Temptatōnibus diaboliLXX

dere quod pene ſemꝑ eſſe falſuꝫ poſtmodūcomperit̉. Quare ſummo ſtudio vitandaeſt hmōi infauſta ſuſpitio. Ꝙ ſi eam qͥs aſe nequit penitꝰ abijcere/ tūc multū ꝓderitea que aduerſus alteꝝ qͥs animo ſuo ꝟſatillimet aperire vt is ꝓinde ſe excuſet et ſatiſfactionē afferat. ¶ Uerū nō nunqͣꝫ agit hoſtis vt has ſuſpitōes in corde qͥs recōdat⁊ apud ſe teneat. vt hac recluſiōe ille incrementa ſuſcipiant. plꝰ qͣꝫ inferant nocumēti/ neqꝫ alter inde ſe excuſare queat. Cōtraꝟo nonnunqͣꝫ incōſiderata neqꝫ obſeruataopportunitate cōgruētiaqꝫ tꝑis. vel ex malignitate iracūdiaqꝫ animi illas ꝓferri facit. vel etiā cū nimia aſſertōne. vt ꝑ hoc iscui hec dicunt̉ iraſcat̉ ⁊ turbet̉. atqꝫ in aliūodiū cōcipiat/ quaſi hoc modo apud ſe cogitans. Quid ita? iſte ne iſtud de me arbitratur? me talē is eſtimat? ſi mihi amicuseſſet ꝓfecto hec mīme ageret/ nō ſibi on̄divn̄ de me ſic ſentire debeat. Sic de eo ip̄e n̄ꝯmerui. Ecce itaqꝫ quō hoſtꝭ vndeqͣqꝫ tādicēdo qͣꝫ tacēdo ſuas fraudes inijcitOnnūqͣꝫ cōmouet hoſtis male den aliqͦ effari/ vel ex ira aut liuore. illifieri detrimenta atqꝫ grauamē inferri. et nihilominꝰ dat intelligere callidꝰhoſtis hec fieri ꝓpter veritatē/ iuſticiaꝫ etpublicā vtilitatē. Uel etiā ꝓpter bonuꝫ etſalutē alioꝝ. Dicit eī hoc ip̄m qd̓ agit̉ alijsnociuū ⁊ ꝑnicioſum eſſe itaqꝫ eſſe optimū⁊ illū ⁊ ſuā maliciā in alioꝝ noticiā deducivt ceteri ꝓinde ſe tueri ꝯẜuare cauereqꝫ valeant. idqꝫ omittere etiā fore aduerſuꝫ veritatis amorē. Hec res tamē ꝓculdubio eſtſūme ꝑiculoſa his qui alioꝝ nō ſunt ꝯſtituti iudices. nec ad eos puniēdos ordinati. Et p̄terea huiuſcemodi mala pꝰ terguꝫin abſentiaqꝫ referre/ ſine his qͥ prodeſſe nihil/ obeſſe vero aliqͥd poſſunt in bonū vergere nequit. Ecōtra nōnunqͣꝫ agit hoſtꝭ vtex metu/ ꝑ inuidiā aut detractōem peccandi quis alteriꝰ malū occultet ⁊ taceat in illius ſil̓ et aliorū ingentē ꝑniciē. Uidetꝭ igitur laq̄os ꝑplenos diſcrimīs. ⁊ ꝙ recte h̓incedere difficillimū eſt.Onnunqͣꝫ cohortat̉ vt quis remnaliquā ſublimē incipiat/ veluti qͥdem ſibi videt̉ ad ꝓficiendū alteriUti vero ꝟitas habet ad ꝓpriā oſtentationē qd̓ manifeſtū eſſe pōt. cū is hanc remꝑ ſeip̄m fieri maluit qͣꝫ ꝑ alium quēqꝫ. Dato ꝙ eque bn̄ vel meliꝰ eam alter aliqͥs fa-

cere poſſet. dato etiā ꝙ ita deo gratū foreteā hunc omittere ſicut ⁊ efficere. Eſt enimeuidēs indiciū ꝙ in hoc oꝑe aliqͥd ſue glorie is admiſcet qn̄ potiꝰ optat ꝙ hoīes eūqͣꝫ alios hͦ agere cognoſcāt. Eſt inqͣꝫ ſignūꝙ nō ex integro illud ꝓpter deū oꝑat̉. Periſtud v̓o etiā in alijs pleriſqꝫ caſibꝰ intentionis puritas diſcerni poteſt.Onnunqͣꝫ ſub p̄textu ſubueniendinpauꝑibꝰ. aut īſtituēdi eccl̓ias. autin vltimis annis ſecuritatē habēdi/ agit hoſtis vt qͥs in auariciā labat̉. vl̓fraudulēte negociatōi intēdat. vl̓ emendovendēdoqꝫ ꝯmittat ꝑiuria. vti pͥus tactūeſt/ nūqͣꝫ tn̄ mortalit̓ peccādū eſt etiā quantūcūqꝫ bonū inde oriri queat.Onnūqͣꝫ in bono oꝑe gͣndem acn cidiā ⁊ triſticiā ꝑmagnā immittithoſtis ſuadens tūc in delectatōnibus ſecl̓i ꝯſolatōnem q̄rere. Ex qͦ duo mala accidunt. vnuꝫ eſt ꝙ frequenter ꝑ hͦ qͥsin ſtultiloquia aut peccatū alid̓ decidit/ ꝑquod etiā alios peccare facit. Scd̓m ē ꝙilliꝰ accidia hͦ pacto nō ſanat̉/ veꝝ magꝭ acmagis nutrit̉ et creſcit. et ſi enī eo tꝑe hic atriſticia liberet̉; ip̄a tn̄ poſtea redit lōge validior. Qui vero eā abigere ſuꝑareqꝫ vultaduerſus illā forti ꝑſtare aīo ⁊ ſibi acriterreſiſtere debꝫ Nam tūc diſcēdꝫ; poſtmodūminime reuerſura.Onnunqͣꝫ alicui ſubijcit hoſtis arnjdētiſſimā cupiditatē cernēdi mūdi vanitates/ plauſuſqꝫ nuptiarū.Et agit ꝙ illo pūcto tēporis qͦ quis videthmōi/ qͥ illic plerūqꝫ ſunt impudici geſtnō temptat̉ de peccato carnis. ⁊ ꝑ hoc illum nimiū audacē efficit hoſtis/ atqꝫ īmoderate ſua de caſtitate p̄ſumere. Un̄ euenitvt is vel in ſuꝑbiā decidat. vel finalit̓ ī obſcena oꝑa/ aut ſpurcas ruat in cogitatōes.ſiue hoc in loco ſiue poſtmodū alibi cumſolitariꝰ erit. tūc enī huiuſcemodi cunctaredibūt in memoriā. Quamobrē tutiꝰ eſſenihil poteſt qͣꝫ ſemꝑ hec deuitare pericula.neqꝫ vnqͣꝫ in illis cōfidere.Onnunqͣꝫ ſub velamēto ſanctitantis et deuotōnis in ꝑſonas religioſas ſpiritualis amicicie agit hoſtis/ vt ex cōſuetudīe intuēdi/ loquēdi/ epulandi ſimul ridendi/ mutuo ſeſe iocoſe tangendi; vertitur ſpiritualis amor in libidinoſuꝫ carnalē amorē/ et demū in finē ignominioſiſſimū.