Carmē de purificatōe ſenſuū īterioꝝ
maiores exꝑiri delectatōes ſenſuales qͣꝫ pͥmꝰ. Cōiecturemꝰ ex iſta ſil̓itudīe ꝙ ph̓i vl̓theologi lr̄ati vigēt ī viſu ⁊ auditu ſpūalibꝰ. ſꝫ euenit ml̓tis ꝙ tribꝰ alijs careāt ſenſibꝰ. vl̓ īpeditos/ vel obtuſos ꝓrſus habentProuenit ecōtra d̓ ſimplicibꝰ illr̄atiſ ꝙ velut ceci ⁊ ſurdi ſunt ad ph̓ie ſcholaſtice ꝑceptōem qͥ ceterꝭ ſenſibꝰ vigēt ī ſpūaliū olfactu guſtū ⁊ tactu. Nullꝰ gͦ mirabit̉ iſta ꝯſiderans ſi ſimplices illr̄ati ceci ⁊ ſurdi niſiqͣntum fides inſonat/ oblectant̉ ī deo quēdeſiderādo ⁊ amādo olfaciūt guſtāt ⁊ amplexādo tāgūt. Habētes ꝑ vite puritatē ⁊ſimplicitatē ſenſus iſtos purgatos atqꝫ reformatos/ dū ī alijs male viuētibꝰ penit̉ſtupidi ſunt. nec ꝑcipiūt ea q̄ de diuīs ſuauiter redolēt ſapiūt ⁊ mulcēt. qͣꝫuis videāt⁊ audiāt. Exemplū ſil̓e de canibꝰ venaticꝭreſpectu nō venaticoꝝ poſſꝫ induci. ¶ Reducūt̉ inſuꝑ iſti qͥnqꝫ ſenſus ad duos oculos. qͥ ſunt intellectꝰ et volūtas cognitōisſcꝫ ⁊ amoris. Uiſus eī et auditꝰ ꝑ appropͥatōem magis ſpectāt ad intelligentiā. ceteri tres ad affectū vl̓ amorē.Conſideratio. xii.Tant ſil̓ affectual̓ cognitō theolo⁊ ſgie myſtice/ ⁊ alter modꝰ ꝯtēplationis qͥ dicit̉ pure ⁊ liqͥde ꝟitatꝭ diuine. Sunt diuerſi tractatores de vtraqꝫꝯtēplatōe ⁊ varie q̄libet figurat̉. Affectualis ī maria ſedente ⁊ ī ſpōſa q̄ delicijs affluit innixa talit̓ ſuꝑ dilectū ſuū. Intellectual̓ꝟo in iſrl̓ ⁊ rachel. et in ſpōſa aſcēdēte ſicutaurora luna et ſol. ¶ Sed oꝑtꝫ ꝙ intelligētia ferat̉ ī deū ſine hic ⁊ nūc. hͦ eſt ſine cōtinuo et tꝑe. ⁊ ita ſine ꝯmixtiōe fantaſmatū.Hoc v̓o tante difficultatis eē dic̄ Augꝰ.ꝯſonans platōni ⁊ ſeqͣcibꝰ ꝙ nō niſi in raptu qͦdā more choruſcatōis poſſit ſinceraꝟitas hec cognoſci. etiam a paucis ⁊ raro.Quēadmodū nō ita ſenſerūt de theologiamyſtica affectuali/ qͥ eā aſſequibilē tradūt.¶ Poſſibilitatē deniqꝫ cōſideratiōis huiꝰſuadent ea q̄ in paulo facta ſunt ⁊ in beatiſꝯplebunt̉. Sed amplior ꝓſecutio non eſtopuſculo p̄ſenti ncc̄aria nͨ ſue poſſibil̓ breuitati. ¶ Deniqꝫ diſtribuit vnicuiqꝫ deꝰ myſteria ſua ꝓut vult. qui hodierna ſolēnitateaſcēdens in altū dedit dona hoībꝰ. In cuius cōmemoratiōe ſolēnitatis hec ſcriptaſunt Lugduni ad elucidatōem ſcholaſticam myſtice theologie ꝯſiſtentꝭ ī amore ꝑ
Ioh̓em de Gerſon cancellariuꝫ pariſien̄.Anno. M.cccc. xxiiij. prima IunijConſcius eſt animꝰ meꝰ/ exꝑientia teſtis.Myſtica q̄ retuli dogmata vera ſcioNon tn̄ idcirco ſcio me fore glorificandūSpes mea crux chriſti Gratia nō operaCarmen de purificatione ſenſuū interiorumGaudia querisCor tibi fruſtraSenſibus herensCarnis amoreNaris odoraUis oculorumLingua ſaporaHi tibi ſenſusQuinqꝫ dati ſuntSpiritualesQuos hebetauitMorbidus introCorporis humorHorridus/ aſperSpurcus/ amarꝰ/Fedus/ et aterUis repareturContere tete/Ore vomentiNoxius humorProdeat extraIam minus egriCelica carpentGaudia ſenſusObijciet ſeTunc deus vltroOmnia fietOmnibus vnusAure melodusOre ſaporusLux oculorūHauriet eiusNaris odoremTactus in imaSuauiter ibitNectet vtrinqꝫCorqꝫ deumqꝫSpūs vnusInflua tanta eſtUis in amoreSi tamen aſſitGratia formansTaliter actoDeſipit omnisCarneus actꝰ.FinitOpuſculū epiſtolare mgri Ioh̓is d̓ Gerſon cācellarij ꝑiſien̄d̓ religiōis ꝑfectōe et moderamīe ad guihermū minādi qͦndā medicū dn̄i cardinelis Saluciaꝝ. tūc aūt monachū domusmaioris carthuſie.Ratia vobis ⁊ pax ī xp̄o ih̓iUtiqꝫ dicetis mihi ꝑ ſil̓itugdinē. Medice cura teip̄umItaqꝫ qͥ aliū doces (ait apiſtolꝰ) cur teip̄m nō inſtruisSꝫ rn̄debit ꝓ me ſapiētꝭ iuſſio. Honoraqͥt medicū. Et iteꝝ. Da locū medico. Rōqꝛ diſciplina medici exaltabit caput eiusNam que pōt in medico diſciplina īueniri melior qͣꝫ vt relicta ſeculi pompa relictearte ſua. relicto demum ſeip̄o quod maius