Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cordis

LXIX

Unde loquūt̉ ad illā velut ſi ītelligat. Directio finalis ꝯſulenda et ſepiꝰ inculcādaatqꝫ p̄dicāda talibꝰ in his et in pl̓ibꝰ alijseſt ꝙ habeāt intentiōem generalē faciendiin hmōi adoratōibꝰ illud qd̓ intēdit facereeccl̓ia. qd̓qꝫ p̄lati doctores ⁊ ſctī pr̄es huiuſmodi inſtituētes et tolerātes facere intēderūt. nec figant directōem ſui cordis vl̓ ītentōem ad aliqd̓ ꝑticulare quin ſꝑ habeant cordis ꝓmptitudinē ad faciendū ea īhis ſolū que eccl̓ia ⁊ ſuꝑiores nr̄i ac pͥoreſfieri tradiderūt atqꝫ docueruntCōſideratio. xl.Ranſeamꝰ quoqꝫ ſtatim vltra adalios cultꝰ ſanctoꝝ qͥ plurimū ſuꝑſtitōes habere vident̉/ ita ꝙ nouena fiant/ ⁊ nō ſeptimana vl̓ qͥntana. Ꝙ offerat̉ tale munꝰ vel tale. Sic gallꝰ ꝓ puerꝭ.allina ꝓ puellis btō Chriſtofero vel Iohāni bap. ꝙ ad ſanctū Hupertū ꝓ morſucanis rabidi fiant innuent̉ ꝑticulares obẜuantie/ que nullā vident̉ hr̄e ratōem inſtitutōis. Et ita tal̓ ritus trāſit in ſuꝑſtitōeꝫque nihil alid̓ eſt qͣꝫ vana religio. Dicit̉ autem vana qꝛ caret ratōe ⁊ effectu. Sil̓r eſtde hoc ꝙ ſctūs Anthoniꝰ plꝰ habeat v̓tutis in curādo ſacrū vt aiunt ignē qͣꝫ alij ſācti. Rurſus idē eſt hoc ꝙ in hac eccl̓ia dedicata beatiſſime v̓gini ip̄iꝰ virtus ſit potētior qͣꝫ in alia ad faciendū miracula ⁊ ſuccurrendū inuocantibꝰ ſe. et hoc p̄ſertim rōne talis vel talis imaginatōis ſue. vel rōneſolite ꝑegrinatiōis illic cōtinuate. ⁊ ſic d̓ ſimilibꝰ abſqꝫ numero.Lōſideratio. xVli.Onſideranduꝫ eſt igit̉ ꝙ pauciſſimoꝝ eſt ad diuīa ſe erigere vel eleuare/ niſi ꝑ corꝑalia. Sed nec ꝯfidentia de deo ⁊ ſct̄īs facilit̓ a multis habetur ſine quadā ſpēali obſeruatōe ⁊ frequēter corꝑali vel imaginatiua. Tal̓ tn̄ imaginatio fortis ⁊ ꝯfidens de diuīo auxilio licita eſt ⁊ meritoria/ qͣꝫuis ꝯſurgat ꝑ mediavel exempla corꝑalia/ et ꝑ qͣſdam actōnesextraneas/ q̄ mouent/ adiuuāt ⁊ augēt imaginatōem ad ſpeꝫ vel ꝯfidentiā de obtinēdo ſalutem/ ꝓut et medici dicūt. videlicetimaginationē fortē facere caſum vel etiaꝫliberationē.Lōſideratio. xviii.

Mplius diſtinguendū eſt de ob­ Eſeruatōibꝰ circa cultū dei ⁊ ſctōruꝫꝙ aliq̄ obẜuatōes hmōi ſunt manifeſte licite/ īmo ⁊ obligatorie. quas vicꝫtradidit eccl̓ia. Alique ſūt penitꝰ illicite ⁊demeritorie. quas eccl̓ia reprobat ꝑ exp̄ſſū. Alie aūt ſunt medie q̄ de genere ſuo necbone ſunt nec male. ſicut leuare feſtucā ī tēplo. Sed fiūt moralit̓ bone aut male ꝑ appoſitionē circūſtantiarū p̄ſertim intentōiſ⁊ finis. Sil̓is pōt fieri diſtinctio de credendis/ ꝙ aliqͣ ſunt firmit̉ credenda. Aliaeq̄ firmit̓ diſcredēda. Alia ꝟ̓o que ſine ꝑiculo pn̄t vel credi vl̓ nō credi. Ceteꝝ d̓ obſeruantijs primi ⁊ ſcd̓i generis p̄t ⁊ debꝫ fieri ſecure p̄dicatio .ſ. qn̄ ſunt exp̄ſſe ꝑ eccleſiā et doctores vel approbate vl̓ reprobateDe alijs ꝟ̓o tercij generꝭ cautiſſime p̄dicādū eſt vt nec nimis generalit̓ aſſertiue ⁊ abſolute approbēt̉. ⁊ p̄ſertim quaſi cadāt ſubp̄cepto vl̓ fide certa/ nec etiā reprobent̉ abſolute et ſimplicit̓ quaſi ſint pctā q̄ nō pn̄tbn̄ fieri et que obligent ad nō credendū.Cōſideratio. xix.Urſus aduertēdū ꝙ apd̓ ſimplices qui vidēt̉ bone fidei/ ⁊ in alijsreligioſe viuētes/ obẜuātes eccl̓iaſticā diſciplinā ⁊ doctrinā agēdū ē potiuſad rectificatōeꝫ actionū ſuaꝝ ⁊ ad bonā īterp̄tatōem iuxta intentōem bonā quā habere debēt/ qͣꝫ damnent̉ vel arceant̉ deſerere ſuas ꝯſuetudīes/ p̄ſertim ꝑ illos qͥ nonſunt tāte autoritatꝭ ꝙ poſſint ſine ſcādalotales obẜuatōes extirpare. Secꝰ forte vbiadueniret autoritas p̄latoꝝ vl̓ pape vel generalis ꝯcilij. Un̄ ⁊ qn̄ p̄dicat̉ nimis acriter ꝯͣ obẜuatōes taliū ꝑſonaꝝ/ que deuoteſunt in ml̓tis alijs; p̄t ꝯſurgere in ip̄is quedam puſillanimitas/ atqꝫ oriri ex hͦ in peruerſis maior arrogantia irriſiua bonoꝝ etſimpliciū hmōi/ aliaꝝqꝫ deuotaꝝ ꝑſonaꝝ.Lōſideratio. xx.Ddat̉ adhuc circa dictas obẜuationes p̄ſertim ꝓpter illos qͥ ſunt depreſſi in intellectu. ac rudes ad capiendū ſubtiles reſolutōnes nr̄e fidei ⁊ catholice religiōis/ ꝓut tactum eſt ſupra cōſideratōe. xvij. Addat̉ inquā et dicamusꝙ in talibꝰ ita tēperate ſe habeant ꝙ nec reprobent eos qͥ talia nō faciūt/ quaſi ſint obligati ſic facere. ꝙ etiā in talibꝰ nō ponant

rr̄ 2