Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De perfectōne

nunqͥd peccabit minꝰ bonū eligēdo ſpretomaiori? T Pēdet rn̄ſio maxīe ex ꝯſideratōe lib̓tatis expoſita. ẜm quā p̄t abbreuiato v̓bo dici/ ſufficit eligere minꝰ bo. eqͥdem ſub hac rōe eſt minus bo ſed qꝛ bonū/ et qꝛ ſub diſtinctōe/ licꝫF abſolute p̄ceptū. A Reddas oro ꝑſpicuā hāc ꝯcluſionē. que ſi ꝯcedit̉ neſcioqͥs hoīm viatoꝝ tutus erit qͥn teneat̉ illudſꝑ agere qd̓ melius ꝑſpexerit. Hoc v̓o ſiqͥs cōpleat aut implere valeat circūdatustot infirmitatibꝰ ſatis inſpicio. Rurſuſex aduerſo militat doctoꝝ magne reputatōis aſſertio in p̄ficiēdo regimībꝰ anīaꝝtenet̉ p̄latꝰ eligere meliorē. Militat illd̓nolle fieri ꝑfectū cōtemnere eſt. Nam regredi eſt lāguere circa p̄cepta dei. nonex toto corde. ex tota mēte. ex tota aīa. ex ofortitudīe. ex viribꝰ oībꝰ diligere deū. qm̄maioribꝰ omiſſis dat ſe minoribꝰ. ¶ZPotēter ad vtrālibet arguis. Stat nihilominꝰ ꝟitas in robore ſuo/ cuiꝰ ignorātiaſcrupulos affert inextricabiles ꝯſciētijs volentibꝰ ambulare ī via dei/ dum vl̓ ī ſpemtemerariā vel in timorē irrōnabilē dilabūtur. A Tuū erit igit̉ palā facere vitatēhāc p̄cipue manuductōes exēploꝝ morales groſſas ꝓut exigit hec mat̓ia. TFiat. Cōſtituamꝰ mētis ocl̓os in religonibꝰ approbatis nec lapſis. vt Carthuſienẜ. Celeſtinoꝝ Hodie celebritaſ agitur Petri celeſtini) Sit pͥor habēs ſub ſeqͣttuor frēs. petꝝ. paulū. andreā. iacobuꝫ.Dicit eis ꝯuocatis. Ecce qͣttuor ſunt officia ꝯuictu religioſo ꝯplēda. Primū ētinuatio diuini ẜuitij vel diuini oꝑis in eccleſia. Scd̓m ē mīſtratio ciboꝝ alioꝝ neceſſarioꝝ fratribꝰ. Terciū eſt ſcpͥtura libro qͥbꝰ frēs informent̉. Quartū ſpeculatiodiuinoꝝ/ exēplo marie. ſicut neceſſarioruꝫminiſtratōeꝫ habꝫ martha. Pono (dicitor) electōem cuiuſlibꝫ iſtoꝝ vnicuiqꝫ vr̄m.qͣꝫuis volūtas mea vl̓ ꝯſiliū magis declīaret īiūgere tibi petro pͥmū officiū. tibi paulo ſecūdū. tibi andree tercium. tibi iacoboqͣrtū. Atuero magꝭ v̓bo xp̄i ad cecū. Dicqͥd vis vt faciā tibi? A Recipio caſum qͥd elicere vis expecto. T Uolo ſaneꝓtinꝰ elicere vterqꝫ p̄miſſoꝝ liber ē acceptare vnū de qͣttuor. vbi pͥor vnū fierialteꝝ meliꝰ iudicabit cogēdo ſꝫ ꝯſulēdo. A Perge ꝯſeq̄nter. T Pergo dicēſ inter oꝑa qͣttuor antepoſita dubium

qͥn vnū ſit de ſe et in genere ſuo meliꝰ qͣꝫ alteꝝ. Nihilominꝰ dicit (arbitror) nemo peccare petꝝ ſi voluerit in illo qd̓ de ſcd̓o locovl̓ tercio ꝓpoſitū ē exerceri. A Des aliud elucidatōis exēplū. T Sit homoml̓tas a deo gr̄as habēs. Unā p̄dicatōispopularis. Alterā lectōnis doctoral̓. Alte inqͥſitōis nouaꝝ ꝟitatū ꝯfutādis hereticis. vnā qͦꝫ ſolitarie qͥetis ad vacāduꝫſibi ꝯtēplandūqꝫ celeſtia. Cōſtat vtrālibꝫhaꝝ gr̄aꝝ talentū eſſe ꝯmiſſum a deo.ſtat p̄terea poſſe ſil̓ vtrūqꝫ talētū hmōipoſſe ex eqͦ diſtribui. Remaneat igit̉ oꝑtetoptio poſſidēti quā gr̄aꝫ exeqͥ ne vacua ſiteligere. excepto dūtaxat vrgētis neceſſitatꝭarticulo. caſu vl̓ ſil̓i eſſꝫ duoꝝ diſſimiliū incōpoſſibiliū electio libera. ſꝫ advnū limitatio certa. A Reſpiciūt exē­ gpla pͥora ꝓximū. Dic exēplū reſpiciēs hominē ad ſeip̄m. T Querūt doctores ſidebeat ſꝑ ꝯteri de pctīs? Rn̄dent int̓ cetera ml̓ta doloroſa ꝯtritio qn̄ꝫ poſſit ob melioribꝰ exercitijs. caſu poſſit obmitti ꝯtinuatio ſua. Sic dicet̉ cōpaſſiōibꝰa proximi calamitatibꝰ. qm̄ iubemur flere flentibꝰ. nihilominꝰ obmitti p̄t hecpaſſio vel recogitatio bonis alijs. Diceret̉ ſil̓r ſuꝑ īnumeris. alioqͥn nūqͣꝫ eēt finiſ.nūqͣꝫ ꝯſiliū certū. nūqͣꝫ exercitiū ſtabile circa qd̓cunqꝫ. niſi ꝯcluſio teneret̉ ꝯformisei que dicta ē. Sufficere p̄t homī deū q̄rēti. deū toto corde diligēti/ ſi ea ſtuduerit īplere ſibi p̄cepta ſunt. Iuxta illd̓. Si viſad vitā ingredi ẜua mādata. A Quideſt igit̉ ſuꝑ inſtinctibꝰ tot tāta ſcriptaſūt. vt ſeqͣt̉ meliora īſpirat ei deꝰ. Neclāgueat (vt de Gregorio ſumptū dicebatur) circa p̄cepta. ſꝫ attēdat ſit voluntasdei. tm̄mo bona ſꝫ bn̄placēs et ꝑfecta.Sit deniqꝫ ſpūal̓ diſcernēs int̓ oēm diē. T Meditatus ſū pl̓ima annos plurimos ſuꝑ īſtinctibꝰ hmōi/ ſi poſſꝫ fundari ſtabil̓ regulatio cordis nr̄i. tandē īuenio regulā certiorē fideliorē qͣꝫ dei legem.iuxta illud pͣs. Cōſiliū meū iuſtificatōneſtue. in qͥbꝰ .ſ. deus ſemel locutꝰ ē/ idip̄m repetit. Scribit aūt ꝓpheta terribilemde ſeqͥntibꝰ cor ſuū ſnīam. Dimiſit inquiteos ẜm deſideria cordis eoꝝ. Ibūt in adinuentōibꝰ ſuis. Uiuit iſte crebro cōmonitus vt crederet amicoꝝ ꝯſilio. Rn̄debatſe vtiqꝫ velle/ īmo debere illd̓ facere.qͥs ē ad errandū ꝓcliuior qͣꝫ ſpreto alioꝝ