēs qͣꝫ oꝑtꝫ. Iohānes Cācellariꝰ pariſien̄. Lugduni Anno. M. ccccxxvi. In ianuario ⁊c̄.FinitcItē ad eodē cancellario pariſien̄. de zelo ⁊ feruore nouitiatꝰ ⁊cOlet zelꝰ domꝰ dei/ p̄ſertī dūeſt nouitiꝰ hoīes bone volūtatis ꝯmedere. hͦ ē vrgere/ vtoīa q̄ ꝯſpiciūt vicioꝝ ſcādala ſatagāt vl̓ tollere vl̓ culpare. vl̓ cet̓os ad ablatiōꝫ acrit̓ animare. Nōdiſſimulandū aſſerit. nō parcēdū. n̄ ſcādalum formidādū. ſꝫ incedēdū virilit̓ per arma iuſticie a dextrꝭ et a ſiniſtrꝭ ꝑ infamiam⁊ bonā famā. ꝑ v̓bera ſi opꝰ eſt/ ꝑ ſanguinem et ꝑ mortē. ¶ Ueꝝ euenit ꝙ pꝰ exꝑientias varias. poſt irritos conatꝰ. pꝰ agnitāhūane fragilitatis ⁊ iniqͥtatis abyſſum īexhauſtibilem. tꝑat̉ ⁊ molleſcit feruor iſtebulliēti muſto ſil̓is/ ⁊ qͦ maturior eo ſanior efficit̉. Mitigatqꝫ tribulatōis aqͣ vinūnimis feruide charitatis. ¶ Porro nō negauerim me pͥoribꝰ annis zelū hmōi qͣlemcūqꝫ ſenſiſſe. ſꝫ qͣꝫ freq̄nter fuerit nō ẜm ſciētiam me docuerūt exitus.FinitTractatus eiuſdeꝫcancellarij pariſien̄. ꝓ deuotis ſimplicibꝰ.qͣlit̓ ſe in ſuis exercitijs diſcrete ⁊ caute habere debēt de gallico in latinū trāſlatus ꝑquēdā. Qui qͥdē trāſlator ad vitandū ruſticitatē latini eloquij q̄ reſultaſſet magisex vulgari ī ſenſu e ſenſu qͣꝫ v̓bū ex v̓bo trāſferre curauit. vnd̓ nec mirādū ſi opuſculū
iſtud nō cōuenerit ſatis ī ſtilo cū alijs eiuſdem cancellarij oꝑbꝰ.Eus vult vt ſit rōnabile ob Fſequiū noſtꝝ. ita vt cūcta q̄ īdeiꝰ ſeruitio facimꝰ fiāt cumdiſcretōe/ tā qͦ ad corpꝰ qͣꝫ qͦad aīam. Nā iuxta cōe ꝓuerbiū Om̄e qd̓ eſt nimiū v̓tit̉ in viciū. Studeat gͦ aīa ſic regere corpꝰ ſuū/ vt ex vna pte nō ꝯͣ ſe p̄ualeat. et ex alia ꝑte vt ī ẜuiēdoſibi etiā nō deficiat. Quoꝝ pͥmū fit cū nōnimis lautē ip̄m corpꝰ enutrit̉. Scd̓ꝫ qn̄nō nimiū exercitijs ſiue corꝑalibꝰ ſiue ſpūalibꝰ fatigat̉. Et maxime ī ſpūalibꝰ ſeu adſpūalitatē tendētibꝰ exercitijs ē cautela adhibenda. qꝛ in talibꝰ ꝓpt̓ ſimplicitatē nonnulloꝝ deuotoꝝ ⁊ antiqͥ hoſtꝭ īſidias/ ſubſpecie boni poſſꝫ hō incurrere ꝑiculū magni mali. Exēpli gr̄a. Si qͥs nimis ⁊ noncū debita diſcretiōe nec cū ꝯſilio aliorū deuotoꝝ exꝑtoꝝ ⁊ ſuoꝝ ſuꝑioꝝ intēdere vellet ieiunijs. fletibꝰ. vigilijs. diſciplinatōibꝰorōibꝰ. meditatōnibꝰ. imaginatiōibꝰ circaſubtilitates qͣſlibet ⁊ diuīas res. terroribꝰmortis extremi iudicij ⁊ inferni/ ⁊ ceterishis ſil̓ibus. Hic poſſꝫ caput et cerebrumſuū aliaqꝫ organa qͥbꝰ aīa vti hꝫ ī ſuis oꝑationibꝰ intātū ledere vt vſū rōiſ amitteret.aut fieret totꝰ debil̓ fantaſticꝰ et melācolicus/ ſibijp̄i deo ⁊ hoībꝰ inutil̓ nō ſolū ſed⁊ ꝑiculoſus et gͣuis. ¶ Un̄ conſiliū meū ēvt hō deuotꝰ ſi oīno menſurā ẜuare nequitnutriat potiꝰ corpꝰ ſuū aliqͣli cū exceſſu qͣꝫſubtrahat ſibi nimis cū defectu. Rō quiadifficiliꝰ/ īmo qn̄qꝫ nullatenꝰ ſubueniri p̄tcorꝑi leſo ꝑ hmōi nimiam neceſſarioꝝ ſubtractōem. vbi tn̄ facile ꝑ vnā aut duas abſtinētias repͥmi poſſet qd̓ exceſſum erat ꝑnimis delicatā educatōem. ¶ Cuſtodiat ghō d̓uotꝰ ꝓ regul̓ ea q̄ ſubiūgūt̉ docum̄taDe humiliando ſecorā deo.Rimo det obliuiōi totū tꝑus ſuū gp̄teritū. ita vt nō nimis ꝯtinue inſpecie recogitet d̓ ſuis ꝑactꝭ peccatis priꝰ ꝯtritꝭ ⁊ ꝯfeſſis. ſꝫ ſufficit vt qn̄ꝫ ꝑꝯtritōnem generalē ſic dicat ore vl̓ corde.Dn̄e deꝰ meꝰ ꝯfiteor tue bonitati pr̄ne/ ꝙvſqꝫ in p̄ſens male ꝓhdolor ꝑdidi tꝑs vite mee in pctīs ⁊ vanitatibꝰ. qꝛ tibi dignenunqͣꝫ ſeruiui. Sꝫ et inſuꝑ multipliciter teoffendi. ⁊ nihil habeo qͦ poſſum tibi ꝓ ne-