Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De remediis

Clamandūqꝫ ē in hmōi temptatōnū ꝯflictu. Dn̄e deus meꝰ fac̄ mihi ẜm iudiciū etaffectū rōis/ ẜm illd̓ qd̓ in ſenſualitate verſat̉. Sil̓r dico de om̄i tēptatiōe.enī iudicat̉ ẜm ſenſum vl̓ ſentimentuꝫcarnis. ſꝫ ẜm ſenſum rōis voluntatē aīe. Duplex enī volūtas eſt in homīe ſiue duplex lex. ſicut dicit apl̓s. lex carnis ſcꝫ lexſpūs. Un̄ et idem apl̓us dicit ſe ꝯcupiſcere ẜm legē carnis carnalit̓ delectari ꝯtraſpūs volūtatē. ſed qꝛ illd̓ qd̓ cōcupiſcebatnolebat ꝯͣ volūtatē hoc faciebat. īmo vtmagis ꝓpͥe loquar faciebat illd̓/ ſꝫ magis patiebat̉. id̓o dicebat. Ego operorilld̓ ſed qd̓ habitat in me pctm̄. Itaqꝫ qͥcūqꝫ tēptaris carnali ꝯcupiſcētia. deſꝑatiōe.ira. rācore. īuidia. aut alio qͦcunqꝫ pctō. qͣꝫdiu ratio tua vult hmōi/ ſed vt p̄t reluctatur et libenter exonerari vellet ab impugnatōe peſtifera/ tu agis illd̓ ſed magis videris pati. vn̄ nec iudicaberꝭ ẜm huiuſmodi pctī ſenſum ſed ẜm ratōnis voluntatis ꝯſenſū. Si ille aduenerit iudicā te ſcias. Et qͥd mirū ſi duplex ī hoīereperiat̉ volūtas. qͦꝝ velit vna/ altera qͦdāmodo nolit. cum ī ip̄o redēptore noſtroduplicē fuiſſe qͦqꝫ voluntatē. vnā volūit calicē paſſiōis a ſe trāſferri. aliā iuxtadei patris voluntatē voluit pati/ videaturItaqꝫ vt te deijciat volūtas ſenſualitatis adhereat fidelit̓ deo voluntas ſpūs etrōis in te. timebis. Tene ſuꝑ exēplū ml̓ieris nequā quā nunqͣꝫ cogere advaluit vir ſuꝰ vt taceret. ꝓiecta in ſce ſiue lutū et qͣſi tota inde cooꝑta cōcluſa inquireret̉ a viro an adhuc ſileret.uerſa ad voce ꝓcaci ꝓut poterat rn̄dit.Non adhuc ſileo. Ita et tu totꝰ inuolutꝰ luto fueris tēptatōnū; noli cedere neqꝫ victū te r̄ddere. ſꝫ corde ore clama ꝯtraimpugnātes te tēptatōes. dic. Adhucſileo adherēdo dn̄o deo meo. Et retinebiſinnocētiā. ſicut mala illa ml̓ier retinuit ſu am neqͥciā. Audi adhuc ampliꝰ ꝯſolatoriū verbū. Quicūqꝫ pctō tēptaris alijsacriꝰ tanto ſi legitime certaueris coronaberis a deo glorioſiꝰ. Et tēptatꝰ habebismiū duplex vbi temptatꝰ p̄miū es habiturꝰ ſimplex. Et qͣnto plꝰ ſentis alicuipeccati fatigationē/ tāto ampliꝰ ſi ꝯſentias cōſequeris inde pctōrū tuoꝝ purgationē. Et qꝛ in hmōi ꝯflictū qͥs temptat̉cōtingit vt plura ꝯmittant̉ venialia. Ita

etiā ecōtrario cōtingit ẜm doctores ꝯmuniter vt pena illa qua ſuſtinet in reſiſtendodeleat penā venialibꝰ debitā ex vna ꝑte/ etex alia ꝑte creſcat meritū ꝓpter pugnā contra vicia laborē v̓tutibꝰ. Sicut igit̉iuxta p̄miſſa ſenſus pctī ſeu tēptatōnū adpeccatū homī nocet ad ſalutē. nec a charitate dei ſeꝑat qͣꝫdiu ſenſus concurrit.Ita qͦqꝫ ex ſil̓i ſenſuſ deuotōis ſeu ſentimetum ſpūalis dulcedīs et conſolatōis/ nonaſſecurat hominē ip̄m fore in ſtatu gr̄e gratūfacientis Nec reddit ꝑfectiorē ex hocalijs. neqꝫ deuotōis gr̄a hmōi ſublata/dem reprobatū a d̓o iudicat/ nec etiā imꝑfectiorē ceterꝭ facere p̄ualet. pares qͥppepoſſunt in charitate corā deo ille ſpūali cōſolatōe ꝑfundit̉ ille ea priuat̉. īmoſi diligenter penſet̉ magis ꝑiclitari poterit deuotōis dulcedine fruit̉ qͣꝫ is cuidenegat̉ Ratio/ qꝛ ſi conſolatōe hmōi fungens de gr̄a tali fidat/ et ſui imꝑfectū exide ꝯſiderare negligat ſua deuotōe erit d̓opotiꝰ remotior qͣꝫ ꝓpinquior ꝓpter ſuamp̄ſumptōem fatua confidentia. Aridꝰ vero ſpūalis dulcedīs vacuus; attamē prodeuotōe laborās et id quod ī ſe eſt facienslicꝫ corde qͣſi frigido ſpiritu tepido debitum ſuū deo ſoluēs ſuip̄iꝰ vilificatōe/ diuine miſeratōis magnificatiōe poteritꝓpter ſui hūiliatōem deo multo fore acceptior/ et alio in merēdi ſtatu maior. dummodo tn̄ conet̉ negligere qd̓ in ſe eſt. ſꝫ gratia ꝯſolatōis laboret ſine fictōe. Sedeat ergo neceſſe ē aridꝰ iuxta viā/ mēdicet a dn̄o ieſu trāſeunte lumē gratie. Et qͣꝫuis turba malaꝝ cogitationū importuneinſtet vt taceat ip̄e nihilominꝰ multo magis clamet et ſucclamet donec lumē a domino recipiat. Et ſi ſic lumen gr̄e a chriſtohumiliter mendicādo tandē reciꝑe meruerit; dubiū qͥn magis meritorie qͣꝫ ſi ſpōte ſine laboꝝ certamīe qͣſi inueniſſꝫ. Sitn̄ in hūilitate ꝑſeuerans gr̄arūactōnerecognouerit ſuis meritꝭ nec p̄cibꝰ aridis. ſed mera dei ex bonitate gratiā cōſolatōnis collatā gratis. Oratio aīe talis noneſt pura ſed dura. qͣꝫuis dulcis tn̄ fortis. Unde ceteris paribꝰ ip̄a apd̓ deū tantu obtinere poterit ſua dura fortitudīe/ qͥntum alteriꝰ oratio ſua deuota dulcedīe.ut innuere videt̉ btūs Bernardꝰ ſuꝑ illupſal. Delectare in dn̄o dabit tibi petitiones cordis tui. Non eſt inquit hoc dictuꝫ