Temptatōnibus diaboliLXX

poteſt. vt videlicꝫ hmōi ſecuritate ac īmunitate temptatōis quis ſuꝑbiat quaſi propria virtute vniuerſos iā hoſtes deuiceritSiue vt eo minꝰ apud deū mereat̉ qͦ iamlabore certamīs vacat. Siue certe vt eosqͥ admodū temptatōibꝰ affligunt̉ ſpernatꝯtēnat/ deſpiciat.Ortatur nōnunqͣꝫ hoſtis aggredialta quedā ⁊ difficilia virtutū opera. ſicut īmoderata ieiunia. ꝑegrinatōes maximas/ vel ſimile quodcūqꝫ / ſiue vt hō ſuccūbat oneri neqꝫ vllo pacto ipſum ferre valeat. ſiue vt ex ip̄o ſequat̉ deterius aliud. puta ex immoderatiōe ieiunij;cerebri vacuitas/ melācolia/ triſticia vehemens. ex nimia ꝑegrinatōne gͣndis impatientia/ ex velle alios eminenter docere ingens tumor. hereſis. exceſſiuū nature grauamen.Onſulit nōnunqͣꝫ relinq̄re eximios virtutū actus/ et minutis ī rebus verſari. vt vel hec ꝯplendo ſequis p̄ſtantiſſime virtutis hominē arbitretur. vel vt nunqͣꝫ ad ꝑfectionē ꝑtingat.vel vt huiuſcemodi hūilitate qua ſublimēdeuitat ſtatū et precellētia opera ſuꝑbiat/⁊ alios qͦs nō ita facere cernit temere diiudicet.Onnunqͣꝫ enitit̉ hoſtis/ vt quāqͣꝫijrecte qͥs cūcta faciat. in vno tamēſolo labat̉ et delinquat. illi qͥppe ſatis eſt ſi anīe caſtꝝ vel vno patente ſibi aditu nāciſcatur capiatqꝫ. ¶ Hanc aūt occultat aliqn̄ temptatōnē qͦaduſqꝫ mors aduenerit/ quo ſane tꝑe ſeuiꝰ maioriqꝫ dolo temptat ⁊ cōfligit. ſciens ſi tūc defecerit penitꝰſe fruſtratū.Onnūqͣꝫ immittit alicui verā autſaltē ſimulatā deuotōnē. vel etiamſi hec diuīo mūere affuerit. ſuadetindiſcreta vota ſeu iuramenta fieri/ vt poſtmodū ceſſante deuotōne hō ſit in ſe turbatus. inuolutꝰ. aut etiā ꝓmiſſoꝝ violator.Contra nōnunqͣꝫ ſub ſpecie diſcreetionis emitti ſancta vota ꝓhibet/que aduerſus pctā quibꝰ hō vehementer pronus eſt ⁊ deditꝰ ſaluberrima remedia forēt. vt ita ſordibꝰ ſuis is iugit̓ imOrtatur nonnūqͣꝫ ex cō (maneatſuetudine dicere multitudinē immenſam orationū. vel vt ſe qͥs nimium grauet vel afficiat̉ tedio. eaſqꝫ ſinedeuotōne ꝑficiat. vl̓ vt hinc extollat̉. vl̓ vt

rem aliā que ſibi eſt vtilior ⁊ magis neceſſaria foret omittat. vel vt deum credat obhāc orōnū frequētiā ſibi iure debere vt adimpleat quicqͥd ip̄e cupiet.Requenter ſub hūilitatis ſpecie q̄cunqꝫ fieri bona impedit/ ne illuꝫhoīes ſanctū dicant ⁊ arbitrenturvt inde non ſuꝑbiat. Itaqꝫ efficit vt is accidiam; diſcretā humilitatē eſſe iudicet/ etnō largiri elemoſynā. nō ieiunare is iudicet. Non hoc qͥdem eſſe auariciā/ gulā. ſedp̄claram virtutē hūilitatis.Onnūqͣꝫ ſub p̄textu erogandi elemoſynam hortat̉ vndeq̄qꝫ preterius et fas cumulādis inherere diuitijs. ſcit enī eſſe multo deterius ob largitionem iniuſte acqͥrere qͣꝫ abſtinere ab ea etvelle iniquum habere nihil.Onnūqͣꝫ ſub ſpecie correctōis cōnſulit/ aut iraſci in alteꝝ/ aut iraꝫ ſimulare. vel vt ille in correctiōe ipſaexcedat irrogādo iniurias/ cōtumelias inferēdo. vel vt ex ira plꝰ propͥam vindictāqͣꝫ alterius bonū querat. Uel vt is qͥ corrigi emendariqꝫ deberet per alteriꝰ feritatemfiat longe deterior. comꝑtū enī habet māſuetudine qͣꝫ rigore nimio vtiliꝰ ac faciliꝰab bonū quēqꝫ poſſe adduci. Ita impatientiā iuſticie vindictā tegit effigie correctionis/ que ꝓfecto nequaqͣꝫ correctio ſꝫ plane deſtructio cenſenda eſt.Onnūqͣꝫ ecōtrario ſub vmbra minſericordie ac lenitatꝭ ſuadet ne qͥsalteꝝ rep̄hendat/ ne ve ſibi indiceterrata ſua atqꝫ defectꝰ. ad quod tn̄ ex legecharitatꝭ is obligat̉. ſicqꝫ vtrūqꝫ ꝑdere aciugulare molitur.Onnūqͣꝫ cum quis audit aliquēndetrahentē alteri. et ſi illud minime ſibi placeat. agit tamē hoſtisvt metu diſplicendi ei qui detrahit. is autmale dicta cōfirmet. aut taceat ſaltem. noſcit enim hoſtis nō paruum eſſe delictū detractōnem vel patiēter audire. Deberet nāqꝫ talis aut verbo/ aut faciei triſticia/ autquomodolibet aliter oſtēdere palam īgratum eſſe ſibi huiuſcemodi detractoriū ſermonem. Qua in re poſſet ab obtrectāte ꝑcunctari/ fecerit ne vnqͣꝫ bonū aliqͥd is dequo ſermo habetur? Itaqꝫ dicere debet fore lōge meliꝰ illiꝰ bona qͣꝫ mala referre. autcerte illa nō alijs. ſed ei qͥ peccauit ob ſuaꝫemendatōem referre oportere.

ſſ x