De perfectōne
nunqͥd peccabit minꝰ bonū eligēdo ſpretomaiori? ¶ T Pēdet rn̄ſio maxīe ex ꝯſideratōe lib̓tatis iā expoſita. ẜm quā p̄t abbreuiato v̓bo dici/ ꝙ ſufficit eligere minꝰ bonū. nō eqͥdem ſub hac rōe qͣ eſt minus bonū ſed qꝛ bonū/ et qꝛ ſub diſtinctōe/ licꝫ nōF abſolute p̄ceptū. ¶ A Reddas oro ꝑſpicuā hāc ꝯcluſionē. que ſi nō ꝯcedit̉ neſcioqͥs hoīm viatoꝝ tutus erit qͥn teneat̉ illudſꝑ agere qd̓ melius eē ꝑſpexerit. Hoc v̓o ſiqͥs cōpleat aut implere valeat circūdatustot infirmitatibꝰ nō ſatis inſpicio. Rurſuſex aduerſo militat doctoꝝ magne reputatōis aſſertio ꝙ in p̄ficiēdo regimībꝰ anīaꝝtenet̉ p̄latꝰ eligere meliorē. Militat illd̓ ꝙnolle fieri ꝑfectū iā cōtemnere eſt. Nam regredi eſt iā lāguere circa p̄cepta dei. iā nonex toto corde. ex tota mēte. ex tota aīa. ex ofortitudīe. ex viribꝰ oībꝰ diligere deū. qm̄maioribꝰ omiſſis dat hō ſe minoribꝰ. ¶ZPotēter ad vtrālibet arguis. Stat nihilominꝰ ꝟitas in robore ſuo/ cuiꝰ ignorātiaſcrupulos affert inextricabiles ꝯſciētijs volentibꝰ ambulare ī via dei/ dum vl̓ ī ſpemtemerariā vel in timorē irrōnabilē dilabūtur. ¶ A Tuū erit igit̉ palā facere vitatēhāc p̄cipue ꝑ manuductōes exēploꝝ morales ⁊ groſſas ꝓut exigit hec mat̓ia. ¶ TFiat. Cōſtituamꝰ mētis ocl̓os in religonibꝰ approbatis nec lapſis. vt Carthuſienẜ. ⁊ Celeſtinoꝝ Hodie eī celebritaſ agitur Petri celeſtini) Sit pͥor habēs ſub ſeqͣttuor frēs. petꝝ. paulū. andreā. iacobuꝫ.Dicit eis ꝯuocatis. Ecce qͣttuor ſunt officia ꝓ ꝯuictu religioſo ꝯplēda. Primū ē cōtinuatio diuini ẜuitij vel diuini oꝑis in eccleſia. Scd̓m ē mīſtratio ciboꝝ ⁊ alioꝝ neceſſarioꝝ fratribꝰ. Terciū eſt ſcpͥtura librorū qͥbꝰ frēs informent̉. Quartū ſpeculatiodiuinoꝝ/ exēplo marie. ſicut neceſſarioruꝫminiſtratōeꝫ habꝫ martha. Pono (dicit pͥor) electōem cuiuſlibꝫ iſtoꝝ vnicuiqꝫ vr̄m.qͣꝫuis volūtas mea vl̓ ꝯſiliū magis declīaret īiūgere tibi petro pͥmū officiū. tibi paulo ſecūdū. tibi andree tercium. tibi iacoboqͣrtū. Atuero magꝭ v̓bo xp̄i ad cecū. Dicqͥd vis vt faciā tibi? ¶ A Recipio caſum⁊ qͥd elicere vis expecto. ¶ T Uolo ſaneꝓtinꝰ elicere ꝙ vterqꝫ p̄miſſoꝝ liber ē acceptare vnū de qͣttuor. vbi ⁊ pͥor vnū fieri ꝑalteꝝ meliꝰ iudicabit n̄ cogēdo ſꝫ ꝯſulēdo.¶ A Perge ꝯſeq̄nter. ¶ T Pergo dicēſꝙ inter oꝑa qͣttuor antepoſita nō dubium
qͥn vnū ſit de ſe et in genere ſuo meliꝰ qͣꝫ alteꝝ. Nihilominꝰ dicit (arbitror) nemo peccare petꝝ ſi voluerit in illo qd̓ de ſcd̓o locovl̓ tercio ꝓpoſitū ē exerceri. ¶ A Des aliud elucidatōis exēplū. ¶ T Sit homoml̓tas a deo gr̄as habēs. Unā p̄dicatōispopularis. Alterā lectōnis doctoral̓. Alterā inqͥſitōis nouaꝝ ꝟitatū ꝓ ꝯfutādis hereticis. vnā qͦꝫ ſolitarie qͥetis ad vacāduꝫſibi ꝯtēplandūqꝫ celeſtia. Cōſtat vtrālibꝫhaꝝ gr̄aꝝ talentū eſſe ꝯmiſſum a deo. Cōſtat p̄terea nō poſſe ſil̓ vtrūqꝫ talētū hmōipoſſe ex eqͦ diſtribui. Remaneat igit̉ oꝑtetoptio poſſidēti quā gr̄aꝫ exeqͥ ne vacua ſiteligere. excepto dūtaxat vrgētis neceſſitatꝭarticulo. qͦ caſu vl̓ ſil̓i iā nō eſſꝫ duoꝝ diſſimiliū ⁊ incōpoſſibiliū electio libera. ſꝫ advnū limitatio certa. ¶ A Reſpiciūt exē gpla pͥora ꝓximū. Dic exēplū reſpiciēs hominē ad ſeip̄m. ¶ T Querūt doctores ſidebeat hō ſꝑ ꝯteri de pctīs? Rn̄dent int̓ cetera ml̓ta ꝙ doloroſa ꝯtritio qn̄ꝫ poſſit obeē melioribꝰ exercitijs. qͦ caſu poſſit obmitti ꝯtinuatio ſua. Sic dicet̉ d̓ cōpaſſiōibꝰa proximi calamitatibꝰ. qm̄ iubemur flerecū flentibꝰ. nihilominꝰ obmitti p̄t hec cōpaſſio vel recogitatio ꝓ bonis alijs. Diceret̉ ſil̓r ſuꝑ īnumeris. alioqͥn nūqͣꝫ eēt finiſ.nūqͣꝫ ꝯſiliū certū. nūqͣꝫ exercitiū ſtabile circa qd̓cunqꝫ. niſi ꝯcluſio teneret̉ ꝯformisei que dicta ē. Sufficere p̄t homī deū q̄rēti. deū toto corde diligēti/ ſi ea ſtuduerit īplere q̄ ſibi p̄cepta ſunt. Iuxta illd̓. Si viſad vitā ingredi ẜua mādata. ¶ A Quideſt igit̉ ꝙ ſuꝑ inſtinctibꝰ tot ⁊ tāta ſcriptaſūt. vt ſeqͣt̉ hō meliora q̄ īſpirat ei deꝰ. Neclāgueat (vt iā de Gregorio ſumptū dicebatur) circa p̄cepta. ſꝫ attēdat q̄ ſit voluntasdei. nō tm̄mo bona ſꝫ bn̄placēs et ꝑfecta.Sit deniqꝫ ſpūal̓ diſcernēs int̓ oēm diē.¶ T Meditatus ſū pl̓ima ꝑ annos plurimos ſuꝑ īſtinctibꝰ hmōi/ ſi poſſꝫ fundari ſtabil̓ regulatio cordis nr̄i. tandē nō īuenio regulā certiorē ⁊ fideliorē qͣꝫ dei legem.iuxta illud pͣs. Cōſiliū meū iuſtificatōneſtue. in qͥbꝰ .ſ. deus ſemel locutꝰ ē/ ⁊ idip̄mnō repetit. Scribit aūt ꝓpheta terribilemde ſeqͥntibꝰ cor ſuū ſnīam. Dimiſit inquiteos ẜm deſideria cordis eoꝝ. Ibūt in adinuentōibꝰ ſuis. Uiuit iſte qͥ crebro cōmonitus vt crederet amicoꝝ ꝯſilio. Rn̄debatſe vtiqꝫ velle/ īmo ⁊ debere illd̓ facere. Nāqͥs ē ad errandū ꝓcliuior qͣꝫ qͥ ſpreto alioꝝ