Octaua pars de myſtica
aūt delectatio ī infimis plꝰ aloēs qͣꝫ melliſhabet inqͥt ſatiricus/ lingit em̄ mel in ſentibus ⁊ vrticis/ ꝓpt̓ qd̓ recte dic̄ Boetiꝰ. hꝫhoc voluptas oīs ꝙ ſtimulis agit fruētesSi p̄terea q̄rit̉ veritatis cognitio ꝯuertat̉aſpectꝰ ad v̓bū diuinū velut ad artē pͥmācuiꝰ exēplar veꝝ ē eſſe veꝝ. Si deniqꝫ potentia/ ſi gl̓ia/ ſi opulētia. ſi dignitas q̄rat̉.hec oīa ē deus aīe cū diligēti / qꝛ ē mercesſua magna nimis in qͦ ⁊ oīa ſe poſſe gl̓iat̉apl̓s. Oīa inqͥt poſſuꝫ in eo qͥ me ꝯfortat.Deus gͦ finis ē aīe/ ⁊ eius vltīa ꝑfectio ip̄eeſt velut cētꝝ. ⁊ locꝰ naturalis oīuꝫ deſiderioꝝ ſuoꝝ. Dū gͦ in ſe deficit aīa in ſalutaredei velut adnihilum redacta nulli iā alterinec ſibimet innitit̉ ſꝫ ſoli deo/ vt ſue dulcedini / vt ſue ꝟitati/ vt ſue gl̓ificatōi. dicēs ꝓpͥmo. Renuit ꝯſolari aīa mea. mēor fui dei⁊ delectatus ſuꝫ. Dicēs ꝓ ſcd̓o/ nihil arbitratus ſuꝫ me ſcire/ niſi ieſum xp̄m factusſtultꝰ ꝓpter ip̄m. Dicēs ꝓ tertio/ vtinaꝫ qͥgl̓iat̉ in dn̄o gl̓ict̉. Ac ꝓinde nō hn̄s qͦ vl̓terius tēdat/ aut qͥd vltra reqͥrat/ qͥetat̉ aīain deo atqꝫ ſtabilit̉ poſſidēs in eo oīa ceteraqꝫ ꝯtēnēs atqꝫ ꝑuipēdens. ¶ Poſſent adhec explicanda v̓ba magis ac magis ſinetermino multiplicari ſꝫ apud exꝑtos hecpauca vident̉ ſufficere. Nā inexꝑtis ſiuerudibꝰ vel qͥ laborioſe pn̄t hūano adminiculo excitari vt aīuꝫ ad amādū exercitarētnll̓a vnqͣꝫ v̓ba ad hͦ plene capiēdū ſatꝭ erūtConſideratio. xliii.agit de amoroſa oratōne ⁊ eius ꝓprietate.eam etiam diffinit ẜm traditiōeꝫ magnoꝝviroꝝ ſtudioſiſſime.Roprietates ⁊ ꝯditōes amorispª ac theologie myſtice q̄ ſupͣ dicteſunt/ etiā orōni ꝑfecte ꝯueniēteraſcribi pn̄t. Huius rō eſt. qꝛ inaīa ꝯtēplatiua amor ⁊ myſtica theologia.⁊ orō ꝑfecta/ aut idē ſūt/ aut ſe inuicē p̄ſuꝑponūt. Nā vt ptꝫ ex ſupͣ dictꝭ. myſtica theologia eſt cognitio exꝑimētalis habita dedeo ꝑ cōiunctiōeꝫ affectus ſpūalis cū eodē. dū .ſ. īplet illud apl̓i. Qui adheret deovnus ſpūs ē q̄ nimiꝝ adheſio fit ꝑ extacitū amoreꝫ. Teſte bto Diony. Rurſus heceadē myſtica theologia dr̄ ſapīa ꝓut interdona reponit̉ a ſapore .ſ. qͣſi ſapida ſcīa. vocat̉ p̄terea a diuino Dionyſio irrōnalis ⁊amēs ſapīa/ eo ꝙ ſuꝑat rōnē ac mētē/ trāſiliēs in affectū. nō qͣlēcūqꝫ ſꝫ puꝝ ipſiqꝫ mē
tali intelligētie correſpōdentē/ qͦ affectu videt̉ deus a mūdis corde. Uidet̉ inquā qꝛſentit̉ ⁊ guſtat̉ iuxta ꝓmiſſionē xp̄i. btī mūdo corde qm̄ ip̄i deuꝫ videbūt. ⁊ ẜm illudGreg. in omcl̓. Amor ip̄e noticia ē. ¶ Nūcꝟo recogitemꝰ de qͦ incepit ꝯſideratio. qͥdem̄ ē alid̓ orō ꝑfecta qͣꝫ hmōi exꝑimētalis⁊ affectual̓ cognitiōis noticia? Orō qͥdemdeſcribit̉ ꝙ ē eleuatio mētꝭ ī deū ꝑ piuꝫ ethūilē affectū. Ecce ꝙ orō trāſcēdit mētē etſpm̄. ꝓ qͣnto mēs ⁊ ſpūs dicūt vim cognitiuā ītellectiuā. trāſit enī ſupͣ ꝑ deſideriū ꝑpiū ⁊ hūilē affectū. ſꝫ qͣlē affectū; affectū vtiqꝫ mētalē aūt ītellectualē ſup̄mū. ⁊ n̄ ſolūſenſualē aūt rōnalē alioqͥn nō eſſꝫ orō ꝑfecta qͣlē loqͥmur ⁊ qͣlē deſcribit apl̓s cū dic̄Orabo ſpū/ orabo ⁊ mēte. ſpiritū ibi ꝓ vocis inſpiratōe. mētē ꝟo ꝓ ſuꝑiori aīe portion accipit. orō eī ſolū ī voce aūt imagīation ꝟſata/ caret ſuo ꝑfectōiſ ꝯplemēto/ trāſeat neceſſe eſt ad mētē ⁊ cor/ quēadmodūdicebat dauid ad dn̄m. Inuenit ſeruꝰ tucor ſuū vt oret te. Sic̄ p̄terea mos eccl̓iaſticꝰ habꝫ hortari ppl̓m an̄ orōeꝫ vl̓ gr̄aꝝactōem ⁊ dicere. Surſū corda. Recte qͥdēhͦ facit/ ne ꝓphetica illa maledictōe notaretur q̄ dicit. Populꝰ hic labijs me honorat.cor aūt eoꝝ lōge ē a me. Hāc btūs Anthoniꝰ heremicola. hāc ceteri eleuati pr̄es ſenſerūt dicētes. Orōeꝫ nō ī ſtrepitu vocū/ n̄ī ꝯpoſitōe ꝟ̓boꝝ/ ſꝫ ī affectōe pioꝝ purorūqꝫ deſiderioꝝ ita vt crebro neſciat orāſ necintelligat ſe aliqͥd poſtulare. Sic docꝫ anthoniꝰ. Quare hͦ? qꝛ ſupͣ ſe ꝑ intellectū nequaqͣꝫ mēs ſic affecta reflectit̉. neqͣqͣꝫ ꝯponit aūt diuidit. ſꝫ puro ſimpliciqꝫ actu deſiderij vel amoris ī eo qd̓ ē om̄e bonū fert̉/pauſat/ ſoporat̉. qͣſi dicēs cū ꝓph̓a. In pace in idip̄m dormiā et reqͥeſca. ¶ Ex p̄miſſis eluceſcit clariꝰ / ꝙ myſtica theologia etorō ꝑfecta in hͦ ꝯueniunt ꝙ vtraqꝫ ponit̉in vi affectiua ſuꝑiore. ⁊ ꝙ vtraqꝫ eſt reſpectu pͥmi ⁊ ſūmi boni. Et ē ip̄iꝰ amor qͥdaꝫpurꝰ/ aut ip̄m ꝯcomitās vl̓ gignēs vl̓ ſupponēs. cui amoris ꝓprietates quas ſupͣ poſuimus vtiqꝫ ꝯueniunt.Conſideratio. xliiii.orōis ꝑfectōeꝫ ⁊ vbi eiuſqꝫ effectū ⁊ ꝓſtinctū oratis quā ꝓ qͥbꝰ offert̉ ponit ⁊ ip̄iusproceſſuꝫ qͦ ad p̄cellētiāErfectio ſeu felicitas aīe rōnal̓ Tpꝓ vita pn̄ti magꝭ ī orōne ꝑfecta
S